Barocius, Franciscus Heronis mechanici liber 1572 Venice la baroc_heron_052_la_1572.xml 052.xml

HERONIS MECHANICI LIBER

DE MACHINIS BELLICIS, NECNON LIBER DE GEODAESIA

A' FRANCISCO BAROCIO Patritio Veneto latinitate donati, multis mendis expurgati, & fi­guris, ac &longs;cholijs illu&longs;trati.

VENETIIS, Apud Franci&longs;cum Franci&longs;cium Senen&longs;em. 1572.

ILLVSTRISSIMO

ET EXCELLENTISSIMO

D. D. VINCENTIO

GONZAGAE, MANTVAE

PRINCIPI.

Franci&longs;cus Franci&longs;cius Senen&longs;is. S. D.

HERONEM de machinis bellicis vetu&longs;tißimum, & celeberrimum Auctorem nuper græco latinum fecit nobilis, & tum vtriu&longs;que linguæ, tum Mathematicæ &longs;cientiæ eruditißimus vir patritius Venetus Franci&longs;cus Barocius. Hunc ego quum ad communem v&longs;um &longs;tudio&longs;orum meis typis diligenter imprimendum curauerim, at­que impre&longs;&longs;um edere con&longs;tituerim, veritus &longs;i &longs;ine po­tentis alicuius tuto, fideli&queacute; patrocinio abiret in vulgus, ne &longs;itu, & &longs;qualore ob&longs;itus, vt qui nunc primum in lucem prodeat, vix agno&longs;ceretur, in tuam maxi­me clientelam tradere uolui: cuius nomine, ac &longs;plen­dore non dubito, quin illu&longs;trior multo futurus &longs;it, & carior. Neque vero &longs;uccurrebat qui&longs;quam cuius fi­dei melius committere po&longs;&longs;e confiderem. tecum enim i&longs;tud ætatis conferre quem audeam? qui tam illu&longs;tri Augu&longs;to&queacute; genere editus, &longs;ingularis & &longs;anctitatis, & &longs;apientiæ, parentibus genitus, cum in&longs;igni corpo­ris venu&longs;tate, & gratia, tum animi indole, & inge­nij diuina felicitate præditus eo fato natus videris, vt ad longe ampliorem, quam in quo nunc es Mantuæ, ac Montisferrati, principatum eueharis; præ­&longs;ertim quum ijs moribus, ijs&queacute; di&longs;ciplinis ornere, quæ vel infimum hominem ad altißimum gradum facil­lime tollant. quippe qui nondum exacto anno decimo ætatis tuæ in &longs;tudijs litterarum græcarum, & latina­rum admirabiles progre&longs;&longs;us feceris, hi&longs;torias rerum ge&longs;tarum, & poetarum volumina euoluas, & incredibili facilitate edi&longs;cas, Arithmeticem, Geometriam&queacute;, & Euclidis elementa it a tractes, it a explices, it a de­mon&longs;tres, vt nihil videaris habere facilius; at que ijs artibus ad rei militaris &longs;cientiam tibi viam munias, & pro&longs;pero cur&longs;u contendas qua in re non parum opi­nor adiuuabit in&longs;trumentorum bellicorum, cognitio, & apparatus, quem ex Herone con&longs;equeris. Tibi igitur Illu&longs;triß. & Excellentiß. Princeps Heronem meum dedico, & in tuam clientelam trado: ei&queacute; gratulor, quod tecum propemodum natus tuis au&longs;picijs editus, te­cum vna coale&longs;cet, & cre&longs;cet. Tu pro tua benignitate munus libenter accipe, & me tuorum numero ad&longs;cribe.

FRANCISCI BAROCII

BREVIS AD LECTOREM

PRAEFATIO.

HERONIS vocati Mechanici, propterea quod in con&longs;cribendis Mechanicis præualuit, volu­men de Machinis Bellicis, ac de Geod&ecedil;&longs;ia: quod hucu&longs;que lacerum, & fragmentatum in tenebris latitabat: à nobis denique re&longs;taura­tum, & in latinum &longs;ermonem conuer&longs;um, &longs;cho­lijsque dilucidatum: libentißimè tibi &longs;tudio&longs;e lector propter maximam eius vtilitatem perle­gendum e&longs;&longs;e non dubito. Quantam enim vtili­tatem ad ob&longs;idendas, expugnandasque ciuitates antiquis tormenta reperta nondum habenti­bus præ&longs;ens de Machinis bellicis doctrina præbuerit; ex ijs, quæ tot gra­uißimi Autores, doctißimique viri de hac materia diligentißimè con&longs;cri­p&longs;ere: cuique per&longs;picuum e&longs;&longs;e pote&longs;t. Præterea verò maxima eius vtilitas est ad &longs;truendos, præparandosque pontes artificio&longs;os, quibus exercitus flumina, fo&longs;&longs;asque traijciant: necnon &longs;calas maximo cum artificio con&longs;tru­ctas, ac portatiles, ad in&longs;cendendum muros. Amplius autem ex hac &longs;cientia pulcherrima eliciuntur præcepta, quippe quæ ad multiformium Parmarum, & omnis generis Clypeorum, necnon Balli&longs;tarum, Catapulta­rumque con&longs;tructionem, ac demum ad ciuitatum ob&longs;idionem, ab ob&longs;idione­que defen&longs;ionem &longs;pectant. Quinetiam Machinarum bellicarum in hoc li­bro de&longs;criptarum cognitio magnopere nos iuuat ad intelligenda multa pri­&longs;corum Hi&longs;toricorum cum Græcorum, tum Latinorum loca: quæ hucu&longs;que ob&longs;curißima, & qua&longs;i imperceptibilia vi&longs;a &longs;unt ijs, qui nullam i&longs;tarum Ma­chinarum agnitionem habuerunt. Atque hæc est vtilitas libri Heronis de Machinis bellicis. Verùm libellus quoque de Geodæ&longs;ia maximam nobis vtilitatem affert. cùm præ&longs;ertim ad hanc etiam no&longs;tram ætatem eius do­ctrina valde nece&longs;&longs;aria &longs;it ad men&longs;urandum à longe radijs vi&longs;ualibus, in­strumentoque Dioptrico murorum altitudines, ac longitudines: necnon fo&longs;&longs;arum, ac fluuiorum latitudines, & profunditates: atque etiam ad &longs;u­&longs;cipiendum &longs;itus varios castrorum expugnandæ ciuitatis, vt contraria Ca- stra extra ciuitatem ip&longs;am oppugnandi gratia rite fabricari poßint: atque rur&longs;us in vniuer&longs;um ad men&longs;urandam quamcumque di&longs;tantiam, &longs;iue longi­tudinem, & quamlibet cùm &longs;uperficialem, tum corpoream aream: ac de­nique multas a&longs;trologicas ob&longs;eruationes in corporibus cœlestibus, eorum­que motibus peragendas. His it a que de vtilitate præ&longs;entis voluminis bre­uiter adnotatis, antequam ad Heronis lectionem accedas amice lector non­nullorum te commonefaciendum e&longs;&longs;e cen&longs;eo. Quòd &longs;cilicet græcum Hero­nis exemplar, quod in latinum &longs;ermonem conuertimus, illud est quod Bo­noniæ in Bibliotheca S. Saluatoris reperitur. Nullum autem aliud græ­cum exemplar vidimus: &longs;ed po&longs;tquam illud à nobis latinitate donatum fuit, ostendit nobis Magnificus D. Bernardinus Lauredanus in Bibliotheca Di­ui Marci Venetiarum quandam etiam aliam tralationem operis de Ma­chinis bellicis à quod am Ioanne Sophiano factam, quam Cardinali Be&longs;&longs;a­rioni &longs;ua quadam epistola cum dedica&longs;&longs;et a&longs;&longs;erit &longs;e ne&longs;cire cuius Autoris illud opus &longs;it, quandoquidem titulo carebat. verùm iam dicta tralatio à no&longs;tra longe diuer&longs;a est propter multos defectus, locosque deprauatos, atque mendo&longs;os exemplaris gr&ecedil;ci, quod ip&longs;e habuerat. in ip&longs;a verò So­phiani tralatione non e&longs;t &longs;ecundum opus de Geod&ecedil;&longs;ia, &longs;ed primum tantùm de Machinis bellicis. Postremò animaduertas velim quòd in vnoquoque meorum &longs;choliorum nomen meum a&longs;criptum reperies, exceptis illis in &longs;cho­lijs, qu&ecedil; mea non &longs;unt, &longs;ed ab antiquo manu&longs;cripto gr&ecedil;co libro tralata. hoc autem hac ratione factum e&longs;t, vt mea &longs;cholia ab alienis &longs;ecernantur.

TABELLE WAR HIER

PROEMIVM.

QVAECVNQVE quidem ob&longs;idionalium Machinarum difficiles, atque incomprehen&longs;ibiles e&longs;&longs;e videntur, hoc eis natura comparatum e&longs;t, aut propter earum de­&longs;criptionis varietatem, ac difficilem co­gnitionem, aut propterea quòd earum con&longs;iderationes captu difficiles, atque (vt ita potius dicam) multis incompre­hen&longs;ibiles &longs;unt: for&longs;an autem ignoran­tia &longs;ola comprehen&longs;æ, ita vt ne quidem ab ip&longs;a figurarum po­&longs;itione dilluciditatem, ac facilem apprehen&longs;ionem po&longs;&longs;ideant: quippe cùm non omnibus promptæ, cognitæque &longs;int, neque etiam ad con&longs;tructionem, & fabricationem expeditæ: &longs;olis verò ip&longs;ismet inuentoribus, & &longs;criptoribus Mechanicis ad earum

explanationem, dillucidationemque indigentes. quemadmodum eæ, quæ ab Apollodoro ad Adrianum Imperatorem ob­&longs;idionales machinæ con&longs;tructæ fuerunt: & ea quæ ab Athe­næo ad Marcellum ex Angi&longs;i&longs;trati, & aliorum &longs;apientum compo&longs;itionibus ad ob&longs;idionem expo&longs;ita &longs;unt commentaria: nec non quæ à Bitone ad Attalum de con&longs;tructione bellicorum in&longs;trumentorum ex diuer&longs;is antiquioribus Mechanicis colle­cta fuere iaculatoria: pr&ecedil;terea quæ ad ob&longs;idionem contra moliuntur tum cu&longs;todientia, tum etiam hominum con&longs;eruationi de&longs;&longs;eruientia, ac demum ad ianuarum con&longs;titutionem expu­gnationemque; varia præcepta. Hæc quùm in præ&longs;entia multis in&longs;olita penitus, cognituque difficilia propter præteritam cur­riculo temporis obliuionem, quin etiam &longs;cientiarum nomina communibus &longs;ermonibus inu&longs;itata &longs;int: non vtique iuxta ve-terem ab ip&longs;is uiris con&longs;tructam, uniuer&longs;alem, artificio&longs;am­que orationem in præ&longs;enti libro in ordinem redigere con&longs;entaneum e&longs;&longs;e duximus. ne dum ea, quæ in ip&longs;is apparet ob&longs;curitas animum ad &longs;e ip&longs;am retrahit, circa etiam dillucidorum cognitionem qui&longs;piam defatigetur. Sola uero ea, quæ ab Apollodoro tradita fuerant, quippe quæ finem uer&longs;us declaraui­mus, culturis, con&longs;equentibusque enthymematibus conclu&longs;imus. cùm nos etiam quam plurima con&longs;ona adinueneri­mus, & appo&longs;uerimus. quæcunque autem à reliquis &longs;par&longs;im collegimus cognitu, ad ueramque intelligentiam captu faci­lia, communis &longs;ententiæ pronuntiata &longs;ecundum Anthemium exi&longs;tentia, quæque &longs;olo problemate, ac &longs;ola configuratione percipi po&longs;&longs;unt, cùm nulla doctrina, uel interpretatione indigeant: dictionum proprietate, &longs;ermonisque &longs;implicitate à nobis ip&longs;a quoque in maiorem facilitatem tran&longs;mutata, ita ut à quibu&longs;cunque fabricari, con&longs;truique facilè po&longs;&longs;int: ijs, qu&ecedil; ab Apollodoro inuenta fuerant cùm contexerimus, atque vnà cum figuris exactè de&longs;ignauerimus, in ordinem redegimus. quandoquidem cognouimus quòd &longs;ola etiam configuratio bene de&longs;ignata pote&longs;t id, quod circa con&longs;tructionem ob&longs;curum e&longs;t, & inexplicabile, per&longs;picuum efficere. Verumenimuero ad ob&longs;idionem quidem Machinis, ac varijs, diuer&longs;arumque figurarum Te&longs;tudinibus opus e&longs;t. verbi gratia fo&longs;&longs;orijs, ag­geribus, arietes ge&longs;tantibus, præcur&longs;orijs, ac demum ijs, qu&ecedil; nunc ex in&longs;ertione adinuentæ &longs;unt leui&longs;&longs;imis parmis: ad ea uerò, quæ deuoluuntur pondera, cuneatim con&longs;tipatis cu­&longs;todientibus Machinis: Te&longs;tudinibus cratibus uimineis contextis: necnon ligneis tribulis quinque cubitorum men&longs;ura præditis: Arietibus tum compo&longs;itis, tum etiam unico ligno con&longs;tantibus: turribus ligneis ferri idoneis, paratuque fa­cilibus; Scalis tum compo&longs;itis cùm leui&longs;&longs;imis: id genus formis uarijs. Rur&longs;us hæc omnia nobis nece&longs;&longs;aria &longs;unt. nempe pr&ecedil;­munitio adarcendum cùm ea, quæ in &longs;ublimi inferuntur pondera, cùm ea, quæ à tormentis ad iaculandum ignem factis, accenduntur: &longs;pectator ad in&longs;piciendum ea, quæ intra ciui­tatem &longs;unt: variæ murorum diuer&longs;orum perforationes: &longs;cal&ecedil; nauticæ ad cuiu&longs;cunque generis fo&longs;&longs;as tran&longs;eundas peruiæ: Machinæ, quæ &longs;ine &longs;calis muros in&longs;cendunt: ob&longs;idionales Machinæ ad ob&longs;idendum maritimas ciuitates, quippe quæ collabi minimè po&longs;&longs;int: ac denique copio&longs;æ multarum turbarum ordinatim per flumina traiectiones. Hæc omnia porrò iuxta prí&longs;corum Architectorum doctrinam con&longs;truenda &longs;unt paratu facilia quo ad materiam, uaria quo ad figuras, parui&longs;­&longs;ima quo ad men&longs;uras, leuia quo ad pondera, quippe quæ à quibu&longs;cunque Artificibus citò fieri po&longs;&longs;int, erectu facilia, in­&longs;idiatu difficilia, tran&longs;latu facilia, &longs;tabilia, fractu difficilia, ac tandem eiu&longs;modi &longs;int, ut quatenus nece&longs;&longs;itas po&longs;tulauerit fa­cilè componi, facileque di&longs;&longs;olui po&longs;&longs;int. Hæc autem omnia quandoquidem militarem &longs;cientiam quo ad ob&longs;idionem facilè in&longs;tituunt, in præ&longs;enti libello quo ad con&longs;tructionem, & v&longs;um pertinent deinceps progredientes ordinatim per&longs;cribendo expo&longs;uimus. At &longs;iquis forta&longs;&longs;e dictionum ad unguem ex­plorator compo&longs;itionem Atticam, uel orationis grauitatem, & pulchritudinem, atque concentum, necnon figurarum ac numeri uenu&longs;tatem per&longs;crutans, deruditate, ac negligentia nos reprehendat: Antiquos &longs;apientes audiat dicentes, quòd cùm omnis de ob&longs;idione &longs;ermo facilis, crebris eiu&longs;dem ora­tionis repetitionibus, ac re&longs;umptionibus, & con&longs;equentibus enthymematibus ad cogitationum, operationumque perce­ptionem, fiat: à Dialecticis utique præceptis, aut horum conuer&longs;is alienus exi&longs;tit. Sciat autem quòd magnus etiam Ploti­nus (ut ait &longs;apienti&longs;&longs;imus Porphyrius) nec literas pulchrè for mans, neque &longs;yllabas per&longs;picuè diuidens, nullamque rectè &longs;cribendi artis curam gerens: &longs;ed &longs;olùm menti, rebusque ip­&longs;is incumbens, &longs;cribebat. nam ea, quæ &longs;unt tripliciter &longs;ub&longs;i­&longs;tere &longs;tatuebat, cùm in uocibus, tum animi conceptibus, tum demum rebus: atque eum quidem, qui circa uoces errat, non e&longs;&longs;e impugnandum, quoniam mentis conceptum, aut rem ip&longs;am nullo pacto lædit: eum uerò, qui circa mentis conceptus peccat, amarè redarguendum, quia de vocibus ignoranter loquitur: multò magis autem eum, qui circa res ip&longs;as obc&ecedil;ca­tur, condemnandum, propterea quòd &longs;tolidus, ac fal&longs;us de­&longs;criptor exi&longs;tit, cùm in eam, quæ &longs;ecundum di&longs;po&longs;itionem e&longs;t ignorantiam incidat. quippe quam duplicem Plato uo-cat, eò quòd no&longs;cit quidem quòd &longs;cit, ne&longs;cit autemque igno­rat. At Cali&longs;thenes etiam Hi&longs;toriographus &longs;ic inquit. Oportet eum, qui aliquid &longs;cribere tentat, à per&longs;ona non aberrare, &longs;ed & &longs;ibi & rebus ip&longs;is proprios doctrinæ &longs;ermones propo­nere. Hoc enim pacto qui&longs;piam de rebus utiliter uerba face­ret aut ex di&longs;cipulis Philolai, & Ari&longs;totelis, & I&longs;ocratis, & Ari&longs;tophanis, & Apollonij, & ijs, qui &longs;imilia illis con&longs;crip&longs;e­re. nam iunioribus quidem addi&longs;cere cupientibus haud inu­tilia hæc ad habendam elementarem quandam in&longs;titutionem uidebuntur: ijs uerò, qui uolunt tandem aliquid agere lon­gè pror&longs;us, & ab operatrice contemplatione aliena erunt. Vnde Heron quoque Mathematicus animaduertens Delphicum illud præceptum, quod nos admonet tempore parcè uti, & quòd men&longs;uras temporis oportet agno&longs;cere, tanquam eius, quod intempe&longs;tiuum exi&longs;tit: maximam, ualdeque nece&longs;&longs;ariam conuer&longs;ationis in philo&longs;ophia partem, quæ etiam ad hanc u&longs;­que no&longs;tram ætatem quæritur, circa imperturbationes con&longs;i&longs;tere cen&longs;ebat, & nunquam per &longs;ermones finem habituram. At Mechanica doctrina, quæ operationibus in &longs;ermones tran&longs;iit, omnes homines edocuit &longs;cire tranquillam ducere uitam, una ip&longs;ius parte, quæ circa artem iaculorum effectricem uer­&longs;ari dicitur. Quapropter ut neque in pacifico &longs;tatu, neque in­&longs;tante bello, uel in quocunque tempore ac &longs;tatu inimicorum; uel ho&longs;tium ingre&longs;&longs;ibus perturbemur: unà cum ijs, quæ in ob&longs;idionibus, & exercitibus componuntur ualde nutrienti­bus, frugalibus Epimenideis uocatis medicamentis: necnon parui&longs;&longs;imis cibis, gulæ gratis, &longs;itimque prohibentibus, de ia­culatorijs etiam in&longs;trumentis prouidentiam habemus. Rur­&longs;us quoniam ij, qui res ad ob&longs;idionem uniuer&longs;ales &longs;ciunt, re­ctè etiam oppo&longs;itas norunt: oppo&longs;itorum autem una e&longs;t &longs;cientia: ij ergo, qui per Mechanicam, & præparatricem artem, & frugalem diuturnum cibum, & quamlibet communem in bona di&longs;po&longs;itione diætam ob&longs;idionem con&longs;tituere, aut di&longs;&longs;ol­uere po&longs;&longs;unt, &longs;emper in tranquillitate degent. Non ab re igitur ad eos, qui de ciuitatibus &longs;cribunt, & in non nece&longs;&longs;ariis &longs;ermonibus tempus ab&longs;umunt floridè loquentes, uanis ora­tionibus res inanimatas exprimentes, & animalia laudantes, uel uitùperantes, haud inordinationem per enpha&longs;in eorum multiiugæ di&longs;ciplinæ qui&longs;piam dixi&longs;&longs;e uidebitur. Nos autem Græcorum philo&longs;ophis non a&longs;&longs;imilabimur, apud quos de paruis ac inutilibus rebus multi graues &longs;ermones impenduntur. nos etenim de maximis, uitæque utili&longs;&longs;imis rebus mini­ma, &longs;impliciaque (ut ab omnibus facilè memoriæ commen­dari po&longs;&longs;int) præcipere con&longs;ueuimus.

a

b.

c.

d.

e

f

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

OB&longs;idionales Machinas ab Apollodoro ad Adrianum Impera­torem con&longs;tructas: necnon ea, quæ ab Athenæo ad Marcelli de ob&longs;idione &longs;cripta &longs;unt: ac demum ea, quæ à Bitone ad Atta­lum regem de con&longs;tructione bellicorum in&longs;trumentorum tradita fueri iaculatoria commentaria, quorum Heron hìc meminit, po&longs;t præ&longs;ens eius opus nos edituri &longs;umus: vt quæ ab illis antiquioribus autoribus Heron excerp&longs;erit, atque ampliauerit, quæ&queacute; de&longs;uo addiderit facilè qui&longs;que videre poßit.

a

b

Proponit cuncta ea, de quibus in præ&longs;enti libro per tractaturus est quemadmodum proprijs in locis nobis per&longs;picuum erit.

c

Digreditur &longs;e excu&longs;ans de inornato &longs;ermone, quo in bellicarum machinarum de&longs;criptione coactè u&longs;us e&longs;t: o&longs;tendens te&longs;timonijs antiquorum grauißimorum virorum elegantem &longs;ermonem præ&longs;enti negoti minimè conuenire.

d

Verbis illis [aut horum conuer&longs;is] intelligit Autor præcepta Rhetrica. nam (ut o&longs;tendit Ari&longs;toteles in principio primi libri Rhetorico rum) Rhetorica e&longs;t Dialecticæ conuer&longs;a. quapropter præcepta quoque Rhetorica præceptis dialecticis conuer&longs;a &longs;unt.

e

Heron Mathematicus, de quo præ&longs;ens alius Heron hìc mentionen facit, e&longs;t ille Heron Alexandrinus Philo&longs;ophus, ac Mathematicus celeberrimus, qui &longs;crip&longs;it quatuor libros de aquaticis horologys, duos de &longs;piritalibus. & unum de ijs, quæ per&longs;e mouentur. quippe qui Deo annuente iamiam à nobis edentur.

f

Epimenideum e&longs;t quoddam medicamentum valde nutriens, &longs;itim prohibens, quo ue&longs;cebantur cùm ij, qui ciuitates ob&longs;idebant, tum ij qui in ciuitatibus ob&longs;idebantur. Epimenideum autem dictam e&longs;t ab Epimenidea Scylla in eius compo&longs;itionem ingrediente de qua herba uide Theophra&longs;tum lib. 7. capit. 11. Hi&longs;tor. Plant. componebatur autem ab antiquis hoc modo.

Decocta Sylla, & aqua abluta, & ex&longs;iccata, ac demum paruißimas in partes di&longs;&longs;ecta. & po&longs;thæc in ip&longs;a &longs;e&longs;amo admi&longs;to quintæ partis, pa­paueris autem quintedecimæ, atque hi&longs;ce omnibus in ip&longs;o mele tan­quam optimo, ma&longs;&longs;am&queacute; agente mitigatis, totum diuidendum e&longs;t uelu­ti in maximas oliuas. & harum unam quidem circa horam &longs;ecundam, unam uerò circa horam decimam ab&longs;umentes: nullum à fame malum patientur.

Alia eiu&longs;dem Pharmaci compo&longs;itio, quæ fit hoc modo.

SV&longs;cipientes &longs;e&longs;ami Attici &longs;emi&longs;extarium, & melis &longs;emi&longs;exta­rium, & olei Cotilem, & Chœnicem amigdalarum dulcium decor­ticatarum ex&longs;iccando &longs;e&longs;amum, & amigdalas molere & uibrare oportet: deinde Scyllas circumcirca decorticando, et radices, ac folia ab&longs;cindendo, & in paruas partes di&longs;&longs;eccando ponentes in mortario contundere opus e&longs;t donec maximè leuigentur po&longs;thæc verò contu&longs;arum Syllarum equalem meli partem æquabiliter vnà cum oleo &longs;ubigere, atque in ollam in fundendo & &longs;uper carbones imponendo coquere oportet. Cùm autem inceperint calefieri, &longs;e&longs;amum & amigdalas interponendo &longs;imul ligno hinc inde permouenda &longs;unt, donec omnia imponantur. Cùm verò val­de &longs;olidum corpus factum fuerit, ip&longs;um accipientes in paruas buccel­las circiter diuidere operæ pretium e&longs;t. atque vnam mane, unam&queacute; ve­&longs;peri qui&longs;piam ab&longs;umens, nutrimentum &longs;ufficiens habet. Hoc autem Pharmacum apud exercitus etiam optimum e&longs;t dulce enim exi&longs;tit, & &longs;aturitatem inuehens, & &longs;itim non inducit.

Duplicem hanc præ&longs;entis Pharmaci compo&longs;itionem ita de&longs;criptam in quodam antiquo &longs;cholio in librum Heronis inuenimus; & quoniam ip&longs;e Heron eius mentionem habuit: non abrefactum iri exi&longs;timauimus, vt illud qualecumque &longs;it de verbo ad uerbum in latinum &longs;ermonem conuer&longs;um hìc apponeremus. quippe quod an bonum, an malum &longs;it, per­&longs;picacißimis Medicis iudicandum relinquimus. Hanc eandem verò du­plicem huiu&longs;ce Pharmaci compo&longs;itionem vide etiam apud Philonem Athenien&longs;em in quinto libro &longs;uæ de re bellica tractationis, ubi ip&longs;e multa etiam alia Pharmaca ad hanc rem &longs;pectantia ponit. ex quo loco Heron quoque ha&longs;ce duas Epimenidei Pharmaci compo&longs;itiones ex­cerp&longs;i&longs;&longs;e videtur.

DE CIVITATVM OBSIDIONE

TVM IN ALTIS COLLIBVS, TVM INPLANO IACENTIVM:

ET DE MACHINIS ATQVE INSTRVMENTIS huic ob&longs;idioni nece&longs;&longs;arijs. Caput primum.

PRINCIPEM rei militaris periti&longs;&longs;imum, à &longs;uperna prouidentia in pietate con&longs;er­uatum: iu&longs;&longs;ui, ac &longs;ententiæ, bonoque con­&longs;ilio eorum, qui &longs;umma in autoritate, pote&longs;tateque con&longs;tituti &longs;unt religio&longs;i&longs;&longs;i­morum ob&longs;equentem: necnon ho&longs;tes, & apo&longs;tatas ob&longs;e&longs;&longs;urum: ciuitatum &longs;itus ac­curratè peragrando priùs ob&longs;eruare, atque ante omnia proprij populi cu&longs;todiam ab omni periculo immunem faciendo ob&longs;idionis initium &longs;umere oportet ad alios quidem locos ca&longs;tris pugnaturum &longs;e indicando, ut illic inimici decepti præparentur, atque ad alios machinas ad­ducendo: ip&longs;am verò irruptionem ad imbeciliores murorum partes per uici&longs;&longs;itudinem, continuationemque militarium or­dinum faciendo: multò cum &longs;trepitu eos, qui intra ciuitatem &longs;unt, huc illuc di&longs;cerpendo: & tubas noctu ad tutiores partes &longs;onando, ut quamplurimi putantes ha&longs;ce expugnari ab eis, quæ inter turres &longs;unt &longs;patijs vnà cum alijs effugiant. At &longs;i in altis quidem collibus, aut imperuijs præcipitijs ciuitates Sitæ fue­rint, ea, quæ de&longs;uper à contrarijs deuoluuntur pondera &longs;um­ma cum ob&longs;eruatione euitanda &longs;unt. vt lapides rotundi, colum næ, rotæ, uerticuli, currus quatuor rotarum ponderibus one­rati, ua&longs;a textilia uaria calculorum, aut terræ madefactæ plena, cuiu&longs;modi &longs;unt ea, quæ ex a&longs;&longs;eribus circulariter compo&longs;ita, li­gaminibusque extrin&longs;ecus circumquaque percincta &longs;unt, quip­pe quæ ad &longs;u&longs;cipiendum uinum, & oleum, & quemcunque li­quorem fiunt: & quotcunque alia ad defen&longs;ionem à contrariis excogitari contingit. Aduer&longs;us hæc autem repugnantes muri­ces ligneos con&longs;truere oportet quinque cubitorum Labdareos à quibu&longs;dam vocatos, quorum vnumquodque crus gyrum qua&longs;i duorum pedum habeat, ne frangantur, uel di&longs;rumpantur: &longs;ed re&longs;i&longs;tant ponderibus, quæ deor&longs;um feruntur. Sufficientes autem multitudine ip&longs;i con&longs;truendi &longs;unt, ut triplicata, aut etiam quadruplicata horum po&longs;itio fiat. ita enim locorum partes a&longs;cen&longs;u difficiles, & arduas circummuniendo fieri pote&longs;t ut (excepta &longs;agitta) &longs;ine periculo a&longs;cendatur. nam lapidum vehemens deor­&longs;um latio in muricum conuer&longs;ione offendens, quie&longs;cet. Po&longs;&longs;u­mus autem alio quoque modo læ&longs;ionem ex ijs, quæ deor&longs;um feruntur prouenientem euitare. ab ip&longs;o enim montis pede deor&longs;um incipientes laterales fo&longs;&longs;as fodere, & ad qua&longs;dam murorum partes pro&longs;picere, atque a&longs;cendere opus e&longs;t. quæ quidem fo&longs;&longs;æ profunditatem quinque pedum circiter habeant, necnon mu­rum unum erectum ab eadem fo&longs;&longs;a ad partes &longs;ini&longs;tras exi&longs;ten­tem, ad quem deferantur pondera, quæ deuoluuntur: quique propugnaculum, & &longs;cutum a&longs;cendentium fiat. Locus autem præeffo&longs;&longs;us, &longs;ic ab effodientibus muniendus e&longs;t. Ligna qua&longs;i &longs;ex cubitorum, uel nuper acuta, uel in parte inferiori acuta fa­cientes tanquam palos ad murum ab agge&longs;ta terra ad partes &longs;i­ni&longs;tras iam erectum tractum ad re&longs;i&longs;tendum infigere oportet. quippe quæ obliquentur uer&longs;us deor&longs;um ferentem collis declinationem. necnon tabulæ &longs;uper ip&longs;is extrin&longs;ecùs apponendæ, & arborum rami complectentes circumligandi &longs;unt, ac demum omnem effo&longs;&longs;am materiam illuc proiiciendo uiæ rectæ ad te­&longs;tudinum a&longs;cen&longs;ionem æquandæ &longs;unt. eas autem, quæ addu­cunt te&longs;tudines ro&longs;tratas iuxta faciem, hoc e&longs;t cuncatas, ex trian­gularibus, aut quinquangularibus ba&longs;ibus con&longs;titutas: in acu­tum in anteriori parte angulum terminantes: ab inferiori verò latitudine ad altitudinem eleuatas: & u&longs;que ad verticalem dor&longs;um in acutum procedentes: nauium terram ver&longs;us re&longs;picien­tium proris anteriùs a&longs;&longs;imilatas fieri oportet. paruas pr&ecedil;terea, & quam plures ip&longs;as e&longs;&longs;e opus e&longs;t, vt citò facileque con&longs;trui, à paucisque viris ab&longs;que labore ferri po&longs;&longs;int: leuia ligna pedalia circa ba&longs;im habentes, & loco rotarum clauos ferreos, vt dum in terra ponuntur ip&longs;i affingantur, & ab impetu non di&longs;trahan­tur: necnon obliquum lignum earum vnaquæque iuxta fron­tem habere debet (quemadmodum in temonibus currus ha-bent) vt eam ad imas partes &longs;ubuertentem retineat, atque &longs;uffulciat, & præ&longs;ertim cùm eam &longs;ur&longs;um ferrentes defatigati fuerint, ac paululum quie&longs;cere debuerint. Eueniet itaque aut fo&longs;&longs;æ laterali exi&longs;tenti incidentia pondera perperam pr&ecedil;­teruehi: aut obliquos palos lateralem &longs;itum habentes in cu­tientia, percuti: aut in ro&longs;tris machinum offendentia in alte­ram partem præterire, intermedium uerò locum liberari. Melius autem e&longs;t te&longs;tudines etiam cratis vimineis contextas leuiores iam dictis ro&longs;tratis, & conformes exi&longs;tentes addu­cere. quippe quæ ex in&longs;ertione &longs;alignarum virgarum recèns inci&longs;arum, aut ex myrica, uel Tilia con&longs;truuntur, acutæ ip&longs;æ quoque iuxta faciem v&longs;que ad verticalem dor&longs;um exi&longs;ten­tes. eas verò, quæ parmæ vocantur, leui&longs;&longs;imas exi&longs;tentes, ex contextu ip&longs;as quoque vinealium uitium, vel nuper cæ&longs;a­rum virgarum in figura conuer&longs;ionali quam celerrimè fa­ctas non e&longs;t opus ad decliues, ac præcipites locos afferre. ne fortè ferentibus pernitiem inferant, quandoquidem immen­&longs;is ponderibus re&longs;i&longs;tere nequeunt. ip&longs;is autem potiùs uten­dum e&longs;t cùm in planis, enodisque; locis ciuitates &longs;itæ fuerint. tunc enim eis vti commodè po&longs;&longs;umus. Verùm populus, qui ad ca&longs;trorum pugnam a&longs;cendit, ad latitudines ro&longs;tratarum machinarum cu&longs;toditus, uel po&longs;t te&longs;tudines, & te&longs;tudinibus vineis vocatis coopertus &longs;equetur, propter &longs;agittas, funda­rumque iactationes. At ligna te&longs;tudinis, quæ milites ferunt huiu&longs;cemodi &longs;unt. erecta &longs;cilicet in altitudinem, inæqualia, &longs;ingula cra&longs;&longs;itiem circumquaque circiter duodecim digito­rum habentia, iuxta verò quinque pedes ad altera latera in­directum connexa, vt ip&longs;um quinque pedum ad &longs;e inuicem interuallum &longs;eruetur. atque eorum altiora quidem &longs;upra vi­ri &longs;taturam vnam, & dimidiam: depre&longs;&longs;iora verò, &longs;upra virum &longs;int: de&longs;uper autem cooperta propter in&ecedil;qualitatem &longs;ur&longs;um currentibus a&longs;&longs;imilantur. &longs;patium verò, quod e&longs;t à vertice ro&longs;tratæ machinæ v&longs;que ad cooperta inæqualia ligna in fi­gura &longs;imul intus apparebit. Rur&longs;us ligna, quæ à militibus feruntur, inferiùs ueluti cu&longs;pides habeant, vt terræ affixa, por­tantes refocillent. coria verò carno&longs;a, cra&longs;&longs;a, uel cilicina ex­teriùs iuxta faciem &longs;u&longs;penduntur. in ip&longs;is autem inæqualibus lignis còria duplicata &longs;uperponantur, non exten&longs;a ad eno­dam, & æqualem &longs;uperficiem, &longs;ed paululum contracta, in ip­&longs;isque lignis inæqualibus depre&longs;&longs;a: vt in horum tumiditate incidentes &longs;agittæ, debiles in percutiendo, remi&longs;&longs;æque &longs;int; qui verò intror&longs;um cooperiuntur, à læ&longs;ione immunes per­maneant. Verumtamen &longs;i in planis, enodisque locis ciuita­tes &longs;itæ &longs;int, operæ pretium e&longs;t aggeres te&longs;tudines rotis &longs;ur­repentes, atque in anteriori parte munitas adducere, ne ij, qui fo&longs;&longs;as aggerant à contrarijs feriantur: aut iam dictas Par­mas vti leui&longs;simas, atque vtiles ad aggerandas fo&longs;&longs;as, necnon locos aquo&longs;os, ac madidos replendos, & cuiu&longs;cunque gene­ris &longs;ci&longs;&longs;uras mœnijs proximas æquandas: vt machinarum adductionem peruiam, ab omnique periculo vacuam facia­mus. Opus e&longs;t autem nos accuratè pro&longs;picientes in ue&longs;tigare eas, quæ in fo&longs;&longs;is ip&longs;is apparent complanatæ traiectiones, propter fictiles tegulas, quæ &longs;æpenumero &longs;ubter à contra­riis ab&longs;conduntur: vt cælis quidem via meatu facilis, peri­culoque carens appareat, ip&longs;a verò, quæ adducuntur in&longs;tru­menta cùm admodum graui&longs;&longs;ima &longs;int, in ip&longs;a porrò &longs;ubie­ctarum tegularum fractione, progre&longs;sioneque &longs;ubeant, atque dirumpantur. Quapropter oportet nos cum ha&longs;tis acuta &longs;picula, fortiaque habentibus, aut quibu&longs;dam idoneis terebris periculum facere: aduer&longs;us verò ferreos murices ab inimi­cis di&longs;&longs;eminatos, terræ admi&longs;tos, atque latentes lignea &longs;up­po&longs;itoria ad pedes &longs;ub &longs;oleis &longs;upponentes innocuè permea­re: &longs;eu georgicis pectinibus (quos cùm &longs;int dentibus prædi­ti, Ra&longs;tros etiam quidam appellant) eos repurgare: ac de­nique circa eas, quæ in foueis ponuntur ianuas periculum priùs facientes ligonibus effodire. Operæpretium e&longs;t autem eos etiam, qui &longs;ub terra prope murum aguntur cuniculos, occultos, profundosque iuxta fundamenta, & non in terræ faciem fieri: ne cùm hoc ho&longs;tes deprehenderint, intus è di­uer&longs;o fodiant, murumque ip&longs;um cùm contra perforauerint, eos, qui cuniculum agunt, fumo, & aqua perimant. Verùm cuncta ea, quæ iam de&longs;cripta &longs;unt, vnà cum figuris ordina­tim &longs;ubiiciuntur.

a.

b

c

d

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

LAbdareos hoc e&longs;t &longs;imiles literæ labda Grecæ, quæ huiu&longs;ce figuræ e&longs;t. l. & quoniam vnu&longs;qui&longs;que ip&longs;orum ligneorum Muricum duas in &longs;e labdas o&longs;tendit, non immeritò labda­rei vocabantur.

b

Te&longs;tudines illas, quæ vineæ dicuntur non de&longs;crip&longs;it autor, quem­admodum eas, quæ ro&longs;tratæ: eas, quæ cratibus vimineis contextæ &longs;unt: & eas, qu&ecedil; Parm&ecedil; nuncupantur. Sunt autem te&longs;tudines vine&ecedil; ex lignis compactae, lat&ecedil; pedibus octo, alt&ecedil; &longs;eptem, long&ecedil; &longs;edecim, du­plici ligno tect&ecedil;, cratibus contextæ, latera vimine &longs;epta habentes (ne &longs;axorum, ac telorum impetu perfringantur) crudis, ac recen­tibus corijs extrin&longs;ecùs cooperta. quas ideo non de&longs;crip&longs;it autor, quia te&longs;tudinibus quæ &longs;unt vimine is cratibus contextæ &longs;imiles &longs;unt.

quem-admodum etiam Aggeres non de&longs;crip&longs;it quoniam exceptis rotis a ro&longs;tratis nil differunt.

c

d

Tria Muricum genera &longs;unt, quibus in militia pri&longs;ci bellatores vtebantur: nempe lignei labdarei, & ferrei &longs;uper terram di&longs;&longs;emina­ti, quorum autor in præ&longs;enti capite mentionem facit: ac demum ferrei ignem artificio&longs;um ferentes, qui mucronibus &longs;uis vbicunque iactati fuerint affiguntur, & flamma, quam ge&longs;tant, locum cui affi­xi &longs;unt, comburunt. de quibus etiam ignem ferentibus muricibus autor inferiùs in capite. 14. verba facturus e&longs;t. Ex his autem tribus muricum generibus duo postrema, præ&longs;ertim&queacute; tertium v&longs;que in hodiernum diem in v&longs;u maximè &longs;unt.

CIVITAS IN ALTO COLLE IACENS

CIVITAS IN PLANO SITA

DE SCALIS CORIACEIS, ET RETICV­LATIS CAPVT SECVNDVM.

VERVM enimuero ciuitates ip&longs;as nullo negotio expugnare uolentem iuxta Philonis Athenien­&longs;is &longs;ententiam, oportet vindemia mirum in mo­dum exi&longs;tente, vel dum extra ciuitatem cele­britas agitur, numero&longs;am aggre&longs;&longs;ionem facere: tunc etenim cum quamplurimos foris in &longs;uas manus venturos, quos lædere facilè pote&longs;t, uel ip&longs;i &longs;ubiectos, ac denique ciuitatem ip&longs;am à reliquis habitatoribus propter amoris er­ga ip&longs;os affectum, cognationemque; &longs;ibi deditam habere ne­ce&longs;&longs;e e&longs;t. Si uerò furtim nocte ciuitatem capere volumus, ci­uibus aduentum no&longs;trum ignorantibus, minimeque &longs;peran­tibus, hyeme præueniente, quando frigoris cau&longs;a horum maior pars in domos contrahitur, ad bellumque parati mi­nimè &longs;unt: aut quando celebrati&longs;&longs;imum fe&longs;tum in ciuitate peragitur, & populus in &longs;acrificio ludis vacat, vel ob ebrie­tatem &longs;omnolentus exi&longs;tit: &longs;calas coriaceas cùm fecerimus, muro eas applicabimus. quæ quidem quemadmodum vt res con&longs;uuntur, & vnctione obturandi gratia circa con&longs;utiones replentur ita ut non euaporent. &longs;i namque inflentur, &longs;piri­tuque impleantur, eo quòd euaporare non po&longs;&longs;unt, erigi eas à &longs;piritu nece&longs;&longs;um e&longs;t, ad a&longs;cen&longs;ionemque nobis &longs;uffi­ciunt. Quòd &longs;i altior &longs;calis ip&longs;is coriaceis murus exi&longs;tat, alijs ip&longs;æ &longs;tupeis &longs;calis ante &longs;ubijciuntur. quippe quæ con­&longs;truuntur dum textura, & con&longs;utione colligantur, reticula­tæ exi&longs;tentes, eorum in&longs;tar, quæ verricula dicuntur. ad ea­rum autem extremitates hami adiiciuntur, vt ab ip&longs;is iam &longs;ubiectis coriaceis &longs;calis iniecti, murorum pinnas apprehen­dant, atque ita &longs;uper murum a&longs;cen&longs;ionem uolentibus vnà di&longs;ponant. ip&longs;æ verò &longs;calarum figuræ &longs;ub&longs;criptæ &longs;unt.

Scala coriacea inflata

De Te&longs;tudinibus fo&longs;&longs;oriis. Caput Tertium.

AT cùm eæ, quæ &longs;uperius dictæ &longs;unt ro&longs;tratæ Machinæ, vnà cum Te&longs;tudinibus vineis voca­tis prope murum aduenerint, varias tunc Te­&longs;tudines adducere oportet: alias quidem ad fo­diendum murum, alias verò ad oppugnandum Arietibus. ad fodiendum igitur eas, quæ fo&longs;&longs;oriæ nuncu­pantur. has autem vel dupliciter fluentes e&longs;&longs;e nece&longs;&longs;e e&longs;t, & in faciem coopertas adduci, muroque appropinquari: vel vnicam habentes alam, retro quidem decliues, in faciem verò quadrangulas, à lateribusque; trapezio &longs;imiles, aut trian­gulas, quippe quæ hoc modo con&longs;truantur. Ligna &longs;u&longs;cipien­tes tria, vel quatuor, quandoque autem & quinque (vt &longs;pi&longs;­&longs;ius, &longs;olidiusque fiat opus) longitudinem habentia non mi-norem pedum decem, cra&longs;&longs;itiem verò qua&longs;i vnius pedis, &longs;i­militer autem & latitudinem: hæc in &longs;uperiori parte obli­què ad vnguis &longs;imilitudinem ab&longs;cindere opus e&longs;t. vt dum à rotatis axibus adducuntur, à rectisque lignis intrin&longs;ecùs &longs;u­&longs;tinentur, muro applicentur. erigatur autem ad murum li­gnea columna ba&longs;in inferiùs habens, quæ & &longs;uperiacentia ligna, & &longs;uffulcientia erecta &longs;u&longs;tineat: vt ea, quæ de&longs;uper deferuntur tecto minimè nocentia, retror&longs;um elabantur. ip­&longs;a verò erecta ligna, & vnguis in&longs;tar ab&longs;ci&longs;&longs;a, &longs;picula ferrea retror&longs;um habeant, vt terræ affigantur, & non di&longs;trahan­tur. ad latera autem &longs;u&longs;pendantur coria tegentia, &longs;eu bacu­li, &longs;iue ea, quæ ex virgis, vel palmarum ramis contexta &longs;unt: propter &longs;agittas, quæ hinc inde perferuntur: idem verò anteriores etiam in partes fiat. at cùm muro appropin­quauerint, extendantur &longs;uperiores in partes ea, quæ in an­teriores &longs;unt. Verùm in unaquaque Te&longs;tudine viri duo ab­&longs;condendi &longs;unt, erecti &longs;tantes, murumque fodientes, ad cra&longs;­&longs;itiem quidem plus dimidio: &longs;ecundum verò latitudinem, quanta e&longs;t etiam ip&longs;ius Te&longs;tudinis latitudo: in altitudinem autem, à tribus pedibus &longs;upra terram fodere incipientes: vt ea, quæ ab ip&longs;a fodina de&longs;cendunt, ver&longs;us relictum infe­riùs locum incidant. in &longs;uperiorem autem partem tantum fodiendum e&longs;t, quantum fodientes &longs;ine impedimento po­terint. propiùs autem quàm viginti pedibus ab inuicem Te&longs;tudines di&longs;tent, vt & plures &longs;int, & multum in muro lo­cum ip&longs;i fodientes operentur. necnon paruæ &longs;int, vt celeri­ter, ac facilè deducantur: atque ea, quæ à muro ab aduer­&longs;ariis iaciuntur, haud directè ad &longs;copum, per&longs;picienterque ad latera Te&longs;tudinum magnam ab inuicem di&longs;tantiam ha­bentium ferantur.

Fossoriæ testudines ba&longs;is muro applicata

De fodinarum &longs;u&longs;tentatione, & combu&longs;tione. Cap. IIII.

CVm aut murus à facie intror&longs;um ad cra&longs;&longs;itiem per foratus fuerit, totque &longs;eparationes &longs;ecundum latitudinem &longs;u&longs;ceperit, quot etiam te&longs;tudines &longs;unt: atque iam dicti duo viri à &longs;e inuicem con­uer&longs;i intus ab&longs;que impedimento in ip&longs;is &longs;epa­rationibus fodiant: non amplius indigent Te&longs;tudine, cùm ad laterales fodiant partes, ab ip&longs;aque muri cra&longs;&longs;itie intus con&longs;eruentur. At ne fodientibus murus coincidat, &longs;u&longs;tente­tur intus, fulciaturque &longs;u&longs;tentaculis &longs;ubtilibus potius, ac fre­quentibus, quàm cra&longs;&longs;is, & raris tabula &longs;upra, infraque po&longs;i­ta, ne dum terram ver&longs;us &longs;ub relaxantur &longs;u&longs;tentacula, male &longs;u&longs;tineant. cùm verò fodina completa, &longs;u&longs;tentataque fuerit: intercapedo epi&longs;tyliorum repleatur materijs facilè combu­&longs;tibilibus, verbi gratia virgultis, lignis &longs;iccis, tædis &longs;ci&longs;&longs;is, & alijs huiu&longs;cemodi, quæ ad combu&longs;tionem idonea &longs;unt: ac demum accendatur. quòd &longs;i locus aliquis extinguatur, ijs, quæ ad iaculandum ignem fiunt tormentis, &longs;ubaccendatur. habeat autem & ra&longs;uras lignorum &longs;iccas circum&longs;per&longs;as vnà cum liquida pice, &longs;iue oleo perunctas. ac denique combu&longs;tis &longs;u&longs;tentaculis, murus corruet.

De Te&longs;tudinum con&longs;olidatione. Cap. V.

IPSIS autem harum Te&longs;tudinum erectis lignis claui latum caput habentes, altitudinis verò digitorum octo, &longs;eu &longs;urculi ex ferro facti &longs;uper infigantur v&longs;que ad quatuor digitos, reliquos verò quatuor &longs;upereminentes habeant. locum autem, qui intermedius e&longs;t creta opima, & glutino&longs;a cum pilis &longs;uinis, vel hircinis &longs;ubacta illinere, replereque oportet, ne di&longs;rumpantur, neque di&longs;cindantur. nam tum propter clauorum frequentiam, tum etiam propter capitum eorum latitudinem confirmabitur. à lateribus autem panni lacera­ti, &longs;eu coria &longs;u&longs;pendantur: vt neque &longs;abulum calidum, ne­que pix, neque re&longs;ina decocta, neque oleum (quod infun­ditur, tanquam id, quod natura citiùs cale&longs;cit, tardiusque frige&longs;cit) ijs, qui intus operantur in&longs;tillent. nam in&longs;tar ignis hominum carnes con&longs;umunt. Cùm itaque &longs;ic Te&longs;tudines conficiantur, con&longs;eruabuntur ita vt ab ijs, quæ de&longs;uper deij­ciuntur ignem ferentibus, accen&longs;isque flammis minimè com­buri: neque ij, qui infunduntur calefacti liquores intus pe­netrare po&longs;&longs;int. Similiter aut & Parmæ, Te&longs;tudinesque cratibus vimineis contextæ ad texturas operiantur coriis madidis bouum recèns occi&longs;orum, tanquam iis, quæ igni re&longs;i&longs;tere po&longs;­&longs;unt. ip&longs;æ verò Te&longs;tudines procul ab in&longs;trumentis lapides iacientibus, &longs;agittasque mittentibus linantur. cùm autem conden&longs;atæ, roti&longs;que &longs;urrepentes contextæ fuerint, muris adducantur. figuraque &longs;ubiecta e&longs;t.

Te&longs;tudinis fo&longs;soriae ba&longs;isillita crta

Te&longs;tudo fo&longs;soría completa at&que; munita

De murorum lapideorum per vrnam combu&longs;tione. Cap. VI.

QVidam verò iuxta lapideos muros ligna (vt mos erat) inferiori parti contigua ad accenden­dos, confringendosque lapides circumpone­bant. Verùm hæc operatio difficilis v&longs;u, & quando que fallax exi&longs;tit: quoniam tum aqua de&longs;u­per infu&longs;a ignem extinguit: tum debilior ad latus ip&longs;ius ignis latio fit, tanquam ea, quæ natura &longs;ur&longs;um tendit, ad actionen­que potentior e&longs;t: tum demum in ip&longs;o flammæ impetu, qui intror&longs;um operantur, &longs;ub te&longs;tudine e&longs;&longs;e minimè poterunt, quandoquidem &longs;imul comburentur. Fiunt itaque fictiles vrnæ laminis ferreis exteriori parte colligatæ, minutisque carbonibus implentur: ab extrin&longs;eca verò laminæ facie fun­dum ver&longs;us forantur, & aperiuntur v&longs;que vnius digiti fora­men, ferreumque tubulum inde &longs;u&longs;cipiunt, cui tubus alius follem habens adiungitur. Cùm autem ignem carbones &longs;u­&longs;ceperint, dum &longs;ufflantur, &longs;imilem flammæ perficiunt com­bu&longs;tionem. quippe quæ lapidem penetrat, atque confringit, aceto, vel vrina, vel alio quopiam acrium &longs;uperinfu&longs;o. e&longs;tque; figura qualis &longs;ub&longs;cribitur. hoc autem plumbarij frequenter vtuntur.

De murorum lateritiorum per terebras perforationibus. Caput &longs;eptimum.

SI lateritios muros cito de&longs;truere voluerimus, frequenti&longs;&longs;imas in ip&longs;is perforationes terebris faciemus, cooperti &longs;ub te&longs;tudinibus de&longs;uper illitis, aut Parmis, quæ tecta tuti&longs;&longs;ima habeant, &longs;intque corijs bouum recèns occi&longs;orum circa texturas opertæ: cùm propter pondera, quæ aduer&longs;us eas mittuntur, tum propter calefactos, qui infunduntur liquo­res. Terebræ verò fabrilibus in&longs;trumentis &longs;imiles &longs;int. Ve-ctis enim ferreus fit longitudinis pedum ad minus quinque­vnius digiti diametrum habens, & cra&longs;&longs;itudinem circum, quaque fermè quatuor digitorum: laminam &longs;imiliter ferream in anteriori extremitate affixam latitudinis pedum duode­cim, & altitudinis octo, quæ circa medium in anteriori par­te coarctetur, iuxta figuram cuiu&longs;dam olitorii in&longs;trumenti, quod à Græcis Platily&longs;gium vocatur: ad alteram autem re­tror&longs;um exi&longs;tentem extremitatem ligneum, torno factum, atque in medio arctum &longs;u&longs;cipit Cylindrum. quippe qui à quodam arcuato in&longs;trumento fabrili (quod Græci aridha vocant) vertatur, atque circa po&longs;terioris partis medium emi­nentiam quandam habeat, quæ capitis formam referat, quæ­que ingrediatur, atque circumuoluatur eò in va&longs;e (quod Pyelis, ide&longs;t vrna dicitur, &longs;iue capitulum quoddam exi&longs;tit) regula quadam terræ impo&longs;ita capitulum ip&longs;um adducente, atque eum, qui perforatur locum &longs;emper con&longs;equente. cir­cumuoluetur autem ad eandem operationem Cylindrus vnà cum terebra manibus etiam motus, &longs;i paruas regulas iuxta medium &longs;u&longs;ceperit fu&longs;i putealis in&longs;tar in crucis modum traiectas, quas nonnulli ex ip&longs;a figura A&longs;tericos, nempe &longs;tel­lulas nuncupant. Verùm eas, quæ in muro fiunt perforatio­nes, tran&longs;uer&longs;as, ac &longs;ur&longs;um tendentes fieri oportet: tanquam eas, quæ ad interiorem partem altiores e&longs;&longs;e debent. cùm vt ea, quæ ex latere à terebris circumraduntur facilè deor&longs;um tendentia fiant: tum ut lamina in extremitate uectis affixa bene ad operationem &longs;u&longs;tentetur, dum à regula terræ tran&longs;­uer&longs;a impo&longs;ita, ip&longs;ique renitente fulcitur: tum demum ut ea, quæ à terebris fit &longs;ur&longs;um tendens perforatio non &longs;olam mu­ri &longs;ubmi&longs;&longs;ionem, uerùm etiam declinantem ad extrin&longs;ecùs deor&longs;um lationem faciat, multaque repente circa murum collap&longs;io fiat. atque declinationis figura talis e&longs;t.

Pvelis, siue Capitulum

Foretur autem exæquali murus in eadem recta linea di&longs;tantibus abinuicem foraminibus pede, & quarta pedis parte, hoc e&longs;t viginti digitis, &longs;iue dodrante, duobusque Palmis. Dodrans enim duodecim, palmus verò quatuor digito­rum e&longs;t. ip&longs;as autem perforationes nos à tribus ferè pedibus &longs;ur&longs;um à terra initium &longs;umentes facere oportet, quemad­modum etiam lapideis in muris iam diximus, vt quæ à fora­minibus de&longs;cendit materia in ommi&longs;&longs;um inferius locum in­cidat.

De murorum lateritiorum combu&longs;tione. Cap. VIII.

CVm autem ordinatim ip&longs;ius muri frontes per­forati fuerint, replentur foramina ab extrin&longs;e­ca facie ad interiores partes non iuxta totam cra&longs;&longs;itiem, &longs;ed iuxta pedem tantùm lignis &longs;ic­cis, &longs;ci&longs;&longs;is, non quadrangulis (quòd &longs;ecundum latitudinem &longs;ibiinuicem congruant) verùm qua&longs;i rotundis veluti palis cra&longs;&longs;itiem habentibus ba&longs;im ver&longs;us ad plus trium digitorum, ad uerticem autem angu&longs;tioribus ad &longs;u&longs;tentan­dum murum operationis tempore. & &longs;i contingit tædæ pali &longs;int: &longs;in minùs, ligna &longs;icca pice, vel &longs;ulphure trito vnà cum liquida pice, &longs;iue oleo peruncta, vbi ignis penetrans, &longs;ur&longs;um­que conuer&longs;us accendatur, haudque à den&longs;itate &longs;uffocatus extinguatur. Cùm autem cuncta foramina repleta fuerint ad pedem v&longs;que &longs;ecundum profunditatem quemadmodum dictum e&longs;t, rur&longs;us in eadem recta linea iuxta medium inter­iecta interualla ordinatim exæquali ver&longs;us priora forentur: ip&longs;a verò po&longs;trema foramina ad vtramque partem obli­quentur, vt ad priora po&longs;teriorum conforatio perueniat. at­que hæc etiam ra&longs;uris, vel fru&longs;tis ligneis, aut ijs, quæ runci­na in leuigatione tabularum abraduntur, &longs;iccis, ac facilè con­bu&longs;tibilibus virgultis, &longs;iue lignorum fragmentis implean­tur: in quibus ignis operans, celerem efficit combu&longs;tionem. Con&longs;ultò itaque pali &longs;uperficiem æqualem, non habent, &longs;ed maiores inferiùs &longs;unt: vt ignem retinere, &longs;piranteque vento accendi po&longs;&longs;int. Quòd &longs;i ventorum tranquillitas in operatio­nis tempore, &longs;eu loco e&longs;&longs;et: calami intror&longs;um omnino confo­rati commi&longs;ceantur (quales ij &longs;unt, quos ip&longs;i venatores auium habere &longs;olent) quippe qui follibus fabrilibus &longs;ufflentur. nam ad quemlibet qui&longs;piam voluerit locum folles ip&longs;i transfe­runtur, ignemque accendunt, cùm ferreum tubulum ante ignem habeant. ac demum figura &longs;ubijcitur.

De Te&longs;tudinibus Arietem ge&longs;tantibus. Cap. IX.

IPSA perforatione, &longs;u&longs;tentatione, & combu­&longs;tione peracta, &longs;i murus indeclinabilis perman­&longs;erit, intrepidusque &longs;teterit: ad cra&longs;&longs;um lateri­tij parietis opificium Arietibus oppugnare ne­ce&longs;&longs;e e&longs;t. licet enim languida, & debilis Arietis ad laterem percu&longs;&longs;io fiat, fodiens potius propter fungo&longs;ita­tem, ac mollitiem: quàm vibrans, & rumpens propter duri­tiem, atque re&longs;i&longs;tentiam vt in lapidibus: attamen cùm per eam, quæ deor&longs;um facta e&longs;t operationem debilitatus prope ba&longs;im murus &longs;it, aduer&longs;us continuos Arietum pre&longs;&longs;us re&longs;i­&longs;tere minimè poterit: &longs;ed dum violentia percutitur, perfora­tione declinationem &longs;u&longs;cipiet. Veruntamen adaptationes, & colligationes Arietum, qui &longs;ecundum longitudinem co­aptantur: necnon eas, quæ circa membra ip&longs;orum, & eas, quæ in monoxylis iuxta di&longs;tantiam conuenientes, & in Te&longs;tudi­nibus Arietes ge&longs;tantibus, ac Turribus, atque duplicatis &longs;calis appen&longs;iones, atque etiam eas, quæ per ip&longs;os Arietes iuxta murum affabrè factæ &longs;calæ nauticæ fiunt: ad congruentem deinceps vnicuique operationem in præ&longs;enti tractatio­ne &longs;ubtiliter dilucidando expo&longs;uimus. Si citiùs cum Arieti­bus muros vel portas rumpere, perfringereque; voluerimus: faciemus Te&longs;tudines Arietes ge&longs;tantes, quatuor rotarum, altas, quæ &longs;uperiùs catenas, vel funes iuxta cra&longs;&longs;itiem robu-&longs;tos arietem &longs;u&longs;tollentes, ac &longs;u&longs;tinentes habeant. quùm enim ab altiori loco aries &longs;u&longs;tentetur, plus retror&longs;um interualli ad motum &longs;u&longs;cipit: & quùm à longè cum impetu feratur, & incutiatur, maiorem aquirit vim: & offendendo muro oc­currens, violentam, fortemque perficit percu&longs;&longs;ionem. Sit autem iuxta formam alta Te&longs;tudo ip&longs;a, & non admodum ma­gna, vt ad motum deductu facilis &longs;it: altitudinem latitudi­nis duplam habens, longitudinem verò altitudini æqualem, vel parùm ea minorem: vt ro&longs;trum acutum habeat, oblon­gaque &longs;it: atque vt ea, quæ in ip&longs;am incidunt pondera cùm obliquentur, deor&longs;um hinc inde decurrant. Con&longs;truitur autem hoc modo. Iuga duo, atque duo ponuntur, quorum &longs;ingula &longs;int longitudinis pedum vigintiquatuor, di&longs;tentque ab inuicem pedibus ad minùs duodecim. atque in ip&longs;is in&longs;eruntur ligna digitorum octo iuxta cra&longs;&longs;itudinem, pedalis latitudi­nis, vigintiquatuor ad minùs pedum iuxta altitudinem, quæ &longs;unt octo numero, &longs;cilicet quatuor, & quatuor in vtri&longs;que la­teralibus partibus a&longs;tantia: annuentia verò &longs;uperiùs, iuxta verticem inuicem copulantur: amplectentia lignum, quod Te&longs;tudinis dor&longs;um e&longs;t, longius ea, quæ circa iuga e&longs;t longi­tudine, & aliquantulum excedens anteriùs propter eas, quas progrediendo dicemus cau&longs;as. iuxta medium autem ligno­rum erectorum a&longs;tantium eius parti ad quam volumus Te­&longs;tudinem ip&longs;am annuere, alia iuga clauis affigantur: atque ab interna parte &longs;u&longs;tentacula &longs;upponantur, à quibus iuga interna, dor&longs;umque &longs;u&longs;tineatur, ac fulciatur. iuxta verò ex­trin&longs;ecam &longs;uperficiem tabulis digitorum quatuor &longs;ecundum cra&longs;&longs;itiem ip&longs;a erecta a&longs;tantia ligna muniantur. atque hoc modo figura perficitur. ab ip&longs;o autem internorum iugorum pauimento externa iuga lignis erectis, in decliuibus, ad per­pendiculum exi&longs;tentibus &longs;u&longs;tententur ip&longs;um verò vacuum, quod e&longs;t circa inferiora iuga, hoc e&longs;t interuallum rotas qua­tuor totam, quæ circa Te&longs;tudinem e&longs;t congeriem &longs;u&longs;tinen­tes, ge&longs;tantesque habeat. ne autem inferiora iuga aperian­tur, quædam ligna tran&longs;uer&longs;a (quæ Græci peritomidas di­cunt) &longs;u&longs;cipiant, que non &longs;ine &longs;ectione fiunt, &longs;ed ea, quæ cla­uis &longs;it cheloniorum fixione retinent: in&longs;tar quorundam pugillorum circum&longs;ectorum, ac hemi&longs;ph&ecedil;riorum in&longs;culpto­rum &longs;imilium iis, qui in portarum cardinibus ponuntur. quæ quidem ligna ip&longs;ius acutum habentis dor&longs;um Te­&longs;tudinis ba&longs;es erunt. Fit autem quandoque obtu&longs;ius, ac de­pre&longs;&longs;ius Te&longs;tudinis tectum, quippe cùm in &longs;emia&longs;tantibus partibus lignorum &longs;uper iuga erectorum con&longs;i&longs;tentium &longs;u­periùs adiecta fuerint ea ligna, quæ græcè &longs;yngiptæ, hoc e&longs;t &longs;imul incuruantia vocantur: &longs;upremumque pinnaculi dor­&longs;um comprehenderint: quando videlicet aries longi&longs;&longs;imus fuerit, Te&longs;tudoque à muro longè di&longs;titerit. nam &longs;i forta&longs;&longs;e minor iuxta longitudinem Aries, Te&longs;tudoque propè mu­rum &longs;it: aduer&longs;um ea, quæ præcipitantur, in ip&longs;amque inci­dunt pondera re&longs;i&longs;tere nequaquam poterit, propter ip&longs;ius tecti depre&longs;&longs;ionem. &longs;ed cùm ruptionem, &longs;eu fractionem in coniunctionum commi&longs;&longs;uris &longs;u&longs;ceperit: periculo&longs;a tum &longs;i­biip&longs;i, tum ariete oppugnantibus fiet. Dor&longs;um verò à iam di­ctis erectis monoxylis &longs;upernè comprehen&longs;um, anteriùs in muri faciem præponere oportet. vt in ip&longs;o fulcimentum &longs;it, & ea, quæ aduer&longs;us arietem mittuntur recipiat. &longs;i enim ma­ximi lapides, qui à muro deor&longs;um feruntur: & tran&longs;uer&longs;a li­gna, quæ ex æquali æqueponderando, & æquilibrando de­&longs;cendunt, detectum fortè arietem inuenerint, qui aduer&longs;us murum cum impetu fertur: aut aries ip&longs;e deor&longs;um annuens, di&longs;rumpetur: aut eum mouentes abiiciet, atque interimet. Talis quidem e&longs;t anterior Te&longs;tudo, quæ etiam arietis &longs;u­&longs;tentacula &longs;ecundum di&longs;tantiam habet: &longs;ecunda verò de­pre&longs;&longs;ior quoad altitudinem, & minor: atque aliæ duæ re­tror&longs;um adhuc minores. ad ip&longs;ius enim aditus tutelam ne­ce&longs;&longs;ariæ &longs;unt. Plures autem & minores ip&longs;as (queadmodum iam diximus) e&longs;&longs;e decet, vt ab&longs;que labore adducantur, ex paruisque lignis componantur: non autem unam maxi­mam, eò quòd ex magnis, inuentuque difficilibus lignis fiat: necnon tardè, magnoque cum labore deducatur. Ve­rùm ordinatim ip&longs;æ figuræ &longs;ubiiciuntur.

a

b

c

Te&longs;tudi­nis Arietem ge&longs;tantis de&longs;criptio.

d

Eiu&longs;dem con&longs;tru­ctio.

e

f

g

Sciendum autem e&longs;t, quòd cùm Aries ab anteriori, maiorique Testudine &longs;u&longs;tentetur: magis in muri faciem eleuatur, re­tror&longs;um verò deprimitur. atque id non abrefactum e&longs;t. cùm etenim &longs;ur&longs;um tendens moueatur, forti&longs;&longs;imam ad &longs;uperio­res murorum partes: deor&longs;um verò &longs;e inclinans, imbecilli­mam, & languidam, quandoque autem fallacem quoque percu&longs;&longs;ionem ip&longs;am efficit.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

QVoniam nonnulla in hoc capite ob&longs;cura mihi videntur, ea dilucidanda, declaranda&queacute; e&longs;&longs;e cen&longs;eo, vt ab omnibus faci­lè percipi poßint. Cùm itaque præ&longs;ens caput cum &longs;uperio­ribus Autor continua&longs;&longs;et, dixi&longs;&longs;et&queacute; quòd murorum perforatione, &longs;u&longs;tentatione, & combu&longs;tione peractis de quibus &longs;uperiùs pertra­ctauit: &longs;i murus adhuc indeclinabilis perman&longs;erit, intrepidus&queacute; &longs;teterit: arietibus ip&longs;is ad partes craßiores parietis oppugnan­dum e&longs;t: quoniam in hoc capite non declarat omnia ea, quæ ad Arietem ip&longs;am &longs;pectant: idcirco ait &longs;e in &longs;equentibus huius tra­ctationis partibus ea &longs;ubtiliter dilucidando expo&longs;ui&longs;&longs;e. Verùm ea, quæ ad Arietem pertinent hæc &longs;unt. nempe adaptationes, & colli­gationes Arietum: necnon earum appen&longs;iones. quæ &longs;cilicet appen­&longs;ione; variæ &longs;unt &longs;ecundum varios neceßitatis v&longs;us. quandoque enim Arietes ip&longs;i circa &longs;ua membra appenduntur, aliquando in Monoxylis, aliàs in Te&longs;tudinibus, interdum alijs in machinis, quæ turres vocantur, nonnunquam in duplicatis &longs;calis, de quibus om­nibus appen&longs;ionibus: necnon de nauticis &longs;calis, quæ per ip&longs;os Arie­tes ad a&longs;cendendum murum fiunt, in &longs;equentibus ordinatim iux­ta conuenientem unicuique v&longs;um, & operationem pertractaturus e&longs;t. Membra autem Arietis hìc intelligenda &longs;unt ea ligna, in qui­bus Aries appenditur, quæ tamquam eius crura &longs;unt, vt in &longs;equentis capitis figura nobis manife&longs;tum erit.

a

b

c

Quid verò &longs;ibi velit Autor verbo illo Monoxylis declarandum e&longs;t, quoniam diuer&longs;imodè vocabulum hoc ab Autore in præ&longs;enti ca­pite accipitur. Quare &longs;ciendum e&longs;t, quòd propriè Monoxyla &longs;unt nauigia, &longs;iue lyntres ex vnico ligno excauatæ, quibus Aegyptij per &longs;tagna, & Nili innundationes vtebantur, Autore Strabone lib. 3. & Plinio lib. 6. cap. 23. & quoniam inferiùs de quibu&longs;dam naui­gijs Arietes ge&longs;tantibus, quibus maritimæ ciuitates expugnaban­tur, &longs;ermonem habiturus est: propterea de illis Monoxylis hìc in­telligit, cùm ait &longs;e in præ&longs;enti tractatione eas Arietum appen&longs;io­nes, quæ in Monoxylis iuxta di&longs;tantiam (&longs;cilicet tum ip&longs;orum in­ter &longs;e nauigiorum, tum lignorum in ip&longs;is nauigijs Arietem &longs;u&longs;ti­nentium) conuenientes fiunt, &longs;ubtiliter dilucidando expo&longs;ui&longs;&longs;e. paulo inferiùs autem in alia quoque &longs;ignificatione dictionem hanc ab Autore acceptam reperiemus, vt mox &longs;uo loco declarabimus.

d

Iuga hìc intelligenda &longs;unt ligna duo in&longs;tar iugi bouini coniun­cta, quæ vnà cum alijs duobus eodem modo coniunctis ba&longs;im Te­&longs;tudinis con&longs;tituunt.

e

Peritomidæ &longs;unt ea ligna tran&longs;uer&longs;a, à quibus iuga ip&longs;a reti­nentur ne aperiantur, &longs;ed eandem &longs;emper adinuicem di&longs;tantiam obtineant. quæ porrò ligna ait e&longs;&longs;e di&longs;&longs;ecanda in&longs;tar quorumdam pugillorum iuga ip&longs;a apprehendentium, &longs;cilicet in anterioribus, extremis&queacute; ip&longs;orum tran&longs;uer&longs;orum lignorum partibus: in eorum­dem verò lateralibus faciebus, instar cheloniorum con&longs;imilium ijs, in quibus portarum cardines euoluuntur. quemadmodum in huiu&longs;ce capitis figuris per&longs;picere licet, quas nos exqui&longs;itè de&longs;igna­ri curauimus.

f

Syngyptæ &longs;unt ligna curua, cuiu&longs;modi &longs;unt ea, ex quibus nauium carina con&longs;truitur. ex huiu&longs;modi autem lignis con&longs;truitur etiam dor&longs;um Te&longs;tudinum cùm depreßiores eas facere volumus.

g

Monoxyla hìc intelligenda &longs;unt ea &longs;u&longs;tentacula, quæ &longs;uperiùs ad&longs;ecunda iuga poni dixit. Hæc itaque in præ&longs;enti capite decla­ratione quadam indigere nobis vi&longs;a &longs;unt.

De quibu&longs;dam, quæ in omnibus Te&longs;tudinibus ob&longs;eruan­da &longs;unt. Cap. X.

IN omnibus aut Te&longs;tudinibus claui latum caput habentes (quemadmodum iam dictum e&longs;t) ad tecti late­ra, partesque; deorsum tendentes, v&longs;que ad eorum dimi­dium &longs;uper infigantur: ea verò clauorum pars, quæ in medio erecta interiacet, creta opima, & glu­tino&longs;a, cum pilis &longs;ubacta, atque indiui&longs;a con&longs;eruata replea­tur. ad ip&longs;as autem rotas Te&longs;tudinem &longs;u&longs;tinentes in inferio­ra iuga cuneos, permagnos ex vtri&longs;que partibus exceden­tes &longs;upponere oportet, vt altitudinis magnitudinem &longs;u&longs;ti­neant. Soli enim rotarum claui, & præ&longs;ertim quoniam, per &longs;ingula iuga in&longs;tar axium pertran&longs;ientes, breues &longs;unt: Te­&longs;tudinem &longs;u&longs;tinere non poterunt: neque tutè ip&longs;am &longs;tantem habebimus ad eam, qu&ecedil; fieri debet Arietis motionem. Sup­ponuntur autem inferiùs cunei non &longs;olùm, vt altitudinis pondus &longs;u&longs;tineant, verumetiam vt in&longs;tabilem rotarum mo­tionem impediant. cùm autem Te&longs;titudinem mouere vo­luerimus, cuneos &longs;ubtus po&longs;itos &longs;ublaxabimus. At &longs;cien­dum e&longs;t, quòd lapidei muri citiùs quàm lateritij incutiun­tur, atque rumpuntur. nam propter fungo&longs;itatem, ac moli­tiem ip&longs;ius lateris ea, quæ ab Ariete fit percu&longs;&longs;io, debilis, & languida e&longs;t, excauans potius, ac fodiens laterem, quàm rumpens, atque perfringens. lapis verò aduer&longs;us ferri du­ritiem re&longs;i&longs;tens, vehementem percu&longs;&longs;ionem &longs;u&longs;cipit, atque ita concutitur.

De Ariete, & Arietaria Machina &longs;ecundùm Byzantium principem. Cap. XI.

VErùm principis Byzantij familiares Arietem cubitorum centum & viginti iuxta longitudi­nem faciebant. ab ip&longs;ius autem calce iuxta cra&longs;&longs;itiem quidem, pedalem: in latitudinem verò, palmorum quinque: in anteriori autem parte coarctabant ip&longs;um in pedalem latitudinem, & trium

palmorum cra&longs;&longs;itiem: Helicas ferreas quatuor, quæ &longs;e &longs;e in longitudinem v&longs;que ad decem cubitos extendant, in ante­riori parte clauis affigentes: totumque Arietem tribus fu­nibus octo iuxta cra&longs;&longs;itudinem circumquaque digitorum exi&longs;tentibus &longs;uccingentes: ac loris eum circulariter ligan­tes, iuxta medium tribus quidem interuallis, quatuor verò &longs;u&longs;tentaculis con&longs;tringebant. funes verò, qui ab aliis cana­binis funibus ab Arietaria Machina pendentibus Arietem ip&longs;um &longs;u&longs;tinent, atque inferunt: à ferreis contextis catenis initia &longs;umebant. At &longs;calam etiam nauticam faciebant a&longs;&longs;e­re in Arietis elatione anteriùs clauis affixo, habenteque re­te contextum iuxta cra&longs;&longs;itiem &longs;ufficiens, & iuxta di&longs;tantiam quatuor, vel etiam plurium digitorum foramina habens, vt facilè &longs;upra murum a&longs;cendatur. appendebant autem ip&longs;um, & mouebant in Te&longs;tudine rotis octo prædita. quippe quæ iuxta quidem infernam pauimenti longitudinem, quadra­gintaduo: iuxta verò latitudinem, vigintiocto cubitos ha­beat. ip&longs;a præterea quatuor crura, quæ in pauimento ad al­titudinem iuxta angulos affiguntur, ex duobus &longs;imul iun­ctis lignis &longs;ingula faciebant, longitudinem habentia &longs;ingu­la cubitorum vigintiquatuor, & cra&longs;&longs;itiem palmorum quin­que: iuxta verò latitudinem vnius cubiti exi&longs;tentia. In &longs;u­periori autem Arietariæ Machinæ parte Thoracium tan­quam &longs;epimentum &longs;truebant, vt in eo tutè &longs;tare po&longs;&longs;ent &longs;pe­ctantes ea, qu&ecedil; aduer&longs;us Arietem ab aduer&longs;arijs mittuntur. Huiu&longs;cemodi autem Arietem &longs;exies mouebant de&longs;truen­tes à &longs;eptuaginta cubitis altitudinis, rur&longs;usque ad latera ad &longs;eptuaginta cubitos peruertentes. à centum autem viris allatus mouebatur. totum verò, quod mouebatur pondus talentorum ferè quadrigentorum erat. ac demum figura &longs;ubijcitur.

a

b

c

d

Sciendum autem e&longs;t quod Arietum alij quidem à virorum multitudine reguntur, iuxta quorundam antiquorum me­chanicorum opinionem: alij verò à contranitentibus lignis di&longs;tenduntur: alijque demum &longs;uper cylindros propelluntur: po&longs;&longs;unt autem quandoque etiam funibus circumuolutis adductionem, & reuer&longs;ionem facientes, percu&longs;&longs;ionem effi­cere. verùm ad artificem &longs;pectat iuxta magnitudines Arie­tum decentem quoque operationis v&longs;um, ac motionem ex­cogitare.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

HElicas hìc intelligit mucrones illos, quos debet habere fer­rum in extremitate Arietis affixum tanquam eius ca­put, quod &longs;it cornibus præditum: quibus murus ip&longs;e rum­pitur. Helicas autem ip&longs;os vocauit ad &longs;imilitudinem pampino­rum vitis, qui à Græcis Helices nuncupantur.

b

Crura Arietis hìc appellat ea ligna, quæ &longs;uperius membra vo­cauit, quæ in figura huius capitis manife&longs;ta &longs;unt, quemadmo­dum in &longs;uperiori capite adnotauimus.

c

Thoracium propriè e&longs;t &longs;umitas mali nauis, vbi &longs;pectatores &longs;tant a)po\ tou_ qewre_in qua&longs;i qewra/kion: &longs;eu vas quoddam è lignis con&longs;tructum, & &longs;umitati mali nauis affixum, in quo &longs;pectatores ip&longs;i commodè, tute&queacute; stare poßint. ad eius autem &longs;imilitudinem hìc thoracium appellat paruam illam machinullam, quam in altiori parte Arietariæ machinæ con&longs;truebant, vt in ea &longs;pectatores &longs;ine offen&longs;ione &longs;tantes cernerent ea, quæ ab aduer&longs;arijs ad perfringen­dum Arietem demittuntur: darent&queacute; &longs;ignum ijs, qui Arietem mo­uent, ne tunc ip&longs;um propellant, &longs;ed retro trahant.

d

Sexies hìc intellige &longs;ex motibus iuxta &longs;ex recti motus inter­ualla factis. nam arietem ip&longs;um regentes, &longs;ex motibus eum mo­uebant, &longs;cilicet antè, retro, dextror&longs;um; &longs;ini&longs;tror&longs;um, &longs;ur&longs;um, at­que deor&longs;um: ne &longs;emper eodem in loco murus inca&longs;&longs;um percute­retur, &longs;ed diuer&longs;is in locis percu&longs;&longs;us citius de&longs;trueretur. quem­admodum declarat Athenæus in primo libro &longs;uæ de rebus bellicis tractationis.

De con&longs;tructione &longs;calarum, quæ &longs;pectatores vocantur. Cap. XII.

SI murorum cra&longs;&longs;itiem agno&longs;cere, & aduer&longs;o­rum operationes, ac multitudinem ex aduer­&longs;o per&longs;picere: necnon eas, quæ intra murum circa ciuitatem tum diurn&ecedil;, tum nocturn&ecedil; fiunt actiones, in&longs;idiarumque &longs;tructiones ob&longs;erua­re voluerimus: &longs;pectatorem huiu&longs;cemodi con&longs;truemus. Duo ligna quadrangula parte altera latiora &longs;u&longs;cipientes, latitudinem habentia vnumquodque duodecim digitorum, cra&longs;&longs;itudinem verò vnumquodque octo, erecta con&longs;titue­mus. quorum alterum quidem &longs;it inter duo ad verticem ia­centia, itidem iuxta cra&longs;&longs;itiem parte altera latiora ip&longs;a quo­que exi&longs;tentia, abinuicem verò di&longs;tantia quantum iuxta la­titudinem ip&longs;um erectum lignum di&longs;tare pote&longs;t. Similiter autem alterum quoque ad alia duo cùm æqualia, tum &longs;imi­lia, &longs;imiliterque iacentia ponatur. ex aduer&longs;o autem duo­rum duplorum lignorum iuxta medium aliud lignum ter­ram ver&longs;us ponatur, quippè quod ip&longs;is duplis iacentibus opponatur, atque coniungatur iuxta duo erecta con&longs;i&longs;tentia. ac demum ba&longs;is ip&longs;a configuretur in&longs;tar græcæ litteræ H &longs;olu­tæ habentis latera duplicibus lineis con&longs;tantia. ab extremis vero duorum duplorum iacentium quatuor a&longs;&longs;i&longs;tere facie­mus ligna, quorum vtique bina vnicuique &longs;ur&longs;um re&longs;i&longs;tant, ip&longs;aque erecta con&longs;i&longs;tentia &longs;uffulciant. hæc autem erecta &longs;u&longs;cipiant iuxta medium alia duo ligna, quorum vnum­quodque &longs;it latitudinis digitorum octo: iuxta verò cra&longs;&longs;i­tiem vnumquodque &longs;ex: di&longs;tentque abinuicem ad minus tribus pedibus. hæcautem quatuor indirectum adinuicem forentur, clauisque &longs;imul transfigantur: erecta quidem, iuxta duas tertias eorum partes &longs;ur&longs;um: interpo&longs;ita verò iuxta &longs;extam eorum partem deor&longs;um. de&longs;cendant autem ab erectis, rur&longs;usque; a&longs;cendant dum à clauo volubiliter feruntur. Rur&longs;us autem hæc quoque iuxta duas eorum ter­tias partes, necnon iuxta reliquam &longs;extam partem à clauo forentur. Verùm in præ&longs;entia duas tertias, totius longitu-dinis intellige, &longs;patium illud, quod e&longs;t iuxta duas &longs;extas par­tes, quippe quæ tertiam totius longitudinis partem efficiunt. Hæc itaque de&longs;cendentia ligna iuxta medium &longs;calam leuem clauis transfixam &longs;u&longs;cipiant, cuius vtique claui ad iam di­cta foramina &longs;int affixi. At crura &longs;calam ip&longs;am con&longs;tituen­tia &longs;int quoad latitudinem digitorum ad minus &longs;ex: quo ve­rò ad cra&longs;&longs;itudinem, quatuor. Ab inferiori autem clauo, qui per ligna erecta &longs;tantia tran&longs;it, ad eleuatam &longs;ur&longs;um &longs;ex­tam de&longs;cendentium lignorum partem capi&longs;trum apponatur ba&longs;em quandam, vel funium connexionem comprehen­dens, vel ad annulos ferreos propter attractionem pene­trans. Lignum autem e&longs;t circumflexum, ac flexile longitu­dinis circiter octo pedum, vt &longs;ufficienter attrahere, defer­reque per medium erectorum lignorum eleuatum &longs;ur&longs;um &longs;extam partem: totam verò inclinatam partem vnà cum ip­&longs;a &longs;cala &longs;ublimem in altitudinem eleuare po&longs;&longs;it. Eueniet itaque vt dum hæc pars à capi&longs;tro ad inferiora trahitur, à reliqua parte explorator in altitudinem miruminmodum eri­gatur, &longs;calaque erecta permaneat, eò quòd duobus clauis connexa fuit. Verùm oportet inferiorem partem, quæ à capi&longs;tro retinetur &longs;i fieri pote&longs;t in &longs;tabilitate permanere. &longs;in minùs: à tran&longs;uer&longs;alibus penetrantibus lignis, aut verticulis iuxta iuncturas clau&longs;am in ip&longs;o &longs;tabilitatis tempore intre­pidam &longs;tare. Præterea &longs;ciendum e&longs;t, quòd &longs;upereminens tertia erectorum lignorum pars ad eorum, quæ inclinantur &longs;ecuritatem erigitur: &longs;uperior autem &longs;exta eorum, quæ in­clinantur, &longs;iue quarta interiecti inter ip&longs;a &longs;patij pars (vt &longs;u­perius manife&longs;tum fuit) ad &longs;u&longs;tentandam leuem &longs;calam du­pliciter &longs;ur&longs;um clauis transfixam: infima verò &longs;exta eorum pars propter capi&longs;tri ad ip&longs;am impetum in ea, quæ fit vehe­mentia, deor&longs;um trahet. &longs;imul autem ip&longs;a quoque reliquæ quintuplæ partis, &longs;calæque &longs;ur&longs;um latio deprehen&longs;a e&longs;t. Sit autem ex &longs;uppo&longs;itione altitudo erectorum &longs;tantium ligno­rum, v&longs;que ad duas eorum tertias partes, quanta e&longs;t altitu­do tertiæ muri partis. & ab ip&longs;o loco, v&longs;que ad duas tertias eorum, quæ inclinantur lignorum partes, &longs;iue ad primum coniunctionis &longs;calæ clauum, quantum e&longs;t muri dimidium: necnon &longs;cala ip&longs;a, quantum idem dimidium. Quæ igitur ex hi&longs;ce tribus componitur altitudo, tertia parte &longs;uper mu­rum exploratorem &longs;u&longs;tollet. atq; hoc per&longs;picuum e&longs;t. Cùm enim altitudo muri palmorum, vel pedum, vel cubitorum, vel quarundam aliarum men&longs;urarum &longs;exaginta &longs;uppo&longs;ita &longs;it: ligna, quæ ad ba&longs;im erecta &longs;tant &longs;ingula men&longs;urarum tri­ginta &longs;int: ad altitudinem autem viginti men&longs;urarum, cla­uum &longs;u&longs;cipiant. duæ &longs;iquidem tertiæ partes viginti men&longs;u­ræ triginta men&longs;urarum &longs;unt. at ligna, quæ ab erectis de­&longs;cendunt lignis, &longs;ingula quadraginta quinque men&longs;urarum quoad longitudinem fiant, à iam dicto verò clauo ad pri­mam &longs;calæ coniunctionem triginta men&longs;uræ intercipiantur. hæ autem, duæ tertiæ ip&longs;arum quadragintaquinque &longs;unt, quemadmodum &longs;uperius iam o&longs;ten&longs;um e&longs;t. &longs;it autem ip&longs;a quoque &longs;cala ab ea coniunctione ad reliquàm eius altitudi­nem aliarum triginta men&longs;urarum. Quæ igitur ex hi&longs;ce tri­bus altitudinibus iuxta numerum colligitur altitudo men­&longs;uras octoginta complet. hæ autem, ip&longs;as &longs;exaginta tertia parte &longs;uperant. tertia namque pars viginti men&longs;uræ &longs;exa­ginta men&longs;urarum &longs;unt. Verùm in &longs;uprema &longs;calæ parte te­gumentum quoque fiat ex corio cra&longs;&longs;o, atque robu&longs;to, in­&longs;tar clypei circumflexi: aut dor&longs;um acutum circa medium habens, necnon declinationem ad latera &longs;ufficientem ad ex­ploratorem à &longs;agitta, &longs;eu funda præ&longs;eruandum. non parum autem auxilium præ&longs;tabunt etiam funes &longs;ubtiles, robu&longs;ti, &longs;uperioris leuis &longs;calæ cruribus circumalligati, & ad clauo­rum v&longs;que coniunctionem exten&longs;i. ne altitudinis porrectio, vel contingens lapides iacientis percu&longs;&longs;io fractionem, con­uul&longs;ionemùe in lignis efficiat, exploratoremque perimat. Ad ip&longs;ius autem &longs;pectatoris erectam, atque indecliuem &longs;ta­bilitatem maximè conferunt etiam quatuor funes erecto­rum &longs;tantium lignorum extremis alligati, atque exten&longs;i: &longs;i è contrariò &longs;ibi inuicem ferreis, aut ligneis palis terræ pro­cul affixis alligati fuerint. ne opus propter altitudinem in extremis pondero&longs;um exi&longs;tens corruat. atque figuræ tum iacens, tum erecta &longs;ubiectæ &longs;unt.

a

b

c

d

e

f

Fit autem &longs;impliciter eiu&longs;dem &longs;pectatoris ba&longs;is ex tribus &longs;olis lignis iuxta latitudinem terra po&longs;itis, duobus quidem tran&longs;uer&longs;alibus abinuicem di&longs;tantibus, & alio iuxta medium è contrariò coaptato, quemadmodum græca littera H &longs;oluta ex duplicibus lineis configurata. at &longs;uper ip&longs;is tran&longs;uer&longs;is à quadam lingula iuxta medium erecta ligna con&longs;tituuntur: ab extremis verò, quatuor illa, quæ ip&longs;is re&longs;i&longs;tunt.

g

Fit etiam aliter ex tribus lignis in terra iacentibus, à &longs;e inuicem autem parum di&longs;tantibus quatenus iuxta latitudinem ere­cta ligna &longs;u&longs;cipere po&longs;&longs;int. hi&longs;ce autem iacentibus &longs;upernè re&longs;ectis: atque alio tum æquali, tum &longs;imili, tum etiam &longs;imi­liter infernè re&longs;ecto ip&longs;is erecta iuxta latitudinem infigun­tur: ab extremis autem iacentium re&longs;i&longs;tentia duo ad latitu­dines erectorum: ac demum duo ab obliquo ad cra&longs;&longs;itudi­nes obliquè. Verùm neutra i&longs;tarum tutti&longs;&longs;ima e&longs;t quemad­modum ea, quæ priùs enarrata fuit. Interuallum verò, quo ligna cùm tran&longs;uer&longs;alia po&longs;ita, tum erecta à &longs;e inuicem di­&longs;tant artifex determinabit, ad altitudinis compo&longs;itionem commen&longs;urationemque; re&longs;piciens. &longs;imiliter autem magnitu­dines etiam lignorum tum ba&longs;is, tum altitudinis ad tria in­terualla &longs;ecundum proportionem augebit, atque imminuet.

h

i

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

COn&longs;tructio ba&longs;is &longs;calæ prioris, quam Autor in principio præ&longs;entis capitis tradidit primùm à figura, quæ in vetere exemplari erat, hoc di&longs;crepat: quòd &longs;cilicet vnumquodque duorum erectè stantium lignorum inter alia duo ligna in terra aduerticem, ide&longs;t &longs;e &longs;e inter&longs;ecando iacentia docet Autor e&longs;&longs;e po­nendum: in figura verò, eorum vtrumque in altero iam dictorum duorum in terra pro&longs;tratorum lignorum infixum e&longs;t. Deinde mu­tila, atque imperfecta eiu&longs;dem primæ ba&longs;is con&longs;tructio apud Au­torem e&longs;&longs;e mihi videtur. Cùm enim v&longs;que ad illa verba [&longs;imili­ter&queacute; iacentia ponatur.] nondum totam ip&longs;am primam ba&longs;im con­&longs;truxerit: ad con&longs;tructionem ba&longs;is &longs;ecundæ figuræ tran&longs;ire vide­tur illis verbis [ex aduer&longs;o autem duorum duplorum] id enim, quod his verbis præcipit in primæ figuræ ba&longs;i nequaquam fieri pote&longs;t, cùm duo in terra iacentia ligna &longs;e &longs;e inter&longs;ecent, vt cuili­bet manife&longs;tum e&longs;t. Aut itaque po&longs;t illa verba [&longs;imiliter&queacute; iacen­tia ponatur.] nonnulla de&longs;iderantur, quibus con&longs;tructio, quæ vi­detur e&longs;&longs;e ip&longs;ius ba&longs;is &longs;ecundæ figuræ, continuetur, fiat&queacute; vna & eadem cum &longs;uperiori ba&longs;is primæ figuræ con&longs;tructione, quod fieri nequit (vt iam diximus) propter duorum in terra pro&longs;tratorum lignorum mutuam inter&longs;ectionem: aut quædam eodem in loco de­&longs;unt, quibus con&longs;tructio primæ ba&longs;is perficiatur, & ab ip&longs;ius &longs;e­cundæ ba&longs;is con&longs;tructione di&longs;tinguatur, atque hoc modo tota &longs;ecun­dæ ba&longs;is con&longs;tructio &longs;uperuacanea erit. quando quidem inferiùs etiam in fine huiu&longs;ce capitis eandemmet con&longs;tructionem Autor tra­dit. Verùm quid de hac re &longs;entiendum &longs;it ijs, qui perfectius habent exemplar iudicandum relinquo, mihi verò &longs;atis &longs;it huiu&longs;ce loci imperfectionem animaduerti&longs;&longs;e.

a

[ex aduer&longs;o autem duorum duplorum lignorum] Dupla ligna in toto præ&longs;enti capite vocat Autor illa duo, quæ in terra prostra­ta iacent, & veluti fundamentum, ac pauimentum ip&longs;ius ba&longs;is &longs;unt.

b

[in&longs;tar Græcæ litteræ H &longs;olutæ] Græca littera, vocata Ita, du­pliciter a&longs;criptoribus figuratur: vno quidem modo &longs;ic H, quæ &longs;olu­ta dicitur quoniam ex partibus &longs;uis &longs;olutis trina calami motione fit: alio verò modo &longs;ic n, quæ ligata nuncupatur, quia cunctis &longs;uis partibus colligatis vnico calami continuo motu perficitur. ip&longs;i igi­tur &longs;olute hoc modo ||=|| duplicibus lineis factæ &longs;ecundam &longs;ca­læ ba&longs;im Autor aßimilari dixit.

c

[vt &longs;uperiùs manife&longs;tum fuit] &longs;cilicet ex con&longs;tructione ip&longs;ius machinæ.

d

Animaduertendum quòd cùm ea &longs;calæ pars, quæ est à prima eius coniunctione, v&longs;que ad ip&longs;ius &longs;ummitatem, triginta men&longs;u­rarum iuxta longitudinem ab Autore &longs;upponatur: dubio procul pars eius inferior &longs;ub clauis exi&longs;tens, quinta iam dictæ longitu­dinis pars &longs;upponi videtur. Quare cùm ait [reliquæ quintuplæ partis] de ea &longs;calæ parte intelligendum e&longs;t, quæ à tam dictis cla­uis ad totius &longs;calæ &longs;ummitatem v&longs;que porrigitur.

e

[& ab ip&longs;o loco] hoc e&longs;t ab ea parte, vbi iam dictæ du&ecedil; tertiæ li­gnorum erectorum partes terminantur.

f

Quemadmodum &longs;uperiùs iam o&longs;ten&longs;um e&longs;t] videlicet vt ex priori machinæ con&longs;tructione patuit.

g

[lingula] hìc intelligenda e&longs;t pars quædam erectorum ligno­rum inferior, &longs;ubtilior, & quadrangula, qua tanquam cardine quodam ip&longs;a erecta ligna in pro&longs;tratorum in terra duorum ligno­rum quadrangulis foraminibus infiguntur.

h

[priùs enarrata] &longs;cilicet prima ba&longs;is, quam ab Autoris con­&longs;tructione aliquantulum di&longs;crepantem e&longs;&longs;e o&longs;tendimus.

i

[ad tria interualla] videlicet ad trinæ dimen&longs;ionis interualla, nempe longitudinem, latitudinem, atque craßitiem.

Hæc ad præ&longs;entis capitis dilucidationem animaduer&longs;ione, ex­plicatione&queacute; digna mihi vi&longs;a &longs;unt.

De con&longs;tructione Turrium &longs;ecundum Polyidis Thetali di&longs;cipulos. Cap. XIII.

DIades quidem & Charias Polyjdis Thetali di­&longs;cipuli, qui vnà cum Alexandro Macedone in militiam profecti &longs;unt mechanici primi cùm terebras, tum &longs;calas nauticas, tum etiam eas, quæ rotis feruntur turres ligneas adinuene­runt. atque minores quidem earum &longs;exaginta cubitorum quoad altitudinem faciebant: ba&longs;im autem quadrabant, vnumquodque latus, tum longitudinis, tum latitudinis de­cem & &longs;eptem cubitorum ponentes: decem tectis præditas ip&longs;as facientes: in &longs;upremo vero tecto cumulum æquiqua­drangulum intercludentes, &longs;ecundum proportionem quin­tæ partis ba&longs;is areæ, &longs;eu &longs;patij, quòd à quatuor lateribus circumquaque terminatur, quemadmodum con&longs;equenter per­&longs;picuum erit. maiores autem, harumque; &longs;e&longs;quialteras, quin­decim tectis con&longs;tructas faciebant: altitudinis verò cubito­rum nonaginta: necnon duplas, viginti tectis con&longs;tantes, quo ad altitudinem verò, centum & viginti. Rur&longs;us autem vnumquodque latus ba&longs;is duplarum turrium vigintiqua­tuor ferè cubitorum. & maiores, atque minores &longs;ecundùm proportionem con&longs;truebant ad tres dimen&longs;iones ligna au­gentes vel minuentes, nempe iuxta longitudinem, & latitu­dinem, atque cra&longs;&longs;itiem. Similiter autem tectorum quoque diui&longs;iones iuxta altitudinis commen&longs;urationem partieban­tur. &longs;ex quidem, & quandoque octo rotis præditas &longs;ecun­dum magnitudinis tumorem ip&longs;as faciebant: in omnibus &longs;emper quintam ba&longs;is partem &longs;ur&longs;um ponebant.

a. b

c

d

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

TErebras hìc intelligit eas, quas de&longs;crip&longs;it &longs;uperiùs in Ca­pite &longs;eptimo.

b

Scalas nauticas vocat omnes &longs;calas ex funibus factas, quarum multis in locis huius operis mentio fit.

c

Quadrare ba&longs;im nil aliud hoc in loco e&longs;t, ni&longs;i quodlibet laterum eius in quotlibet partes &longs;ecare, at que numerum ip&longs;arum partium in &longs;eip&longs;um multiplicare, vt area quadrata ip&longs;ius ba&longs;is producatur.

d

[con&longs;equenter] &longs;cilicet inferiùs in &longs;equenti capite.

Animaduer&longs;ione verò dignum e&longs;t, quòd in tradenda præ&longs;enti machinarum ob&longs;idionalium, quæ turres vocantur, con&longs;tructione iuxta Polyidis Thetali di&longs;cipulos, &longs;cilicet Diadem, & Chariam antiquos mechanicos: non declarauit perfectè Autor omnes ip&longs;a­rum turrium men&longs;uras, &longs;ed qua&longs;dam duntaxat breuißimè teti­git: re&longs;eruans &longs;ibi eas declarandas inferiùs in &longs;equenti capite, po&longs;tquam turrium ip&longs;arum con&longs;tructionem &longs;ecundum Apollodori doctrinam priùs tradiderit. Quapropter non ab re factum iri exi&longs;timo, &longs;i quædam nos hoc in loco ad earum men&longs;urarum decla­rationem, perfectam&queacute; cognitionem adnotabimus. Cùm itaque minoris turris altitudinem quidem 60 cubitorum, ba&longs;is autem eius vnumquodque latus tetragonicum, hoc est radicem quadra­tam 17 fui&longs;&longs;e dixerit: area quadrata ip&longs;ius ba&longs;is 280 dubio pro­cul erit: latus autem cubicum areæ cubicæ inter ba&longs;im, & primum tectum interiectæ erit &longs;imiliter 17: ip&longs;a demum area cubica 4913. cùm verò decimum, &longs;iue &longs;upremum ip&longs;ius quadrangulum te­ctum quintam partem areæ iam dictæ ba&longs;is fui&longs;&longs;e a&longs;&longs;eruerit: erit ip&longs;a quidem pars quinta 57 3/4 ferè. huius autem numeri latus tetragonicum, nempe radix ip&longs;ius 57 3/4 ferè erit latus vniu&longs;cu­iu&longs;que laterum iam dicti quadrangularis &longs;upremi tecti: quæ ra­dix tanquam latus cubicum &longs;i multiplicet ip&longs;am 57 3/4 ferè qua­dratam aream, producetur area cubica, quæ inter culmen & pro­ximum culminis tectum intercipitur. Datis itaque men&longs;uris ba­&longs;is, & culminis harum minorum turrium, data&queacute; tota earum alti­tudine: nemini dubium quòd peritus Arithmeticæ, Geometriæ&queacute; artifex eodem modo inueniet etiam reliquorum octo tectorum men­&longs;uras: videlicet quadratas eorum areas, arearum&queacute; tetragonica latera: necnon latera cubica, & areas cubicas inter ip&longs;a tecta in­teriectas, ab ip&longs;is&queacute; tectis, & à quatuor ip&longs;ius turris faciebus com­prehen&longs;as. Præterea quoniam maiores etiam turres tecta quinde­cim habentes &longs;e&longs;quialteras priorum ip&longs;os Polyidis di&longs;cipulos con­&longs;truxi&longs;&longs;e ait, quarum longitudo erat 90 cubitorum: &longs;i harum quo­que reliquas men&longs;uras inuenire voluerimus, habentes iam ba&longs;im &longs;e&longs;quialteram prioris ba&longs;is, procedemus &longs;icut in minoribus. At quoniam duplas etiam priorum minorum, tectis vigiti præditas, altitudinem autem 120 cubitorum habentes ait con&longs;tructas fui&longs;­&longs;e: non immerite latus tetragonicum ba&longs;is earum 24 ferè cubito­rum e&longs;&longs;e dixit. cùm enim minorum, &longs;cilicet &longs;ubduplarum ba&longs;is &longs;it, vt iam o&longs;tendimus, 289: duplæ eius erit 578. verùm area, quæ ex 24 tetragonico latere producitur, e&longs;t 576. quare latus tetragoni­cum ip&longs;ius ba&longs;is iam dictarum duplarum turrium (vt rectè in­quit Autor) 24 ferè cubitorum erit. culmen autem earundem erit 115 1/2 ferè. &longs;imiliter autem reliquorum etiam quo ad areas, & latera tectorum omnes men&longs;uræ reperientur tum in &longs;e&longs;quial­teris, tum in duplis turribus, quemadmodum in earum &longs;ub&longs;e&longs;qui­alteris, &longs;ubduplis&queacute; diximus. Verùmenimuero tria nobis adno­tanda &longs;unt, primum quòd turres &longs;e&longs;quialteræ, vel duplæ aliarum turrium e&longs;&longs;e dicuntur non &longs;olùm iuxta earum altitudinem, & iuxta tectorum numerum: verumetiam iuxta areas ba&longs;ium & culminum, & reliquorum tectorum omnes men&longs;uras: necnon iuxta rotarum numerum, & magnitudinem. Quemadmodum enim &longs;e habet 120 cubitorum altitudo ad 60 cubitorum altitudi­nem, & 20 ad 10 tecta: ita &longs;e habet etiam 578 area ba&longs;is ad 289 ba&longs;is aream: necnon 115 1/2 ferè area culminis ad 57 3/4 ferè culminis aream. Secundò adnotandum quòd augendo, vel minuendo turrium altitudinem, omnes etiam earum partes pro­portionaliter nobis augendæ &longs;unt: nempe areæ quadratæ, |& cu­bicæ: latera quadrata, & cubica tum ba&longs;ium, tum culminum, tum etiam reliquorum tectorum, & &longs;patiorum inter ip&longs;a interie­ctorum: necnon lignorum omnium longitudo, latitudo, atque cra&longs;­&longs;ities quod Autor in fine huius capitis breuiter tetigit. Tertiò adnotandum, quòd reliquorum tectorum inter ba&longs;im, & culmen iacentium diui&longs;iones proportionaliter iuxta altitudinis commen­&longs;urationem fieri debent: maiores quidem, quæ ba&longs;i: minores ve­rò, quæ culmini propinquiores futuræ &longs;unt. quod etiam Autor illis verbis [&longs;imiliter autem tectorum quoque diui&longs;iones iuxta al­titudinis commen&longs;urationem partiebantur.] breuißimè innui&longs;&longs;e videtur. Hæc autem in præ&longs;entia paucula de men&longs;uris harum turrium ad dilucidationem huiu&longs;ce capitis breuiter nobis dicta &longs;int. in &longs;equenti verò capite po&longs;tquam turrium con&longs;tructionem iuxtæ doctrinam Apollodori tradiderit Autor, exqui&longs;itam de iam dictis omnibus turrium men&longs;uris doctrinam nobis traditurus e&longs;t.

De con&longs;tructione turrium &longs;ecundum Apollodorum. Cap. XIIII.

a

AT Apollodorus grauiorem pedes ver&longs;us tur­rem con&longs;truens, &longs;ub &longs;e&longs;quialteram ip&longs;orum &longs;exaginta cubitorum, & quatuor rotis prædi­tam ip&longs;am declarat, pedum quoad altitudi­nem &longs;exaginta o&longs;tendens. vnde ip&longs;e quoque vnumquodque circa ba&longs;im latus pedum &longs;edecim iuxta lon­gitudinem faciebat, vltra pedalem in extremitatibus pro­minentiam: quoad latitudinem, vnius pedis, & digitorum quatuor: iuxta verò cra&longs;&longs;itiem, duodecim digitorum: in­feriora iuga dupla faciens, vbi rotæ quidem in medio, ligna verò medio a&longs;tantia in ip&longs;is prominentijs imponi debent. Hæc bina, atque bina iuga &longs;ecundum cra&longs;&longs;itiem ponebat, & inter ip&longs;a ad &longs;ingula digitorum duodecim interceptum locum, &longs;iue etiam maiorem in latitudines di&longs;tinguens: ere­cta in extremis medio a&longs;tantia ligna infigit, ad pauimentum v&longs;que de&longs;cendentia, quippe quæ turris crura quidam no­minarunt, pedum &longs;edecim quoad altitudinem &longs;ingula exi­&longs;tentia: quo vero ad latitudinem, pedis, vnius, & quatuor digitorum: quoad cra&longs;&longs;itudinem autem &longs;ingula digitorum duodecim. Hæc ad ea, quæ dupla iacent paruis regulis, tran&longs;uer&longs;isque lignis (quæ à Græcis Peritomidæ vocan­tur) necnon chelonijs, &longs;iue hemi&longs;pherijs circa medium in­&longs;culptis, & tanquam pugillis quibu&longs;dam di&longs;&longs;ectis &longs;imilibus ijs, qui in portarum cardinibus ponuntur, circa clauorum fi­xionem firmantur, vt erecta permaneant. Hi&longs;e erectis cru­ribus medio &longs;tantibus à duplis iacentibus ad oppo&longs;ita du­pla, alia ligna æqualia exi&longs;tentia quoad longitudinem tan­quam contraria iuga ponebat, æquiquadrangulum turris fundamentum figurans, &longs;eu ba&longs;im ex æquali circumquaque terminans, vt iam dicta quatuor medio &longs;tantia ligna æqua­liter à &longs;einuicem vndequaque di&longs;tent. in vnoquoque au­tem ip&longs;orum quatuor, duo adhærere faciebat ligna, quæ erant octo numero, æqualis tum latitudinis, tum cra&longs;&longs;itudi­nis cum prioribus, altitudinis &longs;ingula pedum nouem: &longs;tan-tia verò, atque adhærentia, ad vtra&longs;que medio &longs;tantium partes ad dupla iacentia, quæ etiam tutò clauis affixa &longs;int cùm ad iuga, tum ad medio &longs;tantia. atque hoc modo tria con&longs;ti­tuebat in ordine, vno ex rectis &longs;tantibus lignis iuxta me­dium &longs;upereminente. hæc autem octo ligna, adhærentia vocentur. Et quoniam ip&longs;a adhærentia, & medio &longs;tantia ligna propter latitudinis magnitudinem inuentu difficilia &longs;unt, nece&longs;&longs;e e&longs;t ip&longs;um Diadem, & Chariam &longs;equi: atque æquiquadrangula digitorum &longs;ingula duodecim deor&longs;um ip&longs;a crura facere: &longs;ur&longs;um autem minora: præcipuè verò ea, quæ adhærent, maximeque ad huiu&longs;cemodi turris con&longs;tru­ctionem commen&longs;urabilia exi&longs;tunt. Rur&longs;us autem ad ip&longs;a de&longs;uper iam dictus Apollodorus &longs;imiliter inferiora, & ad­hærentia iuga minora longitudine ponebat, v&longs;que ad vnum pedem: ac demum v&longs;que ad &longs;upremum tectum iuxta lon­gitudinem, & latitudinem ex vnoquoque eorum, quæ po­nuntur, pedem vnum auferebat: vt collectionem &longs;ur&longs;um turris &longs;u&longs;cipiat: ne pondero&longs;a in extremis fiens, circumruat: &longs;ed tutam ex inferiori &longs;edis latitudine &longs;tabilitatem habeat. Verùm ip&longs;orum tectorum alia quidem circumalta &longs;int, alia verò eiu&longs;modi, quòd circumquaque circumcurri po&longs;&longs;int: habentia latitudinem circiter trium pedum. perutilia nam­que &longs;unt ad euitanda incendia. At iuxta &longs;patium illud, quo di&longs;tant ad latitudines inferiora iuga, quæ ad iam dictos di­gitorum duodecim, vel etiam maiores interceptos locos medio &longs;tantia ligna &longs;u&longs;cipiunt, artifici commo&longs;trans præci­pit quatuor imponere rotas, validis axibus &longs;imul transfixas, & laminis ferreis ad frigus cur&longs;is, colligatas: dimetientem, &longs;iue altitudinem pedum circiter quatuor cum dimidio ha­bentes: quandoque autem ea&longs;dem rotas breuibus etiam fer­reis axibus &longs;imul transfigi, propter &longs;uperimpo&longs;itum pon­dus, & magnitudinis molem: atque duas quidem earum ad &longs;ingula tantùm duo ligna firmari, reliquas vero duas ad ea, quæ è contrario oppo&longs;ita &longs;unt: &longs;u&longs;tolentes quidem à terra, &longs;u&longs;tinentesque dupla ligna, vt magna cum volubilitate, fa­cilitateque rot&ecedil; vertantur, ac totam turris congeriem com­moueant. Sic igitur con&longs;tructione con&longs;tituta, prima medio &longs;tantia ligna tertia eorum longitudinis parte &longs;uper tecto &longs;uperiori eminentia reperientur. Quamobrem adhærentia medio &longs;tans lignum excedenti. ad &longs;uperiora iuga rur&longs;us ponebat: atque ad ip&longs;um medio &longs;tans lignum, aliud ab adhærentibus comprehen&longs;um. & &longs;ic iuxta omne tectum quadripertitò contexens, turrem &longs;tabiliuit. & primum quidem medio &longs;tans lignum hi&longs;ce adhærentibus æquale minimè faciebat, ne coniunctiones eorum propè &longs;einuicem &longs;int: &longs;ed omnis commi&longs;&longs;ura re&longs;pectu alterius ex aduer&longs;o per­mutatim, di&longs;iunctimque variet: & adhærentium lignorum coarctatione, vnioneque robur &longs;u&longs;cipiat. Præterea &longs;calas alterum ip&longs;ius turris latus ab altero per diagonium (vel vt ita dicam) diametraliter &longs;eparantes ad adherentia iuga pro­pter a&longs;cen&longs;um ponebat. turrem autem funibus etiam de&longs;uper iuxta angulos alligatis, & extra per medium attractis &longs;tabiliebat: latiorem in figura ba&longs;im turri præ&longs;tans tanquam &longs;edem, circumalligatis palis clauos habentibus, aut ferreis clauis, & annulis lateralibus ad exten&longs;ionem infixis: non parum auxilium propter funium ten&longs;ionem ad &longs;u&longs;tentatio­nem turri præbens. Hoc modo ex paucis, paruisque lignis magnam turris machinam con&longs;truebat, quæ æqualem cum muro altitudinem habebat: neque tectorum diui&longs;io­nes, vel altitudines exprimens, neque &longs;uperioris collectio­nis quintam partem declarans. Verùmenimuero &longs;i quis dubitans quærat hoc: ex inferiori ba&longs;i per &longs;uppo&longs;itum in vnoquoque latere numerum id &longs;u&longs;cipiet. cùm enim latus pedum datum &longs;it &longs;edecim, multiplicatum autem in alterum æqualis cum ip&longs;o longitudinis, faciat totam aream, &longs;iue in­ternum quadrialteri &longs;patium pedum ducentorum quinqua­ginta &longs;ex: atque etiam horum quinta pars pedum quinqua­ginta & vnius, & quintæ partis pedis &longs;it: quæro quis nume­rus in &longs;eip&longs;um, vel in alium æqualis cum ip&longs;o longitudinis multiplicatus hunc efficit? & inuenio &longs;eptenarium, & &longs;ex­tam partem proximè. nam &longs;eptenarius in &longs;eptenarium multiplicatus, quadraginta nouem: & &longs;eptenarius in &longs;extam partem, hoc e&longs;t in decem minuta multiplicatus, minuta pri­ma &longs;eptuaginta efficit. rur&longs;us autem denarius in &longs;eptena-rium, &longs;eptuaginta efficit. & ex collectis centum & quadra­ginta minutis primis ip&longs;a quidem centum & viginti in pedes duos, reliqua verò in partem computanda &longs;unt. Quare iuga, quæ ad &longs;upremi tecti collectionem ponuntur, &longs;ingula pedum &longs;eptem, & &longs;extæ partis iuxta longitudinem fiant. At ea quoque nouem tecta, quæ ad altitudinem ab inferiori ba&longs;i ponuntur in ip&longs;a longitudinis, & latitudinis &longs;uper adiectio­ne iuxta quadrialteri circumterminationem &longs;ingula pedem auferentia ex ip&longs;is &longs;edecim, &longs;eptem proximè relinquunt. eadem autem via in &longs;uprema turris collectione, & in tertia, & in quarta, & qualibet parte &longs;emper quærentibus &longs;it. Ip­&longs;as verò tectorum diui&longs;iones, & ad altitudinem exaltatio­nes Diades quidem, & Charias iuxta cubita numerantes, primum, quod ab inferiori ba&longs;i fit tectum cubitorum quo ad altitudinem &longs;eptem ponebant, & digitorum duodecim: &longs;u­periora autem quinque tecta, &longs;ingula cubitorum quinque tantùm: reliqua verò, &longs;ingula quatuor, & terti&ecedil; partis. necnon cra&longs;&longs;i­tiem pauimenti tectorum, & inferiorem fundamenti cra&longs;&longs;i­tudinem, unà cum &longs;uperiori pinnaculo altitudini connume­rabant. &longs;imiliter autem in minori quoque turre diui&longs;io tecto­rum eandem rationem ad altitudinem &longs;u&longs;cipiebat. Verùm iam dictus Apollodorus iuxta pedes enumerans turrim adhærentia prima, quæ à ba&longs;i eriguntur, pedum nouem in al­titudinem facit. & &longs;i æqualis quidem altitudinis omnia ad­hærentia e&longs;&longs;e vult, &longs;ex tectis præditam turrem ip&longs;am, & pe­dum &longs;ex tantùm &longs;uper adiectione e&longs;&longs;e declarat: vige&longs;imam­tertiam verò partem proximè areæ ba&longs;is &longs;ur&longs;um colligere, &longs;ingula decem pedum &longs;uperiora quoque iuga ponens: &longs;i au tem quintam ba&longs;is partem in turri &longs;ex tectis prædita &longs;ur&longs;um colligit, vnius cum dimidio pedis tectorum &longs;uper adiectio­nem quadripertitò euenire: &longs;i autem decem quoque tectis præditam, &longs;ingulam pedis vnius &longs;uper adiectionem (vt iam dictum e&longs;t) & quintam ba&longs;is partem &longs;ur&longs;um intercipere: ita vt &longs;uperiora quoque iuga &longs;ingula pedum &longs;eptem, & &longs;extæ partis fiant: atque in ip&longs;a quidem turri decem tectis prædi­ta inferiora adhærentia &longs;ingula pedum nouem fieri: ip&longs;a ve­rò, quæ in &longs;uperioribus quatuor tectis &longs;unt, &longs;ingula pedum &longs;ex tantùm: ip&longs;a demum, quæ in quatuor reliquis adhuc &longs;u­periora &longs;unt, &longs;ingula quinque, & partis. Hoc itaque pacto non &longs;olùm ea, quæ iuxta numerum di&longs;crepant turrium te­cta ad &longs;exaginta pedum altitudinem cùm æqualis, tum in­æqualis altitudinis exi&longs;tentia reperientur: verùm etiam eæ, quæ ex vtri&longs;que iuxta cubitos, & pedes con&longs;truuntur, ac iux­ta magnitudinem di&longs;crepant turres commen&longs;urabiles ad &longs;e &longs;e inuicem &longs;ecundum proportionem o&longs;tendentur. Si enim cubitus vigintiquatuor &longs;ecundum longitudinem e&longs;t digito­rum, pede &longs;edecim exi&longs;tente, habet autem ip&longs;e vigintiqua­tuor numerus numerum &longs;edecim, & eius dimidium: &longs;e&longs;qui­alter ip&longs;ius e&longs;t, &longs;ub&longs;equialter verò ad cubitum pes. Quare tum ip&longs;i &longs;exaginta cubiti altitudinis, tum ip&longs;i &longs;eptemdecim lon­gitudinis ba&longs;is eandem proportionem ad pedes habebunt: eodem modo autem eam etiam, quæ in rationibus e&longs;t con­uenientiam: quoniam vtrique communi men&longs;ura men&longs;uran­tur. nam triginta numerus ter quidem men&longs;urat ip&longs;um no­naginta numerum, bis verò ip&longs;um &longs;edecim. & quemadmo­dum &longs;e habet nonaginta numerus ad &longs;exaginta numerum, ita vigintiquatuor ad &longs;edecim. & &longs;icut &longs;e habet vigintiqua­tuor ad &longs;edecim, &longs;ic etiam rotæ ad &longs;e inuicem tum iuxta nu­merum, tum etiam iuxta magnitudinem: necnon ba&longs;is ad ba&longs;im &longs;icut etiam tria ad duo. O&longs;ten&longs;æ &longs;unt igitur ip&longs;æ quo­que men&longs;urantes turres ad &longs;e inuicem eandem, quam cæ qu&ecedil; men&longs;urantur iuxta proportionem habere rationem. Quamobrem non &longs;olùm iuxta commen&longs;urationem, verùm etiam iuxta conuenientiam turrium ferri idonearum con&longs;tructio­nes Diodorus, necnon Diades, & Charias facientes reperiun­tur. Atque manife&longs;tum e&longs;t quòd Antiqui Mechanici, erru­diti&longs;&longs;imique Architecti &longs;cientificè, & non ab&longs;que ratione Ma­chinarum con&longs;tructiones faciebant. Turre &longs;ic quoad con­&longs;tructionem, completa, &longs;i non enodus complanatusque ad ba&longs;im &longs;ubiectus locus &longs;it, &longs;ed &longs;ur&longs;um ferens exi&longs;tat: faciemus &longs;uppo&longs;itorium prope turris ba&longs;im contexione, quæ turris contexioni &longs;imilis &longs;it, & &longs;uper terræ in æqualitatem adue­niat, locumque inferiùs &longs;ubiectum amplificet: vt in con­gre&longs;&longs;u, ac turbatione certaminis indecliuis quoad &longs;tatio- nem turris con&longs;eruetur. Cu&longs;todietur autem ne combura­tur ab ijs, qui mittuntur ignem ferentibus muricibus, & accen&longs;is flammis: &longs;i tabulæ in ip&longs;a clauis affigantur præcipuè quidem palmeæ, vel eæ, quæ ex fortibus lignis fiunt. exce­ptis cedrinis, & pineis, atque alneis, propter earum feruidam, facilè combu&longs;tibilem, friabilemque naturam. appendantur autem & coria turri in iam dictis in con&longs;tructione circumala­tis, circumcur&longs;atisque; tectis, non adhærentia tabulis, &longs;ed ali­quantulum extrin&longs;ecùs di&longs;tantia. cùm propter ea, quæ ad iaculandum ignem fiunt tormenta: tum quoniam lapides iacientium percu&longs;&longs;iones imbecilles ad ip&longs;a, languidæque in ip&longs;a iactus irruptione ad mole fiunt. Affigatur aut clauis etiam turris de&longs;uper quemadmodum in te&longs;tudinibus quoque dictum e&longs;t, & creta opima, & glutino&longs;a locus intermedius repleatur. ad eas verò turris partes, quæ tormentis ad iaculandum ignem factis proponuntur, loco tuborum aquam mittentium, in­te&longs;tina bouum præparata veluti &longs;ale condita aquam effun­dentia apponantur. hi&longs;ce inte&longs;tinis vtres aqua pleni &longs;uppo­nuntur, qui extricti, atque &longs;uppre&longs;&longs;i &longs;ur&longs;um aquam ferunt. Quòd &longs;i etiam turris pinnaculum aliqua in parte inacce&longs;&longs;ibi­le comburatur, non &longs;it aut in&longs;trumentum, quod tubus vocatur: calami per totam internam partem perforati, cuiu&longs;modi &longs;unt ij, quos venatores habent ad &longs;ein uicem coniunguntur, atque vbicumque opus fuerit aquam emittunt. vtres enim quemad­modum etiam in inte&longs;tinis &longs;upponuntur ferentes ip&longs;am per calamos in eum, qui comburitur locum. Non paruam autem vtilitatem turri præbebunt etiam inuolucra extrin&longs;ecùs appen&longs;a, paleis aceto madefactis plena: &longs;iue retia repleta humidis mu&longs;cis, vel ea alg&ecedil; &longs;pecie, qu&ecedil; thala&longs;&longs;opra&longs;on, hoc e&longs;t marinum porrum vocatur: tamquam ea, quæ non &longs;olùm incen­dijs, quæ à tormentis ignem iaculantibus fiunt, oppugna­re, verùm etiam lapides iacientium percu&longs;&longs;ionibus re&longs;i&longs;te­re po&longs;&longs;unt. & &longs;ciendum e&longs;t quòd omnes, quæ ex ignem fe­rentibus, accen&longs;isque flammis * * * *

b

c

d

e

f

g

h

i

k

l

m

n

Finis huius Capitis de&longs;ideratur.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

MVlta &longs;unt in hoc capite, quæ ni&longs;i adnotentur, declaren­turque, omnium huius operis capitum præ&longs;ens ob&longs;curißi­mum reddent. in primis itaque adnotabimus quòd par­ticula illa [grauiorem] in textu græco legitur semno/teron, quæ in præ&longs;enti loco nil aliud &longs;ignificare pote&longs;t ni&longs;i grauiorem, aut ma­gnificientiorem, quorum neutrum e&longs;t ad propo&longs;itum Autoris. Cùm enim turris, quam &longs;ecundum Apollodori doctrinam in principio huius capitis Autor con&longs;truit, debeat e&longs;&longs;e &longs;ub&longs;e&longs;quialtera eius tur­ris, quam in præcedenti capite minorem omnium e&longs;&longs;e dixit, nempe &longs;exa­ginta cubitorum altitudinem habentis: nemo e&longs;t, qui non videat quòd hæc Apollodori turris leuior, minus&queacute; ampla, & magnifica erit quàm iam dicta minor di&longs;cipulorum Polyidis Thetali turris. Quamobrem lepto/teron, hoc e&longs;t leuiorem potiùs quàm semno/te­ron, &longs;cilicet grauiorem legendum e&longs;&longs;e nobis videtur. minor enim in ratione &longs;e&longs;quialtera e&longs;t hac turris quàm illa. quippe cùm hu­ius quidem omnes men&longs;uræ pedes, illius verò cubiti &longs;int: cubitus autem (vt ip&longs;emet Autor in præ&longs;enti capite declarat) ad pedem &longs;e&longs;quialteram habeat rationem: quandoquidem pes &longs;edecim, cu­bitus vigintiquatuor digitis con&longs;tat. vndè &longs;anè volens Apollodo­rus ip&longs;ius turris, quæ &longs;exaginta cubitorum altitudinem habebat, &longs;ub&longs;e&longs;quialteram turrem tanquam leuiorem con&longs;truere, non im­merito &longs;exaginta pedum altitudinis eam fecit, quatuor&queacute; ip&longs;i ro­tas tantùm, & non &longs;ex quemadmodum eius &longs;e&longs;quialteræ, &longs;uppo­&longs;uit. Quoniam autem dubitabat ne propter eius leuitatem corrue­ret, funibus (vt docet Autor in hoc capite) ad palos, &longs;iue clauos ferreos in terram affixos circumalligatis, beneque exten&longs;is eam &longs;tabiliebat.

a

b

Quæ nam &longs;int Peritomidæ in cap 9. declarauimus. Chelonium autem e&longs;t propriè Te&longs;tudinis animalis tegumentum, ad cuius &longs;i­militudinem vocat Avtor tum in hoc, tum in nono capite lignum quoddam in&longs;culptum, quod in&longs;culptura &longs;ua retinendi alia ligna, con&longs;tringendi&queacute; vim habens, non &longs;ecus quam chelonium concauita­te &longs;ua te&longs;tudinem ip&longs;am intra &longs;e comprehendit.

c

Adhærentia iuga, quæ græcè e)pizugi/dai dicuntur, ea &longs;unt, quæ &longs;uperiùs a)ntizugi/das, ide&longs;t contraria iuga vocauit.

d

Particula illa, quam nos vertimus [ad frigus cur&longs;is] in græco exemplari legitur [yuxrhla/tois] quæ nil aliud &longs;onat, quam ad frigus cur&longs;is &longs;ed videtur non e&longs;&longs;e ad propo&longs;itum. ideo dubitandum e&longs;t an forta&longs;&longs;e dictio hæc deprauatè legatur. potiùs enim legen­dum e&longs;&longs;et [clauis circumaffixis] quoniam laminæ, quibus rotæ cingun­tur, clauis circumaffigi debent.

e

Animaduer&longs;ione dignum e&longs;t, quòd tota quidem huiu&longs;ce turris con&longs;tructio nimis ob&longs;curè ab Autore tradita cuilibet e&longs;&longs;e videbi­tur ni&longs;i figuram præ oculis habeat, quæ maximum legentibus præbebit auxilium ad ip&longs;ius Autoris verba rectè percipienda. ip&longs;æ verò &longs;calæ, quæ ab Autore intra turrem &longs;ituantur, perperam in ip&longs;a figura plana repræ&longs;entari nobis po&longs;&longs;unt in eo &longs;itu, quo Autor eas de&longs;cribit. idcirco ad perfectam earum intelligentiam imagi­natione &longs;upplendum est.

f

[quærat hoc] &longs;cilicet tectorum diui&longs;iones, vel altitudines: & &longs;uperioris collectionis quintam partem. hoc e&longs;t quibus nam men­&longs;uris tectorum diui&longs;iones, vel eorum altitudines, nempe ab vno tecto ad aliud di&longs;tantiæ fiant: necnon quomodo &longs;uperioris colle­ctionis, &longs;iue vltimi tecti quadrata area fiat quinta pars quadra­tæ areæ ba&longs;is. cùm enim Apollodorus hæc minimè declara&longs;&longs;et, vo­lens Autor ea declarare, ait, quòd, &longs;iquis dubitans quærat hoc: ex inferiori ba&longs;i per &longs;uppo&longs;itum in vnoquoque latere numerum id &longs;u­&longs;cipiet. videlicet ex ip&longs;ius inferioris ba&longs;is area quadrata auxilio numeri in vnoquoque ip&longs;ius ba&longs;is latere &longs;uppo&longs;iti colliget id, quod quærit. exempli gratia, quoniam vnumquodque ba&longs;is latus ab Apollodoro 16 pedum iuxta longitudinem &longs;uppo&longs;itum fuit, erit area quadrata ab ip&longs;is lateribus comprehen&longs;a 256: huius autem quin­ta pars, hoc e&longs;t area quadrata &longs;uperioris collectionis, &longs;iue po&longs;tre­mi tecti erit 51 1/5: huius verò areæ latus tetragonicum 7 1/6 pro­ximè. quandoquidem 7 1/6 multiplicatus per 7 1/6 efficit 51 1/3 & (1/36), qui ab ip&longs;o 51 1/5 parum di&longs;crepat. atque hoc modo ex in­feriori ba&longs;i per &longs;uppo&longs;itum in vnoquoque litere numerum nempe 16, inuenimus quintam partem areæ quadratæ ip&longs;ius ba&longs;is, quæ quadrata po&longs;tremi tecti area futura e&longs;t: necnon eius tetragonica latera. quibus ita revertis, reliquorum etiam tectorum diui&longs;io-nes, vel altitudines (vt mox &longs;ubiunget Autor) inueniemus.

g

[in &longs;extam partem, hoc e&longs;t in decem minuta] in multiplican­do 7 1/6 in &longs;eip&longs;um vtitur Autor multiplicatione A&longs;tronomorum; qui non more minutiarum, &longs;. per reductionem integrorum in mi­nutias, &longs;ed per minuta prima, &longs;ecunda, & tertia, numeros inte­gros cum fractis, in numeros integros cum fractis, necnon fractos adinuicem multiplicant. idcirco pedem in 60 prima minuta par­tiens Autor, 120 minuta prima in duos pedes, reliqua verò 20 in

partem, &longs;cilicet tertiam di&longs;tribuit.

h

i

[At ea quoque nouem tecta &c.] in hac parte declarat Au­tor quo nam pacto reliquorum etiam nouem tectorum diui&longs;iones, &longs;iue altitudines in iam dicta Apollodori turri decem tectis prædita &longs;u&longs;cipiendæ &longs;int. Ait igitur quòd reliqua nouem tecta, quæ ab in­feriori ba&longs;i in altitudinem eleuantur, &longs;ingula iuxta longitudinem, & latitudinem quadratæ eorum areæ pedem vnum ex iam dictis &longs;edecim ip&longs;ius ba&longs;is pedibus auferre debent. quamobrem vnum­quodque laterum &longs;ecundi tecti, quindecim pedum: tertij, qua­tuordecim: quarti, tredecim: quinti, duodecim: &longs;exti, vndecim: &longs;eptimi, decem: octaui, nouem: noni, octo: decimi&queacute;, &longs;eptem pedum erit. attamen cùm vltimi tecti area quadrata quinta pars areæ quadratæ ip&longs;ius ba&longs;is e&longs;&longs;e debeat, quam 51. 1/5, eius&queacute; latus tetra­gonicum 7 1/6 e&longs;&longs;e iam o&longs;tendimus: non immerito reliqua nouem te­cta &longs;ingula pedem auferentia ex ip&longs;is &longs;edecim, &longs;eptem proximè relinquere dixit. quandoquidem reuera 7 1/6 proximè relinque­re debent. quod e&longs;t quintæ ip&longs;ius 256 partis latus tetragoni­cum, vt modò declarauimus. vndè profecto &longs;ingula po&longs;tremi te­cti latera minus quàm vnum pedem ex ip&longs;is &longs;edecim auferre ne­ce&longs;&longs;ariò debent, nempe 5/6 vnius pedis. Non e&longs;t autem prætereun­dum quòd huius quidem turris altitudo 115 pedum e&longs;&longs;e colligitur: vniu&longs;cuiu&longs;que verò eius tectorum area quadrata ex vnoquoque laterum numero in &longs;eip&longs;um multiplicato producitur: eorumdem autem area cubica ex multiplicatione vniu&longs;cuiu&longs;que laterum in &longs;uam quadratam aream gignitur.

k

[ip&longs;as verò tectorum diui&longs;iones &c.] Hac in parte videtur Autor explicare tectorum diui&longs;iones aliter factas fui&longs;&longs;e à Diade, & Charia Polyidis Thetali di&longs;cipulis, quorum in præcedenti ca­pite mentionem fecit. Verùm ea, quæ in præ&longs;entia de tectorum di­ui&longs;ionibus ab Autore dicuntur, non in turribus, quas in pr&ecedil;ceden­ti capite iuxta Diadis, & Chariæ doctrinam con&longs;truxit: &longs;ed in quadam alia turri intelligenda &longs;unt: cuius tota quidem altitudo &longs;it cubitorum 49 2/3 1/2, hoc e&longs;t cubitorum 49 & digitorum 20, &longs;iue cubitorum 49 & pedis vnius & quartæ partis pedis: latus verò primi tecti, ide&longs;t ip&longs;ius ba&longs;is 7 1/2: vnumquodque autem laterum &longs;ecundi, tertij, quarti, quinti, & &longs;exti tecti, quinque: vnum­quodque demum reliquorum quatuor tectorum latus, 4 1/3: ex qui­bus porrò cunctis altitudinibus totius turris altitudo cubitorum 49 2/3 1/2 colligitur. Animaduertendum autem e&longs;t quòd in hac tur­re quadrata area po&longs;tremi tecti non erit quinta pars areæ qua­dratæ ip&longs;ius ba&longs;is. quoniam area quadrata &longs;u&ecedil; ba&longs;is erit 51 1/3 & (1/36), &longs;iue 51 & (13/36), cuius quidem pars quinta e&longs;t cubitorum 10 & digitorum 6 2/5 &longs;erè: quadrata verò area po&longs;tremi tecti e&longs;t 18 7/9 cùm à radice 4 1/3 producatur. Adnotauit in&longs;uper Autor, quòd ip&longs;as tectorum omnium craßitudines altitudini connumerabant, hoc e&longs;t in tota turris altitudine computabant: & quòd &longs;i minor etiam turris ip&longs;a fui&longs;&longs;et, diui&longs;ionem tectorum iuxta eandem ra­tionem re&longs;pectu totius altitudinis faciebant.

l

[Verum iam dictus Apollodorus &c.] in hac parte propo&longs;itum Autoris e&longs;t declarare iuxta doctrinam Apollodori men&longs;uras eo­rum lignorum, qu&ecedil; &longs;uperiùs adhærentia nuncupari dixit. Ait igitur quòd Apollodorus pedibus men&longs;urans turrim, adhærentia prima, quæ statim à ba&longs;i eriguntur pedum nouem iuxta altitudinem fecit. Præterea inquit quòd &longs;i idem Apollodorus omnia adhæ­rentia, &longs;cilicet in omnibus tectis adhærentia ligna, &ecedil;qualis qui­dem altitudinis e&longs;&longs;e vult: tunc &longs;ex tectis pr&ecedil;ditam e&longs;&longs;e turrem ip­&longs;am declarat, necnon &longs;uperadiectionem pedum &longs;ex tantùm e&longs;&longs;e. vo­cat autem Autor hìc &longs;uperadiectionem (quemadmodum etiam &longs;uperiùs id, quod vnius tecti laterum numerus addit &longs;uper alterius tecti laterum numerum, vt &longs;uperiùs vidimus. uerbi gratia 16 &longs;uper 15, & 15 &longs;uper 14, & &longs;ic in reliquis. &longs;i enim turris &longs;ex te-ctis prædita e&longs;t, quorum vnumquodque pedem vnum &longs;uper aliud addit, dubio procul ip&longs;a &longs;uper. diectio &longs;ex pedum erit. atque huc­u&longs;que verba Autoris clara, vera&queacute; &longs;unt. quæ verò mox &longs;ubiungit incipientia ab illis verbis [vige&longs;imamtertiam verò partem] & fi­nientia inclu&longs;iuè in illis [quadripertitò euenire] pror&longs;us fal&longs;a mihi videntur. nam in turre quidem ab Autore &longs;uperiùs iuxta mentem Apollodori de&longs;cripta vera nequaquam e&longs;&longs;e po&longs;&longs;unt. quan­doquidem in ip&longs;a, hoc e&longs;t v&longs;que ad ip&longs;ius &longs;ex tecta (cùm &longs;ex tectis præditam eam &longs;upponat) vige&longs;imatertia pars proximè areæ ba&longs;is &longs;ur&longs;um minimè colligitur: neque etiam &longs;ingula decem pedum &longs;u­periora iuga po&longs;ita &longs;unt, imo vndecim: ni&longs;i ba&longs;is non connumere­tur. quoui&longs;modo autem fiat, nullo pacto vige&longs;imatertia pars pro­ximè areæ ba&longs;is &longs;ur&longs;um colligetur. Potiùs autem hæc duo, quæ ab Autore dicuntur, vera e&longs;&longs;ent in quadam turri, cuius area qui­dem ip&longs;ius ba&longs;is e&longs;&longs;et 2300 pedum, area verò &longs;upremi tecti 100. tunc etenim area quadrata &longs;upremi tecti &longs;ur&longs;um a lateribus col­lecta reuera vige&longs;imatertia pars areæ ba&longs;is e&longs;&longs;et: & &longs;uperiora iu­ga nempe latera tecti &longs;upremi iam dictam vige&longs;imamtertiam partem comprehendentia &longs;ingula decem pedum e&longs;&longs;ent: latera verò areæ ip&longs;ius ba&longs;is &longs;ingula pedum 48 proximè. at hucu&longs;que nullam talis turris mentionem Autor fecit, &longs;ed videtur de iam de&longs;cripta &longs;uperiùs Apollodori turre &longs;tatim hæc &longs;ubiunxi&longs;&longs;e, quippe quæ nul­lo pacto in ea quidem accommodari po&longs;&longs;unt. Quod autem po&longs;t hæc &longs;ubdit, quòd &longs;cilicet &longs;i quintam ba&longs;is partem Apollodorus in turri &longs;ex tectis prædita &longs;ur&longs;um colligit, vnius cum dimidio pedis tectorum &longs;uperadiectionem quadripertitò euenire declarat: om­nino fal&longs;um e&longs;&longs;e videtur, & ijs, quæ dicit Autor minimè quadrat. &longs;i enim vnumquodque &longs;ex laterum (vt ait Autor) ex ip&longs;o pedum &longs;edecim latere pedem vnum cum dimidio auferat, ita vt &longs;uperad­iectio &longs;it pedis unius cum dimidio: nemo e&longs;t, qui non fateatur quòd &longs;ecundum latus 14 1/2, tertium 13, quartum 11 1/2, quintum 10, &longs;extum&queacute; demum 8 1/2 erit. At 8 1/2 latus in &longs;eip&longs;um multiplicatum producit aream quadratam 78 1/9, quæ non e&longs;t quinta pars areæ quadratæ 256 ip&longs;ius ba&longs;is. Quòd &longs;i quis dicat &longs;uperadiectionem ip&longs;am de&longs;uper incipiendo à &longs;upremo turris tecto faciendam e&longs;&longs;e, atque turrem &longs;ex tectis prædictam in &longs;uperiori turris decem te-ctis præditæ parte &longs;u&longs;cipi, ac ba&longs;im eius non connumerari: ita vt cùm &longs;upremum tectum &longs;it 7 1/6, eius proximum nempe &longs;ecun­dum de&longs;cendendo latus &longs;it 8 2/3, tertium 10 1/6, quartum 11 2/3, quintum 13 1/6, &longs;extum 14 2/3, huius&queacute; demum proximum, ui­delicet &longs;eptimum, &longs;eu ba&longs;is ip&longs;a non connumerata in numero &longs;ex tectorum 16 1/6: erit quadrata quidem area ip&longs;ius 16 1/6 lateris (261 23/36), cuius non e&longs;t quinta pars 51 1/5 & (1/36) area, quæ à 7 1/6 producitur. proximior enim quinta eius pars e&longs;t 52 1/5. ni&longs;i for ta&longs;&longs;e dicat aliquis ip&longs;am unius cum dimidio &longs;uperadiectionem non e&longs;&longs;e faciendam in ba&longs;i, &longs;ed in &longs;ex tantummodo tectis. tunc enim area ba&longs;is erit &longs;icut à principio 256, cuius quinta pars e&longs;t 51 1/5, cuius quintæ partis latus tetragonicum est 7 1/6 proximè. Verùm &longs;i uerba autoris &longs;ic intelligenda &longs;unt, uerum erit quod ait, &longs;cili­cet quòd &longs;i quintam ba&longs;is partem in turri &longs;ex tectis prædita &longs;ur­&longs;um colligit Apollodorus, unius cum dimidio pedis tectorum &longs;u­peradiectionem quadripertitò euenire declarat. Sed reuera turris hæc non erit &longs;ex tectis prædita, &longs;ed &longs;eptem computando ba&longs;im pro uno tecto, ut in omnibus turribus autorem &longs;eci&longs;&longs;e uidimus. particula uerò illa [quadripertitò] &longs;ic intelligenda e&longs;t. quòd &longs;ci­licet quadrifariam iuxta quatuor laterum numeros &longs;uperadie­ctio facienda &longs;it. Quamuis autem hoc ultimum ab autore dictum &longs;ic intelligendo turrem ingeniosè uerum o&longs;tendi potest, illa duo ta­men ab eo &longs;uperiùs dicta nullo modo in &longs;e ueritatem contine­re po&longs;&longs;unt: ni&longs;i in ea, quàm diximus turre, cuius autor nullam mentionem &longs;ecit. Quapropter ego potius crediderim ante illa uerba [uige&longs;imam tertiam uerò partem] nonnulla intextu de&longs;ide rari. Qu&ecedil; cùm ita dixerit autor &longs;equitur propo&longs;itum &longs;uum his verbis [&longs;i autem decem tectis pr&ecedil;ditam &c.] ubi primùm repe­tit ea, quæ &longs;uperiùs de turri decem tectis prædita ab Apollodoro con&longs;tructa dixerat: quòd &longs;cilicet Apollodorus declarat &longs;ingu­lam pedis unius &longs;uperadiectionem euenire, & quintam ba&longs;is par­tem &longs;ur&longs;um ab ip&longs;o intercipi, ita ut &longs;uperiora iuga &longs;ingula pedum &longs;eptem & &longs;extæ partis fiant: Deinde declarat in hac turri, &longs;ci-licet decem tectis prædita men&longs;uras adhærentium lignorum ab Apollodoro traditas, dicens quòd Apollodorus inferiora adhæren­tia &longs;ingula pedum nouem fieri declarat: ip&longs;a verò, quæ in &longs;upe­rioribus quatuor tectis &longs;unt, &longs;ingula pedum &longs;ex tantum: ip&longs;a de­mum, quæ in quatuor reliquis (cùm adhærentia ligna &longs;int nouem ordinum) adhuc &longs;uperiora &longs;unt, &longs;ingula quinque, & partis. quæ quidem pars, quæ nam &longs;it tertia &longs;cilicet, an quarta, vel quinta, vel quæuis alia, ne&longs;citur, cùm Autor eam minimè po&longs;uerit, aut forta&longs;&longs;e in textu deficiat.

m

[Hoc itaque pacto &c.] in præ&longs;enti parte primùm epilogat Au­tor breuiter ea, quæ de tectorum diui&longs;ionibus, &longs;iue altitudinibus edocuit: deinde declarat turres ex tectis cùm æqualis, tum inæ­qualis altitudinis iuxta cubitos ac pedes con&longs;tructas adinuicem proportionales, & commen&longs;urabiles e&longs;&longs;e. Epilogans igitur inquit. [Hoc itaque pacto] &longs;cilicet quemadmodum iam docuimus [non &longs;olùm ea, quæ iuxta numerum di&longs;crepant turrium tecta] hoc est, quæ modo &longs;ex, modo decem numero &longs;unt in turribus &longs;cilicet, quæ quandoque &longs;ex, quandoque decem tectis præditæ &longs;upponuntur. [ad &longs;exaginta pedum altitudinem] videlicet in turri ip&longs;ius Apol­lodori, quam &longs;exaginta pedum altitudinis con&longs;truxit, vt in prin­cipio præ&longs;entis capitis Autor declarauit. [cùm æqualis] nempe in turri &longs;ex tectis prædita, in qua omnia adhærentia ligna, quibus tectorum altitudo di&longs;tinguitur, &longs;ingula pedum nouem ab Apollo­doro ponuntur. [tum inæqualis altitudinis] vt puta in turri de­cem tectis prædita, in qua (vt paulò &longs;uperiùs dictum e&longs;t) infe­riora quidem adhærentia, pedum nouem: &longs;uperiora autem qua­tuor, pedum &longs;ex: reliqua verò quatuor adhuc &longs;uperiora, quinque, & partis ab Apollodoro po&longs;ita &longs;unt. [exi&longs;tentia reperientur.] hoc est ita vt iam diximus &longs;e &longs;e habere inuenientur. quæ quidem cùm &longs;ic epilogauerit, &longs;ubiungit. [verumetiam eæ, quæ ex vtri&longs;que] &longs;ci­licet tum æqualis, tum inæqualis altitudinis tectis [iuxta cubi­tos] quales &longs;unt Diadis, & Chariæ [& pedes con&longs;truuntur,] qua­les Apollodori &longs;unt. [ac iuxta magnitudinem di&longs;crepant turres] quandoquidem iuxta cubitos con&longs;tructæ iuxta pedes con&longs;tructis maiores &longs;unt, vt nobis per&longs;picuum erit. [commen&longs;urabiles ad &longs;e &longs;e inuicem &longs;ecundum proportionem ostendentur] hoc e&longs;t commu­nibus men&longs;uris proportionaliter men&longs;urari demonstrabuntur. ve-rùm vt id, quod ait Autor clarum fiat, &longs;int exempli gratia duæ Diadis, & Chari&ecedil; turres iuxta cubitos ab eis con&longs;tructæ, qua­rum altera quidem nonaginta, altera verò &longs;exaginta cubitorum altitudinem habebant. haec igitur adinuicem commen&longs;urabiles &longs;unt. quoniam non &longs;olùm communi men&longs;ura, nempe cubito men&longs;uran­tur, verumetiam à triginta cubitibus tamquam vna communi earum men&longs;ura &longs;u&longs;ceptis altera quidem ter, altera verò bis men­&longs;uratur. Rur&longs;us autem adinuicem in ratione &longs;e&longs;quialtera &longs;unt, cùm nonaginta altitudo, &longs;exaginta altitudinem &longs;emel, ac eius di­midiam partem contineat. Similiter &longs;int aliæ duæ turres iuxta pe­des &longs;ecundum Apollodorum con&longs;tructæ, quarum altera quidem nonaginta, altera verò &longs;exaginta pedum altitudine prædita &longs;it. hæ itaque turres eodem modo, quo duæ priores, tum commen&longs;ura­biles, tum adinuicem in ratione &longs;e&longs;quialtera &longs;unt. Præterea verò &longs;i quatuor i&longs;tæ turres adinuicem comparentur, duæ quidem prio­res duabus po&longs;terioribus, tum commen&longs;urabiles, tum in ratione &longs;e&longs;quialtera reperientur. commen&longs;urabiles enim &longs;unt, quoniam octo digiti cubitum quidem ter, pedem verò bis men&longs;urant: cùm pes 16, cubitus 24 digitis con&longs;tet: vndè etiam cubitus ad pedem &longs;e&longs;quialter e&longs;t. in ratione verò &longs;e&longs;quialtera &longs;unt, quandoquidem altitudo nonaginta cubitorum altitudinis nonaginta pedum, &longs;imi­liter&queacute; altitudo &longs;exaginta cubitorum altitudinis &longs;exaginta pe­dum, necnon &longs;eptendecim cubitorum longitudo ba&longs;is &longs;eptendecim pe­dum longitudinis ba&longs;is &longs;e&longs;quialtera e&longs;t. quemadmodum enim &longs;e habet cubitus ad pedem, ita etiam 90, vel 60, vel 17, vel quot­cumque cubiti ad 90, vel 60, vel 17, vel quotcumque pedes &longs;e &longs;e habebunt. Non &longs;olùm autem iuxta altitudines, & ba&longs;ium longi­tudines: verumetiam iuxta reliquas omnes earum partes iam di­ctæ quatuor turres, tum commen&longs;urabilitatem, tum eam rationum poßident conuententiam, quæ proportio dicitur. atque propterea &longs;ubiunxit Autor, [& &longs;icut &longs;e habent 24 ad 16, &longs;ic etiam rotæ ad &longs;einuicem tum iuxta numerum, tum etiam iuxta magnitudinem: necnon ba&longs;is ad ba&longs;im &longs;icuti etiam tria ad duo.] hoc e&longs;t ip&longs;e quoque turrium rationem adinuicem &longs;e&longs;quialteram habentium rotæ in ratione &longs;e&longs;quialtera e&longs;&longs;e debent [tum iuxta numerum] vt &longs;cilicet rotæ &longs;e&longs;quialteræ turris, &longs;ex numero: &longs;ub &longs;e&longs;quialteræ verò, qua­tuor &longs;int, [tum etiam iuxta magnitudinem] vt nempe rotæ &longs;e&longs;-quialteræ turris rotis &longs;ub&longs;e&longs;quialteræ maiores in ratione &longs;e&longs;qui­altera &longs;int, quemadmodum 24 ad 16. Similiter autem & ba&longs;is &longs;e&longs;quialteræ turris ad ba&longs;im &longs;ub&longs;e&longs;quialteræ &longs;icut tria ad duo ra­tionem &longs;e&longs;quialteram habere debet. Quæ quidem concludens Autor ait, [o&longs;ten&longs;æ &longs;unt igitur ip&longs;æ quoque men&longs;urantes turres,] nempe &longs;ub&longs;e&longs;quialteræ, &longs;iue iuxta pedes con&longs;truct&ecedil; [ad &longs;einui­cem eam, quam eæ, quæ men&longs;urantur] hoc e&longs;t &longs;e&longs;quialteræ, &longs;iue iuxta cubitos fabricatæ [iuxta proportionem] ide&longs;t rationum &longs;i­militudinem, atque conuenientiam, &longs;iue proportionaliter [habere rationem] vtpotè videlicet &longs;e&longs;quialteram. vocat autem &longs;ub&longs;e&longs;­quialteras quidem men&longs;urantes, &longs;e&longs;quialteras verò men&longs;uratas hac ratione: quia &longs;cilicet &longs;e&longs;quialteræ ab earum &longs;ub&longs;e&longs;quialte­ris, videlicet ab earum dimidijs partibus ter men&longs;urantur. po­&longs;tea verò concludens Autor cuncta ea, quæ in hac vltima capitis parte de commen&longs;urabilitate, proportione&queacute; turrium ab eo dicta &longs;unt ait, quòd non &longs;olùm iuxta commen&longs;urationem, verumetiam iuxta conuenientiam, &longs;cilicet rationum, &longs;eu proportionem ip&longs;am, turrium ferri idonearum con&longs;tructiones. Diodorus, necnon Dia­des, & Charias fecerunt. vbi quærendum e&longs;t qui&longs;nam &longs;uerit i&longs;te Diodorus, cuius nullibi ni&longs;i hoc in loco mentionem Autor fecit: an potiùs Apollodorus legendum &longs;it, cuius potißimùm doctrina de con&longs;tructione turrium in toto præ&longs;enti capite traditur. Po&longs;thæc demum ex ijs, quæ hucu&longs;que dicta &longs;unt corollarium quoddam Au­tor excerp&longs;it dicens manife&longs;tum e&longs;&longs;e [quòd Antiqui Mechanici] &longs;cilicet profe&longs;&longs;ores eius Mathematicæ &longs;cientiæ partis, qu&ecedil; Me­chanica nuncupatur [eruditißimi&queacute; architecti] hoc e&longs;t ip&longs;i machi­narum bellicarum artifices iam dict&ecedil; Mechanicæ &longs;cientiæ peri­tißimi, vel ab alijs eiu&longs;dem &longs;cientiæ peritißimis coadiuuati [&longs;cien tificè] hoc e&longs;t cum debitis proportionibus, ac men&longs;uris ab ip&longs;a &longs;cientia traditis [& non ab&longs;que ratione] nempe fortuitò [Machinarum]

vtique bellicarum [con&longs;tructiones faciebant. [Turre &longs;ic quoad con&longs;tructionem con&longs;tructa] in hac po&longs;trema præ&longs;entis capitis par­te de quibu&longs;dam ad ip&longs;arum turrium confirmationem, deffen&longs;io­nem&que; pr&ecedil;uidendis, ac præparandis &longs;ermonem habet Autor, cu­ius verba per&longs;picua &longs;unt. finis autem huiu&longs;ce capitis, & princi­pium &longs;equentis, ac forta&longs;&longs;e quoddam aliud integrum caput de­&longs;iderantur in omnibus quæ vidimus græcis exemplaribus, ve-rùm hæc à nobis pro dilucidatione præ&longs;entis capitis omnium quæ in toto præ&longs;enti opere continentur tum longißimi, tum ob&longs;curißi­mi dicta &longs;int.

n

De &longs;calis Arietem ge&longs;tantibus. Cap. XV.

Principium huius Capitis de&longs;ideratur.

* * * partes Arietem &longs;u&longs;tentatum ferri. à tertio uerò gradu &longs;uperioris &longs;calæ ad alterius tertium, & æqualis altitu­dinis exi&longs;tentem tabulis, uel uirgis textis teguntur: utri&longs;que autem creta &longs;uperillitis, aut corijs bouum recens occi&longs;o­rum coopertis, tum propter tormenta ignem iaculantia, tum propter lapidum iactus. at paulò infra tertium gradum po&longs;t octo decim, aut etiam uiginti pedes, contingentes gradus aliud tectum &longs;u&longs;cipiunt, non ad totam graduum latitudi­nem. locus enim ad a&longs;cen&longs;um pertinens ab&longs;que tecto relinquetur. Oportet aut eos, quod ad &longs;calarum crura imponuntur clauos, multùm ad latera foras prodire: ut latiùs &longs;calarum &longs;patium tegatur. nam Aries ibi maximè aget, à &longs;upremo te­cto pendens duobus &longs;u&longs;tentaculis æqualis ferè altitudinis, ut qui Arietem pellunt &longs;uper pauimento &longs;patii tabulis co­operti &longs;tantes, ad &longs;uperiores murorum partes Ariete oppugnent. nam omne erectum, & excedens tanquam liberum, haudque coniunctum facilè frangi, de&longs;truique pote&longs;t. cu­iu&longs;modi &longs;unt murorum pinnæ, turriumque propugnacu­la, ac demum quæcunque non adinuicem continuata &longs;u­&longs;tentantur. atque per ip&longs;um Arietem quadrangulum exi­&longs;tentem ad murum peruenire facilè poterint, non aliter quam ij, qui per eas, quæ in turribus iam dictæ &longs;unt ad la­tera circum&longs;eptiones, perueniunt. nam huiu&longs;cemodi &longs;calæ non circumflectuntur ad crura circumuer&longs;æ, &longs;ed &longs;emper ere­ctæ, eademque ad &longs;einuicem interualla con&longs;eruantes per­manent. & de&longs;criptio propo&longs;ita e&longs;t.

a

b

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

MAchinæ ex &longs;calis con&longs;tructæ, arietem&queacute; ge&longs;tantis, de qua loquitur Autor in hoc capite, constructione caremus, quo­niam in ea parte, quæ in principio capitis huius de&longs;idera­tur ea tradi debebat. habemus aut eam ab Apollodoro traditam in libro &longs;uo de machinis ob&longs;idionalibus, quam hìc po&longs;ui&longs;&longs;emus &longs;i fi­guræ ab Autore propo&longs;itæ corre&longs;ponderet. cùm autem ei minimè cor­re&longs;pondeat, &longs;ed ab ea longè diuer&longs;a &longs;it, pluribus&queacute; figuris indigeat, noluimus eam hìc inter&longs;erere, ne Autoris ordinem peruerteremus. verùm ip&longs;a etiam ædetur cùm à nobis iam dictus Apolloderi li­ber vnà cum Athænei, Cte&longs;ibij, Bitonis, diuer&longs;orum&queacute; aliorum au­torum opera varia de re bellica è græco &longs;ermone in latinum iam conuer&longs;a impre&longs;&longs;oribus excudenda tradentur.

a

[ferè] particulam hanc appo&longs;uit Autor, vt nobis o&longs;tenderet, quòd illa duo &longs;u&longs;tentacula, quibus aries ip&longs;a pendet, inæqualis al­titudinis e&longs;&longs;e debent; ita &longs;cilicet quòd anterius &longs;u&longs;tentaculum po­&longs;teriore breuius aliquantulum &longs;it, vt aries ad &longs;uperiores muro­rum partes tendat, maiorem&queacute; percußionem efficiat: quemadmo­dum &longs;uperiùs in te&longs;tudinum arietem ge&longs;tantium con&longs;tructione docuit.

b

Dubitandum an præ&longs;ens figura in fine huius capitis ab Autore po&longs;ita fuerit, quoniam in fine omnium huius operis capitum v&longs;us e&longs;t Autor his verbis [& figura &longs;ubiecta e&longs;t.] vel [&longs;ub&longs;cripta e&longs;t] vel [huiu&longs;cemodi e&longs;t] hìc autem ait [propo&longs;ita e&longs;t] quod indicat figuram hanc ante hunc locum ab Autore &longs;ui&longs;&longs;e collocatam: for­&longs;an in ijs, quæ inter finem præcedentis, & initium præ&longs;entis ca­pitis de&longs;unt. nos verò cùm hoc in loco eam apud græcum exem­plar inuenimus, hìc etiam ponendam e&longs;&longs;e voluimus.

Alia &longs;calarum de&longs;criptio duos Arietes ge&longs;tantium. Cap. XVI.

a

RVr&longs;us alium ordinem, &longs;itumque &longs;calæ &longs;u&longs;ci­piunt, eum &longs;cilicet, qui ver&longs;us murum adue­niat, æqualis exi&longs;tens, & parallelus, aut &longs;ecun­dum faciem erectus: & ip&longs;os quidem gradus iuxta muri faciem, retroque re&longs;picientes ha­bent: ip&longs;a verò à &longs;einuicem tum &longs;ur&longs;um, tum deor&longs;um in­terualla, non quemadmodum primæ inæqualia habent, &longs;ed ex æquali idem interuallum con&longs;eruant. At tecta eadem, quæ priores habent: variant autem iuxta hoc. nam vice vnius arietis, qui inter priores duas &longs;calas fertur, duo extrin&longs;ecùs ad crurium latera po&longs;iti feruntur. Hi autem arietes cùm ali­quid peregerint &longs;iue commouentes, &longs;iue rumpentes aliquid eorum, quæ in muri faciem præponuntur: eos funes, qui ex po&longs;terioribus &longs;unt relaxabant, & &longs;imul duæ &longs;calæ muro ap-portantur. verùm anterior quidem earum penes gradus &longs;uos muro appropinquat: altera verò di&longs;tat ab ip&longs;a, quantùm etiam id, quod e&longs;t inter eas adinuicem interuallum iuxta connexionem remouetur. ac demum ea, quæ de&longs;uper e&longs;t &longs;cala­rum connexio, tamquam pauimentum tabulis pro&longs;tratis facta, & circumquaque cooperta, efficax ad murum &longs;can&longs;o­rium fit. figuraque ip&longs;a &longs;ubijcitur.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

VErbæ illa [eũ &longs;cilicet, qui ver&longs;us murum adueniat, æqua­lis exi&longs;tens, & parallelus, aut &longs;ecundum faciem erectus] aliquantulum ob&longs;cura &longs;unt &longs;i ordini, &longs;itui&queacute; applicentur, vt verborum &longs;eries exigit. durum e&longs;t enim dicere quòd ordo, &longs;i­tus&queacute; &longs;calarum talis &longs;it, qui ver&longs;us murum adueniat, æqualis exi&longs;tens, & parallelus, ac &longs;ecundum faciem erectus. cùm enim ordo, ac &longs;itus corporis accidentia &longs;int: nec ad murum aduenire, neque pror&longs;us moueri ni&longs;i vnà cum aliquo corpore po&longs;&longs;unt. præte­rea cùm æquale, parallelum, & erectum e&longs;&longs;e magnitudinis pa&longs;­&longs;iones &longs;int: &longs;itus autem, ac ordo &longs;ub prædicamento quantitatis cadere minime queant, nulli dubium quòd iam dictæ paßiones de his prædicari non po&longs;&longs;unt. Quapropter paßiones i&longs;tæ &longs;calis ip&longs;is applicandæ &longs;unt. ita vt eorum verborum &longs;ententia &longs;it huiu&longs;modi. quòd &longs;cilicet talem ordinem, &longs;itum&queacute; &longs;cale &longs;u&longs;cipiunt: qui eas ad murum aduenire, æquales muri altitudini exi&longs;tere, & parallelas tum muro, tum &longs;ibiinuicem, aut &longs;ecundum faciem erectas e&longs;&longs;e faciat.

Alia &longs;calarum de&longs;criptio vnicum arietem, &longs;ed in de&longs;truen­do vehementiorem ge&longs;tantium. Cap. XVII.

QVùm in hac po&longs;itione, tum in prima (excepta iam dicta &longs;ecunda, quæ &longs;itu, ac ordine paral­lela ad murum e&longs;t) eorum, qui arietibus addi­cati &longs;unt illi, qui &longs;uper pauimento &longs;tant, & arie­te &longs;ur&longs;um oppugnant turbantur, ac propu­gnantes ho&longs;tes extime&longs;cunt. verùm duos de­&longs;uper eminentes gradus in eo, cui &longs;it arietis motu, corijs circum operientes, propugnaculum, & cu&longs;todiam tanquam muri pinnas &longs;ibi ip&longs;is præbebunt. Non paruam autem vti­litatem ad indubitatum auxilium, ac &longs;eruitium duplæ &longs;ca­læ præ&longs;tabunt, &longs;i in vnaquaque compo&longs;itarum ab æqualis altitudinis clauo ad alterius ex aduersò æqualis altitudinis clauum, &longs;iue in eiu&longs;dem ordinis gradum vniu&longs;cuiu&longs;que &longs;e­cundum eandem men&longs;uram ab eodemmet alterius gradu ligna parte altera latiora indirectum accommodabimus: ad ea, quæ ad latera extra excedunt clauium extrema, pe­netrantia: & immutabiles con&longs;eruantia eos interceptos lo­cos, qui ab ip&longs;is inuicem &longs;calis ad crura di&longs;tant, quique nec

adaperiri in ip&longs;o lationis motu po&longs;&longs;unt, neque tota machi­na claudi. At ne ligna ip&longs;a di&longs;rumpantur, neque decidant à loco, quem po&longs;&longs;ident: chelonaria impo&longs;ita &longs;uper &longs;cala­rum cruribus, clauis affigantur, quemadodum iam dicta in&longs;culpta hemi&longs;phæria, &longs;iue pugilli iuxta medium circum­&longs;ecti ad a&longs;tringendum, & continendum ligna, quæ clauis transfixa &longs;unt. verùm aries quam iuxta medium &longs;cal&ecedil; ferunt, ex vtri&longs;que lateribus iuxta anterius extremum &longs;u&longs;cipiat duas tabellas quadrangulas tamquam maxillas erectas ad altitudinem, &longs;uper arietem v&longs;que ad cubitum eminentes, in ip&longs;a verò clauorum affixione, atque inferiùs propter ex­ten&longs;ionis vehementiam confirmatas. itaque indirectum ex aduer&longs;o &longs;ibiinuicem circa medium forentur, atque ad ex­trin&longs;ecas foraminum partes coronæ &longs;olidæ tamquam anuli clauis affigantur, quæ modiolos vocatos iuxta medium &longs;u­&longs;cipiant, quoad figuras fictilibus tubeculis &longs;imiles, ex ære interiùs tornatiles, vel ex fortibus lignis factos, ferreis ex­trin&longs;ecùs laminis alligatos, ampliores ba&longs;es circa po&longs;itio­nem habentes, ac demum iuxta circum uolutionem ab anu­lis, qui clauis affixi &longs;int, impeditos ne ab ip&longs;is foraminum locis excidant. ip&longs;æ verò modiolorum buculæ repercutian­tur, &longs;u&longs;cipiantque paruas regulas quadrangulas penetran­tes tamquam peri&longs;tomidas ver&longs;us bucularum extrema ex­cedentes. ad quas neruis humerarijs, &longs;iue dor&longs;alibus om­nium animalium (exceptis porcorum) per medium modio­lorum tran&longs;euntibus, in ip&longs;a circum uolutionis vehemen­tia propter fortitudinem eos circumuolui oportet: aut eis robu&longs;tioribus chordis, quæ ex &longs;ericis textis fiunt, vel ex li­no netilibus, iuxta medium &longs;u&longs;cipientibus lignum longum interpo&longs;itum, in figura reflexi angonis, è contrario retror&longs;us conuer&longs;um, & iuncturam retinens: quales &longs;unt ij, qui lapi­des iaciunt monangones, quos nonnulli fundas appellant. vectem autem ferreum anulari radice præditum ad iam di- ctas peri&longs;tomidas interpo&longs;itum violentam circumuolutio­nem in ip&longs;is modiolis agere, fortemque violentiam perfice­re opus e&longs;t. aries verò, quæ à &longs;calis pellitur, & muro affer­tur, inijciet ijs, qui murum cu&longs;todiunt demi&longs;&longs;um monan­gonem, & multam a&longs;&longs;i&longs;tentium expugnationem faciet. at­que figura de&longs;cripta e&longs;t.

a

b

c

d

e

f

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

[tota machina claudi] &longs;ic in græco codice legitur. &longs;ed meliùs e&longs;&longs;et legere [totam machinam claudere.]

b

[chelonaria hìc intelligenda &longs;unt parua chelonia, quæ quidem cuiu&longs;modi &longs;int in præcedenti capite declarauimus.

c

Modiolus, qui græcè xoiniki\s dicitur, e&longs;t rotæ pars axim cir­cumambiens, cui affixi &longs;unt radij.

d

Ea ligna, quæ &longs;uperiùs in nono, ac præcedenti capite perito­midas Autor vocauit, nunc peri&longs;tomidas non immerito nuncupat: quandoquidem circa &longs;tomium, hoc e&longs;t buculam ip&longs;orum modio­lorar: ponenda &longs;unt. verùm peritomidæ quoque dicuntur a)po\ tou_ perite/mnein, hoc e&longs;t circumincidere, quoniam circuminci&longs;a, in&longs;culpta&queacute; circumquaque iam dicta ligna &longs;unt, quemadmodum in duobus &longs;uperioribus locis declarauimus.

e

Angon e&longs;t quædam &longs;pecies arcus reflexi, qui cum chordam non habet, è contrario retror&longs;um conuertitur. cuiu&longs;modi arcus ij &longs;unt, quibus nunc græci, turcæ&queacute; &longs;agittarij vtuntur.

f

Monangon e&longs;t quoddam iaculatorium in&longs;trumentum balli&longs;tæ &longs;imile, cuius exqui&longs;itam con&longs;tructionem Athenæus quidem tra­dit: Auior verò breuiter in &longs;equenti capite mentionem facturus e&longs;t. hoc autem in&longs;trumentum quidam (vt ait Autor) antiquorum Mechanicorum fundam etiam appellarunt: licet funda propriè &longs;it in&longs;trumentum ex lino factum, quo longè lapides iactantur.

De quibu&longs;dam iaculatorijs in&longs;trumentis breuis enarratio. Cap. XVIII.

a

IP&longs;a verò monangonis con&longs;tructio ad catapul­ticam etiam contemplationem volentes in&longs;ti­tuet. quandoquidem ad longiùs iaculandum tum rectè exten&longs;is, tum reflexis: &longs;iue tum la­pides iacientibus, tum &longs;agittas celeriter iacu­lantibus in&longs;trumentis multùm confert. nam ip&longs;a modiolo­rum appo&longs;itio parte altera oblongius per chordam in&longs;tru­mentum: & circa vehementiam, fortiorem emi&longs;&longs;ionem effi­cit. quantùm enim chorda iuxta longitudinem ad augetur, tantùm &longs;agittæ quoque emi&longs;&longs;io extendi innata e&longs;t: chorda ip&longs;ius arcus omnia peragente, ip&longs;iùsque emi&longs;&longs;ionis violen­tiam &longs;u&longs;tinente. quamobrem huius contexionem ex robu­&longs;tioribus, & quamplurimùm exercitatis neruis animalis fieri dicunt. verbi gratia Cerui quidem, ex ijs, qui in cruri­bus, pedibus&qgrave;ue: Tauri verò, ex ijs, qui in humero &longs;unt. atque ip&longs;as quidem erectè exten&longs;orum chordas rotundas quoad contexionem e&longs;&longs;e, vt inter &longs;agittarum forficulas in­cidant: ip&longs;as vero reflexorum, latas zonarum in&longs;tar, an&longs;as ex earum extremis habentes, ad quas angones ip&longs;i ingre­diuntur. vt lapis à medietate chordæ &longs;ecundum latitudinem percu&longs;&longs;us, benè emittatur, non excidens ver&longs;us extrema. Ip&longs;am autem, quæ in angonibus e&longs;t chordam ex commis etiam muliebribus texi dicunt. &longs;ubtiles enim exi&longs;tentes, atque longæ, multoque oleo educatæ: cùm contextæ fue­rint, multum roborem &longs;u&longs;cipiunt: ita vt ab ip&longs;a, quæ ner­uis fit fortitudine non di&longs;crepent. Verumtamen de his nunc &longs;atis. nam in iaculorum effectrice tractatione &longs;ubtiliter curio­&longs;ioribus ad con&longs;tructionem non &longs;olùm hæc, verumetiam foraminum in in&longs;trumentis dimetientes, necnon ij, qui in triplicata ratione dimetientium in ba&longs;ibus exi&longs;tentium &longs;i­miles, adinuicem o&longs;tenduntur cylindri, ac demum diuul­gata cubi duplatio: quibus iaculorum magnitudines iuxta magnitudines contingentium in&longs;trumentorum duplæ, vel etiam triplæ cùm fiant, ad ea&longs;dem longitudines emittun­tur: mathematicè ibi, ac in&longs;trumentaliter cuncta ab Ale­xandrino Herone per demon&longs;trationem enarrata &longs;unt.

b

c

d

e

f

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

QVis nam &longs;it Angon, & Monangon &longs;uperiùs quidem dixi­mus: nunc verò &longs;ciendum e&longs;t quòd catapulta e&longs;t quædam machina bellica, qua tela, aut &longs;axa excuti &longs;olent. hæc autem machina (vt docet Athenæus) varijs modis con&longs;truitur, eius&queacute; multæ &longs;unt &longs;pecies, de quibus pertractans &longs;cientia cata- pultica vocatur. Verùm animaduertendum e&longs;t quòd belopoii+kh\, ide&longs;t iaculatoria, &longs;eu belopoii/a, hoc e&longs;t iaculorum effectrix &longs;cien­tia differt à catapultica tamquam genus à &longs;pecie. nam ip&longs;a qui­dem iaculatoria docet cuncta ea in&longs;trumenta conficere, quæ &longs;agit­tas, tela, &longs;axa, & cuiu&longs;cumque generis iacula longiùs excutiunt: catapultica verò ea tantum iaculatoria con&longs;truit in&longs;trumenta, quæ proprio nomine catapultæ dicuntur. Quoniam autem Mo­nangon quoad eius con&longs;tructionem catapultæ &longs;imilis e&longs;t, idcirco dixit Autor, quòd Monangonis con&longs;tructio ad catapulticam etiam contemplationem volentes in&longs;tituet. cuius equidem rei rationem

reddens ait [quandoquidem ad longiùs iaculandum, tum rectè exten&longs;is, tum reflexis: &longs;iue tum lapides iacientibus, tum &longs;agittas celeriter iaculantibus in&longs;trumentis multùm confert.] hoc e&longs;t Mo­nangonis con&longs;tructio ad catapulticam contemplationem volentes in&longs;tituet, hac &longs;cilicet ratione, quoniam multùm ip&longs;a Monangonis con&longs;tructio nobis confert ad longiùs iaculandum in&longs;trumentis tum rectè exten&longs;is, tum reflexis: &longs;iue tum lapides iacientibus, tum &longs;a­gittas celeriter iaculantibus. vt verò per&longs;picuum fiat quænam &longs;int ista in&longs;trumenta rectè exten&longs;a, & reflexa: &longs;iue lapides iactantia, & &longs;agittas celeriter mittentia, de quibus Autor in præ&longs;entia lo­quitur : &longs;ciendum est quòd multa, varia&queacute; &longs;unt in&longs;trumenta ia­culatoria, de quibus ip&longs;a belopoii/a, ide&longs;t iaculorum effectrix &longs;cientia pertractat: vt Angones, Monangones, catapultæ, Balli­&longs;tæ, & alia id genus. quorum in&longs;trumentorum alia &longs;unt rectè ex­ten&longs;a iuxta eorum chordas, quæ quidem à græcis Euthitona, hoc e&longs;t rectè exten&longs;a, &longs;iue rectè exten&longs;as eorum chordas habentia: alia verò iuxta eorum chordas reflexa, quæ ab ei&longs;dem Palintona, hoc est reflexa, &longs;eu reflexas eorum chordas habentia nominantur. ho­rum autem reflexa quidem lapides longiùs iactandi, rectè exten­&longs;a verò &longs;agittas, tela, & cuiu&longs;cumque generis iacula celeriter iaculandi vim habent. Quapropter paulò inferiùs in præ&longs;enti capite ait Autor quòd rectè exten&longs;orum in&longs;trumentorum chordæ rotundæ contexendæ &longs;unt, vt inter &longs;agittarum forficulas incidant: ip&longs;æ verò reflexorum chordæ latæ Zonarum hoc est fa&longs;ciarum, vel cingulorum in&longs;tar e&longs;&longs;e debent, vt lapis à medietate chordæ &longs;ecun­dum latitudinem percu&longs;&longs;us, benè emittatur, non excidens ver&longs;us extrema. ait præterea quòd an&longs;as etiam ex earum extremis, &longs;cilicet reflexis, confectas habere debent, vt ad eas ingrediantur Angones ip&longs;i, videlicet arcus, quos &longs;uperiùs declarauimus, quip­pe qui in fronte i&longs;torum reflexorum in&longs;trumentorum coaptantur.

b

c

d

[multo oleo educatæ] commas muliebres multo oleo nutritas e&longs;&longs;e ait, quoniam græcis mulieribus mos est commas &longs;uas oleo co­tidie perungere, tum vt cre&longs;cant, tum vt robustiores con&longs;eruentur.

e

[in iaculorum effectrice tractatione] hæc est belopoii+kh\, &longs;eubelopoii/a ab Athenæo, & Bitone, & Alexandrino Herone, alijs&queacute; antiquioribus Mechanicis tradita: in qua quidem non &longs;o­lùm hæc, quæ ad iaculatoriorum in&longs;trumentorum con&longs;tructionem &longs;pectant (de quibus Autor etiam in præ&longs;enti capite &longs;ermonem ha­buit) &longs;ubtiliter curio&longs;ioribus demon&longs;trantur: verùm etiam fora­minum in in&longs;trumentis ip&longs;is exi&longs;tentium dimetientes, ac reliqua omnia, quæ in fine huius capitis breuiter Autor tetigit, mathema­ticè, ac in&longs;trumentaliter ab Alexandrino Herone per demon&longs;tra­tionem enarrata &longs;unt. Cæterùm vt ea, quæ in fine præ&longs;entis ca­pitis Autor recen&longs;et, dilucidiora nobis reddantur, ignorandum non e&longs;t quòd (quemadmodum Athenæus in primo, & &longs;ecundo libro de machinis bellicis docet) ip&longs;i Mechanici maxima cum pro­portione tum in&longs;trumenta iaculatoria, tum etiam tela, ac iacula ip&longs;a con&longs;truebant. nam &longs;ecundum locorum di&longs;tantias, ad quas iacula mittenda erant, instrumenta ip&longs;a modo maiora, modo mi­nora proportionaliter faciebant. alterum quidem eorum alterius iuxta omnes &longs;uas partes duplum, aut triplum, vel quotuplum li­buerit con&longs;truentes, ad mittenda longiùs duplo, vel triplo, vel quo­uis alio &longs;patio iacula ip&longs;a. non &longs;olùm autem in&longs;trumenta iam di­cta &longs;ecundum proportionem, quam habent adinuicem augebant, ac minuebant: verùm etiam iacula ip&longs;a, tela, ac &longs;axa &longs;uis in&longs;tru­mentis proportione quoad eorum longitudinem, craßitiem, ac pon­dero&longs;itatem corre&longs;pondentia ponebant. Vnde etiam ip&longs;a iacula eandem inter &longs;e rationem, quam eorum in&longs;trumenta &longs;eruabant: tum quoad eorum magnitudinem, ac pondus, tum etiam quoad lon­gitudines &longs;patiorum, quas ab in&longs;trumentis emi&longs;&longs;a percurrere de­bebant. Has autem cùm in&longs;trumentorum, & eorum partium, tum iaculorum proportiones duabus potißimùm geometricis propo­&longs;itionibus vtentes inueniebant. quarum altera quidem e&longs;t Theo­rema duodecimum libri duodecimi Elementorum Euclidis, in quo demon&longs;tratur quòd &longs;imiles coni, & cylindri in triplicata &longs;unt ad­inuicem ratione dimetientium in &longs;uis ba&longs;ibus exi&longs;tentium. alte­ra verò propo&longs;itio e&longs;t illud diuulgatißimum, ad cubique duplatio­nem nece&longs;&longs;arium problema, quòd inter duas datas rectas lineas alias duas medias proportionales inuenire docet. quippe quod ab antiquis non &longs;cientificè, &longs;ed cum in&longs;trumentis demon&longs;tratum fuit. His enim duabus propo&longs;itionibus foraminum, per quæ tum chor­dæ, tum iacula in in&longs;trumentis pertran&longs;eunt: necnon &longs;agittarum, ac iaculorum, rotundarum&queacute; chordarum cylindricam formam habentium dimetientes in quauis ratione peritißimi Mechanici re­periebant. His itaque declaratis ea, quæ in præ&longs;entia breuiter Autor enucleat, per&longs;picua nobis erunt. ait enim quòd in ip&longs;a ia­culorum effectrice tractatione non &longs;olùm hæc, &longs;cilicet quæ ip&longs;e de iaculatoriorum in&longs;trumentorum con&longs;tructione in præ&longs;enti capite breuiter enarrauit: &longs;ubtiliter ijs, qui ad con&longs;tructionem curio&longs;io­res &longs;unt, per demon&longs;trationem enarrata fuere: verùmetiam fo­raminum in ip&longs;is in&longs;trumentis exi&longs;tentium dimetientes: necnon ij &longs;imiles cylindri, qui in triplicata adinuicem dimetientium in &longs;uis ba&longs;ibus exi&longs;tentium in ratione e&longs;&longs;e o&longs;tenduntur: ac demum diuul­gata cubi duplatio: quibus &longs;cilicet duabus propo&longs;itionibus, ia­culorum magnitudines, iuxta magnitudines contingentium, hoc e&longs;t quorumcumque in&longs;trumentorum, duplæ, vel etiam triplæ, vi­delicet adinuicem, cùm fiant, ad ea&longs;dem, nempe duplas, vel tri­plas, longitudines, idest locorum di&longs;tantias emittuntur: cuncta in quam hæc mathematicè, ac in&longs;trumentaliter, nempe tum ma­thematicis &longs;cientificis propo&longs;itionibus, qualis e&longs;t iam dicta duode­cima duodecimi Euclidis Elementorum, tum in&longs;trumentalibus, qualis e&longs;t diuulgata cubi duplatio, quam in&longs;trumentorum admi­niculo pri&longs;ci geometræ faciebant: ab Alexandrino Herone per demon&longs;trationem enarrata &longs;unt.

f

Præterea hìc adnotandum e&longs;t quòd Heron qui &longs;crip&longs;it hunc de machinis bellicis librum, quem nunc præmanibus habemus, non e&longs;t Heron Alexandrinus, qui &longs;crip&longs;it librum peri\ belopii/aside&longs;t de iaculorum effectrice tractatione, libros quatuor de aqua­ticis horologijs, libros duos de&longs;piritalibus, librum peri\ a)utomatikw_n poii+tikw_n, hoc e&longs;t de ijs, quæ per &longs;e fieri, moueri&queacute; inna­ta &longs;unt, librum de Mechanicis, librum de re ru&longs;tica, libros de Geometria. quandoquidem Alexandrinus Heron longè anterior fuit hoc Herone, qui præ&longs;entem librum compo&longs;uit. Quare non &longs;o­lùm hoc in loco, verúm etiam inferiùs præ&longs;ens Heron illius anti­quioris Heronis Alexandrini mentionem facit. Hoc autem ad­notandum e&longs;&longs;e duximus, ne qui&longs;piam in eundem cum Conrado Ge&longs;nero in &longs;ua Bibliotheca, & cum Conrado Lyco&longs;thene in eiu&longs;­dem Bibliothecæ epitome, incidat errorem: qui de vnico tantùm Alexandrino &longs;cilicet Herone mentionem fecerunt, a&longs;&longs;erentes eundem Heronem Alexandrinum, qui iam dicta &longs;uperiùs opera &longs;crip&longs;it, præ&longs;entem etiam de machinis bellicis librum &longs;crip&longs;i&longs;&longs;e. quem dicunt Bononiiæ in Bibliotheca Sancti Saluatoris græcum vnà cum figuris eleganter de&longs;criptum extare. quod quam &longs;it à veritate alienum, præ&longs;ens locus declarat. H&ecedil;c autem ad præ&longs;en­tis etiam capitis dilucidationem breuiter à nobis dicta &longs;int.

De &longs;cala rotis &longs;urrepente, pontemque ferente. Cap. XIX.

FIt etiam alia iuxta formam &longs;cala rotis &longs;urre­pens, ex lignis cùm fortibus, tum leuibus ip&longs;a quoque con&longs;tructa. ad quam alia pontis in&longs;tar iuxta medium &longs;ur&longs;um interpo&longs;ita, per dime­tientem cylindrica & polyta ex torno facta ea, quæ cruribus copulantur extrema po&longs;&longs;identem conne­ctitur. vt &longs;olubiliter ver&longs;us alteram deor&longs;um lata reclinetur, rur&longs;usque ad ip&longs;am &longs;ur&longs;um erectè feratur, dum à funibus retror&longs;um retinetur, ac torcularibus ijs, quæ multùm con­torta dicuntur, &longs;iue trochleis volubilibus violentam vim in remi&longs;&longs;ione, inten&longs;ioneque funium ip&longs;a rotularum adhe­rentium appo&longs;itione inna&longs;ci facientibus commen&longs;urabili­ter præbetur, atque attrahitur. impedimenta verò &longs;ur&longs;um in ea, quæ &longs;tat erecta, fiant: vel prominentiæ quædam reci­pientes eam, quæ erigitur &longs;calam dum retror&longs;um conuer­titur. ne raptim &longs;uper alterius verticem eleuata, ca&longs;um in­operantibus potiùs &longs;it minatura. At &longs;i quidem &longs;implicibus lignis con&longs;tans fuerit &longs;cala, quæ deor&longs;um erecta &longs;tare de­bet: gradus habeat &longs;ingulos &longs;ingulis alternatim prætermi&longs;­&longs;is excedentes crura, & in exce&longs;&longs;u foratos, vt per foramina funis robu&longs;tus exten&longs;us pertran&longs;iens infrangibilem ip&longs;am

&longs;eruet: &longs;i verò compo&longs;ita fuerit, iam dictarum &longs;calarum con&longs;tructionem &longs;u&longs;cipiat. Ip&longs;a autem quæ &longs;ur&longs;um eleuanda e&longs;t, iuxta totam eius longitudinem tabulis pro&longs;ternatur, & fu­nibus circundata confirmetur, indubitataque &longs;uper mu­rum traiectio fiat. cùm enim ip&longs;a &longs;uper alteram eleuata, ere­cteque portata fuerit: ambæ muro &longs;imul afferuntur. atque ea quidem, quæ deor&longs;um erecta &longs;tat, gradusque ad a&longs;cen­&longs;um habet, à muro di&longs;tet quantum amu&longs;&longs;i quadam, ac men­&longs;ura funibus relaxatis ip&longs;ius pro&longs;tratæ extremum de&longs;cen­dens muro applicetur, volentibusque &longs;it aditus. Latitudo autem tum &longs;calæ, tum pontis &longs;ufficiens fiat, ita vt ordina­tim quinque, &longs;eu quatuor, vel ad minus tres viri feriatim a&longs;cendant &longs;uper ponte pertran&longs;euntes: adhoc vt vnanimi­ter &longs;uper murum propugnantibus ex aduer&longs;o repugnent. Circum&longs;eptiones verò ex corijs ad vtra&longs;que partes tum &longs;calæ, tum pontis fiant, propter &longs;agittas, quæ à lateribus effe­runtur. Operæpretium e&longs;t autem &longs;calam deor&longs;um &longs;tantem palis infixis &longs;tabiliri, funibusque exten&longs;is confirmari, nec­non altiorem muro reperiri tribus ad minus pedibus: vt ea, quæ à muro de&longs;upter veniunt, ad altum peruenire, cæ­demque in a&longs;cendentibus agere nequeant. Verùm ponte decliui &longs;upra murum exi&longs;tente, promptiores, audaciore&longs;­que milites ad de&longs;cen&longs;um erunt. &longs;i verò depre&longs;&longs;ior muro &longs;cala fuerit, hi&longs;ce contraria euenient, figuræque ip&longs;æ &longs;ubie­ctæ &longs;unt.

a

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

[iam dictarum &longs;calarum con&longs;tructionem] con&longs;tructio compo&longs;ita­rum &longs;calarum, de qua hìc loquitur Autor, &longs;uperiùs in quartide­cimi capitis initio de&longs;ideratur. apud Apollodorum autem eam habemus.

De aggere te&longs;tudine pontem ferente. Cap. XX.

Flet autem vtilis pons &longs;ola quoque iam dicta traiectio, quando &longs;cilicet fo&longs;&longs;as latas, aut pro­fundas, aquarumque plenas aggerare non po&longs;­&longs;umus: &longs;i longitudine commen&longs;urabilis ad fo&longs;­&longs;arum latitudines fiat, atque vt iam didicimus &longs;olubiliter connexa fuerit, ante aggerem te&longs;tudinem ere­ctè &longs;tans, à funibus retror&longs;um attracta, ac tradita, vel à iam dictis &longs;uperiùs multùm contortis torcularibus: quando vi­delicet magnitudo, ac onus ponderis ip&longs;ius traiectionis tantæ molis fuerit. cùm enim à te&longs;tudine ge&longs;tata fuerit, ante­riorique fo&longs;&longs;æ labro &longs;uperuenerit: funes retror&longs;um relaxan­tur, extremumque de&longs;cendens, &longs;uper oppo&longs;ito labro poni­tur, viaque tuta fit volentibus promptè cum parmis creta, aut cinere &longs;anguini admi&longs;to circa contexiones illitis, corij&longs;­que bouum recèns occi&longs;orum coopertis pertransire: tum propter tormenta ignem iaculantia, tum etiam propter eos, qui infunduntur feruidos liquores. & quemadmodum in fo&longs;&longs;orijs te&longs;tudinibus iam o&longs;ten&longs;um e&longs;t, ita etiam parma­rum abinuicem di&longs;tantiam viginti pedibus minorem fieri: necnon à tribus pedibus &longs;upra terram incipiendo eam, quæ ad murum fit fodinam agere oportet. & figura &longs;ubie­cta e&longs;t.

a

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

[&longs;i longitudine commen&longs;urabilis ad fo&longs;&longs;arum latitudines fiat] commen&longs;urabilitas in præ&longs;entia non eodem modo, quo docet Eu­clides in definitionibus decimi libri Elementorum accipienda e&longs;t: quòd &longs;cilicet pontis longitudo, & fo&longs;&longs;arum latitudines tamquam recta lineæ &longs;u&longs;ceptæ longitudine commen&longs;urabiles fiant, hoc e&longs;t communi men&longs;ura quoad earum longitudinem men&longs;urentur. nam fieri pote&longs;t, vt tam dictæ rectæ lineæ iuxta doctrinam Euclidis lon­gitudine commen&longs;urabiles &longs;int, ip&longs;ius tamen pontis longitudo qua­cumque fo&longs;&longs;arum latitudine minor existat: ac propterea cùm ip&longs;e pons à te&longs;tudine ge&longs;tatus anteriori fo&longs;&longs;æ labro &longs;uperuenerit, fu­nibus retror&longs;um relaxatis, extrema&queacute; pontis parte de&longs;cendente, &longs;uper oppo&longs;ito fo&longs;&longs;a labro minimè ponatur, &longs;ed intra fo&longs;&longs;am inci­dat: quod vtique præter Autoris intentionem erit. Quamobrem verba hac [&longs;i longitudine commen&longs;urabilis ad fo&longs;&longs;arum latitudi­nes fiat] &longs;ic intelligenda &longs;unt: quòd &longs;cilicet pons ip&longs;e iuxta &longs;ui longitudinem à quacumque fo&longs;&longs;arum latitudine pluribus vici­bus. aut &longs;altem &longs;emel commen&longs;uretur. Cùm enim fo&longs;&longs;arum lati­tudines eiu&longs;dem ciuitatis variæ poßint e&longs;&longs;e, nece&longs;&longs;e e&longs;t vt iam di­cti pontis longitudo maximam fo&longs;&longs;arum latitudinem aliquantu­lum excedat: ita vt &longs;altem &longs;emel quidem ab ip&longs;a, pluries autem à minoribus etiam commen&longs;uretur: vndè &longs;anè commen&longs;urabili­tas in præ&longs;enti loco pro &longs;implici lineæ rectæ maioris à minoribus rectis lineis commen&longs;uratione &longs;u&longs;cipienda est, non quidem quòd ab eis ita men&longs;uretur, vt toties ip&longs;æ &longs;u&longs;ceptæ &longs;eu repetita hanc in­tegram con&longs;tituant: &longs;ed quòd hæc cùm illis maior &longs;it eas in &longs;e comprehendat, quamuis etiam illis longitudine incommen&longs;urabilis e&longs;&longs;et. quemadmodum etiam dimetiens quadrati cùm costa maior &longs;it eam in &longs;e continet, longitudine tamen adinuicem incommen­&longs;urabiles &longs;unt, vt in eodem decimo Euclidis libro docetur. forta&longs;­&longs;e namque po&longs;&longs;et euenire quòd longitudo pontis ip&longs;ius ad aliquam fo&longs;&longs;arum latitudinem, vel vna fo&longs;&longs;arum latitudo ad aliam earun­dem fo&longs;&longs;arum latitudinem, eam haberet rationem, quam habet dimetiens quadrati ad eius co&longs;tam. hoc autem adnotatu dignum cen&longs;uimus, nequis credat Autorem huiu&longs;ce rei nos a&longs;tringere, vt nempe longitudinem ip&longs;ius pontis fo&longs;&longs;arum latitudinibus commen&longs;urabilem longitudine faciamus: quod nimirum in quibu&longs;dam ciuitatum foßis nequaquam fieri po&longs;&longs;et.

De aggere te&longs;tudine ratem habente &longs;ecundum Philo­nem Bizantium. Cap. XXI.

PHilon autem Bizantius prope huiu&longs;cemodi fo&longs;&longs;as te&longs;tudines aggeres ponens, iuxta ip&longs;as rates connectit, & ad quamcumque muti par­tem voluerit milites adducit, ferreos palos af­figentes. quippe qui obdurati, acutique facti, ad murorum cùm lapideorum, tum lateritiorum commi&longs;­&longs;uras, compaginesque penetrant, ferreis malleis ab a&longs;cen­dentibus percu&longs;&longs;i. atque hamis in&longs;uperfactis, qui in extre­mitatibus funium exi&longs;tentes vnà cum retibus ad mari pin­nas inijciuntur: ita vt militibus poti&longs;&longs;imum a&longs;&longs;uetis haud difficilis &longs;it a&longs;cen&longs;us. tali namque methodo vtentes Aegyptij non paratas, ac non fortes, & quoad altitudinem humiles ciuita­tes facilè ob&longs;idere con&longs;ueuerunt. figuraque; ip&longs;a &longs;ubiecta e&longs;t.

De quibu&longs;dam animaduer&longs;ionibus ad omnes &longs;calas, & pontes pertinentibus. Cap. XXII.

OPeræpretium e&longs;t autem in omnibus &longs;calis, & eis, quæ ad murum fiunt a&longs;cen&longs;ionibus, &longs;iue pontibus animaduertere ea, quæ ex lino præ­parantur cra&longs;&longs;a verricula. nam iniecta, colle­ctimque rur&longs;us retracta a&longs;cendentes, vel in­gredientes viuos venantur, inimicisque captiuos præ&longs;en­tant. Verum in ip&longs;is quidem &longs;calis inoffen&longs;um a&longs;cen&longs;um con&longs;eruauimus, quemadmodum in trabibus in anchoræ modum incuruatis de&longs;cendentium ponderum &longs;uperiùs &longs;truendo determinauimus. Ad ip&longs;os autem pontes duo anteriùs ligua erigenda &longs;unt, &longs;olubiliter deor&longs;um conne­xa, aduer&longs;us quidem inimicorum faciem facilè inciden­tia, retror&longs;umque re&longs;i&longs;tentia, &longs;uperiùs verò ad unguem ab­&longs;ci&longs;&longs;a, ad verticem coeuntia, atque ad acutum angulum ac­commodata, triangulam figuram vnà cum ba&longs;i perficien­tia, necnon clauos ferreos à lateribus &longs;u&longs;cipientia, vt iniecta verricula illius implicentur, non amplius ad contrariam attractionem, collectionemque reuertentia. Cæterùm qui mutum in&longs;cendere debent aduer&longs;us inimicorum faciem hæc inijcientes ad ingre&longs;&longs;um illæ&longs;i con&longs;eruabuntur. At &longs;i non­nulli eorum, qui &longs;uper ponte &longs;tant cum conuertibilibus manuarijs ignem iaculantibus tormentis aduer&longs;us ho&longs;tium faciem igne infe&longs;tauerint: eos, qui muro præa&longs;&longs;i&longs;tunt tan­to terrore afficient, vt pugnæ aggre&longs;&longs;ionem, ac ignis impe­tum minimè &longs;u&longs;tinentes, celeriter locum &longs;ubterfugiant. & figura de&longs;cripta e&longs;t.

a

b

c

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

HAec quæ in præ&longs;entia dicit Autor &longs;e &longs;uperiùs determi­na&longs;&longs;e, forta&longs;&longs;e ex ijs &longs;unt, quæ in principio quintidecimi capitis de&longs;iderantur.

b

[ad vnguem] ide&longs;t obliquè ad unguis &longs;imilitudinem, quemad­modum etiam &longs;uperiùs in capite tertio dixit.

c

[manuarijs] hoc e&longs;t in&longs;trumentis, quæ manu teneri, vibrari&queacute; po&longs;&longs;unt. enchiridium enim (vt in græco textu legitur) e&longs;t omne in&longs;trumentum, quod manu tenetur.

De curru &longs;eu te&longs;tudine quatuor rotis &longs;urrepente, canalem­que murum in&longs;cendentem ferente. Cap. XXIII.

VErumenimuero fieri pote&longs;t, vt etiam ab&longs;que &longs;calis &longs;upra murum a&longs;cendatur, quemadmo­dum A&longs;cræus Cte&longs;ibius Heronis Alexandri­ni magi&longs;ter in &longs;uis commentarijs declarauit, per huiu&longs;cemodi machinam, &longs;icut inquit Athe­næus, quòd &longs;cilicet currum rotis quatuor præditum, vnde­quaque circumtectum exi&longs;tentem, &longs;eu te&longs;tudinem arietem ge&longs;tantem con&longs;truere oportet. & ad vtramque harum dua­rum machinum iuxta medium duo ligna erecta &longs;tantia &longs;unt affigenda, & aliud tran&longs;uer&longs;um altera parte latius de&longs;uper ad ip&longs;a interiacens iuxta latitudinem &longs;uperimponendum e&longs;t. quippe quod ab&longs;ci&longs;iones rotundas habeat ex vtri&longs;que partibus, &longs;u&longs;cipiatque veluti canalem quendam &longs;uperiacentem tubo &longs;imilem, arcuatisque lignis con&longs;tructum, à late­ribus autem clauis affixum, ac tabulis exteriùs clauis affi­xis &longs;uperalligatum, aut &longs;olis corijs cra&longs;&longs;is, ac robu&longs;tis tam­quam leuioribus circumopertum: ita vt armati viri erecti ingredientis, & modò quidem progredientis, modò verò regredientis capax &longs;it. quo facto canalis &longs;ur&longs;um eleuandus e&longs;t, ac transferendus in quacumque parte qui&longs;piam volue­rit. cuius vna parte ver&longs;us pauimentum declinante, reliqua in altum eleuabitur: eo quòd &longs;uper ip&longs;as &longs;uperiacentis li­gni ab&longs;ci&longs;iones ferreis catenis ad eius vtrumque latus at­tracta circumuertitur. dum autem canalis ip&longs;e &longs;ublimis fer­tur, cùm os eius prope murum aduenerit: adducta rotis qua­tuor prædita te&longs;tudine, &longs;eu curru: is, qui intus e&longs;t eam, quæ anteriùs e&longs;t ianuam adaperire, murumque armatus in&longs;cen­dere debet. &longs;imile verò faciundum e&longs;t à pluribus etiam, qui per eandem canalis ba&longs;im intus progrediuntur. At canalis ip&longs;e, qui iuxta tabulas clauis affixas e&longs;t roborem &longs;u&longs;cipiens robu&longs;tis funibus vndequaque &longs;ubcingitur, necnon corijs, ac madidis pellibus concinnatur, vt à tormentis ignem fer­rentibus illæ&longs;us &longs;eruetur. Verumtamen huiu&longs;ce problema­tis men&longs;uras quoad con&longs;tructionem Cte&longs;ibium minimè compo&longs;ui&longs;&longs;e: &longs;ed commentarium &longs;olum veluti mathematicis gerentibus architectis hæc imponentem inuenimus. ad eos enim &longs;pectat in&longs;trumentorum commen&longs;urabilitatem tran&longs;­formare, ad conuenientemque loci v&longs;um transferre. Nos autem exercitationis gratia ijs, qui in&longs;tituuntur ad præ&longs;en­tis problematis con&longs;tructionem huiu&longs;cemodi commen&longs;u­rabilitatem expo&longs;uimus. Fiat itaque pauimentum &longs;uperia­cens in curru, &longs;iue te&longs;tudine quatuor, vel &longs;ex rotis prædita quoad longitudinem quidem cubitorum quindecim: quo­ad latitudinem verò, decem. rotarum autem dimetientes cubitorum duorum cum dimidio fiant. ligna verò duo ere­cta &longs;tantia fiant cubitorum viginti. lignum autem tran&longs;uer­&longs;um, quod inter ip&longs;a mouetur vnà cum &longs;uperpo&longs;ito canali cubitorum quoad longitudinem triginta, latitudinem ha­bens iuxta ba&longs;im pedis vnius cum dimidio, cra&longs;&longs;itiem verò vnius dodrantis. vt quam rationem habet longitudo paui­menti ad latitudinem, eandem etiam habeat quod moue­tur tran&longs;uer&longs;um lignum ad ligna erecta &longs;tantia. & quam rur­&longs;us habet rationem ip&longs;um, quod mouetur tran&longs;uer&longs;um li­gnum ad pauimenti longitudinem, eandem etiam ligna erecta &longs;tantia ad eandem latitudinem rationem habeat. nam &longs;icut quindecim ad decem, &longs;ic triginta ad viginti: & &longs;icuti triginta ad quindecim, ita viginti ad decem. &longs;e&longs;quialter au­tem e&longs;t numerus quindecim numeri denarij, quando qui­dem denarium, ac dimidium eius in &longs;e continet. &longs;e&longs;quialter igitur e&longs;t etiam ip&longs;e triginta numerus ip&longs;ius viginti nume­ri. rur&longs;us autem ip&longs;e triginta ip&longs;ius quindecim duplus e&longs;t, duplus ergo ip&longs;e viginti ip&longs;ius denarij. &longs;imiliter autem la­titudo quoque ip&longs;ius ba&longs;is ad eius cra&longs;&longs;itudinem dupla erit. Verùm ip&longs;æ quoque rotarum dimetientes commen&longs;urabi­les iuxta commen&longs;urationem, & conuenientes in ratione o&longs;tendentur. etenim duo cum dimidio cubiti ip&longs;ius dime­tientis &longs;exies quidem ip&longs;um quindecim numerum metiun­tur, quater vero denarium, & duodecies quidem ip&longs;um tri­ginta, octies verò ip&longs;um viginti. atque veluti &longs;e habet &longs;ena­rius ad quaternarium, ita ip&longs;e triginta ad ip&longs;um viginti, & quindecim ad decem: & quemadmodum numerus quin­decim ad &longs;enarium, eodem modo denarius ad quaterna­rium. &longs;e&longs;quialter autem e&longs;t &longs;enarius quaternarij, habet enim ip&longs;um, & eius dimidium: &longs;e&longs;quialter igitur e&longs;t ip&longs;e etiam quindecim ip&longs;ius denarij. at ip&longs;e quindecim &longs;enarij duplus &longs;e&longs;quialter exi&longs;tit, duplus &longs;e&longs;quialter ergo denarius etiam quaternarij erit. Quapropter ip&longs;a quoque dimetientis ro­tarum commen&longs;uratio conueniens ad magnitudinis con­&longs;tructionem reperitur. quandoquidem eandem ip&longs;a cum ijs, quæ men&longs;urantur rationem &longs;ecundum proportionem &longs;eruat. figura autem &longs;ub&longs;cripta e&longs;t.

a

b

c

d

e

f

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

CTe&longs;ibius patria A&longs;cræus Heronis Alexandrini præceptor &longs;crip&longs;it commentaria de rebus bellicis, necnon belopii+ka\nempe iaculatoria, quæ in Athenei volumine in&longs;erta ha­bentur.

b

[ad eandem latitudinem] hoc e&longs;t eiu&longs;dem pauimenti latitudinem.

c

[&longs;imiliter latitudo quoque ip&longs;ius ba&longs;is] nempe latitudo ba&longs;is ip&longs;ius canalis. [ad eius craßitiem dupla erit] cùm enim iam di­cta latitudo pedis vnius cum dimidio, hoc e&longs;t digitorum viginti­quatuor, craßities verò vnius dodrantis, ide&longs;t duodecim digito­rum ab Autore &longs;uppo&longs;itæ &longs;int: dubio procul duplam adinuicem ra­tionem habebunt.

d

[verùm ip&longs;æ quoque rotarum &c.] quæ in hac vltima capitis parte de dimetientium rotarum commen&longs;urabilitate, & quoad rationem conuenientia re&longs;pectu aliarum huius machinæ men&longs;u­rarum declarat Autor: ex ijs, quæ nos in &longs;cholio quintidecimi capitis de commen&longs;urabilitate, proportione&queacute; turrium diximus, per&longs;picua cuilibet erunt.

e

[conueniens] &longs;cilicet in ratione.

f

[cum ijs, quæ men&longs;urantur] videlicet reliquarum machinæ partium quoad longitudinem, & latitudinem, atque craßitiem men&longs;uris, quippe quæ ab ip&longs;is rotarum dimetientibus men&longs;u­rantur.

Alia &longs;uperius iam de&longs;cripti canalis exqui&longs;itior de­&longs;criptio. Cap. XXIIII.

IDem autem canalis efficatior ad ob&longs;idionem fiet, &longs;i maior iuxta magnitudinem in anteriori bucula fuerit, & à duobus o&longs;tiolis exitum ha­buerit: ita vt etiam duos armatos uiros mu­rum unà in&longs;cen&longs;uros uici&longs;&longs;im adinuicem &longs;tan­tes &longs;u&longs;cipiat. eiu&longs;dem autem buculæ o&longs;tia extrin&longs;ecùs hor­ribilia apparenti &longs;culptura, uer&longs;icolorique pictura in ante­riori canalis parte fiant: draconis, aut leonis ignem ferens caput ad terrorem, ac metum ho&longs;tium adueniens offeren­tia. vt etiam ante ingre&longs;&longs;ionem terrore affecti muro a&longs;&longs;i&longs;tentes à murorum &longs;patijs inter turres exi&longs;tentibus effugiant. At &longs;ciendum e&longs;t quòd &longs;i indirectum quidem æqualis alti­tudinis canalis &longs;uper erectis lignis interiacens muro adue­niat, indirectum quoque ba&longs;im o&longs;tendet: &longs;i autem muro &longs;u­perior quoad &longs;itum reperiatur, paulò ante deductus, ac de­clinans, actionem perficiet: &longs;i uerò muro depre&longs;&longs;ior quoad altitudinem forta&longs;&longs;e &longs;it, productus adhuc anteriùs, atque erectus adductus ex minori, po&longs;teriorique parte à catena &longs;ubtractus, ad &longs;upernaque tendens paulò &longs;uper murum pro­minens, ip&longs;um quoque ad maiorem altitudinem a&longs;cendere volentibus v&longs;um complebit. atque figura &longs;ub&longs;cripta e&longs;t.

De machinis maritimas ciuitates deua&longs;tantibus. Cap. XXV.

EAs, quæ ex nauigijs aguntur machinas inquit Athenæus, quas nonnulli Sambucas appel­lant ex metaphora mu&longs;icorum in&longs;trumento­rum figuratas, &longs;imiles quoad arcuatam con­&longs;tructionem iam dicto canali exi&longs;tentes, nil in &longs;e &longs;criptu dignum habere, eo quòd omnibus cognitu faci­les, manife&longs;tæque &longs;int: potius autem eo quòd nec etiam &longs;e­pius ip&longs;æ fiant, vel irrationabiliter, ac incommen&longs;urabili­ter con&longs;tructæ &longs;int. etenim qui in ob&longs;idione circa Chium vrbem facta coniecturando à &longs;copo aberrarunt, altioresque; turribus Sambucas adduxerunt: eos, qui in ip&longs;as a&longs;cende­runt ab igne enecari fecere. quippe cùm ab altitudine tur­res in&longs;cendere minimè potui&longs;&longs;ent. vt deprimerentur verò nequaquam fieri poterat, quin nauigia &longs;ubuerterentur one­re, quod &longs;uperimpo&longs;itum e&longs;t extra ponderante ge&longs;tato. quapropter hortatur non e&longs;&longs;e ignaros opticæ tractationis eos, qui huiu&longs;cemodi machinis vti debent. & quòd &longs;i qui-dam architectorum maritimam ciuitatem a&longs;&longs;equi decreue­rint, duo nauigia tamquam ad iugum iungendo &longs;uper ip&longs;is ad altitudinem machinam ponunt, atque in maris tran­quillitatibus muris ip&longs;am adducere con&longs;ueuere. verùm &longs;i à contrario vento nauigia aggre&longs;&longs;a fuerint, & vnda fracta ad ip&longs;a &longs;ubrepat: obruit, & circumactu euertit concutien­do machinam, quæ in nauigijs firmata fuerat. nauigia nam­que non eundem, ac &longs;imilem &longs;emper motum efficiunt: &longs;ed alterum quidem eorum in undæ culmine quandoque, al­terum verò in depre&longs;&longs;ione exi&longs;tit. vndè cùm di&longs;cerpantur, franguntur machinæ ab ip&longs;a per &longs;e in&longs;idiante machinatio­ne concu&longs;&longs;æ: ho&longs;tes autem audacia potiùs, fiduciaque affi­ciunt. At quoniam anima humana quadam, qua per&longs;e mouetur excitatione prædita e&longs;t, non &longs;olùm quæ bene ab alijs inuenta &longs;unt nos agno&longs;cere, verùmetiam aliquid eo­rum, quæ ad vtilitatem &longs;pectant adinuenire oportet. qua­propter ad &longs;uffulciendam machinam ip&longs;am conati &longs;umus, adinuenientes hoc, quòd vtique iuxta medium connexio­nis duorum nauigiorum coaptetur illud, quod pithicium dicitur. quippe quod pondus quoddam quoad magnitu­dinem quidem figuræ &longs;imile, pendulum inferiùs, ac pon­dero&longs;um propter æquilibrium e&longs;t. vt marina fluctuatione vndequaque mouente, quatienteque nauigia, machina ip&longs;a erecta, ac indeclinabilis con&longs;eruetur. aduer&longs;us autem ventos, atque ad habendum in con&longs;tructione in promptu ea, quæ ad ob&longs;idionem pertinent præ&longs;idia: paruæ machi­næ (quæ a græcis Elepolis, hoc e&longs;t vrbium deua&longs;tatrices dicuntur) præ&longs;truendæ &longs;unt, tamquam thoracia quædam turribus &longs;imilia, vel a&longs;cen&longs;oria, iuxta altitudinem com­men&longs;urabilia, promptaque exi&longs;tentia. vt cùm nauigia pro­pe murum aduenerint, tunc funibus, aut iam dictis mul­tùm contortis torcularibus huiu&longs;cemodi machinæ, &longs;upra murum aditum præparantes, erigantur. efficax autem ad huiu&longs;cemodi v&longs;um iam dictus etiam canalis o&longs;tendetur &longs;i magnitudine commen&longs;urabilis exi&longs;tens ad coniuncta na­uigia in lignis erectè &longs;tabilitis &longs;ur&longs;um feratur tran&longs;motus (vt iam o&longs;ten&longs;um e&longs;t) aut &longs;uper charche&longs;io vocato, potens &longs;uper ip&longs;o &longs;ex motus facere, quemadmodum etiam in&longs;tru­menta, quæ grues, &longs;iue ciconiæ dicuntur: aut etiam &longs;uper circumcurrente clauiculo, quod &longs;uper circumuoluto cau­le impo&longs;itum &longs;it, qui &longs;anè caulis operario circumuolutio­nem ad altum, ad imumque faciat. &longs;ic itaque Damis etiam Colophonius &longs;uper caulibus Sambucas ponebat, quemad­modum mechanicus Biton in &longs;uis commentarijs ob&longs;iden­di arte tradit. iam dictæ verò quinque configuratæ machi­næ expo&longs;itæ &longs;unt.

a

b

c

d

e

f

g

h

i

k

l

m

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

SAmbuca e&longs;t quoddam mu&longs;icum in&longs;trumentum triangula­rem formam habens ex inæqualibus tum longitudine, tum craßitie neruis effectum, vt Porphyrius &longs;cribit. præ­terea instrumentum est ob&longs;idionale oppugnandis vrbibus ido­neum apud Polybium. in præ&longs;entia verò machina bellica e&longs;t ma­ritimarum ciuitatum deua&longs;tatrix, quam Autor diligenter de­&longs;cribit.

b

[quapropter hortatur] ip&longs;e &longs;cilicet Athenæus [non e&longs;&longs;e igna­ros opticæ tractationis] optica tractatio non e&longs;t hìc accipienda pro &longs;cientia optica, &longs;eu per&longs;pectiua, quæ vi&longs;us paßiones demon­&longs;trat, ab Euclide, Sereno, Vitellione alijs&queacute; autoribus tradita: &longs;ed pro illa &longs;cientiæ mathematicæ parte Geodæ&longs;ia dicta, quæ vi&longs;u, &longs;iue radio vi&longs;uali coadiuuantibus varijs in&longs;trumentis tum longitudines altitudinum, planitierum, ac profunditatum: tum longitudi­nes, & latitudines &longs;imul &longs;uperficierum: tum etiam longitudines, latitudines, craßitudines&queacute; &longs;imul corporum metiri docet. quam porrò &longs;cientiam multi quidem cùm antiqui, tum recentiores au­tores locupletißimè tradidere: Autor verò in fine præ&longs;entis ope­ris, quatenus rei bellicæ nece&longs;&longs;ariam &longs;ubiunxit. Qui enim ci­uitates expugnaturi &longs;unt, prius earum &longs;itus, ambitus, mœnium altitudines, fo&longs;&longs;arum latitudines, ac profunditates à longe iam dictæ &longs;cientiæ præceptis, ac regulis &longs;cire debent: vt machinas antiquorum more, vel terrea ca&longs;tra iuxta recentiorum v&longs;um ad earum expugnationem proportionaliter, commen&longs;urabiliterque præ&longs;truere poßint. Quamobrem non immerito Athenæus hor­tatur non e&longs;&longs;e ignaros iam dictæ opticæ tractationis eos, qui huiu­&longs;cemodi machinis bellicis, quales Autor in hoc opere de&longs;cribit, vti debent. ne idem inconueniens eis accidat, quod Chium ciuitatem temere ob&longs;identibus eueni&longs;&longs;e Autor inquit.

c

Pithicium e&longs;t quoddam pondus &longs;axeum, aut ferreum, vel plumbeum, cuius formam Author declarat.

d

[ figuræ ] hoc e&longs;t formæ, quam habet tota machina, de qua hìc agitur.

e

Elepolis est quædam machina bellica ciuitatum deua&longs;tatrix, quam Athenæus ex Apollodori doctrina con&longs;truere diligenti&longs;­&longs;imè docet. hæc autem tum magna, tum parua fit, vt neceßitas, v&longs;us&queacute; po&longs;tulat.

f

Quid nam &longs;it thoracium &longs;uperiùs in vndecimo capite decla­rauimus.

g

Charche&longs;ium e&longs;t quoddam poculi genus, necnon &longs;ummitas mali, vel antenæ nauis.

h

[&longs;ex motus] &longs;cilicet dextror&longs;um, &longs;ini&longs;tror&longs;um, ante, retro, &longs;ur&longs;um, atque deor&longs;um.

i

Grues, &longs;iue ciconiæ græcè ge/ranoi, &longs;eu khlo/nia, &longs;unt in&longs;tru­menta, quibus aqua è puteis hauritur, &longs;ubleuandis etiam pon­deribus apta.

k

Caulis hìc intelligendus e&longs;t fu&longs;tis, &longs;iue fu&longs;us &longs;piricis, aut he­lici &longs;imilibus &longs;calptura factis circumuolutionibus præditus. cu­iu&longs;modi &longs;unt ij, quibus in torcularibus etiam vtimur.

l

[Operario] videlicet in&longs;trumento illo, quod eleuandi trahen­di&queacute; pondera vim habet, atque Italica lingua Argana vocatur.

m

Damis colophonius antiquus fuit &longs;criptor, cuius nullum vi­dimus volumen. Bitonis autem commentarij de con&longs;tructione bel­licorum in&longs;trumentorum extant inter Athenai libros in&longs;erti.

De Rate fluuio, &longs;iue fo&longs;&longs;æ aqua plenæ imponenda. Cap. XXVI.

FIat Ratis longitudinem habens paulò maio­rem latitudine fluuij, cui pons imponendus e&longs;t: in&longs;ternaturque tabulis clauis ligneis affi­xis ne iuxta varios fluuialis vndæ motus amo­ueatur, diuul&longs;aque decidat. Et maior qui­dem pars lignorum ip&longs;ius ratis funibus alligatis, & ligneis clauis raris affixis &longs;tabiliatùr. tota verò ratis longitudo, qu&ecedil; ante inimicorum faciem ventura e&longs;t, vnà cum duobus vtrobique exi&longs;tentibus lateribus, propugnaculum ligneum, cardinibus volubile. altitudinis pedum duodecim habeat. Fit autem per affixionem erectorum &longs;tantium lignorum, rotunda foramina inferiùs &longs;u&longs;cipientium, politisque clauis connexorum ad laterales tabulas extrin&longs;ecùs confixas, qui­bus porrò clauis extractis propugnaculum etiam vnà co­incidit. Appendantur autem & coria, &longs;iue panni laceres in ip&longs;is tabulis extrin&longs;ecè parum excedentia. necnon &longs;calæ intus apponantur, &longs;uperna quidem crura ad erecta ligna clauis affixa habentes, ip&longs;is etiam erectis lignis &longs;upernè per­foratis exi&longs;tentibus: inferna verò in pauimento funibus alligata. vt &longs;calis erectis ex aduer&longs;o &longs;tantibus occurrens propugnaculum erectum permaneat. Sic igitur qui &longs;uper &longs;calis &longs;tant ante inimicorum faciem altiores exi&longs;tentes, an­terioresque turres in eorum cu&longs;todiam, ac tutellam ex pro­pugnaculo habentes, promptè in aduer&longs;um oppugnabunt. Non vniatur autem totum quod erectum &longs;tat propugnacu­lum, &longs;ed ad qua&longs;dam partes haud colligatum &longs;it. vt &longs;i &longs;ecun­dùm aggre&longs;&longs;ionem nece&longs;&longs;e fuerit, altera quidem eius pars &longs;tet, altera verò decidat. quòd &longs;i fuerit opus vt totum quo­que decidat, &longs;calas omnes oppugnantes, &longs;uper propugna­culoque re&longs;i&longs;tentes &longs;oluendo, ex inferioribus cruribus &longs;ub­trahemus, &longs;uper pauimento eas reponentes. Hanc autem ratem palis terræ procul infixis per funes retinendo firma­bimus. atque à ripa nobis proxima vnum eius extremum paululum tradentes expellemus, cuneo, qui de&longs;uper ip&longs;am retinet ab&longs;oluto. atque hoc modo ratis ip&longs;a in&longs;tar ianuæ &longs;e adaperiens, exercitu plena exi&longs;tens ab aquæ decur&longs;u pau­latim protrahitur, ac denique vnum eius extremum ad flu­minis ripam ho&longs;tibus proximam aduenit. At quoniam lon­gior fluminis latitudine &longs;uppo&longs;ita fuit, non pote&longs;t ab vnda ad defluxum iterum conuerti. intra propugnaculum verò in pauimento relicta &longs;unt foramina qua&longs;dam ad partes, ac ad terram v&longs;que peruenientia, ad quæ lignei pali acuratè figuntur, ip&longs;aque ratis latenter alligatur. ac demum figu­ra talis e&longs;t.

De quibu&longs;dam &longs;uperioris machinæ additamentis, eiu&longs;que motu, & v&longs;u. Cap. XXVII.

OVum autem vnum ratis extremum ad contra­riam fluminis ripam aduenerit, atque ex inte­riore propugnaculi parte in terra firmatum fuerit, vt iam dictum e&longs;t: tunc ab extremitate alterum quoque extremum ab&longs;oluitur, ite­rumque ip&longs;ius vndæ decur&longs;us tran&longs;uer&longs;am ip&longs;am impedit, atque ad alterum fluminis litus totam &longs;ecundùm longitu­dinem coaptatam apponit. multitudine collecta, prompta­que ad pugnæ contrariam aciem exi&longs;tente. qui verò &longs;uper &longs;calas a&longs;cenderunt tamquam &longs;uper muro &longs;tantes, audacter in aduersùm certabunt. Cùm autem perterrens à propu­gnaculo congre&longs;&longs;us ho&longs;tes auerterit, inferiora &longs;calarum li­gna &longs;oluuntur, totusque propugnaculi paries pedetentim obliquatur, &longs;ubtractis &longs;cilicet &longs;calis, ac &longs;uper pauimentum incidentibus. totumque interiectum &longs;patium, via inciden­tis propugnaculi fit, ac demum hoc pacto continua traie­ctio erit. Foretur autem latenter infernè quoque propu­gnaculum in lateralibus tabulis iuxta faciem affixis, ita vt ab inferiori etiam parte ad ho&longs;tes iacula, &longs;agittæque diri­gantur: occultis autem certantibus exi&longs;tentibus, duplici &longs;erie iuxta faciem certent: ad &longs;olam verò &longs;upernam ho&longs;tes re&longs;piciant, atque repugnent. Expo&longs;uimus itaque quonam pacto figura rectè de&longs;cribitur, vt cùm &longs;calarum po&longs;itio, tum propugnaculi &longs;itus per&longs;picuus fiat. ip&longs;i autem rati dum ex proxima nobis ripa &longs;oluitur, ac tamquam ianua adaperi­tur, in fluuialis vndæ defluxu auxiliari oportet, ne raptim ad reliquam fluminis ripam ver&longs;us ho&longs;tes exi&longs;tentem ad­ueniat. quapropter à proxima nobis ripa retinendo fræ­nanda, coercendaque e&longs;t: funium vero traditio paulatine facienda: vt leniter, &longs;en&longs;imque progrediens, alteram flu­minis ripam ab omni periculo immunis occupet. atque fi­gura &longs;ubijcitur.

Operis conclu&longs;io.

HAs igitur ob&longs;idionales machinas, quæ à nobis quoad de&longs;criptionem, configurationemque

per electionem iam con&longs;tructæ &longs;unt, ip&longs;i exer­cituum præ&longs;ides cum ratione, a&longs;&longs;iduaque me­ditatione accuratè conficientes: diuinam vbi­que locorum vltionem illuce&longs;cere facientes: iu&longs;titia, ac pie­tate ornati: & forti manu, atque mutua opera, bellicaque &longs;ocietate Dei cultorum, Chri&longs;tique amatorum Romano­rum Imperatorum conuale&longs;centes, ac præ&longs;idijs cu&longs;toditi: facilè ip&longs;ius poti&longs;&longs;imùm Agar ciuitates capient, nullum ip­&longs;i in commodum à de&longs;truentibus diuinum cultum inimicis patientes.

a

b

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

PEr electionem non ab re dixit, quoniam non omnes ob&longs;i­dionales machinas ab antiquioribus autoribus traditas ip&longs;e de&longs;crip&longs;it: &longs;ed eas tantum, quas eligere &longs;ibi vi&longs;um fuit.

b

[Chri&longs;ti&queacute; amatorum] hoc e&longs;t Chri&longs;tianorum Romanorum Im­peratorum Chri&longs;ti fidem contra Gentiles defendentium. vndè ad­notandum est quod Autor no&longs;ter po&longs;t Chri&longs;ti aduentum floruit, vt in fine &longs;equentis &longs;ui operis per&longs;picuum nobis erit.

Operis de machinis bellicis finis.

HERONIS MECHANICI LIBER DE GEODAESIA. PROEMIVM.

QVONIAM autem non licet ob&longs;idere volentibus à longe murorum altitu­dines, ac &longs;patiorum interualla, nec­non fluuiorum latitudines in men&longs;u­ratione &longs;upputare: &longs;ed exercitatos li­nearum peritia, Dioptricæque facul­tatis cognitione con&longs;iderationem fa­cere: ad hoc vt Elepolis æqualem cum muris &longs;taturam habentes, com­men&longs;urabilesque pontes ratibus ad fluuiorum latitudines inducantur: vt tamquam in ponte, vel traiectione innocuè exercitus ordinatim pertran&longs;igat: quandoquidem multi &longs;æpe maiores, vel minores quàm de­cebat machinas cùm con&longs;truxi&longs;&longs;ent, atque attuli&longs;&longs;ent (quem­admodum etiam in præcedenti opere claruit) eos, qui in ip&longs;is propugnaturi &longs;unt, à contrarijs enecari fecerunt: &longs;en­&longs;u temerario, coniecturaque per&longs;ua&longs;i: propterea decreui­mus ip&longs;am Dioptriæ cum ratione vim, ac eam ip&longs;ius par­tem, quæ multis in rebus vitam humanam maximè iuuat: ex antiquioribus, eruditi&longs;&longs;imisque &longs;impliciora colligentes, nudis linearibus indaginibus explicare, in paucisque dia­grammatibus demon&longs;trationes facere, quonam pacto ex­tra iaculum ho&longs;tium &longs;tantes, altitudines, ac longitudines, interualaque; reuera &longs;ine mendacio connumerare valeamus. Hæc autem con&longs;ideratio non &longs;olùm ad militarem &longs;cientiam addi&longs;cendi cupidos in&longs;tituet, verùmetiam ad aquæ dedu­ctiones, ac murorum con&longs;tructiones, & lacuum circum&longs;cri­ptiones vtili&longs;&longs;ima: necnon ad Geodæ&longs;iam, cœle&longs;tiumque contemplationem non parum conferens apparebit. Atque operæpretium e&longs;t nos prolixitatem, ac multiloquium effu­gientes, id quidem, quod ob&longs;curum, ac inexplicabile circa dictiones pri&longs;corum &longs;cientia præditorum e&longs;t, &longs;ecernere, at­que in rudius tran&longs;mutare: eam verò, quæ circa demon­&longs;trationes mathematicè dicta e&longs;t orationum compendio captu facilium dilatationem aggredi: ac tandem id, quod eius, quæ circa mentis conceptus ver&longs;atur contemplationis al­tum e&longs;t, ad humile, magisque &longs;en&longs;uale deferre: con&longs;picuam ip&longs;am tractationem facientes viris, qui facilè in&longs;idiari vo­lunt, & quibu&longs;cumque alijs, qui for&longs;an hanc &longs;tudio pro&longs;e­quuntur, præcipuè verò ijs, qui quomodocumque Geo­metriam ob&longs;eruant.

a

b

c

d

e

f

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

DIoptrica facultas (vt docet Proculus in 14. cap. primi li­bri &longs;uorum commentariorum in primum Euclides Ele­mentorum) dicitur illa pars A&longs;trologiæ, quæ &longs;olis, ac lunæ cæterarum&queacute; &longs;tellarum di&longs;tantias dioptricis in&longs;trumentis di­gno&longs;cit. Dioptrica verò in&longs;trumenta &longs;unt ea, in quibus exi&longs;tunt duo parua foramina, per quæ radij vi&longs;uales oculorum no&longs;trorum tran&longs;eunt dum aliquod interuallum metiri volumus. quoniam autem huiu&longs;cemodi in&longs;trumentis Geodæ&longs;ia &longs;cientiæ mathematicæ pars operatur, idcirco dioptricam facultatem hìc eam Autor vo­cat. quam in 25 capite præcedentis operis opticam etiam nuncu­pauit, quemadmodum ibi iam adnotauimus.

b

[in præcedenti opere claruit] &longs;cilicet in principio vige&longs;imi­quinti capitis vbi loquebatur de ijs, qui temere Chium ob&longs;idebant.

c

Dioptriam hìc appellat eam, quam &longs;uperius dioptricam fa­cultatem vocauit.

d

Diagramma propriè hìc accipiendum e&longs;t pro figura lineis, ac elementis de&longs;ignata: cuiu&longs;modi &longs;unt figuræ, in quibus geometræ propo&longs;itiones &longs;uas demon&longs;trant.

e

[extra iaculum ho&longs;tium &longs;tantes] hoc e&longs;t extra terminum illum &longs;tantes, ad quem ho&longs;tium iacula peruenire po&longs;&longs;unt.

f

[necnon ad Geodæ&longs;iam, cœle&longs;tium&queacute; contemplationem] Quæ­nam &longs;it Geodæ&longs;ia &longs;cientia nos quidem in præcedentis operis 25 capite diximus, Proclus autem in tam dicto loco declarat. Cœle­&longs;tium vero contemplationem hic intelligit Autor cam, quam mo­dò diximus dioptricam A&longs;trologiæ partem. Hæc ad faciliorem hu­iu&longs;ce proemij perceptionem adnotanda e&longs;&longs;e duximus. verùm ani­maduertendum e&longs;t, quòd hoc in loco magna præ&longs;entis operis ha­betur imperfectio. quandoquidem &longs;equentis propo&longs;itionis prin­cipium de&longs;ideratur, necnon inter proemium, ip&longs;am&queacute; propo&longs;itio­nem quædam altæ propo&longs;itiones de&longs;unt, vt ex &longs;ine iam dictæ &longs;e­quentis propo&longs;itionis, ex alijs&queacute; &longs;equentibus propo&longs;itionibus pa­tet. forta&longs;&longs;e verò proemium etiam hoc prolixius ab Autore com­po&longs;itum &longs;uit, eius&queacute; &longs;inis de&longs;ideratur.

Propo&longs;itio earum, quæ extant prima, cuius principium de&longs;ideratur.

* * * & cd ba&longs;im. &longs;imiliter autem ip&longs;um etiam li­neæ ab ad lineam bd. atque rur&longs;us in qua ratione e&longs;t ip­&longs;a bd ad vtramlibet ip&longs;arum dc, dg, in eadem e&longs;t ip&longs;a quoque ab ad vtramlibet ip&longs;arum hg, ec altitudinem. oportet autem vt palus, qui perpendiculariter ante &longs;tat ad ma­iores altitudines, & aquarum deductionem iuxta h &longs;ignum ad clauum quaedam &longs;u&longs;pen&longs;am &longs;u&longs;cipiat dioptram, quæ etiam lychnia vocatur. cùm autem ip&longs;as dc, dg minoris trianguli ba&longs;es ver&longs;us nos exi&longs;tentes meritus fuero, ip&longs;asque; iuxta longitudinem inuenero: ip&longs;as etiam ce, gh cogni­tas habebo, tamquam cas, quæ ip&longs;ius dioptræ, ac pali alti­tudines vniunt. & &longs;i ba&longs;im altitudinis decuplam inuenero, decuplam totam etiam db ip&longs;ius ab enuntiabo. po&longs;&longs;um autem totam quoque db reperire quemadmodum in lon­gitudine, ac latitudine didicimus. & cùm ip&longs;am pa&longs;&longs;uum 120 reperiero, ip&longs;am etiam ab 12 affirmabo. quæ quidem ea e&longs;t muri altitudo, quæ in extremo propugnaculi quæritur, tam quam ip&longs;ius à portarum pauimento &longs;uppo&longs;iti b &longs;igni ad id, quod ad quandam quadrigalis curriculi partem &longs;i­gnatum e&longs;t a &longs;ignum. De partibus autem, ac particulis &longs;uf­ficienter quærentibus per arithmeticos methodos &longs;uperiùs di&longs;&longs;eruimus.

a

b

c

d

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

NI&longs;i materia hæc. de qua in præ&longs;enti opu&longs;culo agit Autor, à multis cùm antiquis, tùm recentioribus autoribus locu­pletißimè tradita fui&longs;&longs;et: plena huius, &longs;equentium&queacute; pro­po&longs;itionum componeremus commentaria, vt geometricas earum demon&longs;trationes iuxta Euclidis doctrinam rudioribus faciliores, dilucidiores&queacute; redderemus. quoniam autem ab alijs &longs;ufficienter hanc materiam traditam habemus, nos iam inceptum ordinem no&longs;trum &longs;equentes ea duntaxat breuibus &longs;cholijs exponemus, quæ penitus ob&longs;cura nobis e&longs;&longs;e videbuntur.

a

Dioptram, hoc e&longs;t in&longs;trumentum dioptricum lychniam etiam antiqui vocabant, ab ip&longs;is lucernæ &longs;imilitudine: quippe cùm in men&longs;urando tamquam lucerna libere pendeat, duobus&queacute; forami­nibus lucem oculis no&longs;tris offerat.

b

[quemadmodum in longitudine, ac latitudine didicimus] nempe in propo&longs;itionibus ijs, in quibus longitudinem, ac latitudinem interuallorum ip&longs;e metiri docuit, qu&ecedil; inter proemium, præ&longs;entem­que mutilam propo&longs;itionem de&longs;iderantur.

c

Quadrigale, &longs;iue quadrigarium curriculum e&longs;t &longs;patium &longs;uper muros ciuitatum, &longs;uper quod quadrigæ circumcurrunt.

d

[De partibus autem, ac particulis] hoc e&longs;t minutis, &longs;ecun­dis, tertijs, cæteris&queacute; minoribus partium minutijs ait &longs;e &longs;uperiùs &longs;ufficienter per arithmeticos methodos di&longs;&longs;erui&longs;&longs;e. vndè manife-&longs;tum nobis e&longs;t multa inter proemium, præ&longs;entem&queacute; principio ca­rentem propo&longs;itionem de&longs;iderari. cùm enim men&longs;urandi facul­tatem Autor pertractaturus e&longs;&longs;et, qu&ecedil; &longs;ine &longs;upputatione integro­rum, fractorum&queacute; numerorum tradi non poterat: nece&longs;&longs;arium ei fuerat de arte &longs;upputandi, tum integros, tum fractos numeros per minuta, &longs;ecunda, tertia, cætera&queacute; hi&longs;ce adhuc minora more græ­corum A&longs;tronomorum priùs &longs;ermonem habui&longs;&longs;e.

Propo&longs;itio Secunda.

OStendemus autem quonam pacto etiam duo­bus &longs;ignis longe à nobis datis, atque vi&longs;is: quod inter ea iuxta circinum interiacet interuallum capere po&longs;&longs;imus, non appropinquantes datis &longs;ignis. Sint &longs;igna vi&longs;a ab, quæ in ip&longs;a cancel­lorum di&longs;tantia ob&longs;eruentur. ip&longs;um quidem a in tertio, ip­&longs;um vero b in nono. firmans itaque dioptram in &longs;uperna orbita ver&longs;us tertium &longs;ignum, atque ad &longs;itum plani dato­rum &longs;ignorum tympanum con&longs;tituens: duas rectas lineas per foramina regulæ diduco: ad tertium quidem ip&longs;am ca, ad nonum verò ip&longs;am cb. atque harum vnam regula me­tior, vel quemamodum etiam &longs;uperiùs o&longs;ten&longs;um e&longs;t. & &longs;i for­ta&longs;&longs;e pa&longs;&longs;uum octoginta eam inuenero, &longs;eco ip&longs;am iuxta quam cumque partem voluero. &longs;it &longs;ectio iuxta decimam partem earum, quæ ver&longs;us orbitam &longs;unt rectarum linearum, ad pa&longs;&longs;us octo, iuxta d &longs;ignum. & cùm dioptram ad ip&longs;um tra&longs;­po&longs;uero, ip&longs;am de rectam lineam per regulam diduco, quæ &longs;imi­liter ip&longs;am cb iuxta decimam partem ad e &longs;ignum &longs;ecet. Erit igitur ip&longs;a quoque de decima pars ip&longs;ius ab di&longs;tantiæ. quem­admodum enim ip&longs;a ac ad ip&longs;am cd, & ip&longs;a bc ad ip&longs;am ce, ita etiam ip&longs;a ab ad ip&longs;am de erit at veluti etiam ip&longs;a d e ad ip&longs;am ec, &longs;ic ip&longs;a quoque ab ad ip&longs;am bc. cùm autem ip&longs;am etiam ed ver&longs;us nos exi&longs;tentem men&longs;urauero, & pa&longs;­&longs;uum quatuor eam cognitam inuenero: ip&longs;am quoque ab tamquam decuplam quadraginta pa&longs;&longs;uum exi&longs;tentem ha­bebo. Quapropter quod quæritur inter ab &longs;igna interia­cens interuallum quadraginta pa&longs;&longs;uum repertum e&longs;t.

Propo&longs;i­tio.

a

Con&longs;tru­ctio.

b

c

d

e

f

Demon­&longs;tratio.

Conclu&longs;io.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

[iuxta circinum] ide&longs;t iuxta quandam circini aperturam.

b

[ip&longs;um quidem a in tertio, ip&longs;um verò b in nono] intelligen­dum e&longs;t cancello.

c

[in &longs;uperna orbita] duæ &longs;unt in Dioptra, &longs;iue dioptrico in&longs;tru­mento partes, quarum altera quidem vocatur orbita &longs;uperna, altera verò orbita inferna. hæ autem &longs;unt duæ &longs;emicircumferen­tiæ, &longs;uperna &longs;cilicet, ac inferna: in quibus etiam in A&longs;trolabij dor&longs;o &longs;unt duæ illæ vnius rectæ lineæ partes, quarum &longs;uperna qui­dem vocatur linea medij cœli, &longs;iue mediæ diei: inferna verò, linea mediæ noctis, &longs;iue angulus terræ.

d

Tympana &longs;unt rotulæ in A&longs;trolabij matre contentæ, in quibus diuer&longs;orum climatum tabulæ de&longs;ignantur. in pr&ecedil;&longs;entia uerò tym­panum accipiendum e&longs;t pro plana &longs;uperficie ip&longs;ius dioptræ, &longs;eu dioptrici in&longs;trumenti, quo Autor utitur. quod autem ait [ad &longs;i­tum plani datorum &longs;ignorum] &longs;ic intelligendum e&longs;t. quòd &longs;cilicet tympanum ip&longs;um ita &longs;ituetur, vt in eodem plano tympanum, ocu­lus, men&longs;urantis, data&queacute; &longs;igna &longs;int.

e

[Regulæ] hoc e&longs;t alidadæ, &longs;eu voluellæ, in qua duæ pinnulæ paruis foraminibus præditæ &longs;unt.

f

[&longs;uperiùs o&longs;ten&longs;um e&longs;t] videlicet in propo&longs;itionibus ijs, quæ de&longs;iderantur.

Propo&longs;itio Tertia.

ALiter etiam interuallum inter data duo &longs;igna interiacens percipi pote&longs;t iuxta diagramma, quod nunc exponitur. Intelligatur per &longs;up­po&longs;itionem ip&longs;um quidem a &longs;ignum, quod iuxta latitudinem hippici ad &longs;ini&longs;tram fundæ partem ob&longs;eruetur: ip&longs;um verò b ad dexteram. Statuo igi­tur ad eum, qui inacce&longs;&longs;ibilis vocatur dioptram parum di­&longs;tantem à &longs;uperna è contrario iacente orbita, vt ad c &longs;ignum. ita vt vi&longs;us ad rectam datorum &longs;ignorum in&longs;pectionem ne­quaquam impediatur. cùm autem tympanum ad &longs;itum pla­ni ba&longs;is fundæ con&longs;tituero, diduco duas rectas lineas per regulam ad &longs;ini&longs;trum quidem terminum ip&longs;am ca: ad dex­trum verò ip&longs;am cb. atque harum vnam (vt iam dictum e&longs;t) cùm partitus fuero, & forta&longs;&longs;e pa&longs;&longs;uum 126 inuenero: ad alterum regulæ radium me confero. atque immobilibus cunctis, quæ in dioptra &longs;unt permanentibus, &longs;uper tympa­num oculos paululum attollo: & in ip&longs;a bc recta linea, vt puta ad eius decimamoctauam partem ad &longs;ini&longs;tras ip&longs;ius inacce&longs;&longs;ibilis partes iuxta &longs;eptem pa&longs;&longs;us &longs;ignum d perci­pio: &longs;imiliter autem ad dexteras etiam partes in ip&longs;a ac re­cta linea, &longs;ignum e: ip&longs;amque ed connecto. Et quoniam ip&longs;a ec ip&longs;ius ca, & ip&longs;a dc ip&longs;ius cb decimaoctaua pars e&longs;t: ip&longs;ius quoque de interuallum ad ip&longs;ius ab in­teruallum decimaoctaua pars erit. quemadmodum enim minora latera duorum, quæ è contrario aduerticem figu­rantur triangulorum ad maiora &longs;e &longs;e habent: ita etiam ba&longs;is trianguli minoris, ad maioris ba&longs;em &longs;e habebit. cùm autem ip&longs;am de minoris trianguli ba&longs;im tamquam apud nos exi&longs;tentem men lb/>&longs;urauero, ac forta&longs;&longs;e pa&longs;&longs;uum duorum cum dimidio ip&longs;am inuenero: ip&longs;a quoque ab tanquam octodecupla exi&longs;tens mihi cognita erit. Quamobrem rur&longs;us ip&longs;um inter ab &longs;igna interiacens interuallum iuxta extremitatem latitudinis hip­pici ad ba&longs;im fundæ pa&longs;&longs;uum 45 repertum e&longs;t.

Propo&longs;i­tio.

a b

Con&longs;tru­ctio.

c

d

Demon­stratio.

Conclu&longs;io.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

HIppicum est equitatus men&longs;ura quatuor cubitos conti­nens, quod etiam pro quocumque &longs;tadiorum quatuor in­teruallo &longs;u&longs;cipitur.

b

[fundæ] hoc e&longs;t Monangonis in&longs;trumenti iaculatorij, quod in 17 capite præcedentis operis fundam etiam à nonnullis appellari dixit. de hac etenim funda hìc intelligenda &longs;unt ea, quæ ab Au­tore dicuntur: non autem de funda ex lino facta.

c

[ad eum, qui inacceßibilis vocatur] hoc e&longs;t ver&longs;us eum, &longs;cilicet locum, quem peragrare nobis minimè licet propter varia impe­dimenta, qui à geometris inacceßibilis nuncupatur.

d

[radium] hoc e&longs;t pinnulæ foramen, per quod vi&longs;ualis radius tran&longs;it.

Propo&longs;itio Quarta.

FIeri autem pote&longs;t, vt non &longs;olùm interiacens in­ter data duo &longs;igna interuallum &longs;u&longs;cipiamus, verùmetiam vt rectæ lineæ &longs;igna connectentis &longs;itum reperiamus, alicui datorum &longs;ignorum non approximantes. Sint &longs;igna quæ videntur ab, ip&longs;um quidem a ad vnum ex &longs;eptem Euripi &longs;egmentis in pectorum ba&longs;i ob&longs;eruatum: ip&longs;um vero b ad id, quod in regali &longs;ede e&longs;t pauimentum, aut in vna earum, quæ vtro­bique in cur&longs;oribus iuxta gymnicos agones in&longs;tructiones appellantur. cùm ita que dioptram ad infernæ orbitæ è con­trario circumductionem è regione &longs;igni b ad c &longs;ignum con&longs;tituero, per regulam di&longs;picio, donec in recta linea iam di­ctum a &longs;ignum ab extremitate con&longs;pexero. & cùm ad la­tus dioptræ, quod in orbita e&longs;t, me contulerim, &longs;uper tym­panum paululum oculos attollo, & rectam diduco lineam ex oppo&longs;ito &longs;calæ graduum ip&longs;am cd tamquam ad paui­mentum ante &longs;tantium pectorum iuxta d &longs;ignum re&longs;picientem, ad rectos exi&longs;tentem angulos ip&longs;i ac rectæ lineæ in recto angulo, qui ad c &longs;ignum e&longs;t. atque dioptram in ip&longs;a cd recta linea deduco, donec in recta linea b &longs;ignum a&longs;pi­ciam. &longs;ituetur dioptra ad e &longs;ignum. Ip&longs;a igitur be ip&longs;i qui­dem cd ad rectos e&longs;t angulos, ip&longs;i verò ac parallela. po&longs;­&longs;um autem id, quod à &longs;igno c ad &longs;ignum a, & quod à &longs;igno e ad &longs;ignum b e&longs;t interuallum capere, quemadmodum &longs;æ­pe triangularem figuram faciens &longs;uppo&longs;ui. & &longs;i æqualem quidem ip&longs;am ca ip&longs;i eb inuenero, æquale ip&longs;um quoque ce interuallum ip&longs;i ab enuntiabo: &longs;i verò vnam ip&longs;arum altera maiorem, exce&longs;&longs;um à maiore aufero, deinde mino­rem connecto. verbi gratia &longs;i ip&longs;am ce rectam latitudinis lineam pa&longs;&longs;uum duodecim inuenero, ip&longs;am verò ca 90, & 81 ip&longs;am eb: excedentes pa&longs;&longs;us nouem à &longs;igno c ad &longs;ignum f aufero, deinde minorem ip&longs;a fe connecto æquale, & pa­rallela iuxta &longs;itum ip&longs;i ab exi&longs;tente. nam &longs;i æqualis qui­dem e&longs;&longs;et ac ip&longs;i be, duodecim vtique pa&longs;&longs;uum ip&longs;um quo­que lineæ ab, quemadmodum ip&longs;um lineæ ce interual­lum e&longs;&longs;et. at quoniam excedens ip&longs;a ca ip&longs;am eb nouem pa&longs;&longs;ibus reperta e&longs;t, hos ip&longs;a fe re&longs;ecat, & angulum rectum ad c &longs;ignum exi&longs;tentem &longs;ubtendit. e&longs;t autem ip&longs;a quoque ce ba&longs;is pa&longs;&longs;uum duodecim: quare quindecim ip&longs;a fe erit, tamquam ea, quæ &longs;ecundum potentiam duobus circa re­ctum angulum iacentibus lateribus adæquatur. eorundem igitur pa&longs;&longs;uum erit ip&longs;um etiam, quod ab a &longs;igno ad b &longs;i­gnum e&longs;t interuallum. Quare non &longs;olùm interiacens inter ab &longs;igna interuallum iuxta magnitudinem repertum e&longs;t, verùm etiam &longs;itus rectæ lineæ &longs;igna connectentis: quemad­modum propo&longs;itum etiam diagramma &longs;uppo&longs;uit.

Propo&longs;itio.

Constructio.

a

b. c

d

e.f. g

h

Demon­&longs;tratio.

i

Conclu&longs;io.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

QVibu&longs;dam antiquioribus, ob&longs;curioribusque vocabulis in principio præ&longs;entis propo&longs;itionis v&longs;us e&longs;t Autor, quæ ni&longs;i declarentur, forta&longs;&longs;e minis ob&longs;cura legentibus videbun­tur: &longs;unt autem hæc.

a

Euripus Autore Mela e&longs;t fretum, &longs;eu mare angu&longs;tum inter Aulidem Bœotiæ portum, & Euboeam in&longs;ulam &longs;itum, quod vi­gintiquatuor horarum &longs;patio &longs;epties recurrit eo impetu, vt naui­gia repugnantibus etiam ventis plena &longs;ecum rapiat: vndè &longs;e­ptem agit in recur&longs;ibus ip&longs;is in terra &longs;egmenta &longs;inuum in&longs;tar.

b

[pectorum] græcè sthqe/wn legitur, quod nil aliud latinè &longs;onat, quàm pectorum, quemadmodum ego conuerti, vt &longs;im &longs;idus inter­pres. verùm metaphoricè hoc ab Autore dictum e&longs;&longs;e mihi videtur. quandoquidem in præ&longs;entia vocabulum sth/qos, quod propriè pe­ctus &longs;ignificat, pro dictione ko/lloy, &longs;iue ko/lpos, hoc e&longs;t &longs;inus accipiendum e&longs;t. nam quemadmodum &longs;inus vocatur litus curuum duobus qua&longs;i brachijs longiùs in mare procurrentibus inclu&longs;um per tran&longs;lationem de&longs;umptam à curuitate illa, quæ e&longs;t intra pe­ctoris, brachiorum&queacute; complexum: ita etiam hoc in loco Autor pe­ctus pro &longs;inu maris conuer&longs;a metaphora &longs;u&longs;cepit.

c

Ba&longs;im pectorum vocat intimam &longs;inuum partem.

d

[ad id, quod in regali &longs;ede e&longs;t pauimentum] hoc e&longs;t ad ip&longs;ius regalis &longs;edis, nempe pallatij ba&longs;im, ac fundamentum.

e

Cur&longs;ores in præ&longs;entia pro locis, &longs;iue interuallis accepit, vbi in ludis publicis cur&longs;atur, qui proprio nomine curricula dicuntur.

f

Gymnici Agones &longs;unt loci, in quibus Scenica, Mu&longs;ica, Dioni&longs;ia­ca, bellica, alia&queacute; varia &longs;pectacula, necnon certamina exerceban­tur: quorum quatuor præcipui in Græcia fuere, &longs;cilicet Nemæus, Pythius, I&longs;thmius, ac Olimpius.

g

[in&longs;tructiones] ide&longs;t apparatus gradibus con&longs;tructi, cuiu&longs;mo­di &longs;unt Theatra, Amphitheatra, Arenæ, Palestræ, aliæ&queacute; id genus machinæ.

His ita declaratis quod ait Autor nobis per&longs;picuum erit. nam excogitans ip&longs;e &longs;e prope quandam e&longs;&longs;e maritimam, opulentam&queacute; ciuitatem in Euripi litore po&longs;itam, cuius &longs;itus à longe &longs;ibi capien­dus &longs;it: ait duo &longs;igna per dioptram ob&longs;eruanda e&longs;&longs;e, quorum al­terum quidem &longs;it ad vnum ex &longs;eptem Euripi &longs;egmentis in ba&longs;i pectorum ip&longs;orum &longs;egmentorum: reliquum verò, ad pauimentum, quod in regali &longs;ede e&longs;t, aut ad pauimentum, quod in vna earum machinarum e&longs;t, quæ vtrobique in cur&longs;oribus iuxta gymnicos Agones in&longs;tructiones appellantur. talis itaque &longs;it ordo, &longs;en&longs;us&queacute; præ&longs;entium ob&longs;curorum Autoris verborum. Animaduertendum autem e&longs;t quòd tam in hac, quàm in præcedentibus, ac &longs;equen­tibus huius operis propo&longs;itionibus dioptram modò pro toto dioptri­co in&longs;trumento, modò pro voluella, aut ea in&longs;trumenti parte, in qua duo, per quæ in&longs;picimus parua foramina &longs;unt, Autor accipere videtur. quod di&longs;tinguendum prudenti legentium iuditio relin­quimus.

h

[&longs;calæ graduum] hoc est &longs;calæ altimetrs in ip&longs;o dioptrico in- &longs;trumento de&longs;ignatæ, in qua gradus vmbræ rectæ, & vmbræ ver­&longs;æ in &longs;uis partibus, ac particulis diui&longs;i &longs;unt, quemadmodum etiam in dor&longs;o A&longs;trolabij.

i

[&longs;ecundum potentiam] potentia rectarum linearum nil aliud est ni&longs;i quadratum ab ip&longs;is de&longs;criptum, , vt ex decimo libro Ele­mentorum Euclidis patet. quoniam autem in omni rectangulo triangulo quadratum à latere rectum angulum &longs;ubtendente de­&longs;criptum æquale est ijs, quæ à reliquis lateribus de&longs;cribuntur qua­dratis, vt Euclides in penultima propo&longs;itione primi Elementorum demon&longs;trat: idcirco inquit Autor quòd ip&longs;a fe rectum angulum &longs;ubtendens recta linea quindecim pa&longs;&longs;uum erit, quandoquidem &longs;ecundum potentiam duobus circa rectum angulum iacentibus lateribus adæquatur, hoc e&longs;t quadratum eius quadratis eorum duorum laterum æquale exi&longs;tit. cùm enim alterum quidem ip&longs;o­rum duorum laterum nouem, alterum verò duodecim pa&longs;&longs;uum &longs;uppo&longs;ita &longs;int: quadratum alterius quidem 81, reliqui vero 144 erit, quæ &longs;imuliuncta 225 efficiunt, totidem igitur quadratum etiam a latere ef de&longs;criptum continet. quare latus ef 15 pa&longs;­&longs;uum erit. Hæc autem pro dilucidatione huiu&longs;ce propo&longs;itionis bre­uiter adnotata &longs;int.

Propo&longs;itio Quinta.

AT ip&longs;am quidem rectarum linearum men&longs;u­rationem hoc modo cognitam habebimus. ip­&longs;a verò, quæ tum à rectilineis, tum à curuili­neis figuris continentur plana &longs;patia hoc pa­cto men&longs;urabuntur. in quadrangulis quidem tum æquilateris, tum altera parte longioribus oportet lon­gitudinis latus in latitudinis latus multiplicare, vel etiam è conuersò: & eum, qui ex duobus ip&longs;is lateribus fit planum numerum, figuræ aream, &longs;iue &longs;patium, quod à quatuor la­teribus circum qua que terminatur, enuntiare. quemadmo­dum in iamdicto diagrammate o&longs;tendetur. Quum enim la­tus ac pa&longs;&longs;uum &longs;it nonaginta, duodecim verò latus ce: &longs;i in &longs;einuicem multiplicentur 1080 faciunt, quod e&longs;t totum alterapartelongioris &longs;patium. idem autem modus in æqui-lateris etiam quadrangulis fiat. Qua&longs;i &longs;imilem autem, ac euidentem men&longs;urationem habebunt ip&longs;a etiam quadran­gula, quæ Rhombi vocantur: tamquam ij, qui ex quadran­gulorum æquilaterorum, quemadmodum etiam ip&longs;æ Rhom boides figuræ ex ip&longs;arum alterapartelongiorum figurarum di&longs;tortione fiunt. etenim latera terminata, vnamque dia­goniorum datam habent. nam Rhombus quidem, ex duo­bus æquicruribus: Rhomboides verò, ex duobus acutan­gulis, vel obtu&longs;angulis triangulis componitur. vt in dia­grammate qui&longs;que per&longs;picere pote&longs;t ip&longs;um quadrangulum ab af, fe, eb, & ab lateribus contentum, ex ip&longs;ius altera­partelongioris di&longs;tortione in Rhomboides transfiguratum: & ab ip&longs;a quidem fb diagonio in duo acutangula, ab ip&longs;a vero ae in duo obtu&longs;angula triangula diui&longs;um. At ip&longs;a triangulorum &longs;patia à dimidio quadrangulorum, quæ ex ip &longs;is de&longs;cribuntur, &longs;upputare oportet. quandoquidem omne etiam quadrangulum à diagonio in duo triangula &longs;ecatur, quinquangulum verò in tria, &longs;exangulum in quatuor, & &longs;ic deinceps diui&longs;iones fiant. & &longs;i area quidem quadranguli 1000 reperta fuerit, 500 trianguli area erit. verùm quòd omne triangulum, quod tum intelligentia, tum &longs;en&longs;u per­cipitur tres angulos duobus rectis æquales habet, hìc mani fe&longs;tum e&longs;t. &longs;i enim omne quadrangulum quatuor rectis æ­quales &longs;uos angulos habet, à diagonio verò in duo di&longs;tin­guitur triangula, atque in &longs;ex angulos, alios quidem rectos, alios verò &longs;ecundum magis & minus acutiores, obtu&longs;iore&longs;­que euadentes: hi autem &longs;ex in omni quadrangulo quatuor rectis æquales &longs;unt: vtrumque igitur duorum, quæ di&longs;tinguuntur triangulorum tres angulos duobus rectis æquales habebit: vndè etiam omne, quod tum &longs;en&longs;u, tum phanta­&longs;ia percipi pote&longs;t. De men&longs;uratione verò earum, quæ Tra­peziæ, & trapezoideæ vocantur tamquam ab angulorum æqualitate ordinatarum: cæterarumque cùm ordinatarum, tum inordinatarum figurarum Archimedes, & Heron in vniuer&longs;ali tractatione eruditioribus demon&longs;trarunt. nos autem eos, qui ad Mathematicas di&longs;ciplinas in&longs;tituuntur excitare volentes, metricas commentationes floribus col- lectis compo&longs;uimus, an&longs;as &longs;uppo&longs;itionis propter prompti­tudinem præbentes, & quod &longs;ane iuxta prouerbium dici­tur, in latere figulinam artem ip&longs;os addi&longs;cere iam &longs;uppo&longs;uimus.

a

b

c

d

e

f

g

h

i

k

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

QVamuis quadrangulum &longs;it nomen genericum omnes figu­ras angulis quatuor præditas in &longs;e continens, quadran­gulum tamen per excellentiam à Geometris vocatur illa quadrilatera, quadrangula&queacute; figura, quæ æquilatera, necnon rectangula e&longs;t. vt docet Proclus in 18 commentario libri &longs;ecundi in primum librum Elementorum Euclidis. Autor autem in præ­&longs;entia nomen hoc neque pro genere omnium quadrangularum fi­gurarum, neque pro iam dicta &longs;pecie &longs;u&longs;cepit, quæ per excellen­tiam quadrangulum dicitur: &longs;ed pro quadrangulo rectangulo, cuius duæ &longs;unt &longs;pecies, altera quidem iam dictum æquilaterum & rectangulum, quod à Græcis tetra/gwnon, hoc est quadrangu­lum per excellentiam, à latinis quadratum appellatur: altera ve­rò rectangulum & non æquilaterum, quod alterapartelongius nuncupatur. in his enim duobus tantùm quadrangulis verum e&longs;t quod ait Autor, nempe quòd ex multiplicatione longitudinis in la­titudinem eorum area producitur. in alijs autem quadrangulis, quæ rectangula non &longs;unt, hoc verum e&longs;&longs;e minimè pote&longs;t.

b

Planus numerus (vt docet Euclides in 16 definitione libri &longs;e­ptimi Elementorum) e&longs;t, qui ex duorum numerorum in &longs;e &longs;e in­uicem multiplicatione producitur.

c

Area figuræ in Geometria (vt ip&longs;emet Autor in præ&longs;entia declarat) e&longs;t &longs;patium, quòd à lateribus ip&longs;ius figuræ circumqua­que terminatur, &longs;i figura plura habuerit latera: &longs;i verò ab vnica linea fuerit comprehen&longs;a, vt circulus, eius area &longs;patium illud e&longs;t, quod à circumferentia continetur.

d

[in æquilateris etiam quadrangulis] hoc e&longs;t in quadratis.

e

Qua&longs;i &longs;imilem men&longs;urationem habere dicit Rhombos, & Rhom­boides quadrangulas figuras iam dictæ men&longs;urationi quadrati, & alterapartelongioris: quoniam non per multiplicationem qui­dem eorum longitudinis in latitudinem quemadmodum iam di- cta duo rectangula quadrangula men&longs;urantur. &longs;ed Rhombus qui­dem per multiplicationem vnius &longs;uarum diagoniorum in dimi­dium alterius earundem diagoniorum (quæ quidem men&longs;urandi regula Rhombo, & quadrato communis e&longs;t) Rhomboides verò per inuentionem areæ alterius duorum, in quibus à diagonio diuidi­tur triangulorum, eiu&longs;dem&queacute; areæ duplicationem: vt apud Auto­res materiam hanc diligenter pertractantes videre licet. quod etiam Autor innuens in præ&longs;entia dixit [etenim latera termina­ta, vnam&queacute; diagonium datam habent] hoc e&longs;t latera terminata, ideo&queacute; nobis cognita: vnam&queacute; diagonium datam, &longs;cilicet ex late­ribus repertam habent. Cum enim latera terminata &longs;int, ea men­&longs;urare po&longs;&longs;umus: ex ip&longs;orum autem longitudine reperta, diago­niorum etiam longitudo data, ide&longs;t cognita nobis erit. Diagonius autem dicitur illa recta linea, quæ in figuris angularibus ab vno earum angulo ad alterum earum angulum ex oppo&longs;ito iacentem ducta figuram per medium diuidit. quæ etiam diameter, &longs;iue di­metiens communiter appellatur. nam Dimetiens quidem communi nomine dicitur omnis recta linea figuram aliquam &longs;iue planam, &longs;iue &longs;olidam per medium diuidens: Diagonius verò propriè in an­gularibus figuris: quemadmodum etiam dimetiens quidem pro­priè in circulo, Axis vero in &longs;olidis figuris dicitur. vt docet Pro­clus in 14 commentario &longs;ecundi libri in primum Elementorum Euclidis. Non immerito autem dixit Autor, qua&longs;i &longs;imilem e&longs;&longs;e men&longs;urationem Rhombi, ac Rhomboidis men&longs;urationi quadrati, & alterapartelongioris: quoniam omnes i&longs;tæ men&longs;urationes per multiplicationem fiunt, &longs;ed diuer&longs;imode. nempe rectangulorum quidem, per multiplicationem lateris longitudinis in latus latitu­dinis eorum: non rectangulorum verò, per multiplicationem dia­gonij vnius in dimidium alterius diagonij, vt in Rhombo: vel per duplicationem vnius eorum, in quibus a diagonio diui&longs;um e&longs;t trian­gulorum, vt in Rhomboide, quæ porrò duplicatio nil aliud quàm multipticatio per binarium e&longs;t. Hanc autem men&longs;urationum i&longs;ta­rum &longs;imilitudinem ait Autor ex ea prouenire &longs;imilitudine, quam Rhombus cum quadrato, & Romboides cum alterapartelongiore habet quandoquidem Rhombus quidem ex quadrati, Rhomboides verò ex alterapartelongioris distortione fiunt. vt ip&longs;e quoque Proclus in &longs;uperiùs dicto 18 commentario declarauit. Pote&longs;t au- tem Rhombus, ac Rhomboides qua&longs;i &longs;imilem, ac cuidentem (vt ait Autor) men&longs;urationem habere, men&longs;urationi &longs;cilicet qua­drati, & altera parte longioris, hoc etiam modo. quòd nempe &longs;u­per vno Rhombi, vel Rhomboidis latere, & in ei&longs;dem Parallelis eorum lateribus, altero videlicet producto, alterapartelongius con&longs;tituatur, quod per 35 propo&longs;itionem primi Elementorum Eu­clidis æquale ip&longs;is erit. huius enim alterapartelongioris area (vt docet Autor) men&longs;urata, Rhombi quoque, &longs;eu Rhomboidis eius æqualis aream habebimus. atque hæc etiam Rhombi, Rhomboidi&longs;­que men&longs;uratio quadrati, & altera parte longioris men&longs;urationi qua&longs;i &longs;imilis, ac euidens erit.

f

Animaduertendum autem e&longs;t, quòd cùm dicit Autor rhombum quidem ex duobus æquicruribus, rhomboides uerò ex duobus acu­tangulis, vel obtu&longs;angulis triangulis componi: non e&longs;t hoc ita in­telligendum quòd non poßit etiam rhombus quidem ex duobus æ­quilateris, rhomboides verò ex duobus rectangulis componi triangulis quandoquidem quadratum quidem, & alterapartelongius cùm rectangula &longs;int, ex duobus rectangulis triangulis alterum quidem æquicruribus, alterum verò &longs;calenis &longs;emper componun­tur, in quæ etiam di&longs;&longs;oluuntur: Rhombus verò ex duobus æquila­teris acutangulis, vel æquicruribus tum acutangulis, tum obtu­&longs;angulis, &longs;ed numquam ex rectangulis, vel &longs;calenis: Rhomboides autem, &longs;emper ex &longs;calenis tum acutangulis, tum obtu&longs;angulis, tum etiam rectangulis. Quòd enim rhombus ex æquilateris etiam triangulis componi poßit manifestum nobis erit, &longs;i in eadem recta linea duo æquilatera triangula alterum quidem &longs;ur&longs;um, alterum verò deor&longs;um con&longs;tituantur, quippe quæ dubio procul rhombum efficient. quòd autem rhomboides ex duobus etiam rectangulis triangulis componatur per&longs;picuum nobis erit &longs;i dato &longs;caleno re­ctangulo triangulo ab eius angulo recto recta linea parallela, & æqualis eius lateri rectum angulum &longs;ubtendenti ad eas partes ducatur, in quibus e&longs;t angulus eius minimus, & cum iam dicto la­tere per aliam rectam lineam coniungatur. &longs;ic enim ex duobus rectangulis triangulis rhomboides componetur. vt ijs, qui ali­quantulum in Geometria ver&longs;ati &longs;unt, ignotum non e&longs;t. Verùm prætereundum etiam non e&longs;&longs;e exi&longs;timo quòd illud quod ait Autor, quòd &longs;cilicet in præcedenti diagrammate rhomboides a b e f, ab ip&longs;a fb diagonio in duo acutangula triangula diuiditur, omnino fal&longs;um e&longs;t. &longs;i enim hoc verum e&longs;&longs;et, &longs;equeretur per penultimam propo&longs;itionem &longs;ecundi libri Elementorum Euclidis quòd quadra­tum lateris af e&longs;&longs;et minus quadratis ip&longs;arum ab & bf &longs;imul iunctis: &longs;imiliter&queacute; quadratum ip&longs;ius be minus e&longs;&longs;et quadratis ip&longs;arum ef, fb &longs;imul iunctis, quod fal&longs;um e&longs;t. quoniam qua­dratum quidem tum ip&longs;ius af, tum ip&longs;ius be, 6561: quadratum autem ip&longs;ius ab, necnon ip&longs;ius fe, 225: quadratum verò ip&longs;ius fb, 5328 vt patet per penultimam primi libri Elementorum Eu­clidis, ducta &longs;cilicet perpendiculari à &longs;igno f ad ip&longs;am be. quare quadratum 6561 quadratis 5328, & 225 &longs;imul iunctis, hoc e&longs;t ip&longs;is 5553 minus e&longs;&longs;e non potest. patet igitur fal&longs;itas eius quòd dicit Autor. forta&longs;&longs;e autem hæc ab Autore in pr&ecedil;&longs;entia non ita di­ligenter quemadmodum à Geometris con&longs;iderata &longs;unt.

Regula generalis

Notandum.

g

Præterea verò adnotandum e&longs;t quòd illud, quod ait Autor [at ip&longs;a triangulorum &longs;patia à dimidio quadrangulorum, quæ ex ip&longs;is de&longs;cribuntur, &longs;upputare oportet.] &longs;ic intelligendum e&longs;t. quòd &longs;ci­licet dato quocumque triangule, cuius aream men&longs;urare debemus, quadrangulum ex ip&longs;o de&longs;cribendum e&longs;t, hoc e&longs;t ab vno eius angu­lorum vni eius laterum parallela & æqualis recta linea producenda est, parallelogramum&queacute; complendum: cuius area modis qui­bus &longs;uperiùs diximus reperienda, eiusque dimidium quantitas areæ trianguli propo&longs;iti affirmanda e&longs;t. quoniam omne parallelogrammum &longs;uper eadem ba&longs;i, & in ei&longs;dem parallelis cum triangu­lo exi&longs;tens, duplum ip&longs;ius trianguli e&longs;t, vt Euclides in 41 propo&longs;i­tione primi Elementorum demon&longs;trauit. & hoc quidem est, quod ait Autor, quod &longs;cilicet ip&longs;a triangulorum &longs;patia à dimidio qua­drangulorum, quæ ex ip&longs;is de&longs;cribuntur &longs;upputare oportet. atque hoc pacto triangulorum omnium areas facilè men&longs;urare po&longs;&longs;u­mus. quamuis etiam multis alijs pulcherrimis regulis men&longs;urari poßint, quas multi alij Autores diligentißimi tradidere.

h

[omne triangulum, quod tum intelligentia, tum &longs;en&longs;u percipi­tur] De duplici triangulo &longs;ermonem hic habet Autor, altero qui­dem, quod intelligentia percipitur, hoc e&longs;t in phanta&longs;ia tamquam in materia intelligibili mathematicis formis &longs;ubiecta impre&longs;&longs;um à cognitatione intelligitur: altero verò, quod &longs;en&longs;u deprehenditur, hoc e&longs;t in aliqua &longs;en&longs;ibili materia cernitur. de hoc auiem &longs;en&longs;ibili triangulo præ&longs;ens de men&longs;uratione tractatio, &longs;iue Geodæ&longs;ia ip&longs;a pertractat. quare paulò inferiùs per inductionem concludens Au­tor inquit [vndè etiam omne, quod tum phanta&longs;ia, tum &longs;en&longs;u per­cipi pote&longs;t] &longs;cilicet triangulum, tres angulos duobus rectis æqua­les habet.

i

Quænam &longs;int Trapeziæ, & Trapezoideæ figuræ, earum&queacute; &longs;pe­cies elegantißimè docet Proclus in commentario 18 &longs;ecundi libri in primum librum Elementorum Euclidis. quas quidem ordina­tas e&longs;&longs;e dicit Autor ab angulorum æqualitate, quoniam quidam in eis anguli &longs;ibiinuicem æquales extant: ad differentiam aliarum figurarum inordinatarum nullos angulos æquales habentium. Harum autem omnium cùm ordinatarum, tum inordinatarum figurarum nullam tradidit Autor men&longs;urationem, duabus de cau&longs;is. primò quoniam (vt ait ip&longs;e) Archimedes, & Heron, &longs;cilicet Alexandrinus eam eruditioribus demon&longs;trarunt in vniuer&longs;ali tractatione. hoc e&longs;t in quadam tractatione, quæ non de men&longs;ura­tione linearum, &longs;uperficierum, & corporum &longs;en&longs;ibilium ad rem mi litarem &longs;pectante tractat: &longs;ed in vniuer&longs;um de men&longs;uratione linea­rum, &longs;uperficierum, & corporum intelligibilium quatenus lineæ, &longs;uperficies, & corpora &longs;unt. hæc autem Archimedis, & Heronis vniuer&longs;alis de men&longs;uratione tractatio de&longs;ideratur. &longs;ecundò quo­niam omnes Trapeziæ, & Trapezoideæ, necnon cæteræ tum ordi­natæ, tum inordinatæ rectilineæ figuræ in triangula re&longs;&longs;olui, per ip&longs;a&queacute;, (&longs;icut ip&longs;e docuit) men&longs;urari po&longs;&longs;unt. cùm enim propo&longs;itum Autoris in hoc opere &longs;it men&longs;urationem linearum &longs;uperficierum, & corporum &longs;en&longs;ibilium docere, quatenus rei militari nece&longs;&longs;aria e&longs;t: noluit amplam, ac perfectam men&longs;urandi doctrinam (quem­admodum alij Autores fecerunt) tradere: &longs;ed (vt ip&longs;e ait) flo­&longs;culis collectis ha&longs;ce metricas, hoc est aliquam men&longs;urandi doctri­nam continentes commentationes compo&longs;uit: an&longs;as &longs;uppo&longs;itionis, ide&longs;t &longs;ubiectæ, de qua nunc agit, materiæ, præbens, &longs;cilicet ijs, qui vt ob&longs;idionis gratia prompti &longs;int in capiendis men&longs;urando ciuita­tum &longs;itibus ad mathematicas di&longs;ciplinas in&longs;tituuntur. ac demum quodam antiquo pulcherrimo&queacute; prouerbio inquit &longs;e &longs;uppo&longs;ui&longs;&longs;e ip­&longs;os in latere figulinam artem addi&longs;cere, hoc e&longs;t in rerum bellica­rum v&longs;u men&longs;urandi facultatem aquirere, eius instar, qui figu­linam artem in latere conficiendo addi&longs;cit. cùm enim aliquam &longs;cientiam addi&longs;cimus in eo humanæ vitæ v&longs;u, cui vtilis, ac nece&longs;&longs;aria e&longs;t: tunc in latere figulinam artem addi&longs;cere iuxta iam dictum antiquum prouerbium dicimur. Verùm &longs;i de quadrilaterorum &longs;patiorum men&longs;uratione perfectam hìc doctrinam tradere velle­mus. plura nobis e&longs;&longs;ent dicenda: quoniam autem ab alijs autoribus materia hæc diligentißimè pertracta fuit, & præ&longs;ertim à Saua&longs;­&longs;orda hebreo doctißimo viro, in libro de dimen&longs;ionibus arearum: & ab Er&longs;emide in libro de dimen&longs;ionibus, quos nos iam re&longs;taura­uimus, & impre&longs;&longs;oribus excudendos annuente Deo tradituri &longs;u­mus: necnon à nobis in quodam no&longs;tro de hac re opu&longs;culo, quod etiam ædituri &longs;umus: idcirco paucula hæc pro dilucidatione præ­&longs;entis propo&longs;itionis breuiter à nobis adnotata &longs;ufficiant.

SCHOLIVM ANTIQVVM

INCERTI AVTORIS IN PRAESENTEM

quintam propo&longs;itionem à Franci&longs;co Batocio è græco in latinum &longs;ermonem conuer&longs;um.

a

NAm ea, quæ ad men&longs;urationem, ac figurationem à longe incertæ magnitudinis &longs;uper terra iacent &longs;patia, milita­rem &longs;cientiam cùm ad ob&longs;idionem, tum ad pugnæ re&longs;i&longs;ten­tiam ordinatim in&longs;tituere con&longs;ueuere. etenim qui exercitui præ­e&longs;t ad quadratorum, &longs;iue alterapartelongiorum &longs;patiorum ma­gnitudines re&longs;piciens, quot milites iuxta pede&longs;trem ordinem tum velites, tum cetratos, vel tum ha&longs;tatos, tum iaculatores iuxta phalangarchiam &longs;u&longs;cipient: necnon rhomboidum ad turmæ ordi­nes quot milites &longs;imul eorum, qui tamquam ad iugum &longs;ecundum longitudinem coniunguntur, quos græci zugoiw/tas, & qui in &longs;e­rie &longs;ecundum craßitiem collocantur, quos græci stoixoiw/tas vo­cant, ex impari numero: &longs;iue zugoiw/tas quidem & non stoixoiw/tas, velè contra, expari: & quonam pacto à medio iugo lateralibus cu &longs;todibus in duo di&longs;&longs;ectis embola, &longs;iue &longs;phinoideas à tergo figuras nominatas iuxta turmarium, iuxta verò ductorem extrema par­tis, &longs;iue &longs;ini&longs;tri cornu, vel caudæ exercitus ou)rago/n à græcis di­ctum, retror&longs;um: & quomodo oporteat phalangem ad locorum &longs;i­tus iuxta dextrum, ac &longs;ini&longs;trum cornu in decurias di&longs;tinguere, contrariæ progreßionis, &longs;eu alterius cornu ho&longs;tium circumuentio­nis gratia. & quoniam iuxta craßitudinem agmen &longs;ingulum octo vel duodecim virorum propter bipertitam diui&longs;ionem &longs;ecundum quo&longs;dam ordinatur: plurium verò quandoque, ac pauciorum iux­ta parem numerum, qui iuxta ip&longs;am pede&longs;trium, & eque&longs;trium multitudinem ad unitatem v&longs;que diuiditur. &longs;it igitur agmen, to­ta verò phalanx &longs;edecim milium trecentorum octogintaquatuor. quare 1024 &longs;unt qui à tergo phalangis de&longs;ignati existunt mani­pulares. manife&longs;tum e&longs;t autem quòd ordinati quidem, &longs;eu veró gratia à cubitis quatuor di&longs;tantes, 4096 iuxta confinium habe­bunt, cùm &longs;tadia decem, & cubiti 96 &longs;int: contracti verò vt à duo­bus cubitis, &longs;tadia quinque, & cubiti 48: &longs;ecundùm autem cubi­tum vnum conglutinati, duo cum dimidio, & cubiti vigintiqua­tuor. stadio quidem centum pa&longs;&longs;uum, pa&longs;&longs;u cubitorum quatuor, & cubito dodrantium duorum, digitorum autem etiam vigintiqua­tuor exi&longs;tente. Hæc &longs;cientes exercituum ductores, ip&longs;os verò lo­corum &longs;itus iuxta figuram, ac magnitudinem eligentes à longe: ordinatè, ac &longs;ine periculo itinera facient, tum in ob&longs;idionibus, tum in re&longs;i&longs;tentijs contrarios deuincentes.

b

c d

e

f

g

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

SVperius antiquum incerti Autoris &longs;cholium in libri mar­gine &longs;criptum inuenimus, forta&longs;&longs;e autem ip&longs;iu&longs;met Hero­nis e&longs;t cùm propter phra&longs;is &longs;imilitudinem, tum propter do­ctrinam in eo contentam. multa enim hoc in &longs;cholio magna cum breuitate, non parua&queacute; ob&longs;curitate tanguntur, quæ ex ip&longs;ius &longs;cien­tiæ militaris vi&longs;ceribus excerpta fuerunt: vt ijs per&longs;picuum e&longs;t, qui in ip&longs;a militari doctrina diu ver&longs;ati &longs;unt. nos autem ne præ­ter in&longs;titutum in præ&longs;entia nimis prolixo &longs;ermone vtamur, pau­cula quædam ad iam dicti &longs;cholij faciliorem intelligentiam breui­ter explicabimus. &longs;unt autem hæc.

a

[Nam ea, quæ ad men&longs;urationem &c.] Propo&longs;itio hæc licet qua­dam verborum ob&longs;curitate propo&longs;ita &longs;it, &longs;ic tamen intelligenda e&longs;t. quòd &longs;cilicet camporum, locorum, &longs;ituum&queacute; &longs;patia incertæ ma­gnitudinis, quæ &longs;uper terra circumcirca ciuitatem ob&longs;idendam iacent, ad men&longs;urationem, ac figurationem à longe, ide&longs;t apta na­ta vt à longe men&longs;urentur, atque figurentur, nempe vt geometri­cis regulis, ac in&longs;trumentis men&longs;urerentur quanta &longs;int, ad figu­ras&queacute; geometricas reducantur: hæc (inquam) men&longs;uranda, fi­guranda&queacute; &longs;patia militarem &longs;cientiam cùm ad ob&longs;idionem, tum ad pugnæ re&longs;i&longs;tentiam ordinatim in&longs;tituere con&longs;ueuere. quoniam &longs;ci­licet ab&longs;que iam dictorum &longs;patiorum men&longs;uratione, ac figuratio­ne militaris &longs;cientia neque ob&longs;idionem, neque pugnæ re&longs;i&longs;tentiam ordinatim edocere pote&longs;t. talis e&longs;t hæc propo&longs;itio, quæ in toto præ­&longs;enti &longs;cholio rationibus confirmatur. cùm o&longs;tendatur quòd &longs;ine quadratorum, alterapartelongiorum, rhomborum, atque rhomboi­dorum figuratione, ac men&longs;uratione qui exercitui præe&longs;t quanti­tatem diuer&longs;orum cùm pede&longs;trium tum eque&longs;trium militum, quæ in iam dictis quadrangulis &longs;patijs collocanda e&longs;t, multa&queacute; alia hìc breuiter enucleata militaris &longs;cientiæ nece&longs;&longs;aria &longs;cire minimè po­te&longs;t. Hæc e&longs;t totius præ&longs;entis antiqui &longs;cholij &longs;ententia, quod quàm nece&longs;&longs;aria militari &longs;cientiæ &longs;uperior quinta propo&longs;itio &longs;it, nobis o&longs;tendit.

b

Phalangarchia e&longs;t acies quadrata continens armatos milites 4096. ex quatuor autem phalangarchijs vna phalanx componi­tur continens armatos milites 16384.

c

[lateralibus cu&longs;todibus] hoc e&longs;t eius phalangis, quæ plagia vo­catur, latera cu&longs;todientibus.

d

Embolum e&longs;t dimidium rhombi militibus pleni.

e

Sphinoides e&longs;t rhomboides figura exercitus.

f

[&longs;it igitur agmen, &c.] in hac potißimùm &longs;cholij parte demon&longs;tratur quàm nece&longs;&longs;aria &longs;it cognitio men&longs;urationis, ac figurationis quadratorum et, qui exercitus ordinaturus e&longs;t. Ponitur enim pha­lanx 16384 militum ex quatuor phalangarchijs con&longs;tans, quarum quodlibet latus 1024 milites continet. &longs;i igitur quatuor cubitis à &longs;einuicem ip&longs;i 1024 milites di&longs;titerint, dubio procul 4096 cubito­rum quoad longitudinem eorum confinium erit. hoc est decem &longs;ta­diorum, & 96 cubitorum. &longs;iquidem quodlibet &longs;tadium 400 cubi­tos in &longs;e continet. &longs;i verò milites ip&longs;i ita contrahantur vt duobus cubitis abinuicem di&longs;tent, stadia quinque & cubiti 48 eorum con­finium erit. &longs;i autem &longs;ecundùm cubitum vnum conglutinentur, &longs;tadia duo cum dimidio, & cubitos 24 eorum confinium contine- bit. Confinium autem hìc pro longitudine totius lateris ip&longs;ius pha­langarchiæ &longs;u&longs;cipitur. vndè adnotandum e&longs;t quòd numerus mi­litum phalangarchiæ numquam variat, quandoquidem &longs;emper est 4096. & hic e&longs;t numerus militum quatuor quadrati latera com­pletium. numerus verò confinij quandoque idem e&longs;t cum phalan­garchiæ numero, quandoque ab eo di&longs;crepat. &longs;i enim quatuor cu­bitis milites inuicem di&longs;titerint, idem erit numerus confinij cum phalangarchiæ numero: &longs;i verò duobus, vel vnico tantùm, aut etiam pluribus quàm quatuor di&longs;titerint cubitis, tunc numerus confinij à phalangarchiæ numero differt.

g

[stadio quidem centum pa&longs;&longs;uum &c.] Quoniam hic geometri­carum men&longs;urarum &longs;it mentio, adnotandum e&longs;&longs;e cen&longs;eo, quòd di­gitus e&longs;t omnium geometricarum men&longs;urarum minima, quem qua­tuor grana hordei &longs;ecundam latitudinem contiguè po&longs;ita conficiunt. vncia verò habet tres digitos: palmus, quatuor; dichas, duos pal­mos: &longs;pithame, &longs;iue dodrans, tres palmos: pes, quatuor palmos: &longs;e&longs;quipes, &longs;iue cubitus, &longs;expalmos: gradus pedes duos. pa&longs;&longs;us, aut duplex e&longs;t, alter &longs;implex, alter Geometricus: &longs;implex quidem ha­bet duos pedes cum dimidio, Geometricus verò dupliciter etiam ab autoribus acceptus e&longs;&longs;e videtur: à gracis enim &longs;ex pedes, à la­tinis verò quinque tantùm continere dicitur. pertica duos habet pedes. &longs;tadium &longs;ecundùm Græcos centum, &longs;ecundùm latinos 125 paßibus con&longs;tat. leuca 1500 pa&longs;&longs;us continet. milliarius italicus 1000 pa&longs;&longs;us habet. vnde iuxta Græcos quidem &longs;tadium decima, iuxta Latinos autem octaua milliarii pars e&longs;t. Quibus &longs;ic adnota­tis manife&longs;tum e&longs;t quòd digiti duodecim dodrantem vnum, duo do­drantes vnum cubitum, quatuor cubiti &longs;ecundùm Græcos, vel tres & pars tertia &longs;ecundum Latinos, pa&longs;&longs;um vnum: centum pa&longs;&longs;us &longs;ecundùm Græcos, vel 125 &longs;ecundum Latinos vnum &longs;tadium: octo &longs;tadij &longs;ecundùm Græcos, aut decem &longs;ecundum Latinos vnum mil­liarium efficiunt. Quare per&longs;picuum e&longs;t iuxta Græcos quod in &longs;cholio dicitur, nempe quòd &longs;tadium quidem 100 pa&longs;&longs;uum exi&longs;tit, pa&longs;&longs;us cubitorum quatuor, & cubitus dodrantium duorum, vel etiam 24 digitorum. Hæc quoque pro dilucidatione præ&longs;entis an­tiqui &longs;cholij breuiter à nobis enucleata &longs;int.

Propo&longs;itio Sexta.

a

CIrculi autem dimetientem, & eum, qui ad ip­&longs;am fit ambitum, ac totum &longs;patium cum dio­ptra reperiemus in circuli centro &longs;tantes, cir­cumferentiæ non appropinquantes. Sit igitur circuli centrum a, in quo dioptram &longs;tatuo, & cùm con&longs;tituero tympanum, quod in ip&longs;a e&longs;t, ad &longs;itum pla­ni, &longs;uper quo is, qui ex dioptria circulus de&longs;cribendus e&longs;t: &longs;u&longs;cipio &longs;ignum per foramina regulæ in directum ip&longs;um b, & ab eodem &longs;igno circulariter tympanum vnà cum regula circumduco per incumbentem modio modiolum, aut per caulem in dioptra for&longs;an exi&longs;tente: donec rur&longs;us in eodem &longs;igno &longs;ecundùm datum planum circumductio fiat, à quo etiam moueri c&ecedil;perat. in hac autem circulari circumuolu­tione &longs;i­gna qu&ecedil;­dam cir­culum cir­cumter­minantia ad &longs;axa, vel arbu&longs;ta, vel quo&longs;dam alios fa­cilè ex­plorabi­les &longs;co­pos a&longs;picientur. qualia &longs;unt bc defgi klmnx op. atque hæc in ip&longs;a circuli circumterminatione cùm annotauero, illud, quod ab a &longs;igno ad b &longs;ignum, &longs;iue id, quod à centro ad circumferentiam e&longs;t interuallum metior, quemadmodum in longitudine, latitudinemque didicimus. & cùm ip&longs;um pa&longs;&longs;uum forta&longs;&longs;e 105 inuenero, totam etiam circuli dime­tientem 210 habeo, tamquam eius, quæ ex centro, duplam. quoniam autem omnis dimetientis triplus&longs;e&longs;qui&longs;eptimus e&longs;t ip&longs;e ambitus, manife&longs;tus e&longs;t, 660 ip&longs;e quoque exi&longs;tens, tamquam is, qui ip&longs;um 210 numerum ter, eiu&longs;que partem &longs;eptimam habet. verùm quoniam rur&longs;us quod ex dimetien­te & quarta ambitus parte, æquum e&longs;t areæ circuli, vt Ar­chimedes in quit. quòd omnis circulus æqualis e&longs;t triangu­lo rectangulo, cuius quæ ex centro, æqualis e&longs;t vni eorum, quæ circa rectum angulum &longs;unt laterum, ambitus verò ba­&longs;i: quod autem à dimetiente, totoque ambitu, quadruplum circuli e&longs;t. &longs;i ita que ip&longs;i dimetientis pa&longs;&longs;us 210 ad ip&longs;os 165 quartæ partis ip&longs;ius ambitus multiplicentur, 34650 fient, quæ circuli area e&longs;t. nam &longs;i 200 in 100 multiplicentur, 20000 efficiunt: &longs;i verò in 60, 12000: & in quinque, 1000: ac rur­&longs;us 10 in 100, 1000: in 60 verò, 600: necnon in quinque, 50. Quapropter reperta e&longs;t quæ quidem ex centro circuli 105: dimetiens autem, 210: & ambitus 660: area verò, &longs;iue totum &longs;patium à dimetiente & quarta ambitus parte factum, pa&longs;&longs;uum 34650. Faciliùs autem ab&longs;que etiam dioptra circuli tum dimetientem, tum ambitum, tum etiam &longs;patium agno&longs;cemus à fune quodam iuxta longitudinem dato. Sit itaque datus funis pa&longs;&longs;uum iuxta longitudinem 35, aut quantùm qui&longs;que propria &longs;ponte de&longs;iderat. atque ad vnum quidem extremum annulum ferreum cum clauo ha­beat, quippe qui clauus centri loco terræ affigatur, vt per alterum extremum circularis circun&longs;criptio ordinatim per­ficiatur: donec à quo cœperat &longs;igno in eodem rur&longs;us funis exten&longs;a circumducatur. Quare ea, quæ in principio, & à principio, & ad principium triadicè in circuli circum&longs;cri­ptione per&longs;picietur. in principio quidem, ip&longs;um centrum, circa quod funis extremum &longs;uper clauo per annulum cir­cumagitur: à principio verò, alterum funis extremum, quod circa eam, quæ ad principium &longs;ecundùm æqualem di&longs;tan­tiam circulariter ad ip&longs;a bcdefgh &longs;igna circumuertitur. Sic igitur circulo patefacto, reperietur quidem eius dime­tiens pa&longs;­&longs;uum 70, tanquam dupla e­ius, quæ à centro: ip&longs;ius au­tem dime­tientis triplus &longs;e&longs;­qui&longs;epti­mus am­bitus, pa&longs; &longs;uum 220 exi&longs;tens: necnon quod à dimetiente & quarta ambi­tus parte, 3850, quæ circuli area e&longs;t. nam 70 pa&longs;&longs;us dime­tientis in ip&longs;os 50 pa&longs;&longs;us quartæ partis ip&longs;ius ambitus multiplicati, 3500 faciunt: & in ip&longs;os quinque, 350. Quam­obrem à dato fune pa&longs;&longs;uum 35 reperta e&longs;t ip&longs;a quidem cir­culi dimetiens pa&longs;&longs;uum 70, 220 autem ambitus, & 3850 &longs;patium, quod comprehenditur.

Propo&longs;i­tio.

Constru­ctio.

b

c

Demon­&longs;tratio.

d

e

f

g

h

Conclu&longs;io.

Aliter eadem pro po&longs;itio.

i

k

Pulchræ con&longs;idera­tio.

[eam] &longs;. circum&longs;e­rentiam.

Demon­&longs;tratio.

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

AMbitus figuræ in Geometria e&longs;t linea ex omnibus ip&longs;ius fi­guræ lateribus compo&longs;ita, &longs;i latera habuerit: &longs;i verò ab vnico termino fuerit contenta veluti circulus, terminus ille, ambitus vocatur.

b

Modius qui gr&ecedil;cè to/rmos dicitur, est illa pars rotæ, quæ e&longs;t &longs;i- milis va&longs;i, quod modius dicitur, in qua voluitur Axis. Modiolus verò (vt etiam in &longs;uperiori opere declarauimus) e&longs;t paruus mo­dius ip&longs;i modio &longs;uperimpo&longs;itus, in quo radij rotæ affiguntur.

c

[per caulem in dioptra for&longs;an exi&longs;tentem] regula, quæ in dio­ptra &longs;iue dioptrico in&longs;trumento circumuoluitur, duplici modo po­te&longs;t in in&longs;trumento accommodari: aut ita vt per &longs;uperpo&longs;itum mo­dio modiolum, aut &longs;ic vt per caulem &longs;ibi affixum circumuertatur.

d

[eius, quæ ex centro] ide&longs;t &longs;emidimetientis. nam græci &longs;æpe &longs;emidimetientem, lineam quæ ex centro vocant.

e

[quod ex dimetiente, & quarta ambitus parte] &longs;cilicet fit pa­rallelogrammum rectangulum &longs;patium.

f

Archimedes demon&longs;trat ea, quæ hìc dicit Autor, in libro de circuli dimen&longs;ione, in quo doctrinam hanc diligentißimè tradidit. quàm etiam à Saua&longs;&longs;orda, & Er&longs;emeide locupletißimè pertracta­tam habemus. verùm adnotandum e&longs;t, quòd non e&longs;t ambitus cir­culi ad dimetientem triplus&longs;e&longs;qui&longs;eptimus (vt ait Autor) &longs;ed mi­nor quam triplus&longs;e&longs;qui&longs;eptimus, & maior quàm triplus&longs;uper­deciespartiens&longs;eptuage&longs;imasprimas, vt Archimedes in tertia propo&longs;itione iam dicti libri de circuli dimen&longs;ione demon&longs;trauit. quoniam autem hæc paruißima differentia qua&longs;i in&longs;en&longs;ibilem er­rorem in dimen&longs;ionibus efficere potest, idcirco viri hac in &longs;cientia peritißimi ambitum circuli triplam&longs;e&longs;qui&longs;eptimam rationem ad dimetientem habere &longs;uppo&longs;uerunt.

g

[quod autem à dimetiente, toto&queacute; ambitu] &longs;cilicet fit paralle­logrammum rectangulum &longs;patium.

h

[nam &longs;i 200 in 100 multiplicentur, &c.] Multiplicationem nu­meri 210 per numerum 165, quæ à recentioribus Arithmeticis practicis hoc modo fit:

Multiplicatio &longs;ecundum recentiores Arithmeticos

TABELLE WAR HIER

alio vetu&longs;tiori quodam pacto facit Autor, &longs;ic.

Multiplicatio &longs;ecundum Autorem.

TABELLE WAR HIER

[dato] &longs;cilicet nobis cognito.

k

[Quare ea, quæ in principio, & à principio, & ad principium] &longs;ubintelligitur exornatio [triadicè in circuli circum&longs;criptione per­&longs;picietur.] hoc e&longs;t in circum&longs;cribendo circulo illa trina, &longs;iue tria­dica rerum omnium exornatio, quam Platonici græcè diako/smhsinvocant, ea &longs;cilicet, quæ in principio, à principio, & ad principium e&longs;t, triadicè per&longs;picietur. nempe centro, lineis ex centro, & cir­cumferentia, &longs;iue ambitu. nam centrum quidem e&longs;&longs;entiam in prin­cipio exi&longs;tentem, linea ex centro e&longs;&longs;entiam à principio promanan­tem, circumferentia&queacute; e&longs;&longs;entiam ad principium reuertentem ex­primunt. quippe quæ tria o&longs;tendunt nobis triadicam in vnico cir­culo rerum omnium exornationem, necnon Dei Optimi Maximi triadicam in vnum e&longs;&longs;entiam: ad cuius vtique &longs;imilitudinem men­tem etiam no&longs;tra triadicam, ac vnam ip&longs;e creauit. quemadmodum enim in Deo &longs;ic etiam in mente no&longs;tra tria hæc vnum &longs;unt, intelligens, intellectio, & res intellecta. idcirco mens etiam no&longs;tra immorta­lis, trina, & vna ad &longs;ui opificis æterni, trini, & vni imaginem, ac &longs;imilitudinem creata fuit. Hanc itaque Trinitatis, ac vnitatis &longs;imul altißimam, vix&queacute; perceptibilem, ac explicabilem materiam Autor in circuli de&longs;criptione tetigit: quam profecto &longs;i ad plenum declarare nunc vellemus, ab in&longs;tituto no&longs;tro longè aberraremus. idcirco eos, qui hanc pulcherrimam con&longs;iderationem perfectè gu­&longs;tare cupiunt, ad Platonem ip&longs;um, & Proclum eius expo&longs;itorem, cæteros&queacute; Platonicos, necnon ad eundem Proclum in 13 commen­tario &longs;ecundi libri in primum librum Elementorum Euclidis re­mittimus. Hæc autem pro dilucidatione huiu&longs;ce propo&longs;itionis di­cta &longs;int.

Propo&longs;itio Septima.

SOlidæ verò figuræ non quemadmodum iam dictæ planæ iuxta duas tantummodo, &longs;ed ne­ce&longs;&longs;ariò iuxta tres dimen&longs;iones con&longs;iderabuntur. quandoquidem omne corpus triplici di­men&longs;ione di&longs;tat longitudinem habens, & lati­tudinem, atque cra&longs;&longs;itudinem, idem autem ac &longs;i dicamus pro­funditatem, aut altitudinem. nam eum, qui ex longitudi­ne, ac latitudine fit planum numerum, in tertiam altitudi­nis dimen&longs;ionem multiplicantes, &longs;olidas figuras &longs;upputare nos oportet. Ac primùm quidem in cubica figura men&longs;u­ratio fiat. Cubus enim e&longs;t figura &longs;olida à &longs;ex quadrangu­lis æqualibus comprehen&longs;a, qu&ecedil; in latera quidem duodecim, angulos autem rectos octo, & plana &longs;ex in tribus dimen&longs;io­nibus &longs;ecundùm æqualitatem con&longs;ideratur. vndè etiam har­monicas in con&longs;onantia, diuinasque rationes in huiu&longs;cemodi figura Pythagorei o&longs;tendunt, harmoniam ip&longs;um cubum nominantes. verùm ip&longs;a figuræ &longs;oliditas ita reperietur. Si enim ba&longs;is cubi 28 vnitatum iuxta longitudinem fuerit, ea­rundem iuxta latitudinem etiam erit, necnon iuxta al­titudinem &longs;imiliter. ip&longs;as autem longitudinis 28 in ea&longs;­dem latitudinis multiplicantes, ip&longs;um ba&longs;is planum vni­tatum 784 habebimus: atque hoc rur&longs;us in ip&longs;as altitudi­nis 28 multiplicantes, colli­gimus vnitates 21952, quas vtique cubi &longs;oliditatem e&longs;&longs;e pronuntiabimus. Si autem in eodem cubo cylindrum &ecedil;quèaltum excogitauerimus in&longs;cribi, qui etiam &longs;phæram in me­dio circumambiat, ita vt &longs;phæra &longs;ecundum maximum ip­&longs;ius &longs;phæræ circulum cylindri &longs;uperficiem tangat: o&longs;ten de­tur cubi ba&longs;is ad cylindri ba&longs;em rationem habere eam, quam in minimis, primisque numeris ip&longs;e 14 numerus ad ip&longs;um 11 numerum habet. Similiter autem ip&longs;a quoque &longs;ex cubi plana ad cylindri &longs;uperficiem vnà cum duabus ba&longs;ibus &longs;e &longs;e habebunt: necnon quatuor, &longs;ine ba&longs;ibus: & &longs;olidum ad &longs;o­lidum &longs;e habebit. at ip&longs;a cylindri &longs;uperficies &longs;ine ba&longs;ibus qui­dem æqualis e&longs;t &longs;uperficiei &longs;phæræ, quæ ab ip&longs;o circumam­bitur: vnà verò cum ba&longs;ibus, &longs;e&longs;quialter ip&longs;ius &longs;phæræ cy­lindrus tum iuxta &longs;uperficiem, tum iuxta &longs;oliditatem inue­nietur. Verùm ip&longs;a cylindri ba&longs;is agno&longs;cetur ex dimetien­te, & quarta ambitus parte, quemadmodum &longs;uperiùs iam dictum fuit. cùm enim ip&longs;a dimetiens 28 data &longs;it, 88 am­bitus erit, triplus&longs;e&longs;qui&longs;eptimus exi&longs;tens. atque pars eius quarta 22. ip&longs;æ igitur 28 &longs;i in ip&longs;as 22 vnitates multiplicen­tur, aream ba&longs;is 616 faciunt. e&longs;t autem ba&longs;is etiam cubi 784. ba&longs;is ergo cubi ad ba&longs;im cylindri &longs;ic &longs;e habet, quemadmo­dum in minimis, primisque (vti iam diximus) numeris ip&longs;e 14 ad ip&longs;um 11. nam ip&longs;e 784 numerus ip&longs;um 616 nume­rum, eiusque partem quartam 154, necnon partem quadra­ge&longs;imamquartam, quæ e&longs;t 14, habet. Hoc itaque pacto ip&longs;æ etiam quatuor &longs;uperficies, quæ ab ip&longs;ius cubi ba&longs;i &longs;urrexe­runt ad cylindricam &longs;uperficiem &longs;e &longs;e habebunt: ac rur&longs;us &longs;ex cubi plana ad cylindri &longs;uperficiem, ba&longs;iumque plana: necnon &longs;olidum ad &longs;olidum. nam &longs;i ip&longs;a cubicæ ba&longs;is qua­tuor latera in ip&longs;as 28 altitudinis vnitates multiplicentur, 3136 fiunt: necnon &longs;i ip&longs;æ 88 vnitates ambitus cylindricæ ba&longs;is in ea&longs;dem 28 altitudinis, 2464 efficiunt, in eademque ratione &longs;unt. eodem modo &longs;ex quoque plana cubi, quæ 4704 fiunt, ad ip&longs;am cylindri &longs;uperficiem vnà cum ba&longs;ibus in in­ferna, &longs;upernaque &longs;ede exi&longs;tentibus, earum 3696, quæ col­liguntur, vnitatum. &longs;imiliter autem ip&longs;a etiam cubi &longs;olidi­tas, quæ ab ip&longs;ius ba&longs;is plano ip&longs;arum 784 vnitatum, in ip­&longs;as altitudinis 28 vnitates multiplicato, 21952 reperitur, ad cylindri &longs;oliditatem, quæ ab ip&longs;is 616 ip&longs;ius ba&longs;is vnitati-bus in ea&longs;dem 28 altitudinis vnitates multiplicatis, 17248 fit. ita vt in eadem ratione vndequaque cubus circa eum, qui in ip&longs;o in&longs;cribitur æquè altum cylindrum per&longs;piciatur. Verùmenimuero quòd cylindrus &longs;e&longs;quialter &longs;it &longs;phæræ, quæ in ip&longs;o in&longs;cribitur, &longs;ic o&longs;tendemus. cùm enim cylindri &longs;uperficies vnà cum ba&longs;ium planis 3696 exi&longs;tat, 17248 ve­rò &longs;oliditas: o&longs;tendetur etiam &longs;phæræ &longs;uperficies, quæ ex ip&longs;is 88 ip&longs;ius ambitus maximi circuli in ip&longs;a exi&longs;tentis, & ex ip&longs;is 28 ip&longs;ius Axis altitudinis vnitatibus fit, 2464: &longs;oli­ditas autem ip&longs;ius &longs;phæræ, quæ ab area maximi circuli ip­&longs;arum 616 in duas tertias ip&longs;ius Axis, &longs;iue in 18 2/3 multi­plicata fit, 11498 2/3. atque &longs;uperficies ad &longs;uperficiem, & &longs;o­lidum ad &longs;olidum (vt iam dictum e&longs;t) in ratione &longs;e&longs;quialte­ra &longs;unt. quare &longs;phæra duæ tertiæ partes circumambientis ip&longs;am æquè alti cylindri reperta e&longs;t. Omnis autem &longs;phærica &longs;uperficies areæ quidem &longs;ui maximi circuli quadrupla e&longs;t. ip&longs;ius verò circuli ambitum tot vicibus continet, quot etiam axis in ip&longs;a exi&longs;tens iuxta longitudinem vnitates in &longs;e com­prehendit. nam ip&longs;æ 2464 numerus quadruplus quidem e&longs;t ip&longs;ius 616: vigincuplus octuplus verò ip&longs;ius 88. E&longs;t au­tem omnis etiam &longs;phæra quadrupla coni ba&longs;im quidem habentis maximum &longs;pheræ circulum, altitudinem verò &ecedil;qua­lem ei, quæ ex centro &longs;phæræ. etenim conicæ ba&longs;is ambitus 88 exi&longs;tens, &longs;i in axis dimidium, vt à centro ad altitudinem, 14, multiplicetur, 1232 efficiunt. necnon ip&longs;æ areæ ba&longs;is 616 vnitates, in ea&longs;dem 14 axis dimidiæ partis, 8624. Quám­obrem hemi&longs;phærium cùm iuxta &longs;uperficiem, tum iuxta &longs;oliditatem duobus conis æquale repertum e&longs;t: &longs;phaera verò, quatuor. Conus autem e&longs;t figura &longs;olida à circulari ba&longs;i ad vnum &longs;ublime &longs;ignum contracta. &longs;ecundùm verò Euclidem: cùm altero rectanguli trianguli latere eorum, quæ circa re­ctum &longs;unt angulum quie&longs;cente circumuolutum triangulum in eundem rur&longs;us locum re&longs;titutum fuerit, vndè moueri c&ecedil;­perat, circum&longs;cripta figura conus vocatur. atque &longs;i quie&longs;cens recta linea æqualis &longs;it reliquæ, quæ circumrectum angulum conuertitur, rectangulus erit conis: &longs;in minor obtu&longs;angu-lus: &longs;i uerò maior, acutangulus. axis autem coni e&longs;t quie&longs;cens illa recta linea, circumquam triangulum uertitur: ba&longs;is ue­rò, circulus, qui à circumducta linea recta de&longs;cribitur. Re­peritur autem omnis etiam cylindrus triplus coni eandem cum ip&longs;o ba&longs;im, & æqualem altitudinem habentis. cùm enim cylindri &longs;uperficies 2464 &longs;it, &longs;oliditas uero 17248: ip&longs;a au­tem coni &longs;uperficies ex eodem 88 unitatum ambitu, & tertia unitatum 9 1/3 axis parte, 821 1/3 &longs;it, ex ip&longs;is uerò 616 areæ ba&longs;is unitatibus in eandem tertiam axis partem multiplica­tis 5749 1/3 &longs;oliditas reperiatur, in triplaque ratione adin­uicem &longs;int: tertia pars igitur æquè alti cylindri conus de­mon&longs;tratus e&longs;t. Quinetiam pri&longs;ma parallelepipedum exi&longs;tens pyramidis eandem cum ip&longs;o ba&longs;em, & æqualem altitudinem habentis triplum inuenitur. Atque centrum grauitatis cy­lindri e&longs;t in bipertita &longs;ectione ip&longs;ius axis. &longs;imiliter autem in pri&longs;mate etiam erit. ip&longs;um uerò conicentrum grauitatis e&longs;t in axe ita diui&longs;o, ut &longs;egmentum uer&longs;us uerticem exi&longs;tens reliqui tri­plum &longs;it. eadem igitur ip&longs;ius axis diui&longs;o in pyramide quo­que fiat. Pyramis autem e&longs;t figura &longs;olida, quæ planis conti­netur ab ip&longs;ius ba&longs;is plano ad vnum &longs;ignum collecta: aut à ba&longs;i triangula, vel quadrangula, vel multangula ad vnum &longs;ublime &longs;ignum contracta. Pri&longs;ma verò e&longs;t figura &longs;olida, quæ planis comprehenditur, quorum duo nempe ex ad­uer&longs;o iacentia cùm æqualia, tum &longs;imilia, tum etiam paral­lela &longs;unt: reliqua verò parallelogramma.

a

b

c

d

e

f

g

h

i

k

l

Cylindrus in cubo in­&longs;criptus &longs;phæram am­biens conum in hemi­&longs;phærio habentem. & conus in eadem cum cylindro ba&longs;i, & alti­tudine tacens.

Nota quòd in infe­riori diagramma­te .m. quidem mul­tiplicationem, .p. verò partitionem &longs;ignificat.

Diagramma cunctas, de quibus Autor in hac propo&longs;itione loquitur cor­porum, eorumque partium quantitates o&longs;tendens.

TABELLE WAR HIER

TABELLE WAR HIER

TABELLE WAR HIER

TABELLE WAR HIER

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

[angulos autem rectos octo] Quemadmodum angulus planus triplex e&longs;t, rectus &longs;cilicet, acutus, ac obtu&longs;us: ita etiam angu­lus &longs;olidus (cùm ex planis con&longs;tituatur angulis) triplex erit, nempe rectus, qui ex rectis: acutus, qui ex acutis: obtu&longs;us, qui ex obtu&longs;is planis angulis con&longs;tat. quamobrem angulos rectos octo in præ&longs;entia &longs;olidos, non autem planos e&longs;&longs;e intelligere debemus. quandoquidem 24 rectos angulos planos quilibet cubus habet.

b

Quonam pacto diuinas rationes in cubo iuxta rectitudinem, æqualitatem, ac trinam dimen&longs;ionem Pythagorei o&longs;tendant, lon­gum e&longs;&longs;et in præ&longs;entia declarare: quomodo verò harmonicas in con&longs;onantia exi&longs;tentes rationes, in cubo indicent, cùm ip&longs;um harmoniam nuncupent, paucis explicabo. Cùm itaque cubus late­ribus duodecim, angulis octo, planis&queacute; &longs;ex con&longs;tet, dubio procul om­nes quinque præcipuæ con&longs;onantiarum harmonicæ rationes in hi­&longs;ce tribus numeris. 6.8.12. reperiuntur. nam 8 quidem ad 6 &longs;e&longs;­quitertiam habet rationem, in qua Diate&longs;&longs;aron con&longs;onantia e&longs;t: 12 verò ad 8 &longs;e&longs;quialteram, in qua Diapente: 12 autem ad 6 du­plam, in qua Diapa&longs;&longs;on: 12 rur&longs;us ad exce&longs;&longs;um, quo duo denarius octonarium &longs;uperat, nempe ad 4, triplam, in qua Diapa&longs;&longs;on cum diapente: S demum ad exce&longs;&longs;um, quo &longs;enarium octonarius exce­dit, &longs;cilicet ad 2, quadruplam, in qua Bi&longs;diapa&longs;&longs;on. Quapropter cùm harmonicæ con&longs;onantiarum rationes in cubo &longs;int, non imme­rito Pythagorei harmoniam ip&longs;um nominarunt. Hæc autem obiter à nobis dicta sint, quoniam non &longs;unt præ&longs;entis contemplationis.

c

Cylindrus, &longs;phæra, & conus, ac cætera &longs;olida, eorumque par­tes ab Euclide in definitionibus vndecimi libri Elementorum dili­gentißimè definiuntur. quorum &longs;anè corporum aream, &longs;eu capacitatem Autor &longs;olidum, &longs;iue &longs;oliditatem appellat.

d

[æquè altum] hoc e&longs;t cuius altitudo &longs;it æqualis altitudini cubi.

e

[in minimis, primis&queacute; numeris &c.] Dupliciter numeri pri­mi dicuntur, aut per &longs;e, aut adinuicem con&longs;iderati. & qui nam &longs;int numeri primi per &longs;e con&longs;iderati docet Euclides in undecima definitione &longs;eptimi libri Elementorum: qui verò &longs;int primi adin- uicem, in duodecima definitione eiu&longs;dem. hìc autem non de pri­mis per &longs;e, &longs;ed de primis adinuicem con&longs;ideratis Autor loquitur. quippe qui etiam minimi &longs;emper &longs;unt omnium eandem cum eis rationem habentium, ut idem Euclides in 23 propo&longs;itione eiu&longs;dem &longs;eptimi demon&longs;trat. Quomodo autem datis quotcumque numeris minini omnium eandem cum eis rationem habentium reperian­tur demon&longs;trat Euclides in 35 propo&longs;itione libri eiu&longs;dem.

f

Adnotandum quòd melius e&longs;t dicere, quòd 784 ad 616 ha­bet rationem &longs;upertripartientem vndecimas, &longs;iue &longs;upertriunde­cimas &longs;icut 14 ad 11: quàm dicere quòd continet cum, ac eius par tem quartam, & quadrage&longs;imam quartam. nam quemadmo­dum 14 continet 11 & eius (3/11), &longs;ic etiam 784 continet 616 & eius (3/11): quæ &longs;unt 168, exce&longs;&longs;us videlicet, quo ip&longs;e 784 ip&longs;um 616 &longs;u­perat. ter enim 56, 168: & undecies 56, 616 faciunt.

Præterea notandum quòd illud, quod ait Autor [quamobrem hemi&longs;phærium cùm iuxta &longs;uperficiem, tum iuxta &longs;oliditatem duobus conis æquale repertum e&longs;t: &longs;phæra verò, quatuor.] fal&longs;um e&longs;t in ea parte [cùm iuxta &longs;uperficiem] quandoquidem &longs;uperfi­cies hemi&longs;phærij, quæ e&longs;t 1232, non e&longs;t (ut ait Autor) æqualis duplo &longs;uperficiei coni in hemi&longs;phærio in&longs;cripti, quod e&longs;t 821 1/3, &longs;ed &longs;e&longs;quialtera ip&longs;ius e&longs;t. quamobrem nec etiam tota &longs;phærica &longs;uper­ficies, quæ e&longs;t 2464 ad totam iam dicti in hemi&longs;phærio con&longs;tituti coni &longs;uperficiem 410 2/3 exi&longs;t entem quadrupla (quemadmodum ait Autor) &longs;ed reuera &longs;excupla quidem erit. Cùm enim cylindri &longs;u­perficies, quæ &longs;uperficiei &longs;phæræ in ip&longs;o in&longs;criptæ æqualis o&longs;ten&longs;a e&longs;t, tripla &longs;uperficiei coni eandem cum ip&longs;o ba&longs;im, & æqualem alti­tudinem habentis demon&longs;trata &longs;it, qui conus duplus e&longs;t per 14 pro­po&longs;itionem duodecimi elementorum coni in hemi&longs;phærio in&longs;cripti: nemini dubium quòd &longs;phæræ &longs;uperficies ad in&longs;cripti in hemi&longs;phæ­rio coni &longs;uperficiem &longs;exculpam rationem habebit. non e&longs;t igitur uerum quod ait Autor, quòd &longs;cilicet hemi&longs;pærium iuxta &longs;uperfi­ciem duobus, &longs;phæra uerò quatuor conis eorum, qui in hemi&longs;phærio in&longs;cribuntur, &ecedil;qualis reperta &longs;it, &longs;ed iuxta &longs;oliditatem dumtaxat hoc verum. Soliditas et enim &longs;phæræ, quæ e&longs;t 11498 2/3 &longs;oliditatis iam dicti coni in hemi&longs;phærio constituti, quæ e&longs;t 2874 2/3, qua- drupla dubio procul existit. aut ergo textus corruptè legitur, aut bonus dormitauit Homerus.

g

h

Hìc dupliciter conum Autor definit, primò definitioue forma­li, deinde Euclidis definitione, quæ ab efficienti cau&longs;a de&longs;umitur. Apollonius autem Pergæus aliter, & exqui&longs;itiùs conum, eius&queacute; partes, ac &longs;pecies definiuit in definitionibus primi libri conicorum, vt nos alibi &longs;atis &longs;uper&queacute; declarauimus.

i

[Reperitur autem &c.] hanc propo&longs;itionem demon&longs;trauit Eu­clides in decimo theoremate duodecimi libri Elementorum.

k

Quinetiam Pri&longs;ma &c.] hæc propo&longs;itio e&longs;t corollarium &longs;epti­mæ propo&longs;itionis iam dicti duodecimi, quod demon&longs;trauit Campa­nus in &longs;uis additionibus &longs;uper octauam propo&longs;itionem eiu&longs;dem li­bri. verùm quid nam &longs;it Pri&longs;ma, atque pyramis in fine propo&longs;itio­nis declarat Autor iuxta doctrinam duodecimæ, & tertiædecimæ definitionis vndecimi Elementorum Euclidis. Parallelepipedum aut e&longs;t figura &longs;olida parallelis planis contenta, quæ pri&longs;matis &longs;pecies e&longs;t.

l

Centrum grauitatis duplex e&longs;t, alterum planorum, alte­rum &longs;olidorum. quidnam &longs;it autem centrum grauitatis plano­rum patet ex Archimedis libro de centris grauitatis plano­rum, in quo de iam dictis centris exactißimam doctrinam tradi­dit. quid &longs;it verò centrum grauitatis &longs;olidorum elegantißimè de­clarauit Federicus Commandinus Mathematicarum eruditißi­mus in prima definitione &longs;ui opu&longs;culi de centro grauitatis &longs;olido­rum, in quo doctrinam hanc hactenus in tenebris latentem docti&longs;­&longs;imè dilucidauit. hæc autem, quæ hìc ab Autore de centris gra­uitatis cylindri, pri&longs;matis, coni, & pyramidis dicuntur ip&longs;e Com­mandinus in octaua, & vige&longs;ima&longs;ecunda propo&longs;itionibus iam di­cti &longs;ui opu&longs;culi diligentißimè demon&longs;trauit.

Verumtamen animaduer&longs;ione dignum e&longs;t, quòd po&longs;tquam ex cubi lateribus &longs;uperficies, & aream &longs;olidam eius inuenire docuit: comparans eum cum alijs corporibus, eorum et &longs;uperficies, ac &longs;olidi­tates reperire docet. vndè &longs;eptem pulcherrimas Geometricas pro­po&longs;itiones, ac vnum corollarium proponit, eas&queacute; demon&longs;trationi­bus Arithmeticis demon&longs;trat. &longs;unt autem hæ, quæ ordinatim &longs;e­quuntur, quemadmodum etiam ab Autore proponuntur.

Propo&longs;itio prima.

Omnis cubi ba&longs;is ad cylindri in ip&longs;o in&longs;cripti ba&longs;im, & &longs;ex eiu&longs;­dem cubi plana ad eiu&longs;dem cylindri &longs;uperficiem vnà cum dua­bus cylindri ba&longs;ibus, necnon quatuor cubi plana ad eandem cylin­dri &longs;uperficiem &longs;ine duabus cylindri ba&longs;ibus, ac demum cubi &longs;oli­ditas ad cylindri &longs;oliditatem rationem eam, quam numerus 14 ad 11 numerum habent.

Secunda.

Omnis cylindri &longs;uperficies &longs;ine ba&longs;ibus &longs;uperficiei &longs;phæræ in ip­&longs;o in&longs;criptæ æqualis e&longs;t.

Tertia.

Omnis cylindrus &longs;phæræ in ip&longs;o in&longs;criptæ tum iuxta &longs;uperficiem vnà cum ba&longs;ibus, tum iuxta &longs;oliditatem &longs;e&longs;quialter e&longs;t.

Corollarium.

Vnde con&longs;tat quòd omnis &longs;phæra tum iuxta &longs;uperficiem, tum iuxta &longs;oliditatem duætertiæ partes est circumambientis ip&longs;am æquè alti cylindri.

Quarta.

Omnis &longs;phærica &longs;uperficies areæ quidem &longs;ui maximi circuli quadrupla e&longs;t: iam dicti verò circuli ambitum tot vicibus conti­net, quot in eius axe iuxta longitudinem vnitates &longs;unt.

Quinta.

Omnis &longs;phæra iuxta &longs;oliditatem e&longs;t quadrupla coni ba&longs;im qui­dem habentis maximum ip&longs;ius &longs;phæræ circulum, altitudinem verò æqualem dimidio axis eiu&longs;dem &longs;phæræ: dupla autem coni ba&longs;im quidem habentis maximum ip&longs;ius &longs;phæræ circulum, altitudinem verò totum eiu&longs;dem &longs;phæræ axem.

Sexta.

Omnis cylindrus triplus e&longs;t coni eandem cum ip&longs;o ba&longs;im, & æqua­lem altitudinem habentis tum iuxta &longs;uperficiem &longs;ine ba&longs;ibus, tum iuxta &longs;oliditatem.

Septima.

Omne pri&longs;ma parallelepipedum pyramidis eandem cum ip&longs;o ba &longs;em, & æqualem altitudinem habentis triplum exi&longs;tit.

Quarum quidem propo&longs;itionum geometric&ecedil; demon&longs;trationes partim apud Euclidem iam dictis in locis, partim apud Archi­medem in &longs;uis de &longs;phæra, & cylindro libris habentur. Arithmè­ticæ verò earundem demon&longs;trationes ab Autore breuiter enarra­tæ, in figura, ac diagrammate in fine præ&longs;entis &longs;eptimæ propo&longs;i­tionis à nobis appo&longs;itis à quouis explicari facilè po&longs;&longs;unt. Haec etiam pro dilucidatione propo&longs;itionis huiu&longs;ce dicenda nobis erant.

Propo&longs;itio Octaua.

Propo&longs;i­tio.

OPus itaque &longs;it in parallelogrammo, & altera parte longiori ædificio, vel humoris recepta­culo &longs;imilis figuræ, vt in Aetia ci&longs;terna &longs;olidi­tatis men&longs;urationem manife&longs;tare: faciliùs au­tem in pi&longs;cina propter dimen&longs;ionum circa ba­&longs;im exi&longs;tentium æqualitatem lateritia figura ip&longs;a exi&longs;tente. Later autem e&longs;t figura &longs;olida à &longs;ex planis contenta æqualem ba&longs;is longitudinem, ac latitudinem habens, minorem verò altitudinem. &longs;i enim æqualis iuxta altitudinem etiam exi­&longs;teret, cubus quidem e&longs;&longs;et: &longs;i autem maior, trabs figurare­tur. Trabs enim e&longs;t, quæ altitudinem longitudine ba&longs;is ac latitudine maiorem habet. Supponatur igitur ba&longs;is ip&longs;ius pi­&longs;cinæ, &longs;eu ci&longs;ternæ iuxta longitudinem pa&longs;&longs;uum 70, latitu­dinem &longs;imiliter eandem habens, & altitudinem pa&longs;&longs;uum 12. Quæro igitur inuenire quot pa&longs;&longs;uum e&longs;t ci&longs;ternæ &longs;oliditas, & quot amphoras humoris capere pote&longs;t. Multiplicans ip­&longs;os 70 longitudinis in eo&longs;dem latitudinis pa&longs;&longs;us, habeo pla­num iuxta ba&longs;im exi&longs;tens pa&longs;&longs;uum 4900. hos itaque rur&longs;us in ip&longs;os altitudinis, 12 pa&longs;&longs;us multiplico, fiuntque 58800. At quoniam ea, quæ longitudine quaprupla &longs;unt, potentia &longs;exdecupla exi&longs;tunt, &longs;oliditate verò &longs;exagincuplaquadru­pla: pa&longs;&longs;us autem e&longs;t digitorum 96, cubitus verò 24: qua­druplus ergo pa&longs;&longs;us ip&longs;ius cubiti iuxta longitudinem e&longs;t: & ba&longs;is longitudo cubitorum 280 exi&longs;tit. ex his autem in­uenietur planum 78400. etenim 16 in 4900 faciunt 78400. ex his autem rur&longs;us &longs;oliditas fit 3763200. ita enim 64 in 58800 faciunt. At quoniam rur&longs;um ea, quæ longitudine &longs;excupla &longs;unt, potentia trigincupla&longs;excupla o&longs;tenduntur, &longs;oliditate verò ducentupla&longs;exdecupla erunt. e&longs;t enim pes 16 quoad longitudinem digitorum &longs;exta pa&longs;&longs;us pars exi­&longs;tens. vndè rur&longs;us longitudo iuxta ba&longs;im iacens, pedum 420 fit: planum vero, 176400: totaque; &longs;oliditas pedum 12700800. nam 36 in 4900 faciunt 176400, & 216 in 58800, 12700800. Et quoniam &longs;olidus pes, qui &longs;ecundum Mechanicorum con&longs;titutionem ab ip&longs;is 16 longitudinis digitis cubatur, 4096 reperitur. ip&longs;i autem 16 digiti per &longs;e &longs;e quatuor aquæ vn­cias ferè &longs;u&longs;cipiunt, digiti verò 51 1/5 ip&longs;am duodecim vn­ciarum italicarum libram continebunt: ip&longs;i autem 256 ip­&longs;ius plani digiti, libras quinque: necnon ip&longs;ius &longs;oliditatis di­giti 4096, libras 80. Reperitur itaque &longs;olidus pes humoris capax quoad men&longs;uram amphoræ librarum italicarum 80. Quamobrem quot pedum &longs;olidorum ip&longs;um humoris rece­ptaculum computatum e&longs;t, tot etiam amphorarum humo­ris e&longs;t capax. Similiter autem ad quamlibet etiam profundi­tatis partem &longs;ignum adnotantes, aquæ molem connumera­bimus. Cylindri verò figura exi&longs;tente, circuli aream (vt iam diximus) accipere oportet: & eos, qui iuxta ip&longs;am ba&longs;im re­periuntur pedes in altitudinem multiplicare: eum autem, qui fit numerum, in ip&longs;o quidem humoris receptaculo, de ip&longs;a aquæ mole pronuntiare: in &longs;imilis autem figuræ ædifi­cio &longs;ine &longs;uperimpo&longs;ito tecto triticum, & hordeum, & legu­mina, ac demum quotcumque ex di&longs;retæ quantitatis for­mis iuxta medimnos, & modios, ac &longs;emodios, &longs;impliciore&longs;­que men&longs;uras con&longs;iderantur, ad pondus, & magnitudinem ex eo, qui con&longs;truitur &longs;olido pede, re&longs;picientes &longs;upputare.

a

Expo&longs;i­tio et con­&longs;tructio.

Determi­natio.

Demon­&longs;tratio.

b

c

d

e

f

g

h

Conclu&longs;io.

k.i

Ci&longs;terna &longs;eu pi&longs;cina lateris figuram habens.

TABELLE WAR HIER

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

[Aetia] hoc e&longs;t Aegyptiaca, iuxta formam &longs;cilicet Aegy­ptiacarum ci&longs;ternarum fabricata. nam Aetia dicta est Aegyptus à quodam Indo Aeto, vt Stefanus adnotauit. Melior autem lectio e&longs;t Y etia, hoc e&longs;t pluuio&longs;a.

b

[ea, quæ longitudine quadrupla &c.] ip&longs;æ &longs;cilicet rectæ lineæ, quæ longitudine quadruplam inter &longs;e rationem habent: potentia, videlicet iuxta earum quadrata, &longs;exdecuplam rationem &longs;eruant: &longs;oliditate verò, nempe iuxta &longs;olida ex ip&longs;is producta, &longs;exdecuplam rationem &longs;ortitæ &longs;unt. Hæc autem regula vera, & vniuer&longs;alis e&longs;t, demon&longs;trarique geometricè pote&longs;t per quintam definitionem &longs;exti, & &longs;ecundam partem vige&longs;imæ propo&longs;itionis eiu&longs;dem, & de­cimam definitionem quinti Elementorum Euclidis.

c

[pa&longs;&longs;us autem e&longs;t digitorum 96 &c.] pa&longs;&longs;um hìc non &longs;impli­cem, &longs;ed geometricum intelligere debemus, quem &longs;ex pedes iuxta græcorum &longs;ententiam continere &longs;uperiùs diximus. cùm autem pes quidem quatuor palmis, palmus verò quatuor digitis con&longs;tet: nemo e&longs;t, qui non fateatur iam dictum pa&longs;&longs;um 96 digitis comple­ri. Similiter etiam cubitus cùm &longs;ex palmos contineat, dubio pro­cul 24 digitis con&longs;tat. vndè etiam pa&longs;&longs;us ip&longs;e cubiti iuxta longi­tudinem quadruplus e&longs;t.

d

[ea, quæ longitudine &longs;excupla &longs;unt &c.] Hæc etiam regula vera & vniuer&longs;alis e&longs;t, iam dictis&queacute; geometricis rationibus demon &longs;trari pote&longs;t.

e

[cubare] græcè kubi/zein, verbum hoc licet apud latinos alias habeat &longs;ignificationes, tamen apud Mathematicos nil aliud &longs;igni­ficat, ni&longs;i numerum cubum ex aliquo numero producere, vel figu­ram cubicam ex aliqua recta linea de&longs;ignare. Adnotandum au­tem e&longs;t quòd omnes men&longs;uræ geometricæ tripliciter con&longs;iderari po&longs;&longs;unt, vel quatenus linearum longitudinem, vel quatenus &longs;u­perficierum aream, vel quatenus corporum &longs;oliditatem men&longs;urant. Quapropter cuiu&longs;cumque generis men&longs;ura geometrica tum li­nearis vel recta, vel circularis, vel ex hi&longs;ce mi&longs;ta: tum &longs;uperfi­cialis vel plana, vel &longs;phærica, vel mi&longs;ta: tum etiam &longs;olida vel hu­ius, vel illius formæ iuxta corporum diuer&longs;itatem appellari pote&longs;t. atque talis e&longs;t &longs;olidus pes, de quo Autor in præ&longs;entia loquitur.

f

[quatuor aquæ vncias ferè] vnciam hìc non pro geometrica illa men&longs;ura &longs;u&longs;cipienda e&longs;t, quam tribus con&longs;tare digitis &longs;upe­riùs diximus: &longs;ed pro duodecima ip&longs;ius aßis, &longs;iue libræ parte. quo­niam autem quælibet humoris libra 51 1/5 digitis con&longs;tat, non im­merito quatuor ferè vncias aquæ (&longs;icut ait Autor) ip&longs;i 16 digiti habent. cùm enim quatuor vnciæ &longs;int tertia libræ pars, libra ve­rò 51 1/5 digitis con&longs;tet, dubio procul digiti 17 & tertia pars vnius quintæ digiti partis vncias quatuor continent. quare 16 digiti fe­rè quatuor vncias habent, vt Autor inquit.

[italicarum] cùm italorum libræ à libris græcorum iuxta quantitatem di&longs;crepent, non immerito vnciæ quoque diuer&longs;æ &longs;unt. quo­niam autem italica libra e&longs;t digitorum 51 1/5, idcirco vnciarum, ac librarum italicarum Autor dixit.

g

h

Amphora e&longs;t Autore Budeo men&longs;ura congios quidem octo, &longs;ex­tarios verò 48 continens. &longs;extarius enim e&longs;t &longs;exta congij pars. hìc autem Amphoram Autor pro va&longs;e fictili libras 80 italicas humo­ris, &longs;iue pedem vnum &longs;olidum recipiente &longs;u&longs;cipere videtur.

i

Medimnus est men&longs;ura capiens quinos modios &longs;ecundùm &longs;icu­lam men&longs;uram, vel &longs;enos &longs;ecundùm Atticam, aut Romanam te&longs;te Budeo libro quinto de A&longs;&longs;e.

k

Simpliciores men&longs;uras hìc intelligere debemus modij partes &longs;e modio minores, ex quibus modius componitur, & in quas re&longs;&longs;olui­tur. Hæc autem pro præ&longs;entis etiam propo&longs;itionis intelligentia breuiter à nobis dicta &longs;ufficiant. nam ex figura, & diagramma­te, quod in eius calce appo&longs;uimus, clara &longs;unt ea, quæ ab Autore demon&longs;trationibus Arithmeticis o&longs;tenduntur.

Propo&longs;itio Nona.

a

COgno&longs;cemus autem fontis quoque defluxum &longs;ecundum Heronem, quantu&longs;cumque &longs;it. ve­rùm &longs;cire quidem oportet quòd non &longs;emper eadem &longs;caturigo permanet. nam imbribus qui­dem exi&longs;tentibus intenditur, eò quod in api­cibus montium aqua &longs;uperabundans, violentiùs eliditur: &longs;iccitatibus autem exi&longs;tentibus deficit. At fontes illi, qui &longs;uapte natura &longs;caturiendi vim habent, non multam &longs;caturi­ginem &longs;ortitæ &longs;unt. Operæpretium e&longs;t igitur totam fontis aquam circumambientes, vt nu&longs;quam defluat: tubum plumbeum quadrangulum facere, qui defluxu iuxta receptionem multò maior exi&longs;tat. ip&longs;umque vni loco &longs;ic adaptare, vt per ip&longs;um fontis aqua defluat. Opus e&longs;t autem tubum ip&longs;um ad depre&longs;&longs;iorem fontis locum iacere, vt facilem defluxum habeat. ip&longs;um autem depre&longs;&longs;iorem locum per dioptram agno&longs;cemus. ip&longs;a verò defluens aqua, in bucula tubi iuxta altitudinem manife&longs;ta fiet. Sit itaque iuxta altitudinem di­gitorum trium, habeat autem & latitudinem ip&longs;a bucula di­gitorum &longs;ex. at digiti tres in &longs;ex digitos multiplicati, 18 fa­ciunt. ip&longs;am ergo fontis &longs;caturiginem 18 digitorum e&longs;&longs;e pro­nuntiabimus. Verùmenimuero &longs;ciendum e&longs;t, quòd non &longs;uf­ficit ad agno&longs;cendum quantam fons exhibet aquam, ip&longs;ius defluxus molem inuenire: &longs;ed ip&longs;a quoque velocitas repe­rienda e&longs;t. nam velociori defluxu quidem exi&longs;tente, plus aquæ præbetur: tardiori verò, minus. Quare &longs;ub fontis de­fluxum fo&longs;&longs;am effodientes ob&longs;eruare oportet ex &longs;olari ho­rologio, quanta per vnamquamque horam aqua in fo&longs;&longs;a defluit: & &longs;ic aquam, quæ per totam diem exhibetur, con­&longs;iderare quanta iuxta molem &longs;it. Quamobrem non &longs;olùm defluxus molem, verùmetiam velocitatem ob&longs;eruare ne­ce&longs;&longs;um e&longs;t. nam per horarium tempus diurnam etiam aquæ contributionem exploratam habebimus, &longs;i enim omne nuxqh/meronhoc e&longs;t diei &longs;imul & noctis &longs;patium æquino­ctialium temporum 360, horarum verò 24 e&longs;t: qu&ecedil;libet hora quinde­cim æquinoctialia tem pora continebit: plu­ra verò quandoque, paucioraque &longs;uppeditatio ip&longs;a. quo­niam hyeme quidem exi&longs;tente maior defluxus fit, æ&longs;tate verò, minor. Si igitur in qualibet hora aquam in fo&longs;&longs;a de­fluentem 20 forta&longs;&longs;e cadorum e&longs;&longs;e perceperimus, quadri­gentorum ergo & octoginta fontis exhibitionem per diem, noctemque pronuntiabimus.

b

c

d

e

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

a

QVi&longs;nam fuerit Heron, cuius hìc, & multis alijs in locis Autor no&longs;ter mentionem facit, in &longs;uperioribus &longs;atis &longs;u­per&queacute; diximus. fontium autem defluxum men&longs;urare do­cuit ille Alexandrinus Heron in libris quatuor, quos de aquati­cis horologijs &longs;crip&longs;it.

b

[&longs;it it aque] &longs;cilicet ip&longs;a aqua, quæ in tubo e&longs;t dum fluit.

c

Dies hìc intelligendus e&longs;t artificialis, videlicet ab ortu &longs;olis ad occa&longs;um v&longs;que.

d

Aequinoctialia tempora vocat Autor ip&longs;as 360 particulas æquinoctialis circuli cæle&longs;tis, quas A&longs;trologi latini gradus ap­pellant.

e

Cadus e&longs;t vinarium vas congios decem, vel (vt quidam volunt) duodecim continens. Hæc paucula pro huiu&longs;ce dilucidæ per &longs;e pro­po&longs;itionis faciliori perceptione dicta &longs;int.

Propo&longs;itio Decima, & vltima.

QVandoquidem igitur promi&longs;&longs;os &longs;uperiùs dio­ptricos v&longs;us enarrauimus, propter commo­dum huiu&longs;cemodi dioptræ v&longs;um ad cœle&longs;tium etiam contemplationem eleuari poterimus: cùm &longs;olis, tum lun&ecedil; magnitudinem ip&longs;a di&longs;cernentes: necnon &longs;tellarum abinuicem di&longs;tantias tum fixarum ad fixas ac errantes, tum errantium ad errantes & fixas per­&longs;picere. nam ex ea, quæ in tympano facta e&longs;t ip&longs;orum 360 graduum, & iacentium inter ip&longs;os minutorum de&longs;criptio­

ne: magnitudines, quæ quæruntur &longs;imul a&longs;picere valebi­mus. Quùm itaque di&longs;tantiam inter duas &longs;tellas exi&longs;tentem ob&longs;eruare voluerimus, quot partium exi&longs;tat: tympani par­tem ver&longs;us nos iacentem inclinabimus, ad altum alteram attollentes, donec vtique per idem planum ambarum &longs;tel­larum &longs;itus con&longs;pexerimus: atque cunctis, quæ in dioptra &longs;unt, immobilibus permanentibus regulam &longs;uper tympano circumuoluemus donec vnam &longs;tellarum per duo foramina di&longs;piciamus: & cùm gradum, &longs;eu minutum adnotaueri­mus, in eo loco, vbi graduum index exi&longs;tit: regulam &longs;tatim circumuertemus, quou&longs;que per duo foramina reliquam quo­que per&longs;piciamus: gradumque demum illum, qui iuxta gra­duum indicem iacet cùm &longs;imiliter adnotauerimus, & gra­dus inter iam dicta duo &longs;igna iacentes &longs;uper tympano nu­merauerimus, ip&longs;as &longs;tellarum abinuicem di&longs;tantias enun­tiabimus. cùm autem ad aliquem Zodiaci locum vnam &longs;tel­larum di&longs;pexerimus, &longs;i quidem iuxta longitudinem ad an­tecedentia, vt ab oriente ad occidentem: ad partes dexte­ras regulam in tympano exi&longs;tentem circumagentes, hanc di&longs;picimus: &longs;i verò ad con&longs;equentia, vt ab occidente ad cœli medium, &longs;iue ad horo&longs;copum: ad partes &longs;ini&longs;tras. An­tecedentia autem &longs;igna vocantur, qu&ecedil; &longs;unt ab Ariete ad Pi­&longs;ces, Aquarium, Sagittarium, & cætera: con&longs;equentia verò, quæ &longs;unt ab Ariete ad Taurum, Geminos, Cancrum, & re­liqua. & &longs;i quidem &longs;ecundùm Zodiaci longitudinem di&longs;tan­tiam con&longs;ideramus haud fortuitò di&longs;piciemus: &longs;ed &longs;uper li­nea meridiana parallelam dioptram con&longs;tituentes. &longs;i verò &longs;ecundùm latitudinem quæ&longs;tionem facimus, vt à Borea ad Au&longs;trum, aut è contrario: &longs;uper linea æquinoctiali. Hæ au­tem lineæ in admiratione digno regali ver&longs;us Au&longs;trum cu­biculo ijs, qui de hoc curant, à nobis in&longs;criptæ, &longs;uper viri­dibus iacent. harum autem inuentionem in po&longs;itione &longs;ola­rium horologiorum con&longs;crip&longs;imus. Cùm igitur &longs;uper cir­culo hemi&longs;phærium &longs;uper terram exi&longs;tens definiente ad ortus ip&longs;os, vel occa&longs;us cùm tropica, tum æquinoctialia, tum etiam ea, quæ inter hæc men&longs;trua &longs;unt &longs;igna &longs;u&longs;cipere voluerimus: ad lineam meridianam dioptram parallelam &longs;tatuentes, regulam ip&longs;am dirigimus: & per duo foramina ad ortum, & occa&longs;um indirectùm di&longs;picientes, hæc in no­&longs;tro orizonte ob&longs;eruabimus: vbi Sol cùm in primum Arie tis, vel Libræ gradum aduenerit, tum vernalia, tum autum­nalia facit æquinoctia. & quoniam parallelum orizonti tympanum apponitur, cùm à &longs;itu indicis regulæ ad partes boreales gradus 32 numerauerimus, ad ip&longs;osque regulam direxerimus: æ&longs;tiua tropica &longs;igna &longs;u&longs;cipiemus. ibi enim Sol in primum Cancri gradum veniens æ&longs;tiuas efficit conuer­&longs;iones. quæ verò in medio interiacent men&longs;trua &longs;igna ab æquinoctiali per 16, & 28 gradus accipiemus. & è contra­rio ab æquinoctiali ad partes au&longs;trales eo&longs;dem gradus nu­merantes, ad ip&longs;osque regulam deducentes: cùm hyema­lia tropica, tum medio interiacentia men&longs;trua &longs;igna con&longs;picere poterimus. At quoniam per 180 &longs;emicirculi gradus &longs;igna &longs;ecundùm dimetientem oppo&longs;ita &longs;uper orizontem oriuntur, & occidunt: Cancro &longs;iquidem oriente, Capri­cornus occidit: Aquario verò occidente, oritur Leo: volui ob&longs;eruare quot gradibus di&longs;tet in antecedentibus &longs;ignorum lucida Hyadum &longs;tella (quæ etiam Lambauras, hoc e&longs;t fax ardens dicitur) ab ea, quæ in corde Leonis e&longs;t, vocatur au­tem Ba&longs;ili&longs;cus: atque circa &longs;ecundam horam nocturnam cùm orientem ver&longs;us di&longs;pexerim, ac tanquam manife&longs;tam cam, quæ in corde Leonis e&longs;t &longs;tellam acceperim: adnotaui gra­dum in tympano, iuxta quem regulæ index extitit: & cùm ad antecedentia regulam conuerterim, di&longs;pexi in Tauro ip &longs;am Lambauram, hoc e&longs;t facem ardentem, cùm gradum, qui apud ip&longs;am e&longs;t &longs;imiliter adnotarim. & cum in tympano gradus in­ter &longs;igna iacentes enumerauerim, eos 80 ferè inueni. quot etiam &longs;unt ij, quibus ambæ &longs;telle abinuicem di&longs;tant. nam ip&longs;e Ba&longs;ili&longs;cus unà cum additamento motus eorum, quæ ab ætate Ptolem¸i &longs;unt temporum, gradus 10 1/2 in Leone nunc po&longs;&longs;idens reperitur: Et lucida Hyadum in Tauro, 20 2/3. Cùm autem ip&longs;os 10 1/2 gradus leonis in antecedentia tum Cancri, tum Geminorum &longs;ingula 30, & in 9 1/3 Tauri connumerauerim, eo&longs;dem 80 ferè gradus inueni: Simili­ter autem in con&longs;equentia quoque, vt à Tauro ad Leonem. Rur&longs;us autem circa mediam noctem cùm ab ea, quæ in cor de Leonis e&longs;t &longs;tella ad con&longs;equentia Arcturum, qui Boo-tes etiam uocatur, in libra, borealiorem autem æquino­ctiali gradus 31 exi&longs;tentem di&longs;pexerim: adnotaui, reperi­que in medio gradus 54 ferè, quot &longs;unt ij, quibus etiam Arcturus ad con&longs;equentia à Ba&longs;ili&longs;co di&longs;tat. Arcturus enim hac no&longs;tra tempe&longs;tate unà cum iam dicto motus additamen­to quintum Libræ gradum obtinet. Suntque Leonis qui­dem ad con&longs;equentia 19 1/2, virginis 30, & quinque Li­bræ, quot etiam in tympano ferre connumerati fuere. Idem itaque modus in reliquis etiam fixis &longs;tellis primæ, &longs;ecundæque magnitudinis exi&longs;tentibus, ac in quinque pla­netis &longs;emper fiat. Lunæ verò di&longs;tantiam non &longs;olùm ad pla­netas, & eas fixarum, quæ manife&longs;tæ, &longs;imilemque ad ip&longs;am Lunam, vel contrariam temperiem adeptæ &longs;unt, ob&longs;eruare oportet: verùmetiam ad eas, quæ nebulo&longs;æ dicuntur con­&longs;tellationes, verbi gratia ad Præ&longs;epium, vel Crinem, aut eas, quæ in bipertita &longs;ectione Tauri Pleiades vocantur, aut eas, quæ in cornibus propter ip&longs;ius Y elementi figuram Hya­das, & pluuiarum, ac imbrium effectrices. Præ&longs;ertim autem ob&longs;eruanda e&longs;t luna circum quas etiam &longs;tellas ad &longs;olem a&longs;pectus &longs;eptem facit: &longs;i hi&longs;ce proxima e&longs;t, aut graduatim ad ip&longs;am &longs;tellæ figurantur, aut coniunctores a&longs;pectus ad &longs;olem efficiunt. Hæc igitur qui circa dioptriam, & Phæno­mena con&longs;iderarunt, &longs;itusque &longs;yderum ex prompta regula &longs;u&longs;cipiunt: non &longs;olùm &longs;tellarum di&longs;tantias enuntiabunt, verùmetiam auræ con&longs;titutiones, & inæquabilitates, nec­non intemperies, ac temperies per eas, quæ fiunt quotan­nis &longs;tellarum &longs;ignificationes, intelligentes præ&longs;agient.

a

b

c

d

e

f

g

h

i

k

l

m

n

o

p. q

r

s

t

u

FRANCISCI BAROCII SCHOLIVM.

MVlta nobis e&longs;&longs;ent hoc in loco dicenda pro perfecta præ&longs;en­tis propo&longs;itionis intelligentia &longs;i plenos à principio commentarios in&longs;titui&longs;&longs;emus. Verùm cùm institutum no&longs;trum fue­rit breuißima quoad fieri potuit &longs;cholia locos ob&longs;curos dilucidan­tia componere, iam inceptum ordinem &longs;equentes, nonnulla dum­taxat ob&longs;curior a verba declarabimus. hoc priùs adnotantes, quòd propo&longs;itum Autoris in hac propo&longs;itione e&longs;t o&longs;tendere quomodo per dioptram, &longs;iue dioptricum in&longs;trumentum cœle&longs;tes quoque di&longs;tan­tias metiri po&longs;&longs;umus. in quo quidem o&longs;tendendo tali procedit or­dine. primùm demon&longs;trat quonam pacto di&longs;tantia inter duas qua&longs;­libet stellas per dioptram ob&longs;eruatur. Secundò demon&longs;trat quo­modo duo æquinoctialia, & duo tropica, & quæ inter hæc &longs;unt men&longs;trua puncta, tum orientalia, tum occidentalia in Orizonte no&longs;tro per eandem dioptram ob&longs;eruari po&longs;&longs;unt. Tertiò cau&longs;a exempli de­mon&longs;trat quomodo di&longs;tantia inter qua&longs;dam &longs;tellas fixas per dio­ptram reperiri pote&longs;t. Dioptram autem hìc, & in &longs;uperioribus pro­po&longs;itionibus intelligere debemus fui&longs;&longs;e quoddam antiquum in&longs;tru­mentum ab a&longs;trolabij dor&longs;o parum dißimile, aptum ad men&longs;uran­das qua&longs;cumque di&longs;tantias. cuius figuram qualem in veteri exem­plari inuenimus, talem in fine huius propo&longs;itionis appo&longs;uimus. commodiùs autem, ac faciliùs iam dictæ di&longs;tantiæ capiuntur, mul­ta&queacute; alia Geometrica, & A&longs;trologica problemata fiunt per dor&longs;um a&longs;trolabij. vt multi Autores locupletißimè docuere.

a

[magnitudines, quæ quæruntur] &longs;cilicet stellarum &longs;oliditates, atque di&longs; antias.

b

Signa hìc pro punctis, &longs;iue gradibus, & inferiùs modò pro pun­ctis, &longs;ine gradibus, modò pro &longs;ignis Zodiaci &longs;u&longs;cipienda &longs;unt.

c

Antecedentia vocat Autor &longs;igna Zodiaci, quæ contra &longs;ucce&longs;­&longs;ionem ip&longs;orum &longs;ignorum: con&longs;equentia verò, quæ &longs;ecundum &longs;uc­ceßionem eorumdem &longs;equuntur, vt ip&longs;emet exempto declarauit.

d

Quænam &longs;int i&longs;tæ duæ lineæ, &longs;cilicet meridiana, & æquinoctia­lis A&longs;trologi, Co&longs;mographi, & Horologiographi paßim &longs;atis &longs;uper&queacute; declarant. Sunt enim (vt breuiter dicam) duo maximi terre&longs;tris globi circuli, qui &longs;e &longs;e ad angulos rectos &longs;phærales inter&longs;ecant, al­ter quidem &longs;ub cœle&longs;ti meridiano in terra iacens, alter verò &longs;ub eo cœle&longs;ti circulo, qui per æquinoctialia puncta, & Zenith habitantium tran&longs;it. quas vtique duas lineas Autor in quodam admiran­do regalis palatij ver&longs;us au&longs;trum exi&longs;tente cubiculo &longs;uper qua­dam virids &longs;uperficie ad eorum commoditatem, qui de hac re &longs;oli­citi &longs;unt, &longs;e de&longs;igna&longs;&longs;e inquit. harum autem duarum linearum inuentionem, quam multi doctißimi viri diuer&longs;is pulcherrimis re­gulis tradidere, ip&longs;e etiam Autor in libro de &longs;olarium horologiorum po&longs;itione (qui adhuc de&longs;ideratur) &longs;e con&longs;crip&longs;i&longs;&longs;e ait.

e

[circulo hemi&longs;phærium &longs;uper terram existens definiente] hoc e&longs;t Orizonte, quippe qui no&longs;trum &longs;upernum hemi&longs;phærium ab in­ferno no&longs;trorum antipodum hemi&longs;phærio &longs;eparat, atque di&longs;tinguit.

f

Quænam &longs;int intelligenda &longs;igna tropica, æquinoctialia, & in­ter hæc iacentia men&longs;trua, paucis ab&longs;oluam. Duo itaque &longs;unt æquinoctialia &longs;igna &longs;iue puncta, &longs;cilicet primus gradus Arietis, & pri­mus gradus libræ, in quibus cùm Sol fuerit, vernale, & autum­nale æquinoctium facit. Duo præterea &longs;unt tropica, &longs;iue &longs;ol&longs;titialia puncta, videlicet principium Cancri, & principium Capricorni, in quibus cùm Sol fuerit, æ&longs;tiuale, hyemale&queacute; &longs;ol&longs;titium efficit. vo­cantur autem tropica a)po\ th_s troph_s, hoc e&longs;t à conuer&longs;ione, quo­niam cùm in eis Sol fuerit, incipit &longs;e conuertere à parte boreali ad au&longs;tralem, aut ab au&longs;trali ad borealem. inter hæc verò quatuor iam dicta puncta reliqui omnes 356 Zodiaci gradus &longs;unt, in quo­rum vnoquoque cùm Sol cotidie moueatur cau&longs;at ip&longs;as 178 &longs;pi­ras, quæ inter æquinoctialem, ac tropicos ab a&longs;trologis fieri exco­gitantur. ex his itaque 356 Zodiaci punctis omnia principia &longs;iue primi gradus &longs;ignorum menstrua puncta nuncupantur, quoniam &longs;patio men&longs;is vnius ab uno eorum ad aliud Sol migrat. Quare per­&longs;picuum nobis e&longs;t quænam &longs;int puncta &longs;iue &longs;igna æquinoctialia, tropica, & inter hæc media iacentia men&longs;trua. Adnotatu verò dignum e&longs;t quae omnia hæc &longs;igna tripliciter con&longs;iderantur, nempe aut in Zodiaco, aut in Meridiano, aut in Orizonte: necnon in vnoquoque etiam i&longs;torum circulorum dupliciter in Zodiaco quidem aut in&longs;i­gnis borealibus, vbi Sol exi&longs;tens dies noctibus longiores: aut in au­&longs;tralibus, vbi dies breuiores quàm noctes nobis efficit. in Meri­diano verò, aut in &longs;uperno hemi&longs;phærio, vbi no&longs;trum meridiem: aut in inferno, vbi no&longs;tram mediam noctem agit. in orizonte de­mum, aut in oriente, vbi &longs;ui ortus: aut in occidente vbi eiu&longs;dem occa&longs;us varietatem cotidiè nobis indicat. hæc igitur quæ in ori­zonte con&longs;iderantur orientalia, & occidentalia cùm æquinoctia­lia, tum tropica, tum inter hæc iacentia men&longs;trua &longs;igna, &longs;iue pun­cta &longs;unt, quæ per dioptram in orizonte no&longs;tro reperire nos Au­tor docet.

g

[& quoniam parallelum orizonti &c.] hæc Autoris demon&longs;tra­tio in in&longs;trumento dioptrico, &longs;iue in &longs;phæra materiali clara e&longs;t. Animaduertendum autem e&longs;t quòd ea, quæ dicit Autor ibi [gra­dus 32 numerauerimus &c.] vera non &longs;unt apud omnes mundi habitantes, &longs;ed apud eos tantùm, qui habent polum arcticum, &longs;eu borealem eleuatum 35 gradibus. vndè manife&longs;tum nobis e&longs;t Au­torem no&longs;trum in aliqua regionum iam dictum polum &longs;upra ori­zontem 35 gradibus altum habentium fui&longs;&longs;e dum præ&longs;ens opus componebat. Adnotandum præterea quòd illud [16, & 28 gra­dus accipiemus] non ita intelligendum e&longs;t, quòd &longs;cilicet per ho­&longs;ce tantùm duos graduum numeros ip&longs;a interiacentia men­&longs;trua &longs;igna &longs;u&longs;cipienda &longs;unt: &longs;ed per omnes etiam reliquos, qui ab vnitate v&longs;que ad 32 &longs;unt. ho&longs;ce verò duos Autor exempli gra­tia fortuitò &longs;u&longs;cepit, tamquam eos, quorum vterque ab ip&longs;o 32 numero comprehenditur.

h

[eo&longs;dem gradus] &longs;cilicet 32, & eos qui à 32 continentur.

i

Hyadum stellam lucidam &longs;iue Lambauram hìc intelligere de­bemus eam stellam fixam primæ magnitudinis, quæ oculus Tauri vocatur. Animaduertendum e&longs;t autem quòd hæc &longs;tella non e&longs;t ex eis &longs;tellis inter cornua Tauri iacentibus, quæ Hyades vocantur, vt videtur velle hìc Autor: illæ enim &longs;unt quintæ magnitudinis, vt ex Hyginio, Ptolemæo&queacute; patet.

k

[Nam ip&longs;e Ba&longs;ili&longs;cus &c.] illius &longs;tellæ fixæ, quæ cor Leonis vocatur in octauæ &longs;phæræ Zodiaco exi&longs;tentis &longs;itus in Zodiaco de­cimæ &longs;phæræ non fuit idem tempore, quo &longs;crip&longs;it Autor hoc opus, qui fuerat etiam Ptolemæi temporibus: &longs;ed orientalior propter motum proprium nonæ &longs;phæræ. idcirco ait Autor quòd ip&longs;e Ba&longs;i­li&longs;cus, &longs;cilicet octauæ &longs;phæræ vnà cum additamento motus eorum, quæ ab ætate Ptolemæi &longs;unt temporum, gradus 10 1/2 in Leone vi­delicet decimæ &longs;phæræ, nunc, &longs;cilicet Autoris temporibus, poßi­dens reperitur. &longs;ic autem intelligendum etiam e&longs;t quod ait [& luci­da Hyadum in Tauro 20 2/3]

l

[cùm autem ip&longs;os 10 1/2 gradus &c.] verba hæc &longs;ic intelli­genda &longs;unt. quòd &longs;cilicet ip&longs;os 10 1/2 gradus Leonis decimæ &longs;phæ­ræ vnà cum antecedentibus 30 cancri, & 30 Geminorum, & 9 1/3 Tauri gradibus in vnum coaceruando: 80 ferè graduum di&longs;tan­tiam inter iam dictas duas stellas fixas reperi&longs;&longs;e ait. eadem au­tem e&longs;t di&longs;tantia in con&longs;equentia quoque &longs;igna, à Tauro ad Leo­nem. nempe &longs;ià Tauri 20 1/3 gradibus enumerationem facere cæperimus, v&longs;que ad 10 1/2 Leonis gradus progredientes.

m

[borealiorem autem æquinoctiali gradus 31 exi&longs;tentem] Ad­notandum hìc e&longs;t, quòd quamuis paulò po&longs;t dicat Arcturum tem­pore &longs;uo quintum Libræ gradum in decima &longs;phæra occupare, po­te&longs;t attamen etiam 31 gradibus ab æquinoctiali di&longs;tare, &longs;i &longs;igna li­bræ in decimæ &longs;phæræ Zodiaco &longs;u&longs;cipiantur hìc &longs;ecundum tertiam &longs;ignorum &longs;ignificationem declaratam à Ioanne de Sacrobo&longs;co in &longs;ecundo capitulo &longs;phæræ. Adnotandum præterea quòd ex hi&longs;ce iam dictarum stellarum fixarum &longs;itibus &longs;ic tempore Autoris exi­&longs;tentibus quilibet a&longs;trologicarum tabularum peritus &longs;upputando in cognitionem venire poterit æui, quo no&longs;ter Autor præ&longs;entem li­brum con&longs;crip&longs;it. floruit enim po&longs;t Chri&longs;ti aduentum. quandoqui­dem tempore quo Chri&longs;tus redemptor no&longs;ter ortus e&longs;t, reperiebatur &longs;ecundum Ptolem¸i ob&longs;eruationem principium Arietis octauæ, & nonæ, & decimæ &longs;phæræ &longs;imul iuncta. vndè etiam principium Tau­ri octauæ &longs;phæræ vnà cum principio Tauri decim&ecedil; coniunctum erat. tempore verò Autoris initium Tauri octauæ &longs;phæræ erat in gradu 20 1/3 Tauri decimæ &longs;phæræ.

n

[in quinque planetis] dixit, quoniam inter &longs;olem, & cætera &longs;i­dera di&longs;tantias per dioptram ob&longs;eruare die non po&longs;&longs;umus cùm &longs;tel­læ &longs;ole &longs;uper no&longs;trum orizontem exi&longs;tente non luceant. de luna verò mox &longs;ubiungit.

o

Stellarum fixarum aliæ manifestæ, aliæ nebulo&longs;æ &longs;unt: aliæ ean­dem cum planetis, aliæ contrariam cis naturam, temperiem&queacute; ha­bent, vt ab A&longs;trologis declaratur.

p

Præ&longs;epium e&longs;t qu&ecedil;dam nubilo&longs;a con&longs;tellatio in &longs;igno Cancri exi&longs;tens.

q

Crinis autem, &longs;cilicet Berenices, &longs;imiliter alia con&longs;tellatio e&longs;t in Leone iacens.

r

Pleiades verò e&longs;t con&longs;tellatio exi&longs;tens in bipertita &longs;ectione Tau­ri, in qua &longs;i Taurus iuxta latitudinem &longs;ecandus &longs;it, bifariam &longs;e­cabitur.

&longs;

Hyades aut e&longs;t alia &longs;tellarum fixarum con&longs;tellatio in faciem Tauri inter eius cornua exi&longs;tens, quam Autor ab ip&longs;ius y elementi fi­gura &longs;ic dictam e&longs;&longs;e vult, quamuis etiam alijs de cau&longs;is ita dica­tur, vt apud Autores materiam hanc pertractantes legitur.

t

[ad &longs;olem a&longs;pectus &longs;eptem] &longs;eptem a&longs;pectus lunæ ad &longs;olem &longs;unt ij, qui in quolibet men&longs;e lunari fiunt: &longs;cilicet duo trini, duo quadrati, duo &longs;extiles, & vnica oppo&longs;itio. Coniunctionem enim lunæ cum &longs;ole non connumerauit, quoniam cùm inui&longs;ibilis nobis tunc luna &longs;it, per dioptram à nobis ob&longs;eruari minimè pote&longs;t.

u

[&longs;i hi&longs;ce proxima e&longs;t &c.] Hoc est tria hæc de Luna re&longs;pectu earum &longs;tellarum fixarum, circum quas iam dictos &longs;eptem ad &longs;o­lem a&longs;pectus facit, per dioptram ob&longs;eruanda &longs;unt: nempe &longs;i &longs;tel­lis ip&longs;is proxima e&longs;t, videlicet &longs;i in eodem cœli loco cum ip&longs;is exi­&longs;tat: aut &longs;i graduatim ad ip&longs;am &longs;tellæ figurantur, ide&longs;t &longs;i per gra­dus aliquot ab ip&longs;a Luna di&longs;tantes ip&longs;&ecedil; &longs;tellæ in a&longs;pectu quodam figurantur: aut &longs;i coniunctores a&longs;pectus ad &longs;olem efficiunt, hoc e&longs;t &longs;i ip&longs;æ &longs;tellæ in coniunctione cum &longs;ole &longs;unt. Verùm h&ecedil;c etiam pro præ&longs;entis vltimæ, ac pulcherrima, doctrinaque a&longs;trologica plen&ecedil; propo&longs;itionis dilucidationem dicta &longs;ufficiant.

FINIS.