Marci von Kronland, Johannes Marcus De proportione motus seu, Regula sphygmica ad celeritatem et tarditatem pulsuum 1639 Prague la marci_propo_01_la_1639 062.xml

IOANNES MARCVS MARCI PHIL: & MEDIC: DOCTOR et Profe&longs;&longs;or natus Landscron Harnumdurarum in Boënua .

DIVO FERDINANDO TERTIO

AUGUSTISSIMO ROMANORUM IMPERATORI

Hungariæ & Bohemiæ Regi &c. Dominomeo Clementi&longs;&longs;imo.

Augu&longs;ti&longs;sime Cæ&longs;ar

DVm ut annus hic nouus TUÆ Maje­&longs;tatiau&longs;picatus ordiatur, vota conci­pio, & à tenuitate meà munu&longs;culum TUÆ Maie: gratum eflagito: ecce ti­bihuncip&longs;um, qui annum au&longs;picatur, atque &longs;ua in ve &longs;tigia reuoluit, motum mihi ultrò, ut Mercurius &longs;it & munus, &longs;e offerentem: quid enim in quit extra me quæris? in me &longs;unt omnia. Ab&longs;it, in quam ego, ut ad Cæ&longs;arem ea, qui tam in&longs;tabilis es & infidus, atque eadem, quæ dare videbaris, rur&longs;um aufers. Nul lum, inquit ille periculum ab in&longs;tabilitate: hic enim Senex, ut vides, me quadratum fecit: quòd &longs;i tibi ita videtur, me vel cubum facias. Benè inquam resha­bet, ad Cæ&longs;aremibis: verùm his ego te priùs circu­lis illigabo, atque; his lineis ceu virgulis &longs;ub leges Geo­metriæ cogam, ut non ni&longs;i ad nutum Cæ&longs;aris mo­uearis: &longs;is autem men&longs;ura & &longs;imul cu&longs;tos illius mo tus, à quo Regalis vita pendet. Hunc ergo motum Augu&longs;ti&longs;sime Cæ&longs;ar modulis geometricis ad&longs;tri­ctum, & nunc Medicinæ famulantem ad TUAM Maie&longs;tatem tanquam Primum Motorem remitto, qui & cores & Sol Imperij & Regnorum, Tuque benignitatis motu hunc in me motum commour­&longs;ti. Motum quidem hunc TUÆ Maie&longs;tati vt Soli & Motori, at verò eidem Soli vt illuminatori Iri­dem votiuam, gratitudinis & debitæ ob&longs;ervantiæ ergo à TUÆ Maie&longs;tatis radijs conceptam hic idem annus in proximo dabit: quam huc u&longs;que; quantum­uis con&longs;pici volentem, & &longs;uà pulchritudine ambi­tio&longs;am eadem fata, quæ pacem morantur, detinue­re: ut nimirum hoc demum anno pace é victorijs TUÆ Maie&longs;tatis na&longs;cente & pluuiá &longs;anguinis eju&longs;­dem radijs &longs;iccatá, Iris con&longs;picua veluti arcus trium phalis TUÆ Maie&longs;tatis &longs;equatur pompam trium­phalem.

Augu&longs;ti&longs;simæ Maie&longs;tatis Tuæ

humillimus Servus & Cliens

Joannes Marcus Marci.

Definitiones.

1.

Contraria dicuntur quæ tollunt, uel impediunt &longs;u­um contrarium.

NAm contrario e&longs;t natura, ut &longs;imul e&longs;&longs;e non po&longs;sint in uno &longs;ubjecto: necesse ergo unum ab altero tolli, aut quò minùs recipiatur in illo &longs;ubiecto impediri. Itaque; calori frigus contrarium di­cunt non totà &longs;uà latitudine, &longs;ed &longs;ecundùm illos gra­dus, qui &longs;imul e&longs;&longs;e non po&longs;&longs;u in codem &longs;ubjecto quatuor autem gradus caloris cum totidem gradibus frigoris non e&longs;&longs;e contrarios, verúm inter &longs;e mi&longs;ceri, atque; ex illis ita permixtis temperiem na&longs;ci. Simili modo motus motui dicet ut contrarius, qui à termino illius idem mobile abducit, nullamque; partem viæ &longs;eu acce&longs;­&longs;us ad illum terminum habet communem. Vt &longs;i in fig: 1 ex a in b moveatur, erit motus contrarius, qui ex eodem a idem mobilè in cab ducit. Motus verò ex a in d non erit contrarius ab&longs;olutè, propterea quòd hic mo­tus non abducit à termino motus b, verùm ad hunc in omni puncto propiùs accedit: quód &longs;i enim ex b ducan tur lineæ be. bf. bg, erit linea bf minor quam be, & bg mi nor quam bf. Huju&longs;modi ergo motus dum inter&longs;e milc entur, non &longs;e mutuó tollunt ab&longs;olutè, verúm in eo in quo &longs;unt &longs;imiles, in motum me dium coale&longs;centes vià mediá vtrique; termino propinquant: in quantum verò contrarij, illam rectitudinem viæ tollunt. Con­traria ergo dicuntur quæ tollunt, vel impediunt &longs;uum contrarium.

2.

Similia verò qua augent vel perficiunt &longs;uum &longs;imile.

VT &longs;i ad motum ac alius ac cedat impul&longs;us, quiper eandem lineam ac moveat idem mobile, erit hic motus illi &longs;imilis, ac proinde eundem dicetur augere, quemadmodum calor alium calorem &longs;ibi &longs;imilem: ca­lor autem à luce, aut è contra, quia di&longs;similes, non di­centur augeri.

3.

Et mixta à quibus actiones procedunt mixtœ.

ILlarum nimirum qualitatum, quæ vim habent a­gendi, latiùs &longs;umpto nomine actionis, pro qualibet actione etiam perfectiuà: itaque; illa quoque; mutatio, quam dulcoacidum inducit, actio dicetur mixta: quem admodum frigus calore temperatum actionem efficere èx utroque; mixtam. Sic orgo motus dicetur mixtus, dum inpul&longs;us neque; in totum &longs;imilis, neque; in to­tum e&longs;t contrarius alteri impul&longs;ui.

4.

Motus ab&longs;oluté contrarij, qui idem mòbile ducunt ex eodem puncto ad partes oppa&longs;itas ejusdem lineæ rectæ.

5.

Motus &longs;ecundum quid contrarij, quiex illopuncto, &longs;eù principio motus angulum ducunt majorem a ut minorem recto minorem verò duobus rectis.

6.

Motus qui exeodempuncto tendunt ad ea&longs;dem partes lineæ rectæ inter &longs;e &longs;unt &longs;imiles.

7.

Motus qui minori angulo ab&longs;i&longs;tunt magis &longs;unt &longs;imiles

8.

Motus per fectè mixti quorum principium e&longs;t an­gulus rectus.

VT &longs;i in fig: 2. ex eodem puncto a moueatur idem mobile &longs;imulin b & e, dicetur hic motus ab&longs;olutè contrarius. Motus verò ex eodem puncto a in b & d,aut in b & f, quorum hic major, ille minor &longs;it angulo re- cto, erunt motus &longs;ecundùm quid contrarij: propterea quòd non extoto &longs;e impediunt aut tollunt: contrarie­tas enim motus ex acce&longs;&longs;u & rece&longs;&longs;u ad eundem termi­num prouenit: motus autem &longs;ecundùm quid contrari; dum inter &longs;e mi&longs;centur, licet &longs;uos terminos non a&longs;­&longs;equantur, ij&longs;dem tamen continuò fiunt propiores. Quia verò lineæ motus quò minori angulo ab&longs;i&longs;tunt, eò propiùs accedunt ad terminum, erunt hi motus ma gis &longs;imiles: perfecta autem &longs;imilioudo in eadem lineà rectà, quæ ad eundem terminum perducit. Motus de­mum, quorum principium e&longs;t angulus rectus, quia ex illà mixt one propiores quidem fiunt termino motus, intervallum autem in fine motus &longs;patio inter principi­um & terminum motus e&longs;t æquale, nimirum in fig: 7. dicentur motus perfectè mixti: tantùm enim con trarij, quantùm &longs;imilitudinis ine&longs;t;

Po&longs;itiones:

I.

Simile & æquale auget&longs;uum&longs;imile in eademrati­one, totum quidem totum, pars verò partem &longs;ibi æqualem.

SIt linea ad æqualis lineæ ef, & diuidatur bifariam in b: quód &longs;i ergo tota linea ad addatut toti ef, &longs;icuti tota toti, & &longs;emi&longs;sis &longs;emi&longs;si, & triens trienti e&longs;t æqualis, ita to­ta totam, & &longs;emi&longs;sis &longs;emi&longs;&longs;em, & triens trientem auge­bit in eadem ratione, in quà tota totam. Si ergo &longs;emi&longs;­&longs;is ab addatur toti ef, quia ut ad ad ab, ita ef æqualis adad candem ab, erit augmentum æquale eju&longs;dem &longs;emi&longs;­&longs;i: &longs;ola ergo &longs;emi&longs;sis lineæ ef augetur à &longs;emi&longs;&longs;e lineæ adin eà ratione, in quà tota auget totam. Et quia linea ad ad &longs;emi&longs;&longs;em ab rationem habet duplam, habebit quoque, ef ad illam &longs;emi&longs;&longs;em, hoc e&longs;t ad &longs;uum augmen­tum rationem duplam. Simili modo &longs;i augmentum cd&longs;it triens lineæ ad, erit linea ef ad illud augmentum in ratione triplá. Simile ergo & æquale auget &longs;uum &longs;i­mile in eadem ratione &c.

II.

Contrarium æquale tollit vel impedit &longs;uum contra­rium in eadem ratione, totum quidem totum, pars verò partem &longs;ibi æqualem

SIt ab ip&longs;i df contrarium & æquale, & diuidantur bi­fariam in c & e: quia ergo ab totum e&longs;t æquale ip&longs;i df toti, erit quoque &longs;eni&longs;sis ef æqualis &longs;emi&longs;si cb: tollit autem ab totum df, tollet ergo & eb totum ef: quod idem de reliquis partibus, quacunque; ratione diuidan­tur, o&longs;tendemus. Dices calorem & frigus e&longs;&longs;e contra ria, neque; tamen à calore totum frigus, neque; à frigore to- tum calorem tolli & expelli, verùm tantum illorum exce&longs;&longs;us: partes verò mutilatas inter &longs;e mi&longs;ceri, & ami­cabili &longs;ocietate in eodem &longs;ubjecto coniungj. Verùm &longs;i in gradibus remi&longs;sis dee&longs;t illa proprietas contrari­orum, neque; &longs;anè contrarietas inerit. Quidquid tamen &longs;it de illis qualitatibus, de quibus alio loco di&longs;&longs;eren­dum, con&longs;tat ex illà, quæ in motu e&longs;t contrarietate, &longs;i æqualis &longs;it, nullum &longs;e qui motum: &longs;i major, hujus ex­ce&longs;&longs;uie&longs;&longs;e æqualem. Con&longs;t tuatur enim in bilance ab c pondus a 8. lib. quod vectem deprimet impul&longs;u 8, li­ brali, atque; hujus impul&longs;us non mn ao æquali totidem li­brarum ponderis b impul&longs;u inhibetur. Quòd &longs;i pon­dus in e lib. 5. eundem vectem &longs;ur&longs;um trahat, erit im­pul&longs;us in a lib. 3. pondus ergo &longs;eu impul&longs;usin e contra­rius impul&longs;ui in a to llit partem ex a &longs;ibi æqualem. Si­mili modo &longs;i duo globi æquali ni&longs;u, & in eadem lineá motus centri &longs;ibi occurrentes collidantur, nullus ab il- lo contactu erit mótus: major verò impul&longs;us minorem reflectet, tantò verò minori velocitate mouebitur à contactu, quantò major e&longs;t re&longs;i&longs;tentia minoris: quia nimirum impul&longs;us minor à majori tollit partem &longs;ibi æqualem, &longs;imul verò occumbit erit ergò exce&longs;&longs;us ma­joris principium motus à contactu: & cùm &longs;it agens nece&longs;&longs;arium, motum producit &longs;ibi a qualem. Dices in­terdum fieri ut duo globi &longs;ibi occurrentes uterque; re&longs;ili­at: quodnon ni&longs;i ab æquali impul&longs;u e&longs;&longs;e pote&longs;t; propte rea quód motus e&longs;t æqualis exce&longs;&longs;ui majoris. Re&longs;pondeo &longs;i motus, quo centrum utriu&longs;que; globi mouetur, &longs;it in ea­dem lineà rectà, ab æquali impul&longs;u nunquam re&longs;ilire: &longs;i autem motus centri unius &longs;it extra lineam motus al­terius, quia lateraliter fit contactus, huju&longs;modi quidem motum po&longs;&longs;e re&longs;ilire: verùm non ab&longs;oluté, &longs;ed tancùm &longs;ecundùm quid e&longs;&longs;e contrarium. Vt in figurà &longs;ubjectà &longs;i centrum ex h, & centrum b ex l moucantur in ea­dem lineà rectà h fl: &longs;it autem impul&longs;us ex a æqualis im pul&longs;uiex b, àcontactu in f nullus erit motus: propterca quód impul&longs;us æquales æqualiter reluctantur, &longs;eque; im­pediunt à motu. Quód &longs;i verò centrum grauitatis aex c in a, & centrum grauitatis b ex d in b moueatur; quia lineæ motus non coincidunt eid em lineæ rectæ, dico huju&longs;inodi motum non ab&longs;oluté, &longs;ed &longs;ecundùm quid e&longs;&longs;e corarium. Ducantur enim ex puncto con- tactus f lineæ fg. fe motui centri parallclæ, lineæ nimi­rum hypomochlij, extra quas cadunt centra a & b: quia ergo plaga non ni&longs;i per centrum fit grauitatis, erunt li. neæ fab. fbb lineæ motus à percu&longs;sione: &longs;unt autem li neæ ai.bk lineæ motus centri extra hypomochlium: quia ergo lineæ motus ab. ai, & bl.bk angulos ducunt iah.lbk minores duobus rectis, erunt per defini: 5 motus &longs;ecundùm quid contrarij, ac proinde inter &longs;emi&longs;centur per prop: 31. Verùm de motu reflexo accuratiùs dice­mus à prop: 36. u&longs;que; ad 40.

III.

Mixtarum virium mixtæ &longs;unt actiones inea­dem ratione, in quà mi&longs;centur mi&longs;cibilia.

CVm enim mixtum &longs;it &longs;ua mi&longs;cibilia inter &longs;e unita, & nece&longs;&longs;ariò agat, actionemque; producat &longs;ibi æqua­lem aget &longs;ecundùm &longs;e totum, ac proinde &longs;ecundúm il­las partes, quæ in illo toto mi&longs;centur: actio ergo mixta quia toti æqualis, habet partes virtuales illis partibus, à quibus producitur æquales.

IV.

Virtus agendi & actio inter &longs;e &longs;unt æquales, e&longs;t &queacute; idem modus incrementi.

VIrtutem enim agendi magnam aut paruam dici­mus, quæ multùm aut parum pote&longs;t agere: itaque; hujus molem ex actionum mole æ&longs;timamus; actionem verò ab effectu no&longs;cimus: dupla ergo virtus, quæ actio­nem dupló, & tripla quæ triplò majorem, aut magis perfectam producit. Et quia virtus naturalis non li­berè &longs;ed ex nece&longs;sitate agit, actionemque; producit &longs;ibi æqualem, erit idem modus incrementi utriu&longs;que;.

Lemma,

Sipunctum æqualiter moueatur inplano motu &longs;i­mulrecto & laterali in eadem proportione utriusque interualli, de&longs;cribet illo motu triangulum.

MOueatur in fig: 3. punctum a ex a in f per lineam re ctam af æqualiter in longum & latum, ita nimi­rum ut in quolibet puncto longitudo excur&longs;us lateralis &longs;it æ qualis longitudini motus recti inter idem punctum & prin cipium motus, id e&longs;t ab ip&longs;i bg, & ac ip&longs;i cb, & adip&longs;i di, & ac ip&longs;i ek, & af ip&longs;i fl &longs;it æqualis, dico puncta aghikl cadere in latus al trianguli alf. Quòd &longs;i enim punctum u:g: dicatur non in latus al, &longs;ed extra illud ca­ dere in r, ducatur linea ar, eritque; angulus rad major angulo iad. quia ergo latus dr lateri da e&longs;t æquale, & an gulus adr rectus, erunt anguli dar. dra inter &longs;e æqua­les, ac proinde &longs;emi&longs;&longs;es anguli recti. Similiter quia latus fl e&longs;t æquale lateri fa, & angulus afl re­ctus, erunt anguli fal. fla inter &longs;e æquales; igitur & an­gulus laf angulo rad erit æqualis pars toti, quod e&longs;t ab­&longs;urdum: non ergo punctum i extra latus al cadit. Simi­li modo o&longs;tendemus non cadere intra il'ud latus: ca­det ergò nece&longs;&longs;arió in ip&longs;um latus. Si ergo punctum æqualiter moueatur in plano motu &longs;imul recto & late­rali in eadem proportione &c.

V.

Perfectio inten&longs;ina augetur eo modo, quo triangu­lum &longs;ibi &longs;imile manens.

QVia per&longs;ectio inten&longs;iua non ab&longs;que; motu fit, ac pro­inde in aliquo tempore: &longs;upponatur illud tempus, quo calor verbi gratia perficitur in quo cunque; gradu, e&longs;­le æquale lineæ af: & diuidatur æqualiter in minuta ab. bc. cd. de. ef: quia ergo in &longs;ingulis minutis majora fiunt hujus perfectionis in crementa, &longs;i in primo minuto abperfectio inten&longs;iua &longs;it æqualis bg, erit in minuto &longs;ecun­do bc major quam bg, & in tertiò minuto cd major quam ch: dico huju&longs;modi incrementa e&longs;&longs;e &longs;imilia inter &longs;e, ac proinde eo modo augeri, quo triangulum &longs;ibi &longs;i­mile manens. Quia enim hæc perfectio continuò au­getur, & veluti late&longs;eit ex illo puncto quietis; natura autem uniformiter agit, &longs;ibique; &longs;emper e&longs;t &longs;imilis, erunt quoque; &longs;imilia incrementa: Sicuti ergo perfectionem &longs;ummam in tempore af æqualem lineæ fl, ita in hujus temporis &longs;emi&longs;&longs;e: perfectionis &longs;emi&longs;&longs;em producet: igi­tur ut tempus af ad perfectionem fl, ita tempus ac ad perfectionem ek hoc e&longs;t ut latus af trianguli afl ad la­tus fl, ita latus ae trianguli aek ad latus ek; ac proinde &longs;imilia erunt triangula afl. aek. perfectio ergo inten&longs;i­ua augetur eo modo, quo triangulum &longs;ibi &longs;imile manens.

VI.

Impul&longs;us grauitatis ducetur &longs;ecundum rationem di&longs;tantiæ, quam habet centrum grauitatis ab hypomochlio.

HVjus po&longs;itionis veritatem probat Archimedes in libro de æquiponderantibus: & nos in libro de Arcu cæle&longs;ti ejus rationem à priori dare enitemur; quæ non ni&longs;i ex naturà impul&longs;us priùs explicatà reddi po­te&longs;t, hujus ergo demon&longs;trationem &longs;upporentes eà ve­lutijam demon&longs;tratì inpo&longs;terum utemur.

Propo&longs;itio I.

Impul&longs;us e&longs;t virtus &longs;eu qualitas, locomotiua, quæ non ni&longs;i in tempore, & per &longs;patium mouet finitum.

IMpul&longs;us dicitur ab impellendo: impellitur autem mobile, dum loco &longs;uo expul&longs;um in alium transfer­tur, aut &longs;impliciter; aut &longs;ecundúm quid, &longs;eu per com­mutationem, dum loco rotius immoto partium loca permutantur: quod duobus modis fieri pote&longs;t, incho­atiuè, & perfectè. Inchoatiuè dico, quæ &longs;ecundùm nul: lam partem &longs;en&longs;ibilem, &longs;ed per atomos in &longs;en&longs;iles vibra tione quadam mouentur; cuju&longs;modi &longs;unt corpora &longs;o­nora, quæ dum &longs;onant, moru quodam tremulo &longs;ub&longs;ul- tant: & quæcunque; corpora minorem habent impul­&longs;um, quam ut loco moueantur: ut cùm tellus, aut &longs;a­xum malleo percu&longs;lum tremit quidem exillo impul&longs;u, &longs;ecundùm nullam verò partem &longs;en&longs;ibilem loco moue­tur. Quód &longs;i neque; &longs;onum edant corpora, neque; tremu­lâ vibratione motum te&longs;tentur, non videntur recipere impul&longs;um: ut &longs;i granum milij terræ incidat: minorem enim habet proportionem hic impul&longs;us, quam ut ali­quam partem locomoueat, aut ab alijs auellat. Tre­mor autem a percu&longs;sione videtur non ab&longs;que; di&longs;tractio­ne fieri atomotum: dum minor e&longs;t impul&longs;us, quam ut to­tum m oueat: major verò quam ilia vis partium unit­iua, quàinter &longs;e continuantur. Illa ergo corpora, quæ uniones habent &longs;olubiles ab&longs;que; reunione, fragilia &longs;unt: cuju&longs;modivitrum, lapides, gemmæ; quæ iteratis per­cu&longs;sionibus, ob plures uniones &longs;olutas, demum fran­guntur, & di&longs;siliunt: metalla verò tamet&longs;i tremunt &longs;o­nantque; à percu&longs;sione, ob atomos tamen reunibiles non ni&longs;i cùm impetus longiùs abduxit, franguntur. Sic a­qua in calice vitreo &longs;ub&longs;ultat, & veluti æ&longs;tu agitur ad motum digiti per margines circumacti: motu verò ac celerato extra calicem &longs;alit, &longs;uáque a&longs;pergine etiam lon­giùs ad&longs;tantes attingit. Itaque; hic impul&longs;us â principio quidem non ni&longs;i &longs;ecundùm quid, & inchoatiuè, &longs;olum tremorem inducendo: inde commutatione partium, quá in gyrum aguntur, perfectà: demum motu &longs;impliciter mouent. Vt igitur impul&longs;us loco moueat mobi­le, nece&longs;&longs;e illam re&longs;i&longs;tentiam, quâin loco &longs;uo aut alieno detinetur, &longs;uperate. Secundùm quid autem inchoa­tiuè mouetur, cùm æquatis viribus inter&longs;e luctantur virtus partium vnitiua & impul&longs;us: quà quidem ratio­ne cymbala, cordæ, atque; æra tinnula mouentur. Lapi­des verò & quæ fragilia &longs;unt, quia ex impul&longs;u uniones &longs;en&longs;im depereunt, neque; reuniri po&longs;&longs;unt, demum â per culsione continuatá pluribus unionibus euer&longs;is, &longs;eu quia impul&longs;ui necdum ex&longs;oluto alius &longs;uperuenit im­pul&longs;us, franguntur. Manife&longs;tum ergo ex his Impul­&longs;um e&longs;&longs;e virtutem finitam, quæ non quamlibet mo­lem, &longs;ed finitam loco mouere & impeliere pote&longs;t. Et quia motus ex unoloco in alium non ni&longs;i per medium interuallum defert mobile, eju&longs;mo di motum non po&longs;­&longs;e fieri in in&longs;tanti, &longs;ed in aliquo tempore ita o&longs;tende­mus. Moueatur ex a in b, inter quæ mediant partes lo­i cdefg &c. per quas nece&longs;&longs;arió tran&longs;it in b; propterea quòd nequit medium tran&longs;ilire: quòd &longs;i ergo non ni&longs;i in uno momento mouetur ex a in b, erit eodem momen­to &longs;imul in cdef pluribus locis adæquatis, quod nullâ ratione fieri pote&longs;t. Simili modo o&longs;tendemus alio momento in g, alio in f, priús nimirum in parte priori quam pe&longs;tcriori motum terminari: pluribus ergo mo- mentis mouetur ex a in b, ac proînde motus nece&longs;&longs;ariò fit in tempore. Sed neque; tempore infinito per &longs;pati­um mouétur finitum, &longs;inimi: um motus eju&longs;dem &longs;it rationis & &longs;ibi &longs;im ilis; nam &longs;i velocitas proportionali­ter decre&longs;cat, non repugnat per &longs;patium finitum tem­pore moueri infinio; ut &longs;i per lineam conchoideos ac­ce&longs;&longs;us fiat ad alteram parallelam, &longs;patium interjectum nullo in tempore tran&longs;ibit. Moueatur ergo mobile ex a in f inotu æquali quantumuis lento: & &longs;umatur tem­pus quodcunq: ik, eritque; mobile extra terminum a, in quo quie&longs;cebat. aut igitur in ik aliquam partem ug: a b, aut in&longs;enbile punctum tran&longs;mi&longs;it. Si partem, meti­etur hæc &longs;patium af aliquo numero finito: igitur & rempus, quo totum &longs;patium decurrit, erit finitum. Si non ni&longs;i punctum: quia tempus diuidi pote&longs;t, tran &longs;i­bit in hujus &longs;emi&longs;te interuallum puncto minus, quod e&longs;t ab&longs;urdum: non igitur motus æqualis per &longs;patium finitum tempore infinito e&longs;&longs;e pote&longs;t. Sed neque, in tem­pore finito per &longs;patium infinitum: nanque; in &longs;emi&longs;&longs;e tem­poris, atque; hujus &longs;emi&longs;&longs;e &c. nunquid &longs;patium peram­bulabit infinitum? quód &longs;i motus illâ &longs;ectione demum terminabit in aliquà parte finitâ, erit quoque; totum fini­tum. Deinde cùm motus incipiat à termino, erit ne­ce&longs;latiò finitus. moueatur enim ex a per &longs;patium bcde f &c. in infimtum in tempore ghikl finito: igitur par­tm quidem b in aliquà parte temporis tran&longs;ibit, quæ &longs;it g; men&longs;urabit proinde tempus aliquo numero fini­to: & cúm motum ponamus &longs;imilarem, qui in tempo­re æquali partes conficit æquales, totidem partes erunt in &longs;patio bcdef, quotin tempore ghikl, ac proinde to­tum interuallum erit finitum. Igitur impul&longs;us e&longs;t vir­tus finita, quænon ni&longs;i in tempore & per &longs;patium mo­uet finitum.

Propo&longs;itio II.

Impul&longs;us e&longs;t agens nece&longs;&longs;arium, motumque; producit &longs;ibi æqualem.

NEce&longs;&longs;arium dico non &longs;olùm quò ad exercitium a­ctus, quo modo omnia agentia, quæ non liberè a­gunt, nece&longs;&longs;aria diuntur; &longs;ed etiam quò ad perfect: o­nem actus, hoc e&longs;t agere &longs;ecundúm totum po&longs;&longs;e, &longs;eu &longs;ummam perfectionem tribuere &longs;uo effectui: quod non faciunt reliqua agentia naturalia, quæ non ni&longs;i à le­uibus initijs ad &longs;umma cuadunt incrementa: utma­nife&longs;tum in calefactione At verò impul&longs;us &longs;tatim à principio motum veloci&longs;simum producit: qui demum &longs;patij tractudangue&longs;cit & emoritur, Cujus ratio e&longs;t, quòd impul&longs;us &longs;it qualitas tran&longs;iens, quæ non pote&longs;t in &longs;ubjecto con&longs;eruari ab&longs;que; motu: quód &longs;i enim mobile ad motum concitatum vel uno momento detineas, nul lus ex illo contactu &longs;equitur motus: ni&longs;i ergo à princi­plo, priu&longs;quam virtus ex&longs;oluatur, agat, nunquam &longs;uum finem a&longs;&longs;equetur: unde à veloci&longs;simo & &longs;ibi æquali motu exor&longs;us, quantùm virium deperit, tantm de ce­leritate remittit. Neque; hic nobis aduer&longs;antur, qui ne­&longs;cio quas morulas inducunt, velociùs moueri dicentes illud mobile, quod paucioribus morulis quie&longs;cit: nam ex illorum quoque; &longs;ententià impul&longs;us id quod pote&longs;t &longs;ummum operatur: & à principio quidem pauciori­bus morulis quie&longs;cit, inde veluti ex illo motu la&longs;&longs;atus longiora ducit interualla.

Propo&longs;itio III.

Impul&longs;us non ni&longs;iper lineam rectam mouet &longs;uum mobile.

DEmotu quidem, qui procedit à grauitate, nullum e&longs;t dubium fieri per lineam rectam: &longs;ed etiam ea, quæ proijciuntur &longs;eu manu, &longs;eu machinà, rectitudinem &longs;eruare con&longs;tat; tantò enim metam feriunt ictu certio­re, quantò minùs principium motus à lineà rectà aber rauit. At verò quæ circulariter mouentur, dubitatio­nem habent: propterea quòd ex impul&longs;u non per line- am rectam, &longs;ed circularem mouen videantur. Nihilo­minus etiam in his, quæ circulatiter mouentur, impul­&longs;um ad motum rectum inelinare, & non ni&longs;i vi ab hy­pomochlio illatà circumagj facile o&longs;tendemus. Ete­nim eà ratione mouetur totum, quà illius partes, cúm motus totius &longs;it &longs;uarum partium motus: at verò partes &longs;ingulæ dum circumaguntur, &longs;i non firmiter cohærent &longs;o hypomochlio, non in circulum, &longs;ed per lineam re­ctam mouentur: quod quidem in illà rotà ver&longs;atili, quà gemmæ poliuntur, aut in lapide molari licebit experiri: quòd &longs;i enim in illà planitie propè centrum arenam, aut quid &longs;imile con&longs;tuas, videbis ex illà rotatione ad circulos &longs;en&longs;im majores à centro propelli, & demum excuti. Obijcies globum fi&longs;tulà &longs;triatà emi&longs;&longs;um velo­ci&longs;simè gyrando, & veluti aërem terebrando ad metam venire, neque; ullum punctum, præterquam centrum, per lineam rectam, &longs;ed per lineam &longs;piralem moueri: quia nimirum ab illis &longs;ulcis, quibus fi&longs;tula interné excaua­tur, toto illo tractu reuolutus impul&longs;um colligit circu­larem: non igitur impul&longs;us nece&longs;&longs;ariò ducit per lineam rectam. Deinde &longs;i quis velociter currendo &longs;agittam ja­culetur, aut lapidem proijciat, quantumuis principium motus per lineam fiat perpendicularem, non tamen il iud mobile per lineam rectam, &longs;ed arcuatim &longs;ur&longs;um elu ctatur: propterea quòd non ad idem punctum, â quo moueri cepit, fit relap&longs;us, verùm ad procur&longs;um jaculan­tis in anteriora profertur. Itaque; auem in volatu deijce­re volentes, illius volatum tanti&longs;per oculis & arcu in­tentis &longs;equuntur, & tum in ip&longs;o motu &longs;agittam ejacu­lantur: qui motus non videtur fieri per lineam rectam. Vt &longs;i auis ex b in f reratur, &longs;agitta per lineas mb.oc illius volacum &longs;ecuta, in lineà demum ad à neruo excu&longs;&longs;a ean dem figet in g. at verò ex a in g non ni&longs;i arcuatim & per lineam inflexam, cuju&longs;modi ahig euadit: propterea quòd motus &longs;agittæ videtur compo&longs;itus ex illo motu, quo ad motum arcus, & quo à neruo impul&longs;a mouetur: at verò motus, quo cumarcu mouetur, e&longs;t circulatis ha­bens centrum in oculo &longs;agittantis: motus ergo ab hoc in &longs;agittam deiuatus, ac pronde motus ex utroque; mix­tus et circularis. De&longs;cribatur arcus mn, cujus centrum moulo l, &longs;emidiameter verò &longs;agitta al: quæ ubi per ar­cum ma moueri cæpit, ab alio impul&longs;u à neruo deriuato perlineam agitur ad: dico motum ex utroque mixtum, nimirum ex motu man, & ex motu ad non po&longs;&longs;e fieri pe lineam rectam. Sit enim motus in ad ad motum in man, ut linea recta ap ad arcum aq: & a&longs;&longs;umatur linea qh æqualis lineæ ap, eritque; motus compo&longs;itus ex ap. aqin h: &longs;imiliter o&longs;tendemus motum in i & g componi ex motu recto & circulari: dico per puncta hig non pol­&longs;e dci lineam rectam. Sit enim, &longs;i fieri pote&longs;t, linea ab ig recta, & ex puncto q ducatur linea tangens circulum in q, quæ utrimque; producta &longs;ecet lineas lf. ld in punctis s. u: eruntque; lineæ qs. qu inter &longs;e æquales: quibus ex puncto i ducatur linea parallela ix, eritque; angulus ixq re ctus, quia ergo in triangulo hxi duo anguli hxi. xhi du­bu; agulis hqu.qhu trianguli hqu &longs;unt æquales, uterque; utrique, erunt &longs;imilia inter &longs;e; ac proinde ut hi ad hq, ita xi ad qu, hoc e&longs;t ad qs illi æqualem. e&longs;t autem linea hxæqualis lin: æ hq: igitur & linea xi erit æqualis lineæ qs,quod e&longs;t abiuidum: &longs;equeretur enim lineas is. xq in centro l concurrentes e&longs;&longs;e parallelas. Re&longs;pondeo ad primum, motum glebuli, quo gyrando ad metam va­dit, e&longs;&longs;e compo&longs;itum ex impui&longs;u recto, quem ip&longs;i con- fert puluis pyrius à tergo incen&longs;us, & eximpul&longs;u latera li, quem viarum &longs;eu eanaliculorum anfractus globulo e­rumpenti conciliant: partes enim globuli prominen­tes &longs;ulcis impre&longs;&longs;æ, eo&longs;dem ductus &longs;equendo, illà gyra­tione globulum reuoluunt; quem motum adjuuat ig­nis eadem viá pabulum &longs;equendo, & globulum impel­lendo: dico ergo hunc motum partim &longs;imilem illi mo­tui, quo rota circumagitur, partim di&longs;similem: propter­ea, quòd globulus circa centrum mobile, rota autem circa immobile reuoluatur. At verò trochus aut turbo, dum gyrando in aëre labitur, motu pror&longs;us &longs;imi&longs;i fertur: nam ex impul&longs;u funiculi multis &longs;piris re­uoluti & retracti in gyrum agitur cirea mobile cen­trum: quod &longs;uà grauitate inter gyrandum de&longs;cendit. at verò impul&longs;us, quo rota aut turbo circulariter moue tur, &longs;i non impediatur, non circulari, &longs;ed motu recto mo uebitur: quemadmodum exemplo illarum rerum, quæ ad motum rotæ circumaguntur, o&longs;tendimns. Itaque; &longs;i ca­tenula conuoluta unà extremitate in illiu plano firme­tur, videbis ex illâ vortigine &longs;en&longs;im reuolui, & demum in lineam tangentem eju&longs;dem circuli extendi. Ita tro chus aut turboaquà con&longs;per&longs;us in motu re&longs;iccatur, dum aquæ guttulæ ex illo impul&longs;u lineam rectam &longs;equendo auelluntur. Simili ergo modo impul&longs;us, qui globu­lum reuoluit, &longs;i non impediatur, lateraliter, & per line- am rectam mouebit. quod quidem cotabit, &longs;i globu­lum fiabilem &longs;ub&longs;tituas: ex motu enim gyrationis in atomos infinitas di&longs;sipabitur. At verò continuitas par­tium globuli di&longs;&longs;olui nequit ob firmitatem, neque; late­raliter moueri ob re&longs;i&longs;tentiam illarum partium, quæ im­pul&longs;u contra io aguntur: quòt enim lineæ tangentes, tot: dem ine&longs;&longs;e videntur impul&longs;us: itaque; centrum glo­buli tantò magis detinetur in lineà rectà, quantò majori velocitate in gyrum mouetur. Dices quam ob rem crgo turbo, dum &longs;uper axe mouetur horizonti parallelo, non eandem firmitatem habet &longs;ui centri à partibus cir­cumactis? neque enim eidem puncto in&longs;i&longs;tit axis, verùm huc illuc incerto motu oberrat. Re&longs;pondeo id ab in æquali illarum partium &longs;itu, quibus planum tangit, prouenite: cùm non in puncto fiat contactus. quia ergo in &longs;uperficie illius plant a&longs;perà & in æquali partes aliæ &longs;unt depre&longs;&longs;æ, aliæ prominentes & verruco&longs;æ, nece&longs;&longs;e muta­tionem fieri in motu: dum vel &longs;ub&longs;idet in lacunas, vel ad tubercula offendit. Ad &longs;ecundam objectionem, di­co &longs;agittam circulariter moueri ex illo motu, quo cum arcu mouetur; impul&longs;us enima centro detinetur, quò minùs per lineam rectam moueat: at verò motus &longs;agit­tæ à neruo excu&longs;&longs;æ, quia à nullo detinetur, per lineam fit mediam inter tangentem & lineam rectam, &longs;iuè per di­a netrum pærallel ogrammi, cujus latera &longs;unt in propor- tione illorum motuum. Deinde e&longs;to demus impul&longs;um lateraliter abducentem e&longs;&longs;e circularem, non tamen &longs;e­quitur motum compo&longs;itum e&longs;&longs;e circularem: nam mo­tus quidem compo&longs;itus ex motu recto ap & circulari a q non in h, ut &longs;upponebatur, verùm in y abducit mobile, propterea quòd interuallum motus circularis in fine motus compo&longs;iti &longs;it æquale arcui aque &longs;imiliter dum ex y per lineam fertur yz æqualem lineæ ap, impul&longs;u cir­culari &longs;patium tran&longs;mittit zt æquale &longs;patio py &longs;eu arcui qs: dico puncta ayt e&longs;&longs;e in lineàrectà, ac proinde mo­tum compo&longs;itum ayt rectum non verò circularem. Ducantur enim diametri ay. y t: quia ergo an­gulus zyt angulo pay, hic autem angulo alterno ayqe&longs;t æqualis, erit eidem angulus zyt ad verticem æqua­lis, ac proinde linea ayt recta. Ratio autem quam ob­rem impul&longs;us non ni&longs;i per lineam rectam moueat, e&longs;t hæc: quia cùm motus &longs;it via ad conjunctionem &longs;eu uni onem cum &longs;uo termino, ad quem mouetur, erit non &longs;ui &longs;ed finis gratia, ac proînde &longs;icuti nihil deficere, ita nihil abundare debet: at verò &longs;icuti in vià rectà nihil de e&longs;t ad finem con&longs;equendum, ita omnes reliquæ abundant: a­bundare enim dicitur, ab&longs;que; quo finis pote&longs;t obtineri. Deinde cùm impul&longs;us &longs;it agens nece&longs;&longs;arium, habebit & actionem & modum agendi determinatum; determi­natio autem non ni&longs;i in lineà rectâe&longs;&longs;e pot&longs;t, cùm hæc &longs;it una, lineæ verò obliquæ infinitæ. Conf matur ex modo agendi reliquorum agentium naturalium, quæ non ni&longs;i per lineas rectas operantur.

Propo&longs;itio IV.

Impul&longs;us in quolibet puncto circuli per lineam fit tangentem.

QVia enim motus e&longs;t rectus per pro: 3. talis autem e&longs;&longs;e non pote&longs;t in circulo, igitur &longs;i incipiat ab ali­quo puncto circuli, cadet immediaté po&longs;t illud pun­ctum extra peripheriam illius circuli: non pote&longs;t au­tem cadere intra circulum, cadet igitur extra circulum. Probatur, punctum circuli immediatè ante contactum verbi gratia a impellit o ad motum rectum: punctum ergo immediatè po&longs;t illum contactum erit cum duobus pun ctis a & o in lineà rectà, aut certè ad hujus rectitudinem quam proximè fieri pote&longs;t, accedet: at verò intia peri­pheriam circuli nullum e&longs;&longs;e pote&longs;t punctum, qudcum duobus illis punctis a & o &longs;it in lineà rectà, aut ad natu­ram lineæ rectæ quam proximè accedat, verum ad ma­iorem curuitatem: cùm nece&longs;&longs;ariò &longs;it in peripheria ali­cujus circuli minoris. Cadt enim, &longs;i fieri pote&longs;t, intra circulum illud punctum, per quod ducitur linea recta, & &longs;it b: de&longs;cribatur autem circulus minor afp tangens priorem in a: quód &longs;i ergo punctunm b cadit extra pe­ripheriam hujùs circuli, erit angulus bae minor quidem recto, major autem angulo &longs;emicirculi fae contra prop: 16. tert: Verùm quia po&longs;&longs;et quis dicere illud punctum nece&longs;&longs;ariò cadere intra omnes circulos etiam in infini­tum minores, propterea quòd angulus &longs;emicirculi &longs;it major quouis angulo acuto: alià ratione îdem o&longs;ten­demus. producatur ergo linea ab utrimque; in g. i &longs;ecans circulum in g, arcus autem ag diuidatur bifariam in b, & ducatur linea bal; eritque; angulus hab, atque; huic ad verti- cem æqualis angulus ial major angulo contactus cah,atque; huic æquali angulo kad: multo ergo major angu­lus gab, atque; angulus iad angulis contactus cah. kad: puncta ergo circa contactum circuli a majori inter­alo ab&longs;untà lineà quauis &longs;ecante, quarn à lineà conta­ctus, ac cum illis punctis, quæ in linea &longs;unt tangente, magis accedunt ad naturam lineæ rectæ, quam cum il­lis punctis, quæ in lineà &longs;unt &longs;ecante: motus eigò à con­tactu per lineam fit tangentem. Quæ igitur circulari­ter mouentur, &longs;i in illà gyratione ab hypomochlio libe­rentur, motu deinceps recto feruntur, facto initio mo­tus abillo puncto circuli, in quo ab hypomochlio avel­luntur. Ita ergo lapis fundà circumactus, ubi ex illà ro­tatione impul&longs;um collegit, laxatà habenà au olat motu recto per lineam tangentem circuli, cujus &longs;emidiame­ter e&longs;t longitudo fundæ.

Propo&longs;itio V.

Impul&longs;us æqualis eodem velæquali tempore per &longs;patium mouet æquate.

MAgnitudo &longs;eu exten &longs;io ine&longs;t motui non per&longs;e, &longs;ed ratione loci in quo fit motus; motum enim mag num dicimus, qui magno, paruum qui paruo &longs;patio con tinetur; &longs;iuè actu habeat illam exten&longs;ionem, &longs;iuè virtu- aliter tantum: ut cùm idem &longs;patium currendo aut am­bulando &longs;æpiùs remetimur. Quia verò eju&longs;dem aut æqualis magnitudinis eadem e&longs;t men&longs;ura: e&longs;t autem nen&longs;ura motus tempus: erit quoque; eju&longs;dem aut æqua­lis motus idem tempus. Motus ergo æqualis in tempo­re æquali per &longs;patium fit æquale: & cùm impul&longs;us &longs;it agens nece&longs;&longs;arium, motunque; producat &longs;ibi æqualem, per prop: 2. æqualis impul&longs;us in eodem vel æquali tem pore per &longs;patium mouebit æquale.

Definitio.

Impul&longs;us qui mínori tempore per &longs;patium mouet æquale aut majus, dicatur velox qui verò majoritempore per &longs;patium mouet æquale aut minus, dicatur tardus.

VT &longs;i mobile H per &longs;patium de in tempore ab minori, mobile verò K per idem &longs;patium de, aut huic æquale fg in tempore abc májori moueatur impul&longs;us quo Hmouetur velox, quo autem K mouetur dicetur tardus. velociùs enim &longs;patium tra&longs;mitti dicimus, in quo mobi­ le minùs immoratur, &longs;eu ut Atomi&longs;tæ volunt, in quo paucioribus morulis interquie&longs;cit. Quod autem mi- nori tempore per &longs;patium æquale, idem quoque; minori tempore per &longs;patium majus mouetur. Diuidatur enim exce&longs;&longs;us temporis bifariam in i: atque; hujus iemifsis bi ad­datur minori ab, eritque; tempus compo&longs;itum abi majus quidem minori ab, minus verò tempore majori abc. in tempore ergò abi &longs;patium majus quam de, ac proinde in minori tempore &longs;patium majus perambulabit. Eo­dem modo o&longs;tendemus, &longs;i quid æquali tempore per &longs;patium majus moueatur, idem in minori tempore per &longs;patium majus moueri: &longs;i nimirum hujùs exce&longs;&longs;um bi­fariam &longs;ecemus: nam &longs;patium illud æquale, atque; hujus &longs;emi&longs;&longs;em in minori tempore pertran&longs;ibit.

Propo&longs;itio VI.

Impul&longs;us major eodem vel æqualis tempore per &longs;patium majus, minori verò tempore per &longs;patium mouet æquale.

IMpul&longs;um magnum dicimus non exten&longs;iué, &longs;ed inten &longs;iué, cujus perfectionem &longs;equitur velocitas motus. quia ergo major velocitas in minori tempote per &longs;pati­um mouet æquale aut majus, per defin: impul&longs;us verò major majorem velocitatem producit, propterea quòd agens &longs;it nece&longs;&longs;arium, motumque; producat &longs;ibi æqua- em: mouebit &longs;ane eodem vel æquali tempore per &longs;pa­tium majus, minori verò tempore per &longs;patium æquale.

Propo&longs;itio VII.

Velocitas motus eandem rationem habet quam interualla, rati­onem verò &longs;uorum temporum reciprocam.

SIt velocitas H dupla velocitatis K: dico hujus interual lum in ratione quoque; e&longs;&longs;e duplà ad illud interuallum,

H. K. per quod velocitas &longs;ubdupla eodem vel æquali tempo­re mouetur: at verò tempus, quo velocitas dùpla per &longs;patium æquale mouetur, in ratione &longs;ubduplá ad tem­pus velocitatis minoris, Vt &longs;i velo citas H in tempore ab,velo citas autem K in tempore abc per idem &longs;patium de,aut illi æquale fg moueatur, erit ut velocitas H ad veloci­tatem K, ita tempus abc minoris velocitatis ad tempus abmajoris velocitatis. Quia enim velocitas motus &longs;umi­tur à magnitudine interualli, erit in eadem ratione in quâ interuallum, ac proinde velo citas dupla per &longs;pati um mouebit duplum. E&longs;t autem tempus men&longs;ura cu­ju&longs;que; velocitatis, minor quidem majoris, major autem mi noris; quot igitur magnitudines minoris interualli in majori, totidem men&longs;uræ velocitatis majoris in men&longs;u­râ velocitatis minoris continentur.

Propo&longs;itio VIII.

Velocitas à principio motus per lineam perpendicularem e&longs;t æqualis grauitati, minor verò per lineam inclinatam.

IMpul&longs;us, quó magis impeditur ab alio impul&longs;u, eò mi nùs mouet: e&longs;t autem grauitas impul&longs;us deor&longs;um &longs;eu ad mundi centrum mouens; in lineà ergo perpendicu­lari quia â nullo impeditur impul&longs;u, e&longs;tque; agens nece&longs;&longs;arium, motum producet &longs;ibi æqualem, eritque velocitas motus æqualis grauitati. In lineâ verò inclinatâ, quia grauitas impeditur ab hypomochlio, mouebit tantò minús, quantò magis impeditur, per prop: 14. ac proin­de velocitas erit minor grauitate. Veloc ras ergo a prin­cipio motus per lineam perpendicularem e&longs;t æqualis grauitati, minor verò per lineam inclinatam.

Propo&longs;itio IX.

Velocitas continuò augetur in motu naturali, minuitur in motu violento.

GRauia enim quò e loco altiori cadunt, majori vi­olentià incidunt: violentia autem major eximpul- &longs;u majori, qui illo de&longs;cen&longs;u continuò majus ac majus capit augmentum. Itaque; videmus globos ferreos à ma chinà bellicà & vi ignis alti&longs;simè extolli, ut relap&longs;u lon­giore impul&longs;um colligant majorem ictuque; violentiore urbium tecta d ruant. Sic etiam fi&longs;tucis altiùs &longs;ublatis palos ad gunt & terræ magis infigunt. Similiter pon­dus è filo pendulum, quò magis dimouetur â &longs;ua &longs;tatio­ne, majori vi recutrit, & ultra &longs;tarionem procurrit: qui excur&longs;us non ad grauitatem, &longs;ed ad impul&longs;um illo re­cur&longs;u collectum referri pote&longs;t. At verò impul&longs;us ma­jor eodem vel æquali tempore per &longs;patium majus, mi­nori verò tempore per &longs;patium æquale aut etiam majus mouet per prop: 6. ac proinde per definitionem majri velocitate. velocitas ergo continuò augetur in motu naturali, quod primò erat demon&longs;trandum. Quæ au­tem motu violento mouentur, cuiu&longs;modi projecta &longs;eu manu, &longs;eu machinà, à principio quidem veloci&longs;simè, in­de minùs velociter mouentur, impul&longs;u veluti &longs;ene&longs;cen­te: quia nimirum hujus principium e&longs;t externum, à quo in motu &longs;eparantur: virtus autem finita, quæ non ni&longs;i in tempore & per &longs;patium mouet finitum: non igitur ex­tra illud tempus mouere, ac proinde neque; in &longs;ubiecto con&longs;eruari pote&longs;t. Emoritur autem &longs;eu naturâ &longs;uà, &longs;eu quia grauitas contraria hunc &longs;en&longs;im atterit minuitque: ad cuius decrementum grauitas magis ac magis inuale&longs;cit: unde priusquam vincat, motu mixto ferri, demum ubi præualuit, reuer&longs;ionem fieri videmus. In motu verò naturali principium motus e&longs;t internum, nimirum gra­uitas, & qui à grauitate na&longs;citur impul&longs;us: qui cùm &longs;it agens nece&longs;&longs;arium, motum producet &longs;ibi æqualem, & prius quam finiat hunc motum, continuó ex eadem ra­dice alius atque; alius impul&longs;us rena&longs;cens velocitatem mo tus continuo augebit incremento. Dices quam ob rem ergo grauia, dum in hypomochlio quie&longs;cunt, nihilo ma gis grauitant, &longs;i continuo veluti fluxu inde na&longs;citur im­pul&longs;us? Re&longs;pondeo impul&longs;um quidem continuo fluxu à grauitate rena&longs;ci, verùm quantùm grauitas producit, tantundem re&longs;i&longs;tentia & quies violenta in hypomo­chlio ab&longs;umi: quou&longs;que; ergo grauia quie&longs;cunt, idem manet impul&longs;us, qui nequit ab q motu in &longs;ubiecto con eruari. Qui opinantur grauia non à &longs;e ip&longs;is, verùm à &longs;uo magnete tellure moueri quæ opinio non caret probabilitate, dicent utriu&longs;que; moius principium e&longs;&longs;e externum: verùm in his, quæ prociuntur, in motu &longs;e­parari, atque ita &longs;en&longs;im deficere impul&longs;um; ob retractio­nem verò magneticam, ubi jam præualuit, non aliter quam à gauitate fieri conuer&longs;ionem motus. Quæ au­tem moueri dicuntur à grauitate, habere impul&longs;um à tellure, atque; eo modo, quo ferrum ad &longs;uum magne­tem moueri, at verò velocitatem ex illà tractione con- tinuatà na&longs;ci, dum impul&longs;us &longs;ibi ip&longs;i in&longs;tat non aliter quam &longs;i à tergo impelleretur.

Propo&longs;itio X.

Incrementa velocitatis eadem ratione fiunt in motu recto & inclinato.

TAmet&longs;i grauitas in lineà inclinatâ deficiat ab ill perfectione, quam habet in lineà perpendiculari, non tamen eo modo, quo in lineà horizontali quie&longs;cit­tota: exce&longs;&longs;us enim illius partis, quæ cum centro extra hypomochlium cadit, à nullo impeditur: & cúm &longs;it a­gens nece&longs;&longs;arium, motum producit &longs;ibi æqualem. quia verò velocitas continuò augetur in de&longs;cen&longs;u, &longs;icuti gra­uitas perfecta in lineà perpendiculari &longs;e habet ad &longs;uum augmentum, ita grauitas diminuta in lineà inclinatà &longs;e habebit ad &longs;uum augmentum. Moueatur enim ex aidem mobile per lineam perpendicularem abc & perli- neam inclinatam ade: quia ergo motus ad motui ab, & motus ae motui ac e&longs;t æqualis ut prop: 13. o&longs;tendemus: &longs;unt autem duo triangula dab. eac &longs;imilia inter &longs;e, erit ut bc ad ba, ita de ad da, incrementa nimirum velocita­tis motus in linea perpendiculari & lineà inclinata. In crementa ergo velocitatis eadem ratione fiunt &c.

Propo&longs;itio XI.

Impul&longs;us in quolibet motu &longs;eu recto, &longs;eu inclinato e&longs;t major gra­uitate.

MOtum in quolibet puncto lineæ perpendicularis e&longs;&longs;e majorem &longs;uà grauitate nullum e&longs;t dubium: nam cùm velocitas cum ip&longs;o motu incipiat augeri, &longs;icu ti à principio e&longs;t æqualis grauitati, ita in progre&longs;&longs;u erit major grauitate. At verò de motu per lineam inclina­tam dubitari pote&longs;t: propterea quód à grauitate fiat im pedità, ac proinde minori: id tamen hac ratione o&longs;ten­demus. Grauitas in lineà inclinatà eò magis impeditur à &longs;uà velocitate, quò magis hæc inclinatur, e&longs;tque; &longs;inus an guli inclinationis idem qui grauitatis exce&longs;&longs;us: uti prop: 14. o&longs;tendemus: grauitas ergo per lineam perpen­dicularem ad grauitatem per lineam inclinatam, ut &longs;i­nus totus ad &longs;inum complementi anguli inclinationis, ac proinde ut linea ab ad linea ad. at verò velocitas in b majorem rationem habet ad velocitatem in aliquo pun cto f, cúm omni magnitudine datà minor a&longs;&longs;umi po&longs;sit: e&longs;t autem velocitas in f major &longs;uà grauitate: erit ergo velocitas in d major quoque; eadem grauitate, cùm majo­rem rationem habeat velocitas in b ad velocitatem in f,quam ad velocitatem in d. Idem de quouis alio pun­cto o&longs;tendemus. impul&longs;us ergo in quolibet motu &longs;eu re cto, &longs;eu inclinato e&longs;t major grauitate.

Propo&longs;itio XII.

Incrementa velocitatis rationem habent quam temporum quadrata.

QVia virtus locomotiua eo modo augetur, quo tri­angulum &longs;ibi &longs;imile manens, per po&longs;it: 5. propte­rea quòd hujus augmentum &longs;it petfectio inten&longs;iua; cùm ex illo puncto quietis veluti late&longs;cit, angulum con &longs;tituit &longs;ui augmenti, majorem minoremuè pro cuiu&longs;que; perfectione, quam obtinet in principio motus, &longs;iuè ex naturâ &longs;uâ, &longs;iue ex impedimento: majori enim perfecti­oni maior angulus debetur. Sit primùm angulus nag&longs;emi&longs;sis anguli recti; tempus verò ag in minuta ab. bc. cd. de. ef.fg æqualiter diui&longs;um: velocitas ergò motus augetur impul&longs;u auge&longs;cente in primo quidem minuto in hb, in 2. in ic, in 3. in kd, atque; itæ con&longs;equenter æquatà areà illius trianguli rectanguli, cujus longitudo nume­rus minutorum, ba&longs;is verò terminus augmenti. Quia verò eadem e&longs;t ratio motus & virtutis impul&longs;iuæ, vir­ tus quidem dupla in eodem aut æquali tempore moue­bit per &longs;patium duplum: quòd &longs;i ergo in primo minu­ro ab virtus a late&longs;cens, cum quà pariter cre&longs;cit veloci­tas motus, terminum habet &longs;ui incrementi in hb, in &longs;e­cundo minuto in ic, in 3. in kd &c. erit ut triangulum re­ctangulum iac ad triangulum rectangulum hab, ita &longs;patium decur&longs;um in duobus minutis ad &longs;patium decur &longs;um in uno minuto; at verò duo triangula iac.hab &longs;unt &longs;emi&longs;&longs;es duorum quadratorum ipac. hoab. ac pro­inde in eàdem ratione, nimirum duplicatà ejus, quam ha­bent latera ic.hb: igitur ut quadratum lateris ic ad qua­dratum lateris hb, ita motus duorum minutorum ad motum unius minuti; propterea quòd latus ca ad latus ba eandem habeat rationem, quam latus ic ad latus hb,ac proinde illorum quadrata in eadem quoque, ratione, nimirum duplicata. Itaque; &longs;i quadratum lateris ab, hoc e&longs;t primi minuti, &longs;ubtrahas â quadrato ac &longs;ecundi minu­ti, numerus reliquus dabit velo citatem motus in eodem minuto: ut &longs;i cubitum unum vg. perambulet in primo minuto, hujus quadratum, ide&longs;t unum, ab illius quadra to, id, e&longs;t â quatuor &longs;ubtractum relinquit tria totidem cubitorum illi &longs;patio, per quod a mouetur in minuto 2. tribuenda. Similiter quia 3. minutis conficit cubitos 9. ablato ex his quadrato &longs;ecundi minuti, numerus reli­quus dabit velocitatem 5. cubitorum, qui minuto 3. de­bentur. Rur&longs;um â numero 4. minuti in &longs;e ducto, ide&longs;t 16. ablatis 9. quadrato tertij minuti rem anet numerus 7. pro 4. minuto: totidem ergo cubitorum &longs;patium trans­mittit mobile a in minuto quarto. Quód &longs;i angulus augmenti major &longs;it aut minor &longs;emi&longs;&longs;e anguli recti, ut angulus qag. aut rag, quod quidem contingit, cùm vir­tus impul&longs;iua magis aut minùs e&longs;t inten&longs;a, tum quidem illa virtus magis perfecta ex illo puncto continuò majo ra &longs;umit incrementa: eadem tamen demon&longs;tratio, atque; eadem e&longs;t proportio utrobique;, proptera quòd parallelo­gramma in proportione quoque; &longs;int duplicatá &longs;uorum laterum &longs;imul &longs;umptorum.|

Propo&longs;itio XIII.

Motus per lineam perpendicularem & lineam inclinatam, quo­rum terminos conjungit linea recta perpendicularis ad lineam in­clinatam, inter &longs;o junt æquales.

ÆQuales dico non velocitate, quæ minor e&longs;t in lineà inclinatà, &longs;ed duratione: hoc e&longs;t &longs;i ex eodem puncto incipiat motus Vg. ex b, & unum quidem mobile per li­neam perpendicularem ba, alterum verò hulc æquale per lineam bf ad horizontem inclinatam moueatur: a&longs;­&longs;umpto quolibet puncto in lineà perpendiculari Vg. a,linea ex hoc puncto educta perpendicularis ad lineam bf locum terminabit in f, ad quod mobile eodem tem­ pore per lineam bf, quo alterum mobile per lineam badecurrit. Ducatur enim ex puncto contactus f linea feparallela lineæ perpendiculari ba, & producatur in g; ad quam ex centto grauitatis d educta &longs;it linea perpendicu laris dc, di&longs;tantia nimirum centri à lineà hypomochlij f g: e&longs;t autem linea df &longs;emidiameter circuli, di&longs;tantia eju&longs;­dem centri ab hypochlio, quam obtinet in lineâ perpen diculari ba. quia ergo impul&longs;us augetur in ratione di­&longs;tantiæ centri ab hypomochlio, per Po&longs;it: 6. motunque; pro ducit &longs;ibi æqualem, per prop: 2. velocitas autem motus eandem rationem habet quam interualla, per prop: 7. e­rit ut fd impul&longs;us major ad dc impul&longs;um minorem, ita motus in ba ad motum in bf: proptorea quód triangula­abf.fdc &longs;int &longs;imilia, & linea dc perpendicularis, ac proinde linea quoque; af, &longs;imilis lineæ perpendiculari dc, perpendi­cularis.

Propo&longs;itio XIV:

Motus per lineam minùs inclinatam e&longs;t velocìor motu per li­neam magis inclinatam, in ratione, quam habent &longs;inus complemen­ti illarum inclinationum.

DVcantur ex puncto a lîneæ ab. ac. ad. ae. af, & &longs;it li­nea ab horizontalis, linea verò at perpendicularis, reliquæ lineæ ad horizontem inclinatæ: dico idem mo­bile o verbi grat: inæqualiter moueri, velociùs quidem in lineà ae minus inclinatà, minùs autem velociter in li­neà ad magis inclinatà, e&longs;&longs;eque; rationem velocitatis in aead velocitatem in ad, ut &longs;inus anguli ats ad &longs;inum angu­li atr. Ex punctis contactus qrs demittantur lineæ perpendiculares qt.rt.st: & aliæ lineæ perpendiculari at parallelæ qg.rh.si &longs;ecantes mobile in k. n. u, ex centro au tem o ducantur lineæ perpendiculares ad lineam hypo­mochlij oa. ob. og, eruntque; lineæ qg. rh. si lineæ hypo­mochlij. Quia verò angulus tsi, hoc e&longs;t angulus sh ex- ternus major e&longs;t angulo trh interno & oppo&longs;ito, erit an gulus gso angulo bgo, & latus go latere bo majus: &longs;unt autem latera go. bo di&longs;tantia centri grauitatis. Quia er­go maior impul&longs;us in go maiori, quam in bo minori di­&longs;tantià; erit per prop: 6. velocior motus in linea as mi­nús inclinatá, quam in lineà ar magis inclinatà. Quòd autem velocitas motus &longs;it in ratione, quam habent cor­dæ, &longs;eu &longs;inus complementi inclinationum, ita o&longs;tende­mus: quia ut so ad go, ita corda at ad cordam as, & ut æqualis so ad ob, ita eadem corda at ad cordam ar: erit quoque; ut og ad ob, ita as ad ar. at verò ut cordæ as. ar,ita illarum &longs;emi&longs;&longs;es al. am &longs;inus angulorum apl. apmqui æquales &longs;unt angulis ats.atr angulis complementi inclinationis, ob parallelas ts. pl, & tr. pm. Igitur ut ogad ob, ita &longs;inus complementi angulorum inclinationis, quod erat o&longs;tendendum.

Propo&longs;itio XV.

Motus ex eodem puncto per lineas &longs;ubten&longs;as &longs;unt æquales motui per diametrum eju&longs;dem circuli.

MOueatur ex puncto b mobile per lineas bi. bh.bg. bf.be ad horizontem inclinatas, hoc e&longs;t per cordas arcuum bes.beh.beg.bef.be: dico eodem tempore per cordam bf, aut bg, quo per diametrum eiu&longs;dem circuli ba motum terminari. Quòd &longs;i enim ex puncto a du cantur lineæ rectæ af. ag, erunt anguli afb. agb in &longs;emi­cirulo recti; ac proinde ex iam demon&longs;tratis motus in ba motui in bf & bg duratione æqualis. Simili modo &longs;i ex punctis befg in a terminetur motus, erunt lineæ be.bf. bg perpendiculares ad ae. af. ag, ac proinde motus in b a motui in ea. fa. ga æqualis. At verò &longs;i ex alio puncto Vg a incipiat motus, neque; ad idem cum diametro pun­ctum terminetut, cuju&longs;modi linea ab, er t motus hujus motui in diametro ba inæqualis. Ducatur enim ex a in a linea a a, eritque; motus hujus motui ba, ide&longs;t motui ad æqualis: linea verò gb perpendicularis ad ab motum ter­minabit in b æqualem motui ag: e&longs;t autem linea ag mi­nor quam ad motus ergo in ag, ide&longs;t motus huic æqua lis in ab minori fit tempore quam in a.

Propo&longs;itio XVI.

Motus grauitatis per lineam magis inclinatam in majori à centro di&longs;tantià, tempore verò æquali terminatur.

MOueatur mobile à puncto b per lineas ba. bi. bh. bg bf be; dico &longs;olam lineam perpendicularem ba in centro a, reliquas omnes extracentrum, atque; ex inclina­tione majori ad majus interuallum terminari: ut quia angulus abh e&longs;t major angulo abi, erit terminus mo­ tus, quem grauitas inducit in lineâ bh, remotior à cen­tro, quàm in lineâ bi. Ducantur enim à centro a lineæ ai. ab perpendiculares ad bi. bh, eritque; terminus motus gra­uitatis in i & h ob breui&longs;simam di&longs;tantiam, quæ e&longs;&longs;e po­e&longs;t in illis linis; quód &longs;i enim ex i moueatur in st, quia illo progre&longs;&longs;u lineæ à centro ductæ fiunt majores, ma­jor enim as angulo recto ais &longs;ubten&longs;a quam ai, mobile motu naturali à centro magis abduceretur, quod fieri nequit. Quia ergo linea ag major e&longs;t quàm linea ai,erit linea abc dem multò major: igitur punctum h ter­minus motus in lineà magis inclinatà, majori, punctum verò i terminus motus in lineà minús inclinatâ, minori à centro abe&longs;t interuallo. Quia vetò uterque; motus tam per lineam ai quam per lineam ah e&longs;t æqualis motui per lineam perpendicularem ab, propterea quòd lineæ perpendi­culares as. ah utrumque; motum conjungunt per prop: 13. erit motus at motui ab æqualis, ac proinde in tempore æquali.

Propo&longs;itio XVII.

Motus grauitatis ex eodem puncto per lineas ad horizontem in­clinatas in circulum terminatur, cuius diameter e&longs;t di&longs;tantia inter illud punctum & mundi um.

MOueatur ex puncto b mobil eju&longs;dem rationis per lineàs ad horizontem inclinat as bi. bh. bg. bf. &c. &longs;it autem mundi centrum a, & linea perpendicularis ba,dico motum per lineas bi. bh. bg. bf &c. in circulum ter minari, cujus diameter linea perpendicularis ab di&longs;tan­tia inter b & mundi centrum a. Ducantur enim à cen­tro a lineæ ai.ah.ag.af &c. perpendiculares ad bi.bh.bg. bf, eruntque; puncta i.h.g.f termini motus à grauitate: propterea quòd minima &longs;it hæc di&longs;tantia à mundi cen­tro a. Quia verò anguli aib.ahb.afb &longs;unt recti ean­dem habentes ba&longs;im ab. erunt in eodem &longs;emicirculo bef g hia, cujus diameter linea ba perpendicularis, di&longs;tantia inter b & mundi centrum.

Propo&longs;itio XVIII.

Velocitas in fine motus æquali tempore per &longs;patium mouet du­plum velocitatis eodem motu collectæ.

VT in fig: 5. &longs;i velocitas motus a in tempore ac conti­nuò augeatur; quia hujus augmentum e&longs;t perfe­ctio inten&longs;iua, ac proinde eo modo augetur, quo trian­gulum &longs;ibi &longs;imile manens per po&longs;it: 5. erit velocitas in fine motus, ut ba&longs;is eju&longs;dem trianguli bc. Moueatur er­go hæc velocitas in e, & &longs;it tempus ec æquale tempori ac, eritque; velocitas illo motu colecta quadratum bcdeduplum trianguli abc, propterea quòd eandem ba&longs;im bc, altitudinem verò habet æqualem. Quia ergo virtus dupla in eodem vel æquali tempore per &longs;patium mouet duplum, e&longs;tque; eadem ratio velocitatis & interualli, velocitas in fine motus eodem vel æquali tempore per &longs;patium mouebit duplum &c.

Propo&longs;itio XIX.

Velocitas in motugrauium collecta ultra &longs;tationem defert mo­bile.

STatio quidem grauium e&longs;t centrum terræ, ponderis verò è filo penduli linea perpendicularis, in quà de- mum mobile ex illâ agitatione conquie&longs;cit. Quòd &longs;i ergo &longs;eu corpus graue ad centrum, &longs;eu perpendiculum in &longs;uam &longs;tationem moueatur, non &longs;tatim conquie&longs;cit ex hoc motu &longs;iuè in centro, &longs;iuè in lineâ perpendiculari, verùm ultra hos limites procurrit & recurrit, atque; eò ma­gis, quò circuli majores. Quod quidem in perpendicu­lo experientià con&longs;tat: de grauium verò à centro excur &longs;u licet nulla experientia habeatur, id tamen &longs;imilitudo rationis euincit: non enim minùs contra natu­ram grauitatis e&longs;&longs;e videtur in circulo à lineâ &longs;tatio­nis, quam in lineâ perpendiculari è centro efferi. Hujus autem ratio hæc: quia impul&longs;us in quolibet puncto, ac proinde in fine motus e&longs;t major grauitate: per prop: 11. e&longs;t autem agens nece&longs;&longs;arium per prop: 2. & non ni&longs;i per lineam rectam mouet &longs;uum mobile per prop: 3. &longs;uperabit ergo illam, quâ in centro firmatur, grauitatem, non mi­nùs, quæm cùm lapidem &longs;imilis impul&longs;us à centro lon­giùs abducit.

Propo&longs;itio XX.

Velocitas in motu collecta per æquaba &longs;uo augmento decremen­ta in quietem terminatur.

PErpendiculum liberè dimi&longs;&longs;um in &longs;uam &longs;tationem recurrit, atque; eodem motu continuato ultra &longs;tatio- nem excurrit. Quòd &longs;i ergo impul&longs;us ex illo recur&longs;u collectus aut idem maneat, aut continuò augeatur, quia per prop: 18. Velocitas in fine eodem vel æquali tempo­re per &longs;patium mouet duplum velocitatis ex illo motu collectæ, erit ex cur&longs;us major recur&longs;u: & quia ex quoli­bet recur&longs;u magis excurrit, erit motus perpendiculi in­finitus. At verò hic motus demum conquie&longs;cit: non ergo impul&longs;us augeri, aut idem e&longs;&longs;e pote&longs;t. Et quia per ar­cus excurrit & recurrit continuò minores, nece&longs;&longs;e im­pul&longs;um minui in illo a&longs;cen&longs;u; quia nimirum inter&longs;e mi&longs;centur, & in de&longs;cen&longs;u quidem per eandem lineam mouent grauitas & impul&longs;us, quem à grauitate conti­nuo fluxu na&longs;ci dicebamus: à &longs;tatione verò grauitas im pul&longs;ui reluctatur: quia nimirum contrarius impul&longs;us ab eâdem grauitate rena&longs;cens tollit partem &longs;ibi æqua­lem, per po&longs;it: 2. e&longs;tque; motus reliquus æqualis exce&longs;&longs;ui majoris ut Prop: 30. dicemus: &longs;icut ergo impul&longs;us conti­nuò decre&longs;cit ij&longs;dem, quibus augebatur augmentis, ita uelocitas à &longs;ummo augmento ad finem u&longs;que; motus con­tinuò fit minor; &longs;imul verò &longs;umpta æqualis velocitatià principio motus ad finem augmenti collectæ: ut &longs;i in &longs;ig: 9. perpendiculum ae ex e recurrat in b, & ex b excurrat in &longs;i a&longs;­&longs;umantur autem arcus bc. bd, & be.bf inter &longs;e æquales: dico augmentum velocitatis in e eju&longs;dem decremento in f, & augmentum velocitatis in c eju&longs;dem decremento in d e&longs;&longs;e æquale. Ducantur enim lineæ tangentes eg fg,& ch. d: eritque; inclinatio eg inclinationi fg, & inclina­tio ch æqualis inclinationi dh: propterea quòd anguli egfga, & anguli cha. dha &longs;unt æquales, impul&longs;us ergo gra­uitatis in e eju&longs;dem impul&longs;ui in f, & impul&longs;us grauitatis in c eju&longs;dem impuliui in d e&longs;t æqualis, ut con&longs;tat ex prop. 14. Quia ergo impul&longs;us æquales in e quidem & caugent, in f verò & d minuunt velocitatem motus, erunt æqualia velocitatis augmenta eju&longs;dem decremento; ac proinde velocitas in motu collecta per æqualia &longs;uo aug mento decrementa in quietem terminatur. Obijcies &longs;i velocitas excur&longs;us &longs;imul &longs;umpta e&longs;t æqualis velocitati in recur&longs;u collectæ, quia velocitas æqualis eodem vel æ­quali tempore per &longs;patium mouet æquale, eiunt excur­&longs;us & recur&longs;us inter &longs;e æquales: ac proinde motus per­pendiculi infinitus. Re&longs;pondent quidam excur&longs;um e&longs;­&longs;e minorem recur&longs;u: propterea quód illius motus à fu­niculo perturbetur, cujus partes inæqualiter mouen­tur: velociùs quidem centro propiores, minùs autem velociter à centro remotiores. Dum ergo hæ re&longs;titant, & minorum circulorum velocitatem morantur; illæ præcurrere fe&longs;tinant: nece&longs;&longs;e ex illà luctâ impul&longs;um mi­ui, ut non ni&longs;i ad minus interuallum &longs;e extendat. Hu­jus autem &longs;ignum e&longs;&longs;e illos &longs;inus, in quos funis contor­quetur, & veluti fluctuat. Verùm licet in fune, aut ca- tenà, cujus partes ex e lunt pondero&longs;æ, motus hic undo&longs;us &longs;ibi ip&longs;i &longs;it impedimento: non tamen hæc ratio lo­cum habet in perquam &longs;ubtili & tenui&longs;simo filo, cujus partes non ex &longs;e, veúm ex impul&longs;u ponderis appen&longs;i mouentur, eoque; præci&longs;o aut abrupto à motu conquie&longs;cunt. Deinde &longs;i ratio inæqualium circulorum perturbat il­lum motum, quo perpendiculum à &longs;ua &longs;tatione procur rit, turbabit quoque; rationem motus, quam ad &longs;e habent recur&longs;us: at verò hæcinæ qualitas nihil ob&longs;tat, quò mi­nùs recur&longs;us inter &longs;e &longs;int æquales: nihil ergo ob&longs;tabit, quò minùs excur&longs;us quoque; inter &longs;e &longs;int æquales. Præte­rea &longs;i funiculo pomus accedat medio inter hypemochlium loco, motum accelerabit; non igitur ex &longs;e motum aut pondus habet: propterea quòd negant maius pondus velocitatem augere. At verò &longs;i pars illa fili, quæ ob pon dus acce&longs;&longs;orium velociùs mouetur, &longs;uo quoque; pondere mouebatur, fiet &longs;anè, ut continuà hac ponderis noui ac­ce&longs;sione velocitas in infinitum augeatur. Dicendum ergò excur&longs;um perpendiculi continuò quidem mino­rem fieri recur&longs;u; cau&longs;am verò hujus inæqualitatis non in funiculo, &longs;ed in naturà circuli, in quo perpendiculum mouetur, &longs;itam e&longs;&longs;e. Quia enim velocitas motus conti­nuo fluxu augetur à grauitate, quæ ex inclinatione ma­iori ob maiorem violentiam hypomochlii minùs grauitat, impul&longs;us, quo perpendiculum recurrit, continuó qui- dem maiora &longs;umit incrementa: quia tamen in quolibet puncto circuli per lineas fit tangentes, quæ in recur&longs;u continuó magis ac magis &longs;unt inclinatæ; erunt in quo­libet puncto recur&longs;us minora huius velocitatis incre­menta: ita nimirum ut &longs;i arcus &longs;umantur æquales, ma­jor &longs;it acce&longs;sio velocitatis in arcu primo, quam in arcu &longs;ecundo: & velocitas in arcu circuli collecta minor ve­locitate in lineà rectà illi arcui æquali, quæ tangens &longs;it principii eiu&longs;dem motus circularis. Sicuti verò in re­cur&longs;u velocitas continuó & inæqualiter cre&longs;cit, ita in excur&longs;u, quia motus violentus, proportionaliter decre­&longs;cit, fiuntque; huius decrementa æqualia illius incremen­tis, prima nimirum ultimis; propterea quód utraque; fiunt ab eadem grauitate, quæ à principio excur&longs;us per lineas grauitat magis inclin atas. Quòd &longs;i ergo &longs;ola grauitas minuat impul&longs;um, quia in æqualibus à &longs;tatione interual lis, ob &longs;imilem inclinationem, æqualiter grauitat; erunt ut arcus inter &longs;e, ita eiu&longs;dem grauitatis impul&longs;us: & quia impul&longs;us contrarius tollit partem &longs;ibi æqualem, crunt excur&longs;us & recur&longs;us inter &longs;e æquales. At verò quia non &longs;ola grauitas impul&longs;um minuit, &longs;ed etiam in­clinatio motus; &longs;icuti enim grauitas extra lineam per­pendicularem minùs grauitat, ita impul&longs;us extra line­am &longs;ui motus, cuius terminus e&longs;t veluti centrum, mi nús impellit &longs;uum mobile: quód &longs;i enim funda lapidem excutiat, ad majus feretur interuallum, quam ut æquale &longs;it illis rotationibus &longs;imul &longs;umptis, in quasidem lapis fundæ alligatus reuoluitur. Quia ergo in illa gyratione perpendiculi inclinatio motus continuò & æqualiter mutatur, velocitas in excur&longs;u collecta eò minùs moue­bit, quó major portio ex illâ inclinatione eidem dece­dit. Impul&longs;us ergo æqualis quia magis decre&longs;cit in ex­cur&longs;u, quam idem augeatur in recur&longs;u, ad minus moue­bit interuallum ac proinde excur&longs;us perpenidculi eju&longs;­dem recur&longs;ibus erunt minores.

Propo&longs;itio XXI.

Excur&longs;us grauium à termino motus in circulum terminatur, cu­jus &longs;emidiameter e&longs;t di&longs;tantià inter principium motus & mundi centrum.

ATermino motus a.i.h.g.f.e in lineà perpendiculari, & lineis ad horizontem inclinatis producantur lineæ excur&longs; æquales lineis decur&longs;us, nimirum ap ip&longs;i ab, ioverò ip&longs;i ib æqualis, dico puncta po e&longs;&longs;e in peripheria cir­culi, cujus &longs;emidiameter ab di&longs;tantia inter principium motus & mundi centrum. Ducatur enim linea ao: quia ergo lineæ bi. io inter &longs;e funt æquales, & anguli bia. oiarecti, erit angulus abi angulo aoi, & latus ab lateri aoæquale: e&longs;t autem linea ap æqualis eidem ab, puncta er- go p &longs;unt in peripherià circuli, cujus centrum a, à quo æqualiter ab&longs;i&longs;tunt illæ lineæ. Simili modo o&longs;tende­mus puncta n.m.l e&longs;&longs;e in peripheriá eju&longs;dem circuli, pro­ pterea quód lineæ an. am. al, bafes nimirum æqualium triangulorum, &longs;unt æquales lineæ ab. Excur&longs;us ergo grauium à termino motus in circulum terminantur &c.

Propo&longs;itio XII.

Motusper arcus eju&longs;dem circuli rationem habet, quam &longs;inus an guli pli illerum angulorum, qui complementa &longs;unt inclinationis .

AS&longs;umantur arcus bdi. bdc, & ducantur cordæ bi. bc,eruntque; anguli abi. abc anguli inclinationis corda- rum bi. bc, & horum complementa bai. ba, propterea quód anguli ib acb in &longs;emicirculo &longs;unt recti. Tan­gant ergo circulum in punctis ic lineæ ib. cg & ex cen­tro k educantur lineæ ki. kc perpendiculares ad ih.cg.quia ergo anguli khi. kg &longs;unt anguli inclinationum, e­ runt anguli bki. gkc illorum complementa angulo­rum verò bai. bac ad peripheriam dupli dico velocita­tem otus in i ad velocitatem motus in c e&longs;&longs;e ut &longs;inum angu &longs;inum anguli bk Quia enim motus in quolibet puncto circuli per lineam fit tangentem per prop: 4. erit ratio velocitatis in i & c quæ velociras e&longs;t tangentium ih. cg: e&longs;t autem velocitas in ih ad veloci­tatem in cg ut &longs;inus bl anguli bki ad &longs;inum bm anguli bkc per prop: 14. velocitas ergo in arcu ib ad velocita­tem in arcu cb ut &longs;inus anguli bki ad &longs;inum anguli bkc,&longs;inus nimirum anguli dupli illorum angulorum, qui complementa &longs;unt inclinationis cordarum bi.bc, quod erat o&longs;tendendum.

Propo&longs;itio XXIII.

Perpendiculum per arcus æquales eju&longs;dem circuli inæquali tempore mouetur: majori quidem propè &longs;tationem, minori verò per arcus, qui magis ab&longs;unt à &longs;tatione.

SInt duo arcus bd.d&longs; inter &longs;e æquales atque bd propior, df verò remotior à &longs;tatione b, dico motum in df e&longs;&longs;e velociorem motu in db. Quia enim motus perarcus e­ju&longs;dem circuli rationem habent, quam &longs;inus, per prop. 22. e&longs;t autem &longs;inus bg major &longs;inu bt, erit velocior motus in f quam in d: & quia arcus bd.df &longs;unt æquales, minori tempore mouebitur in arcu df remotiore, quam in ar­cu bd &longs;tationi propiore per prop. 6. Dices velocitas mo­tus ex f in d augetur inæqualiter, fiuntque; ad &longs;ingula pun­cta minora incrementa; mutatà ergo velocitate non ea- dem erit ratio motus. Re&longs;pondeo velocitatem ex f in dinæqualiter quidem augeri, & continuó minora fieri in­crementa, per prop: 20. at verò velocitatem ex f in d col­ lectam e&longs;&longs;e majorem velocitate ex d in b collectà. Quia enim velocitatis ex d in b continuò quoque; minora fiunt incrementa; velocitas inde collecta erit minor veloci tate ab æqualibus ip&longs;i d incrementis collectá: at verò velocitas in f majora ex f in d &longs;umit incrementa, quam ut æqualia &longs;int velocitati in d: velocitas ergo ex f in d col­lecta e&longs;t multó major velocitate ex d in b colecta, ac pro inde minori tempore illos arcus perambulat æquales.

Lemma I.

Si a&longs;&longs;umantur arcus in ratione continuà, quam habent &longs;inus intercipientes illos arcus, major erit proportio inter arcus po&longs;terio­res, quam inter arcus priores.

SIt arcus bd, &longs;inu ab & cd interceptus, in eadem ratio­ne ad arcum df &longs;inu cd & ef interceptum, in quà &longs;i­&longs;inus ab ad &longs;inum cd: & rur&longs;um arcus df àd arcum fh, ut &longs;inus cd ad &longs;inum ef; dico proportionem tam inter &longs;i­nus, quam inter arcus illis &longs;inubus interceptos conti­nuò fieri majores, nimirum proportionem &longs;inus cd ad &longs;inum ef, & arcus df ad arcum fh e&longs;&longs;e majorem, quam &longs;inus ab ad cd, aut arcus bd ad df. A&longs;&longs;umatur enim ar­cus bd grad: 9. eritque; ab 100000. &longs;inus totus, cd autem 98769. &longs;inus grad. 81. quòd &longs;i ergo fiat ut ab &longs;inus totus ad 9, ita &longs;inus grad. 81. ad aliud, prodibit arcus 8 in datâ ra­tione, quam habet &longs;inus ab ad cd, &longs;i minutias omittamus. Simili modo &longs;i fiat ut &longs;inus cd grad: 81 ad arcum df grad. 8, ita &longs;inus ef grad.73 ad aliud, prodibit arcus fh grad. 7. atque; ita con&longs;equenter inuenientur arcus reliqui, quos di co majorem rationem habere ad arcus proximè &longs;equen­tes, quam ad hos habeant arcus proximè antecedentes. E&longs;t enim major proportio grad. 8 ad 7, quam grad. 9 ad 8: & grad. 4 ad 3, quam grad. 5 ad 4. atque, eadem e&longs;t ratio in arcubus reliquis. Si ergo a&longs;&longs;umantur arcusin ratio­ne continuâ, quam habent &longs;inus intercipientes illos at­ cus, major e&longs;t proportio inter arcus po&longs;teriores, quam inter arcus priores.

Lemma II.

Si quadrans circuli diuidatur in quot libet arcus æquales, mino­res verò quam in ratione &longs;ubtriplá æd &longs;inum totum, habebunt &longs;inus proximi intercipientes illos arcus minorem rationem quam duplam.

IN fig: 6. Diuidatur quadrans circuli bifariam in h in arcum bh gra: 60, & arcum ho grad: 30, eritque, arcus bhmaior &longs;inu toto: propterea quòd quadrans majo­rem ad hunc, quam ad arcum grad. 60 habeat rationem. Quòd &longs;i ergo arcus bh &longs;ubdiuidatur in alios tres arcus bd. df.fh inter &longs;e æquales, minor et proportio &longs;inus abad arcum bd quam trip la, habebit ergo ad arcum mino­rem, quam &longs;it bd, rationem triplam, qui &longs;it bq, atque; hunc ercipiens &longs;inus pq maior &longs;inu cd: dico &longs;inus proximos intercipientes illos arcus, nimirum ab & cd, aut cd & ef.aut ef & gh minorem rationem habere quam duplam. Erit enim &longs;inus cd. grad: 70, & &longs;inus ef grad: 50. & &longs;inus ghgtad: 30. at verò &longs;inus totus ab 100000. ad &longs;inum cd grad. 70, nimirum ad 93969, & &longs;inus ef grad: 50 ad &longs;inum ghgrad. 30 ide&longs;t. 76604. ad 50000 minorem habet rationem quam duplam. Quodidem de aliis &longs;inubus proximè in­ercipientibus illos arcus æquales, ex tabulis &longs;inuum con&longs;tabit. Quia verò &longs;inus propiores minorem ha­bent rationem, erit minor proportio ab ad pq quam ad cd. ac proinde minor quam dupla. i ergo quadrans cir­culi diuidatur in quotlibet arcus æquales, minores verò quam in ratione &longs;ubtriplá ad &longs;inum totum, habebunt &longs;i­nus proximi intercipientes illos arcus minorem ratio­nem quam duplam.

Lemma III.

Si a&longs;&longs;umantur arcus in ratione continuá, quam habent &longs;inus intercipientes illos arcus, habeatque; &longs;inus primus ad arcum interce­ptum majorem rationem quam triplam, habebunt &longs;inus proximi ra tionem ad &longs;e minorem quam duplam.

VT &longs;i arcus bd ad arcum df &longs;it ut &longs;inus ab ad &longs;inum cd:& rur&longs;um ut &longs;inus cd ad ef, ita arcus df ad fh, habeat verò &longs;inus ab ad arcum bd majorem rationem quam tri plam, dico &longs;inus intercipientes illos arcus rationem ad &longs;e habere minorem quam duplam. Quia enim &longs;inus ab e&longs;t major &longs;inu cd erit quoque; arcus bd major arcu df: fiat ergo arcus bd æqualis arcui ds, eritque; &longs;inus rs minor &longs;inu cd: e&longs;t autem per Lemma 2. minor proportio eju&longs;dem &longs;inus cd ad &longs;inum rs quam dupla; multò ergo minor ad &longs;inum majorem ef quam dupla. Quod idem de aliis &longs;i­nubus o&longs;tendemus. Si ergo a&longs;&longs;umantur arcus in ratio­ne continuà &c.

Lemma IV.

Si a&longs;&longs;umantur arcus in ratione continuà, quam habent &longs;inus in tercipientes illos arcus, habeatque; &longs;inus primus ad arcum interce­ptum majorem rationem quam triplam, erit &longs;inus &longs;ecundus major illo arcu intercepto.

QVia enim ut &longs;inus ita arcus intercepti; habent autem &longs;inus proximi rationem ad &longs;e minorem quam du­plam, per Lemma 3; habebunt quoque; arcus minorem rationem quam duplam. Et quia ut &longs;inus ad &longs;inum, ita arcus ad arcum, erit permutando ut &longs;inus primus ad ar­cum primum, ita &longs;inus &longs;ecundus ad arcum &longs;ecundum: habet autem &longs;inus primus ad arcum primum majorem rationem quam triplam, habebit quoque; &longs;inus &longs;ecundus ad arcum &longs;ecundum majorem rationem quam triplam. Quia ergo ad eundem arcum &longs;ecundum majorem rati­onem habet &longs;inus &longs;ecundus, quam arcus primus, erit &longs;i­nus &longs;ecundus major quam arcus primus, hoc e&longs;t quam arcus interceptus.

Propo&longs;itio XXIV.

Perpendiculum ex quolibet puncto eju&longs;dem circuli æquali tem­pore recurrit in &longs;uam &longs;tationem.

IN circulo tuxb &longs;int duo perpendicula ab. ad extra &longs;u am &longs;tationem at, habeatque; &longs;inus totus ab ad interual­lum bd majorem rationem quam triplá, dico utrumque; codem tempore recurrere in t. Erit enim velocitas in b ad velocitatem in d, ut &longs;inus ab ad &longs;inum cd per prop: 22. quòd &longs;i ergo in illo recur&longs;u eadem ratio velocitatis con­&longs;taret, aut &longs;imilibus augeretur incrementis, quia major proportio arcus bt ad arcum dt, quam &longs;inus ab ad &longs;inum cd, quo quidem tempore perpendiculum ab recurrit in t, eodem perpendiculum cd procurreret extra t, tanto interuallo, quantus e&longs;t exce&longs;&longs;us hujus proportionis. At verò quia ad &longs;ingula puncta mutatà &longs;inuum ratione, mutatur quoque; ratio velocitatis: major enim proportio cd ad ef, quam ab ad cd per lem: 1. erit quoque; major pro­portio arcus df ad fh, quam arcus bd ad df. quia ergo cum hoc &longs;inuum & arcuum decremento continuó au­getur illorum proportio, minuitur verò di&longs;tantia ter­minorum motus, nece&longs;&longs;e demum ab&longs;umi & deficere, il­loque; deficiente motum coæquari: quod non ni&longs;i in pun­cto t dico po&longs;&longs;e fieri. Concurrat enim, &longs;i fieri pote&longs;t, utrumque; perpendiculum in q minori, quam t, interuallo: & quia non ante q fit concur&longs;us, &longs;i perpendiculum ab&longs;tatuatur in m; erit perpendiculum ad inter m & q: &longs;it er­go in o. quia verò ut lm ad no, ita velocitas motus in mad velocitatem motus in o: aut arcus mo ad arcum oqeandem habet rationem, quam &longs;inus lm ad &longs;inum no,aut non eandem, &longs;ed vel maiorem vel minorem: habe­at primúm eandem rationem. Dum ergo perpendicu- lum ad mouetur ex o in q, perpendiculum ab ex m in promouebitur: non igitur concur&longs;us fit in que Simili mo do &longs;i mo ad oq majorem habeat rationem, perpendicu­ lum ad ex o majori quam oq interuallo abducetur. Si demum minorem habeat rationem, auferatur pars pro­portionalis, atque; rur&longs;um alia, quou&longs;que; in q &longs;it æqualis aut minor: & tum rur&longs;um o&longs;tendemus perpendiculum adpræcurrere: non igitur concur&longs;us in minori quam t in­teruallo e&longs;&longs;e pote&longs;t. Quód &longs;i autem ad dicatur præcur­rere in t, erit ab in aliquo puncto minús remoto, verbi gratias: igitur cùm ab ferebatur in q, ad necdum atti­git t: erit ergo in aliquo puncto inter t & q, quod &longs;it s. Et quia ut &longs;inus pq ad &longs;inum rs, ita motus in q ad motum in s: e&longs;t autem &longs;inus pq major quam rs, erit arcus proporti- onalis minor qua qs: quia verò &longs;inus rs e&longs;t maior arcu sqper Lemma 4. minor autem arcu ts, erit arcus ts multò major arcu proportionali: po&longs;ito ergo perpendiculo abin s, perpendiculum ad necdum e&longs;&longs;e pote&longs;t in t. Quod idem de quouis alio puncto o&longs;tendemus. Quia ergo perpendiculum neque; propiùs concurrere, neque; præcur­rere pote&longs;t, concurret nece&longs;&longs;ariò in t. Poterit eadem ra­tio in hunc modum fieri: motus &longs;e habent ut &longs;inus atque; horum interualla, &longs;eu arcus &longs;inubus intercepti: hæc au­tem interualla continuò fiunt minora, in puncto verò t nulla: igitur & motus continuó minori, in puncto ve­t nullo ab&longs;i&longs;tunt interuallo, Quòd &longs;i a&longs;&longs;umantur plura puncta b.d. f.h.k.m. &c. eadem vià o&longs;tendemus ex omni­bus &longs;imul recurrere in t: &longs;icuti enim ex b & d, ita ex d & f,& ex f & b, et ex h & k &c. æqualis fit recur&longs;us. Perpen­diculum ergo ex b & d æqualiter recurrens recurret quoque; æqualiter ex b & f & h & k &c.

Propo&longs;itio XXV.

Exeur&longs;us perpendiculi in eodem circulo à lineà &longs;iationis &longs;unt in­ter &longs;e æqualis.

QVia (in fig: 8.) velocitas in eb velocitati in fb, & velocitas in cb e&longs;t æqualis velocitati in db per prop. 20. e&longs;t autem velocitas in eb ad velocitatem in cb, ut arcus e b ad arcum cb: propterea quòd perpendiculum ex c & eæquali tempore recurrit in b per prop: 24. erit ut arcus fb ad arcum db, ita velocitas excur&longs;us in fb ad velocita­tem excur&longs;us in db. At verò ut idem arcus fb ad arcum db, ita violentia inclinationum in illis arcubus collecta: tollit autem violentia partem impul&longs;us &longs;ibi æqualem per pofit: 2. igitur ut arcus fb ad arcum db, ita ablatum ad ablatum, hoc e&longs;t velocitatis decrementum, & velo­citas reliqua ad reliquam velocitatem habet autem ve­locitas motus eandem rationem, quam interualla. Quia ergo excur&longs;us eandem rationem habent tum ad &longs;e, tum ad interualla, quam habent recur&longs;us ad &longs;e, & &longs;ua inter­ualla; fiunt autem recur&longs;us eodem vel æquali tempo­re, erunt quoque; excur&longs;us eodem vel æquali tempore, ac proinde inter &longs;e æquales.

Propo&longs;itio XXVI.

Motus per arcus &longs;imiles inæqualium circulorum rationem ha­bent quam &longs;inus illorum arcuum.

AS&longs;umantur duo arcus, in circulo quidem maiori bd. bf, in circulo autem minori ce.cg inter &longs;e &longs;imiles: dico motum perpendiculi ex f in b ad motum ex g in c, & motum ex d in b ad motum ex e in c eandem rationem habere quam &longs;inus illorum arcuum. Tangant enim utrumque; circulum in punctis f.d.g.e lineæ fk. di, & gb eh: eritque; angulus akf angulo abg, & angulus aid angulo ab e æqualis: propterea quód anguli afk. agb, & anguli ad aeh &longs;int recti, anguli verò kaf.iad communes: velo­citas ergo in f velocitati in g, & velocitas in d velocitat: in e e&longs;t æqualis: igitur ut f ad d, ita g ad e: &longs;ed ut f ad d, ita &longs;inus arcus fb ad &longs;inum arcus db; & ut g ad e ita &longs;inus ar­cus gc ad &longs;inum arcus ec per prop. 22. erit ergo permu­tando motus in f ad motum in g, ut &longs;inus arcus fb ad &longs;i­num arcus ge; & motus in d ad motum in e, ut &longs;inus ar- cus db ad &longs;inum arcus ec. Motus ergo per arcus &longs;imiles inæqualium circulorum rationem habent quam &longs;inus illorum arcuum,

Propo&longs;itio XXVII.

Motus in circulo minori e&longs;t velocior mtuin circulo majori.

IN circulo maiori dfb perpendiculum ex f in b, in cir­culo verò minori mgc ex g in c moueatur: dico velo­ciùs ex g in c, quam ex f in b recurrere. Quia enim mo­tus in fb ad motum in gc, ut &longs;inus bg ad &longs;inum cu per prop: 25. & ut bg ad cu, ita ab ad ac, propterea quód lineæ bg cu&longs;int parallelæ, & triangula bag. cau fimilia: e&longs;t autem maior linea ab quam ac, erit quoque; bg maior quam cumaior ergo motus ab eadem velocitate in bg, hoc e&longs;t in fb maiori, quam in cu, hoc e&longs;t in ge, minori interuallo per prop: 5. ac proinde in circulo minori e&longs;t velocior motus, hoc e&longs;t minori fit tempore, quam in circulo ma­jori.

Propo&longs;itio XXVIII.

Motus circulorum &longs;unt in ratione &longs;uorum temporum, quam ha­bent diametri ad &longs;e duplicatam.

QVia enim ut &longs;inus bg ad &longs;inum cu, ita motus in fbad motum in gc per prop. 25. e&longs;t autem ut bg ad c ita motus in ab ad motum in ac propterea quòd motus ab motui bg, & motus ac motui cu e&longs;t æqualis per prop: 13. erit motus in fb ad motum in gc, ut motus in ab ad motum in ac. At verò motus in ab ad motum in ac, & huius duplum lb ad mc rationem habent quam tempo­rum quadrata per prop: 12. radices ergo quadratæ li­arum bl. cm eandem rationem habent quam tempora motus circulorum, ac proinde illorum temporum rati­onem habent diametri ad &longs;e duplicatam.

Propo&longs;itio XXIX.

Fieri pote&longs;t ut arcum circuli majoris minori tempore tran&longs;eat, quam arcum circuli minoris.

AS&longs;umatur in fig: 10. &longs;inus ou ad &longs;inum qm in eà rati­one, in quà diameter major ab ad minorem om, titque; velocitas in o ad velocitatem in q, ut ab ad om, hoc e&longs;t ut motus qb in circulo maiori ad motum tm in cir­culo minori. Quód &longs;i ergo &longs;umantur duo arcus op. qrinter &longs;e æquales, maior erit proportio motus in qr ad motum in op, quam ad motu in tm: velocior ergo mo­tus in arcu op circuli maioris, quam in arcu tm circuli minoris.

Propo&longs;itio XXX.

Ab impul&longs;u contrario & æquali nullus e&longs;t motus: ab impul&longs;u verò contrario & inæquali ma e&longs;t æqualis exce&longs;&longs;ui majoris.

QVia enim contrarium æquale tollit vel impedit &longs;u um contrarium in eadem ratione, totum quidem totum, pars verò partem &longs;ibi æqualem per po&longs;i: 2. Su­blato per contrarium æquale toto impul&longs;u nullus erit motus, qui e&longs;&longs;e non pote&longs;t ab&longs;que impul&longs;u. Quód'&longs;i ve­rò impul&longs;us &longs;int inæquales, quia minor à majori tollit partem &longs;ibi æqualem, erit reliquus exce&longs;&longs;us principium motus. Ab impul&longs;u ergò contrario & æquali nullus e&longs;t motus &c.

Propo&longs;itio XXXI.

Motus &longs;ecundùm quid contrarij per lineam fiunt mediam, cujus interuallam determinat &longs;inus complementi inclmationis, in ratione quam habent impul&longs;us.

VI in fig: 2 &longs;i mobile ex eodem puncto a moueatur per lineas ab. af, aut per lineas ab. ad, & &longs;it angulus baf major, angulus verò bad minor recto, erunt hi mo­tus per definit: 5. &longs;ecundùm quid contrarij, ac proinde in eo in quo &longs;unt contrarij, tollunt aut impediunt &longs;uum con tratium, per definit: 1. impul&longs;us ergo in af ab impul&longs;u in ab,& hic ab impul&longs;u in af retractus, quia idenn obile e&longs;&longs;e non pote&longs;t in plur bus locis, ac proinde neque; pluribus moti­bus agitai, mouebitur motu inter utrumque; medio, cu­ju&longs;modi linea motus ad: dico huius lineæ interuallum à, lineis extremis ab. af e&longs;&longs;e &longs;inum complementi angulo­rum faddab, in ratione quam habet impul&longs;us ab ad im­pul&longs;um af. Quia enim velocitas motus per lineas incli­natas e&longs;t in ratione &longs;inus complementi illarum inclina­tionum, per prop: 14. ratio autem velocitatis e&longs;t eadem quæ impul&longs;us, propterea quòd impul&longs;us e&longs;t agens ne­ce&longs;&longs;arium, motumque; producit &longs;ibi æqualem per prop: 2. erit &longs;inus complementi anguli fad ad &longs;inum comple­menti anguli dab, ut impul&longs;us in af ad impul&longs;um in ab,Motus ergò &longs;ecundùm quid contrarij per lineam fiunt mediam, cujus interuallum determinat &longs;inus &c.

Propo&longs;itio XXXII.

Motus perfectè mixtus fit per diametrum parallelogrammi, cu­jus latera con&longs;tituit motus &longs;implex: & ex impul&longs;u quidem æquali e&longs;t æqualis &longs;emis&longs;i, ex inæquali verò major &longs;emi&longs;&longs;e eju&longs;dem motus.

MOtum perfectè mixtum con&longs;tituunt motus, quiæ­qualiter &longs;unt &longs;imiles & contrarij: tantùm enim hic illum auget, quantùm & minuit. Moueatur idem mobi le ex a in b & c, & &longs;it angulus bac rectus, eritque; per defini­tionem motus medius incipiens ab angulo recto per­fectè mixtus: Dico hunc motum fieri per diametrum ad parallelogrammi abdc, cuius latera ab. ac &longs;unt mo­tus, qui inter le mi&longs;centur: & &longs;iquidemmotus in ab &longs;it æqua lis motui in ac, motum mixtum in ad e&longs;&longs;e æqualem &longs;emi&longs;si utri u&longs;que; motus &longs;imul &longs;umpti: &longs;i autem motus fuerit inæqualis, maiorem &longs;emi&longs;&longs;e. Sit primò motus in ab æqualis motui in ac: & ex bc termino utriu&longs;que; motus demittantur lineæ perpendiculares be. ce, &longs;inus æqualium angulorum cde, edb. Quia ergo ut ab ad ac, ita &longs;inus complementi eb ad ec, erit diameter ad linea motus mixti. E&longs;t autem mo­tus in ab & ac duratione quidem æqualis motui in aeperprop: 13. magnitudine verò minor, cujus exce&longs;&longs;us quadratum eb. & ec, &longs;eu ae & ed: at verò duo quadrata ae. ed &longs;unt &longs;emi&longs;sis quadrati ad, hoc e&longs;t motus in ab.ac, cui, æquale e&longs;t quadratum ad, propterea quòd ad &longs;it dupla ae aut ed: igitur motus æqualiter mixtus fit per diame­trum parallelo grammi, & ab æquali impul&longs;u e&longs;t æqua­lis &longs;emi&longs;si utriu&longs;que; motus &longs;imul &longs;umpti. Quód &longs;i mo­tus &longs;it inæqualis, & u.g. dupló velocior in ef quam in eg,dico motum mixtum fieri quidem per diametrum eb,e&longs;&longs;e autem &longs;emi&longs;&longs;e maiorem. De&longs;cripto enim centro barcu mn, erit &longs;inus complementi ik ad &longs;inum comple­menti ip, ut motus in ef ad motum in eg, ac proinde di­ameter eh linea motus mixti: ad quam ex punctis fg du­ctæ lineæ perpendiculares fl. go metientur defectum motus in eh. Quia ergo ex angulo recto efh linea fl e&longs;t perpendicularis ad ba&longs;im eh, erit ut ef ad fh, ita el ad lf, & lf ad lh: ponitur autem quadratum ef duplum quadrat fh, &longs;iue eg, erit ergo quadratum fl &longs;imiliter duplu quadra ti lh. quadratum ergo fh utrique æquale continebit tria quadrata, quorum &longs;ingula &longs;int æqualia quadrato lh. & quia quadratum ef e&longs;t duplum quadrati fh, erit quadra­tum eh æquale nouem quadiatis lh &longs;imul &longs;umptis. At verò quadratum el duplum quadrati lf erit quadruplum quadrati lh, a&longs;&longs;umptoque; quadrato oo, aut huic æquali lberunt duo quadrata el. lh &longs;imul &longs;umpta æqualia quinque; quadratis lh: Maiora ergo quam &longs;emi&longs;sis quadrati eh,quòd æquale ponitur nouem quadratis lb. Igitur mo­tus perfectè mixtus fit per diametrum parallelogram­mi, cujus latera con&longs;tituit motus &longs;implex &c.

Propo&longs;itio XXXIII.

Motus mixtus incipiens ab angulo inajori quam recto, e&longs;t minor &longs;emi&longs;&longs;e: incipiens verò ab angulo minori quam recto, major &longs;emi&longs;&longs;s motus &longs;imul &longs;umpti.

SIt primùm in fig: 7. angulus dae maior recto, & an­gulus bac rectus, eritque; quadratum bb æquale qua­drato ab: e&longs;t autem quadratum db, ex ce&longs;&longs;us nimirum motus ad, quadrato bh, ac proinde quadrato ah maius: igitur quadratum ad æquale duobus quadratis dh. ah ad quadratum minus ah maiorem rationem habet quam duplam: motus ergo in ah mixtus e&longs;t minor &longs;emi&longs;&longs;e motus in ad, atque; illius duplum minus quam motus in a d. ae &longs;imul &longs;umpti. Quòd &longs;i angulus fag &longs;it minor recto, erit latus fh, & huius quadratum minus quam ah: mo­tus ergo in af ad motum in ah minorem rationem ha­bet quam duplam, ac proinde motus in ah major &longs;emi&longs;­&longs;e motus in af, & illius duplum majus quá motus in af. ag &longs;imul &longs;umpti.

Propo&longs;itio XXXIV.

Motus mixtus e&longs;t nece&longs;&longs;arió minor diametro quadrati aut parallelogrammi, cujus later &longs;ant motus &longs;imple.

NAm motus quidem in be mixtus (in fig: 4.) e&longs;t du­plum quadrati eiu&longs;dem be: quadratum verò db ad quadratum be e&longs;t quadruplum. Cau&longs;a verò hujus de­&longs;ectus e&longs;t contratietas illorum motuum, ex angulis pro­ueniens, cum quibus augotur & minuitur, quou&longs;que an­gulus late&longs;cens æqualis fi duobus rectis, in quo &longs;um­ma e&longs;t contrarietas, ac proinde nullus e&longs;&longs;e pote&longs;t motus. Angulo verò decre cente augetur &longs;imilitudo motus, quou&longs;que angulo deficiente &longs;int una linea motus, in quà perfecta &longs;imilitudo, nulla autem e&longs;t contrarietas. Itaque motus æqualis motum auget in eadem ratione, totus quidem totum, pars verò partem &longs;ibi æqualem per po&longs;it. 1.

Propo&longs;itio XXXV.

Problema I.

Lineam motus mixti, & illius magnitudinem determinare.

SIt primùm motus pque pr perfectè mixtus, incipiens ab angulo recto qpr: & ex q & r ducantur lineæ qs. rs pa rallelæ ad pque pr, eritque; per prop. 31. motus mixtus in di­ametro ps: ad quam ex termino utriu&longs;que motus q & r demittantur lineæ perpendiculares qt.ru, eritque motus mixtus ex pqpr æqualis duobus quadratis pu.pt. ab&longs;ein- datur ergo ex linea tq productà linea tx æqualis lineæ p u, & ex puncto p, interuallo autem px de&longs;cribatur arcus xy, connectanturque; linea px: dico quadratum py e&longs;&longs;e motum mixtum & duratione æqualem motui pque pr &longs;i­mul &longs;umptis. Quia enim quadratum py quadrato px,hoc autem duobus quadratis pt.tx, &longs;eu pu e&longs;t æquale: e&longs;t autem motus pt motui pq, & pu motui pr æqualis dura­tione per prop: 13. erit motus mixtus in py &longs;imiliter æ­qualis motibus pq & pr &longs;imul &longs;umptis. Quòd &longs;i verò motus imperfectè mixtus & inæqualis ab. ac ab angulo incipiat maiori aut minori quam recto bac: a&longs;&longs;uman­tur duo puncta fg æqualiter remota ab a, à quibus pro­tractæ lineæ perpendiculares fh. gh &longs;e inter&longs;ecent in h, ritque; angulus fhg complementum anguli bac, & &longs;imul &longs;umpti æquales duobus rectis. De&longs;cribatur ergo ex harcus fig, &longs;eceturque; bifariam in i eà ratione, ut &longs;inus ik ad &longs;inum il &longs;it, ut motus ab ad motum ac: dico lineam ex aproductam in i e&longs;&longs;e lineam motus mixti. Producatur e­nim fh in p, eritque; angulus fpa complementum anguli f ap, & angulus aog complementum anguli oag: duo er­go anguli hpo. aog hoc e&longs;t hop, &longs;imul &longs;umpti &longs;unt æqua les duobus angulis fhi: thg &longs;imul &longs;umptis, propterea quód &longs;int complementa eju&longs;dem anguli fag, e&longs;t autem angulus hop externus major angulo iho interno quanti­tate anguli bio, angulus verò iph internus minor angu- lo ihf externo, quanti are ejul dem anguli hip: angulu, ergo hop angulo fhi, & angulus oph angulo tho &longs;eu ihge&longs;t æqualis, ac proinde ik. il &longs;unt &longs;inus complementi an­gulorum iag.e ai. Et quia motus &longs;unt in ratione, quam habent &longs;inus complementi inclinationum, erit linea ailinea motus mixti ex ab.ac; ad quam ex termino utriu &longs;que; motus b.c demittantur lineæ perpendiculares bd.ce:crurrque, duo quadrata ad.ae &longs;imul &longs;umpta motus mix­tus: ab&longs;cindatur ergo ex db producta dm æqualis ae, & centro a ducatur arcus mn, dico quadratum an e&longs;&longs;e ma­gnitudinem motus mixti. Erit enim quadratum am,hoc e&longs;t an, æquale duobus quadratis ad. dm, &longs;eu ae, cui æqualis &longs;umcbatur dm. Lineam ergo motus mixti & il­lius magnitudinem determinauimus, quod erat facien­dum.

Propo&longs;itio XXXVI.

Mobile &longs;eu impul&longs;u, &longs;eu àgrauitate moueatar, &longs;i planum occur­rat, reflectit ab eodem plano per lineam rectam.

IMpul&longs;us fitdum corpus unum alteri in currit & alli dit, &longs;iue utrumque, &longs;iue unum ex illis moueatur, atque; eo magis mouet & impellit, quò magis ferit & allidit: & &longs;iquidem re&longs;i&longs;tentia minor e&longs;t impul&longs;u, in illam partem mouer illud mobile, in quam &longs;it plaga, eundem motum continuando; velocitate tamen eó minori, quó re&longs;i­&longs;tentia e&longs;t majòr. Quód &longs;i re&longs;i&longs;tentia &longs;it major impul­&longs;u, eádem velocitate, quà impulit, in partem auer&longs;am re pellitur: propterea quód illa plaga æqualem in utroque; mobili impul&longs;um producit. E&longs;t autem major plaga ex velociori & magis violento incur&longs;u: igitur ab æquali plagá æqualis quoque; recur&longs;us. Et quia per motum fit plaga, mouetur autem mobile ad moturn &longs;ui centri, erit quoque plaga ab eodem centro. Sed & re&longs;i&longs;tentia fit â cen tro &longs;eu grauitatis, &longs;eu contrarij impul&longs;us: cadem ergo ra tione minor re&longs;i&longs;tentia impul&longs;um recipir, quà major ei­dem re&longs;i&longs;tit. Vt&longs;i mobile ex a moueatur à grauitate qui dem in b, ex im pul&longs;u verò in faut c &longs;it autem major re&longs;i- &longs;tentià in b & f, quam ut loco moueantur ex illo impul­&longs;u, minor autem in c: motus quidem ex b & f in a refle­ctit, ex c verò expul&longs;o illo mobili quie&longs;cit, &longs;i&longs;it æquale: eundem verò motum continuat in d, &longs;i minus &longs;it percu&longs;­&longs;um: quia tamen re&longs;i&longs;tentia impul&longs;um minuit, quó ma­jor re&longs;i&longs;tentia, eòminor velocitas motus.

Propo&longs;itio XXXVII.

Mstus in &longs;eip&longs;um reflectit, cùm centrum grauitatis & conta­ctus &longs;ant in eádem lineá motus.

GLobus a occurrat plano in b, &longs;itque centrum grauita tis aut impul&longs;us e in lineà motus ab perpendiculariad contactum b, dico hunc motum in &longs;eip&longs;um reflecti. Quia enim motus & huius plaga ad motum fit &longs;ui cen­tri, erit motus globi a, & hujus plagain lineâ ab à centro e ductà per contactum: & quia eadem ratione impul­&longs;um recipit & impellit, e&longs;tque major re&longs;i&longs;tentiain b quam impul&longs;us ex e, erit motus reflexus in eadem lineà ab.Motus ergo in &longs;eip&longs;um reflectit, cúm centrum granita tis & contactus &longs;untin eadem lineà motus. Objcies cùm pila percutit planum, eàdem vi percutitur ab illo plano: e&longs;t autem à percu&longs;sione æ quali impul&longs;us æqua­lis, quó enim violentiùs in cidit, eó magis impetuosé re&longs;i­lit ab illá plagà: impul&longs;us ergo, quem pila recipit â pla- no, e&longs;t æqualis impul&longs;ui, quo tidem plano allidit. Quia verò hi impul&longs;us tendunt in partes oppo&longs;itas eju&longs;dem lineærectæ, erunt per definit: 4. contrarij ab&longs;olutè: tol­lit autem contrarium æquale &longs;uum contrarium in eà­dem ratione, totum quidem totum, pars verò partem &longs;ibi æqualem; &longs;ublato ergo per contrarium æquale im­pul&longs;u nullus erit motus reflexus, cùm linea motus e&longs;t perpendicularis ad illud planum. Quód &longs;i à percu&longs;sio­ne in plano, aut globo quie&longs;cente factá morus reflectit, quid prohibet ab eodem plano, autglobo, &longs;i motu op­po&longs;ito ferantur, & violentià æquali &longs;ibi occurant, à per­cu&longs;sione æquali eundem motum reflecti? Vt in hac ob­ &longs;curitate aliquam lucem con&longs;equamur, quæ non ni&longs;i ex naturà impul&longs;us priús cognitá eluce&longs;cit, de quâ in lib: de Arcu Cæle&longs;ti latiùs di&longs;&longs;eremus, notandum hic breuiter 1. Impul&longs;um fieri à percu&longs;sione juxta determinationem il­lius plagæ, quam centrum inducit percutientis, & quam centrum recipit percu&longs;si; partes enim mobilis impul­ &longs;um recipiunt per lineas motui centri parallelas. 2. Hanc plagam, quæ fit à corpore percu&longs;&longs;o, aliter dum quie&longs;cit, aliter dum e&longs;t in motu impul&longs;um determinare: quia enim plaga ex impul&longs;u, percuffum verò quie&longs;eens nul­lum ex &longs;e habet impul&longs;um, verùm à percutiente; eádem plaga, quà percutitur, impul&longs;um determinat in percuti ente: ab æquali ergo plagà æqualis impul&longs;us. Cum au- tem percutitur in motu, quia ex &longs;e impul&longs;um habet, non ex illà plagà, quam tecipit à percutiente, &longs;ed quam infert impulium determinat; licet ergo illorum corporum, quæ violentiá inæquali colliduntur, idem &longs;it contactus, non tamen cadem ab utroque, verùm â majori major, à ninori impul&longs;u minor infertur plaga. 3. Corpora per­cu&longs;&longs;a alia e&longs;&longs;e mollia, quorum partes percu&longs;sioni cedunt, inter fe verò unitæ manent; cuju&longs;modi argilla, cera, lana, plumbum, &c. Alla dura; & &longs;iquidem percu&longs;sioni nul­lo modo cedunt, ab&longs;olutè dura; &longs;i autem percu&longs;sioni ce dunt, neque; partes inter &longs;e unitæ manent, fragilia dicun­tur; ut vitrum, te&longs;ta, tophus, &c. Corpora demum ab&longs;o­lutè dura alia funt &longs;onora, quorum atomi vibratione quadam mouentur, ut propo: 1. dictum; alia &longs;urda, quo rum atomi nullo aut in&longs;en&longs;ibili motu monentur. 4 Impul&longs;um naturà &longs;uà inclinaread motum perfectum, quo mobile &longs;ecundúm &longs;e totum locum mutat. Quòd &longs;i ergo impul&longs;us, quem plaga inducir, proportionem habeat ad illud mobile, eodem quo percutiens motu fe­retur: &longs;i autem minor &longs;it impul&longs;us quam ut loco moue­atur, habeat vorò idem mobile partes &longs;ragiles, aut in &longs;e cedentes, percutiens percu&longs;&longs;um perfora bit, aut excaua­bit; it a nimirum &longs;i major &longs;it &longs;oliditas per cu&longs;si, quam ut impetus per omnes partes cluctetur, qui non prjus iram ponit, quam continuatà illarum partium, cuas perrum- pit, vel collidit, re&longs;i&longs;tentia vires ab&longs;umat. Ex huju&longs;mdi ergo corporibus nullo modo reflectit motus, ni&longs;i in progre&longs;&longs;u, priú&longs;quam exoluatur, occurrant partes is &longs;olidæ: ita enim pila ubi cal cem dera&longs;it àmuro, ex oc­cur&longs;u &longs;axi reflectit: quod non fit &longs;iviá, quà irrupit á &longs;il­&longs;urà rur&longs;um coëat, quemadmodum in ligno viridi, cu­jus vulnus ex partium fi&longs;&longs;arum coalitu mox &longs;olidatur. Corpora autem dura ab&longs;oluté quia neque; perforantur, neque; partes habent percu&longs;sioni cedentes, æqualem reci­piunt atque; inferunt plagam, morum verò ex illà plagâ re flectunt, atque; eó magis, quó duritie magis præ&longs;tant. In­de ergò fit quód vala vitrea aut cry&longs;tallina inæqualiter colliduntur, prout illa corpora, ad quæ offendunt, per­cu&longs;sioni magis aut minús cedunt: quia nimirum non ex illà, quam inferunt, &longs;ed ex illâ, quam recipiunt, plagcolliduntur. 5. Impul&longs;um fieri per lineam rectam: & &longs;i­ cuti grauitas minús mouet, quó magis linea motus ad horizontem e&longs;t inclinata, quie&longs;cit verò à motu in lineà cidem parallelás ita impul&longs;um ex inclinatione motus &longs;en&longs;im minui, & demum in hypomochlio deficere. Quòd &longs;i ergo mobile occurrat plano, it a ut contctus &longs;it in lineá motus eiu&longs;dem centri, quia centrum hypo­mochlio occurrit, totus ex illà plagà emoritur impul­&longs;us; propterea quòd motui quies non minùs e&longs;t contra ria, quam motus: at verò &longs;i planum &longs;it inclinatum, in il- là tantum parte, quæ hypomochlio occurrit, motus con­quie&longs;cit, reliquà parte, quæ cum centro extra hypomo­chlium cadit, nihil impedità: impul&longs;us ergo pilæ, cúm motus centri e&longs;t perpendicularis ad planum, ubi percui­&longs;ic in hypomochlio â motu conquie&longs;cit: at vero planum exillà plagà in percutiente nouum determinat im ph&longs;um, juxta directionem plagæ, quam infert; à quo eadem, quà venit, vià retroagitur: & &longs;iquidem duritie præ&longs;tat, erit plaga & qui hanc &longs;equitur impul&longs;us in utroque; æqua­lis, ac proinde motus reflexus æqualis motui recto: de­ficiet autem motus reflexus â motu recto, &longs;i defectu du­ritiei minorem recipiat, quam dedit plagam. Quód &longs;i ergo duo globi violentiá æquali &longs;ibi occurrant, &longs;itque; mo­tus centri utriu&longs;que; in eádem lineà rectà; quia tum uterque alteri, non minús quam planum, e&longs;t hypomochlij loco, ab illâ communi plagà in utroque, emoritur, nouus verò quo retro aguntur, impul&longs;us regeneratur. Licetverò po&longs;it: 2. inficiamur eju&longs;modi globos &longs;ibi occurrentes re &longs;ilire, id tamen exem pligratia ad naturam contrarij ma­gis explicandam, & ex &longs;uppo&longs;itione, &longs;i nimirum impul­lus eâlratione mi&longs;ceantur, à nobis dictum fuit: at verò hi impul&longs;us non mi&longs;centur, verùm uni abolito alius &longs;uc­cedit. Quód &longs;i verò uterque; globus in motu percutlat vi­olentià inæ quali, impul&longs;us quidem minoris, ubi percu&longs;­&longs;it majus, ob hypomochlium à motu conquie&longs;cit, im- pul&longs;um verò &longs;ioi &longs;imilem & æqualem producit, leu de­terminat in majori ex ill, quam infert, plagà, hoc e&longs;t partem tollit à majori &longs;ibi æqualem. At verò majus, ubi percu&longs;sit, non videtur conquie&longs;cere â motu, propterea quòd minus non habeat rationem hypomochlij ad ma jus, impul&longs;um verò in minori producit &longs;ibi æqualem; ut &longs;i min or impul&longs;us ut 3. major ut 7. minor quidem à ma­jori tollit partem &longs;ibi æqualem ide&longs;t 3. & &longs;imul obcon­trariam in hypomochlio quietem ex&longs;pirat; majus verò quia tota vi percutit minus, impullum ut 7. producit ex illà plagà, motum autem à percu&longs;sione non ni&longs;i partes 4. reliquæ perficiunt. Itaque; fit ut ex illà in æquali plagà, ve locitate ferantur inæquali, minori quidem majus ob vi­res à percu&longs;sione accitas & mutilatas, majori verò mi­nus obea&longs;dem vires de integro acqui&longs;itas. Dices inter­dum fieri ut inæquali violentià &longs;ibi occurrant duo glo­bi, & tamen uterque; re&longs;iliat. Relpondeo &longs;i contactus fi at in lineà motus centri, videtur non po&longs;&longs;e fieri ut major le&longs;iliat, propterea, quód major violentia non detinetur à minori: at veró &longs;iex obliquo &longs;e percutiant, fieri po&longs;&longs;e ut etiam ille globus, qui magis percu&longs;sit, re&longs;iliat, aut in codem, quo percu&longs;sit, loco con&longs;i&longs;tat. In&longs;tabis hanc &longs;o­lutionem non u&longs;que quaque experientiæ con&longs;onare: nam quomodocunque duo globi inter &longs;e commicantur, atque adeò in lineà motus centri &longs;e percutiant violentiâ in- æquali, uterque; re&longs;ilit ab illà plagà, magis qu dem qui mi­nus, minùs verò qui magis percu&longs;sit: non igitur exce&longs;­&longs;us majoris e&longs;t principium morus reliqui à contactu. Vt objectioni & experientiæ &longs;atis fiat, dicendum à quo­libet contactu impul&longs;um deficere & ex&longs;pirare, nouum verò à percu&longs;sione determinari, qui motu eidem plagæ æquali retroagit illud mobile. Cùm enim impul&longs;us â percu&longs;sione fiat, juxta determinationem plagæ, quam recipir à percutiente, nihil mirum &longs;i â determinatione nouâ nouum impul&longs;um con&longs;equatur: quomodo in acu nauticà fieri videmus, quæ quories oppo&longs;itum polum tangit, directionem, quà eidem polo &longs;e obuertit, &longs;orti­tur nouam. Quod minùs difficulter admittes, &longs;i per­pendas quá ratione va&longs;tæ campanæ ingens mugitus, & qui hunc&longs;uá vibratione fouet in gyrum actus impul&longs;us ex leui&longs;simo tactu repente contice&longs;cat: quid ergo mi­rum ex tactu pilæ haud paulo majoris im pul&longs;um cohi­beri? In&longs;tabis an igitur globus ligneus, &longs;i ex oppo&longs;ito quantumuis motu lento moueatur, repercutiet pilam ferream quacunque; violentiá irruentem? Ad pleniorem hujus atque; aliarum obiectionum &longs;olutionem, notandum primò: ut mobile moueatur, non &longs;ufficere quemlibet impul&longs;um, &longs;ed proportionatum illi mobili: impul&longs;us e­nim, quo globus ligneus ad motum concitatur, haud quaquam loco mouebit pilam ferream ejuidem molis aut maiorem: at verò &longs;i huius impul&longs;u moueatur glo­bus ligneus, motu agit abitur multò velociore. Secundò: hanc proportionem motus & impul&longs;us non á mole, &longs;ed á grauitate illorum corporum determinari: itaque; glo­bus ligneus major, & glans plumbea minor, &longs;i æquipon­derant, ab impul&longs;u æquali æquali velocitate mouentur Simili modo &longs;i eandem rationem habeant impul&longs;us quam habent pondera, erit velocitas motus æqualis' Tertió percu&longs;sionem & quæ hanc &longs;equitur plagam non uno in&longs;tanti, &longs;ed in aliquo tempore quantumuis imper­ceptibili perfici: cùm enim plaga proueniat non ex &longs;olo contactu, &longs;ed ex irruptione violentá, quá veluti pene­trat percutiens percu&longs;&longs;um, non e&longs;&longs;e pote&longs;t ab&longs;que; motu; cùm ergo percutiens tangit, necdum e&longs;t plaga, &longs;ed fit; cujus &longs;ignum fragor â percu&longs;sione non ni&longs;i in tempore proueniens. Sicuti ergo plaga &longs;ua habet incrementa, ita determinatio impul&longs;us: & &longs;i quod mobile non totam plagam recipit, deficiet quoque; in eadem ratione impul­&longs;us. Quartó: impul&longs;um ex&longs;pirare ubi totam perfecit plagam, partem verò non ni&longs;i cum parte emori: re&longs;idu­um ergo plagæ &longs;eu impul&longs;us, &longs;i nihil e&longs;t quod recipiat il­lam plagam, crit principium motus á percu&longs;sione con­cinuati. His &longs;uppo&longs;itis, ita rem tran&longs;igemus: &longs;it ergo.

R

No 1.

2.

3

4

5

2

3

4

Pori&longs;ma I.

Siglobus alium globum percutiat quie&longs;centem & æqualem, illo expul&longs;o quie&longs;cit.

VT &longs;i duo globi lignei inter &longs;e &longs;int æquales, aut cum a­lio quouis globo eju&longs;dem ponderis, atque; hic illum percutiat quie&longs;centem; quia impul&longs;us percutientis ad utrumque; globum eandem habet rationem ex notabili 2. æqualis autem impul&longs;us non ni&longs;i á plag á &longs;it perfectâ, e­rit velocitas in percu&longs;&longs;o non ante illam plagam: non er­go incipiente plagá præcurret &longs;eque, auellet à percutiente, &longs;ed plagà demum perfectà illam velocitatem con&longs;ecu­tus. Et quia ex norabili 4. impul&longs;us, ubi plagam peife­cit, ex&longs;pirat; nullam verò plagam inducit globus qùie­&longs;cens, propterea quód neque; irruptio violenta &longs;eu pene­tratio fiat ab illo globo, qui eàdem velocitate, quà percu titur, &longs;e abducit; quie&longs;cet globus percutiens ab illa, quam fecit, plagà.

Pori&longs;ma II.

Si globus major percutiat minorem quie&longs;centem, minori expul&longs;o eundem motum continuat major.

QVia enim minus pondus æquali celeritate mouetur a minori impul&longs;u; illam velocitatem motus qua præcurrit &longs;eque; auellit à percutiente, à minori plagâ con- &longs;. quetur, quam ut totum impul&longs;um producat. t quimpul&longs;us non ni&longs;i à plagà emoritur; impulius reliquus, qui nec dum percu&longs;sit, eundem motum continuabit. Habeat enim pondus de ad pondus fg eandem rationem, quam habet impul&longs;us maioris ac ad impul&longs;um minoris ab, percutiatque; de ip&longs;um fg: quia ergo plagà non ni&longs;i in aliquo tempore fit, & &longs;icuti plaga, ita quoque; impul&longs;us &longs;ua habet incrementa, erit impul&longs;us ab prior impul&longs;u ac.e&longs;t autem ac ad al, ut de ad fg: & permutando ac ad de,ut ab ad fg; eadem orgò velocitas in utroque;. Et quia eá­dem velocitato mouentur, nulla à contactu erit plaga. Ita ergo pila ferrea dum murum percutit, quia minori impul&longs;u, ad motum concirantur partes in muro percu&longs;­&longs;æ, illam velocitatem motus, quâ pila ferrea mouetur, ab incipiente & necdum perfectà plagà con&longs;equuntur: impul&longs;æ esgo motum pilæ anteuertunt, uoque; impetua­liis in&longs;tant: & &longs;icubi major vis ob&longs;tat, pila à teigo hæ­rentes nouo impul&longs;u urget, quou&longs;que; illà percu&longs;sione com tinuatà totum impul um plaga hauriat & ab&longs;umat Quód &longs;i major &longs;it impul&longs;us, quam ut æqualis &longs;it illi pla­gæ, quà murum perforat, motum à rupturâ continuar li­liexce&longs;&longs;ui æqualem.

Pori&longs;ma III.

Si globus minor percutiat majorem quie&longs;centem, habeat verò minorem rationem ad &longs;uum impul&longs;um, quam ad globum majorem, expul&longs;o majori minor quie&longs;cit aut reflectit.

HAbeat globus a maior ad minorem b rationem du­plam, ide&longs;t grauitas &longs;eu pondus majoris &longs;it duplum ponderis minoris; impul&longs;us autem minoris ad eju&longs;dem grauitatem in ratione majori quam dupl. Quia ergo grauitas & impul&longs;us inter &longs;e &longs;unt contraria, erit motus æqualis exce&longs;&longs;ui maioris; e&longs;t autem impul&longs;us minoris maior grauitate maioris, propterea quód ad grauitatem minoris maiorem habeat rationem; erit ergo huius ex­ce&longs;&longs;us principium motus maiori. Igitur &longs;i globus mi­nor percutiat maiorem, quia ab æquali impul&longs;u minor e&longs;t velocitas motus, non ante perfectam plagam auelli pote&longs;t à percutiente: & quia à plagà perfectâ emoritur impul&longs;us, minori autem velocitate maior &longs;e abducit ab illà plagà, quàm irruptio fiat minoris; repercutiet ma ior minorem, eritque; huius plaga ad men&longs;uram illius tar­ditatis. Globus ergo minor, ubi percu&longs;sit maiorem, illo expul&longs;o reflectit. Quòd &longs;i ob motum velociorem nullà à percu&longs;&longs;o inducitur plaga, minor expul&longs;o maiori qui­e&longs;cit.

Pori&longs;ma IV.

Si globus minor percutiat majorem quie&longs;centem, habeat verò majorem rationem ad &longs;uum impul&longs;um, quam ad globum majorem, illo immoto reflectit minor.

VT &longs;i im pul&longs;us, quo minor globus mouetur, ad illius grauitatem &longs;it in ratione duplà; globus veró major ad minorem rationem habeat maiorem quam duplam, erit impul&longs;us minoris minor grauitate maioris; non er­illam mouere valebit, propterea quód motus ab exce&longs;­&longs;u fiat maioris. Quód &longs;i ergo minor globus percutiat maiorem, quia ex illà plagà minor e&longs;t impul&longs;us, quam ut loco moueat; globus quidem maior à percu&longs;sione qui e&longs;cit, minor verò quia à percu&longs;&longs;o quie&longs;cente nouam & æqualem illi, quam dedit, plagam recipit, motum refle­ctit. Ex iam definitis di&longs;&longs;oluemus & hoc

Problema I.

Globum in plano quie&longs;centem percutere alio globo quacunque; vi­olentià, neque; tamen loco mouere.

AS &longs;umatur globus a cuiu&longs;cunque molis & ponderis, eius tamen firmitatis, quò totum impetum &longs;ufferre vale­at, neque; di&longs;siliat ex illo ictu: con&longs;tituaturque; in plano AB liberè, & ab&longs;que ullo neku: quem percuti volumas ab alio globo, æquali tamen aut minori, quacunque; violentia, atque; adeò à machinà bellicà efful minato, neque; tamen &longs;uo &longs;o­co moueri. quod quidem nullis machinis, aut retinacu­lis, &longs;ed duntaxat unius globi appo&longs;itione con&longs;eque­ mur, quiiram illius fulminis à globo percu&longs;&longs;o hauriat & ab&longs;umat. Appone ergo à tergo alium globum illi æqua lem b, & &longs;it linea motus pilæ ad utrum que globum perpen dicularis; dico globum a nulla ratione loco moueria globo d. Quia enim globus a eodem momento, quo percutitur à globo d, percutit globum b &longs;ibi æqualem, inducet illà percu&longs;sione plagam peifectam, ac proinde per Poril: 1. â percu&longs;sione quie&longs;cet. Quòd &longs;i plures glo­bi æquales &longs;e contingant in lineà motus centri, ut f.g.h.i,percu&longs;&longs;o fprimo ab æquali e, ultimus i mouetur, reliquis f.g.h immotis; propterea quód per Pori&longs;. 1. po&longs;terior prioris exhaurit plagam. At verò &longs;i unus æqualium po&longs;t fe habeat minores quotcunque; ut o.p.q. percu&longs;&longs;o à k æqua­li l, omnes cum l moto mouentur, ut con&longs;tat per Pori&longs;.2. Quòd &longs;i demum percu&longs;sio incipiat à minori q ug: omni­bus immotis aut reflexis ultimus mouetur, per Pori&longs;. 3. aut &longs;i minor o&longs;t impul&longs;us grauitate, quie&longs;cit, per Pori&longs;. 4. Eadem vià di&longs;&longs;oluemus hoc

Problema II.

Globum in plano quis&longs;centem alio globo quacunque; violentià per cu&longs;&longs;um, ad impeam di&longs;t antiam mouere.

VT &longs;i globum b ab alio globo æqualiaut minori qua­cunque; violentiâ percu&longs;&longs;um, ad locum determinatum vg: c mouere velis, neque; limitem hunc præterire, quan­tumuis effræni impetu feratur. In eodem loco, quem terminum illi motui præfixi&longs;ti, globum con&longs;titue æqua­lem, dico in eodem loco à motu quie&longs;cere globum b.Quia enim globum c quie&longs;centem percutit globus æ­qualis b, per Pori&longs;. iquie&longs;cet ex illa, quam fecit, plagâ.

Pori&longs;ma V.

St duo globi eju&longs;dem molis &longs;eu ponderis &longs;e percutiant in motu, uterque; reflectit.

NAm quia idem pondus utriu&longs;que;, erit quoque velocitas motus, quam plaga inducit, æqualis; eadem ergo ve­locitate reflectit percutiens, quà percu&longs;&longs;um mouebatur. Ex quo fit manife&longs;tum illorum velo citatem, quæ in mo tu &longs;e percutiunt, à percu&longs;sione permutari: quæ enim ma gis percutiunt, minùs; & quæ minùs percutiunt, magis impetuo&longs;è reflectunt.

Pori&longs;ma VI.

Siglobus mæjor in mot percutiat minorem, babeat verò minor minorem rationem ad &longs;u, quam lobum majorem, uterque; reflectit.

QVia enim major e&longs;t impul&longs;us minoris grauitate ma­joris, ob minorem hujus quam illius ratio nem, &longs;i mnor percutiat majorem, mouebitur ex illà plagà major: reflectit autem & minor à majori, propterea quód à qua cunque; hujus plagâ mouetur minor. Igitur &longs;i globus ma­jor in motu percutiat minorem &c.

Pori&longs;ma VII.

Si globus major in motu percutiat minorem, habeat verò minor majorem rationem ad &longs;uum impul&longs;um, quam ad globum majorem, minori reflexo motum continuat major.

QVia enim minor e&longs;t impul&longs;us minoris grauitate ma joris, propterea quòd minorem ad hanc quam adim pul&longs;um habeat rationem, non poterit grauitas majoris moueri ex impul&longs;u minoris: licet ergo plaga fiat à mi­nori, quia tamen minorem producit impul&longs;um, quam ut grauitatem majorisloco moueat, non pote&longs;t ex illà plagà reflecti major. Quia verò à minori impul&longs;u æqua li velocitate mouetur minor, erit velocitas in minori æ­qualis velocitati majoris à plagà necdum perfectà: im­pul&longs;us ergo reliquus, qui necdum percu&longs;sit, motum con­tinuabit. Si ergo globus major in motu percutiat mi­norem &c.

Pori&longs;ma VIII.

Si globus major in motu percutiat minorem, haléat verò minor ad majorem eandem rationem, quam habet ad &longs;uum impul&longs;um, mi­nori reflexo quie&longs;cit major.

MInore mquidem globem à majori reflecti con&longs;tat, propterea quód ex liujus plagà impul&longs;us quidem æ­qualis, maior autem velo citas in minori con&longs;e quatur: àt verò globum maiorem â percu&longs;sione quie&longs;cere, cùme- andem habet rationem minor ad hunc, quam habet ad &longs;uum impul&longs;um, ita o&longs;tendemus: motus non ni&longs;i ab ex­ce&longs;&longs;u fit maioris; at verò impul&longs;us ex illà plagà, quam in­ducit minor in maiori, non maior &longs;ed æqualis e&longs;t eiu&longs;­dem grauitati, ex &longs;uppo&longs;itione; non ergo ex illo impul­&longs;u moueri pote&longs;t major. Quia verò à percu&longs;sione exol­uitur, minor autem, quam ut mouere po&longs;sit, impul&longs;us regeneratur, quie&longs;cet ex illà plagà globus maior.

Propo&longs;itio XXXVIII.

Cùm centrum grauitatis cadit extra lineam hypomochlij, motus in illam partem, in quà e&longs;t centrum, reflectit.

OCcurrat globus dcg plano ab non perpen di culari­ter, &longs;ed ex obliquo, faciens angulum incidentiæ adcacutum, eritque; linea cd ducta per contactum linea hypo­mochlii, & motui centri parallela, centrum verò e extra lineam hypomochlii: dico ex puncto contactus a mo­tum reflexum fieriin illam partem, in quâ e&longs;t centrum e.Quia enim motus & plaga ad motum fit centri: centrum verò e plano occurrrit per lineam ed, e&longs;tque; maior re&longs;i&longs;ten tia in plano quam impul&longs;us, erit motus reflexus ad partes oppo&longs;itas illi plagæ, ac proinde in partem in quà e&longs;t cen­trum.

Propo&longs;itio XXXIX.

Motus reflexus fit per lineam parallelam illi lineæ, quæ cum lineà perpendiculari ad contactum angulum con&longs;tituit in centro, cujus &longs;i­nus e&longs;t æqualis interuallo inter centrum grauitatis & lineam hy­pomochlij.

IN eàdem figurà ducatur ex e centro grauitatis &longs;eu im­pul&longs;us linea ef perpendieularis ad lineam hypomo­chlii cd, & linea eg faciens cum lineà dh perpendiculari ad contactum in eodem centro e angulum heg, cuius &longs;i­nus hg &longs;it æqualis lineæ fe interuallo inter centrum gra­ uitatis & lineam hypomochlii: dico motum reflexum fieri per lineam di parallelam lineæ eg. Quia enim cen­trum grauitatis, dum &longs;uà mole ferit planum in puncto d per lineam ed &longs;e ip&longs;um veluti partitur: illa quidem pars quæ hypomochlio in&longs;i&longs;tit, at&queacute;; illamm plagam inducit, ea­dem vià, quá impulit, & impul&longs;u æquali retro agitur: re­liqua verò, quæ cum centro extra hypomochlium ca­dit, per lineam fertur ek parallelam lineæ db, propterea quód hæc &longs;it proxima motui grauitatis ab hypomo­chlio impeditæ. Quia ergo motus eh.ek, quibus cen­trum grauitatis agitur, &longs;ecundúm quid &longs;unt contrarii, propterea quód angulus hek &longs;it minor duobus rectis, e­rit motus mixtus per lineam mediam inter eh & ek, cu­jus interuallum determinat &longs;inus complementi inclina­cionis, in ratione quam habent impul&longs;us per Prop; 31. e&longs;t autem interuallum fe, hoc e&longs;t &longs;inus dm anguli dem, men­&longs;ura grauitatis extra hypomochlium; linea vero fd &longs;inus anguli reliqui men &longs;uraillius, quæ hypomoch&longs;io in&longs;i&longs;tit grauitatis: &longs;i fiat ut fd ad ef, ita kg &longs;inus complementi an guli heg adhg &longs;inum complementi anguli it li­nea eg linea motus mixti ex eh & e per Prop: 31. Vel &longs;ic motus reflexus fit per lineam de perpendicuarem ad contactum; inclinatio autem motus reflexi augetur in ratione interualli inter centrum grauitatis & hypomo­chlium: Si igitur fiat ut &longs;inus totus nimirum motus re­flexus, ad men&longs;uiam hujus interuàll, hoc e&longs;t grauatem extra hypomochlium, ita linea motus eh &longs;inus nimirum anguli hek, hoc e&longs;t &longs;inus totus ad &longs;inum hg anguli incli- nationis, erit eadem linea eg motus mixti. Quia ergo mobile mouetur ad motum &longs;ui centri, erit motus ex dreflexus per lineam parallelam illilineæ, quæ cum lineà perpendiculari ad contactum angulum con&longs;tituit in centro, cujus &longs;inus e&longs;t æqualis interuallo inter centrum grauitatis & lineam hypomochlij.

Propo&longs;itio XXXX.

Anguli incidentiæ & reflexionis &longs;unt inter &longs;e æquales.

QVia enim duo latera eh.bg trianguli ehg æqualia &longs;unt duobus lateribus ef. fd trianguli efd, & angu­lus, qui adjacet uni æqualium laterum, rectus, erunt tri­angula æqualia, & angulus fde angulo heg æqualis: e&longs;t autem angulo heg æqualis angulus edi ob parallelas eg. di; idem ergo angulus edi e&longs;t æqualis angulo fde: &longs;unt verò duo quoque; anguli a.de.bde inter le æquales, nimi­rum recti; ablatis ergo duobus angulis fde.edi æquali­bus, erunt anguli reliqui adf.bdi, anguli nimirum inci­dentiæ & reflexionis inter &longs;e æquales. Priu&longs;quam de mo tu reflexo finiamus, unum atque; alterum Problema pro corollario adducemus, quorum &longs;olutio magis difficilis habetur, ex ijs autem, quæ hactenus &longs;unt demon&longs;trata, facilè di&longs;&longs;oluuntur. Sit ergo

Problema

Tribus globis in quacunque; di&longs;tantia extra lineam rectam a&longs;&longs;um ptis, punctum determinare in globo &longs;ecundo, à quo reflexus primus percutiat tertium.

IN figurà &longs;ubiectà a&longs;&longs;umantur globi s.p.r. in di&longs;tanciâ sp.pr.rs: oporteatque; in globo p punctum determina­re, ad quod globus s allidens, indeque; reflexus percutiat globum r. Tangant illos globos lineæ ac. bd in punctis a.c. b.d, & diuidantur bifariam in punctis e & f; à quibus in circulum p excurrant lineæ rectæ eg.fg. &longs;e interlecantes in puncto reflexionis g, eo modo, quo docent Optici in­uento, & producantur utrinque; in k.l, & h. i; dico punctum g e&longs;&longs;e illud pnnctum, â quo globus s reflexus percutiat globumr. Quia enim angulus egd angulo fgc per con­&longs;tructionem, & angulus egh angulo fgk ad verticem e&longs;t æqualis; ablatis ex his illis erunt anguli reliqui hgd. kgeæquales: linea ergo &longs;ubten&longs;a hg e&longs;t æqualis lineæ kg. & quia linea fd lineæ fb, & angulus dfg e&longs;t æqualis angulo bfn, erit corda gh æqualis cordæni. Similiter o&longs;tende­mus cordam gk æqualem cordæ ml. Ducatur ergo per contactum â centro p linea pq, atque, ex q circulus de­&longs;cribatur æqualis circulos, tangens priorem in g, agaturque; linea qr parallcla lineæ gi: quòd &longs;i ergo globus s motu &longs;ui centri de&longs;cribat lineam sq, de&longs;cribet punctum m motu &longs;imili lineam mg illi parallelam, tangetque; globus s globum p in puncto g: dico punctum m ex g per lineam gi, cen­trum veró q per lineam qr illi parallelam reflecti. Erit enim gy linea hypomochlir, ad quam ex que cadat linea perpendicularis qt, atque; huic æqualis &longs;umatur in lineâ motus centri qz, à cujus termino z ducta linea perpendi­cularis &longs;ecabit circulum in puncto x, per quod tran&longs;it li­nea motus reflexi per Prop 39. tribus ergò globis extra lineam rectam a&longs;&longs;umptis punctum determ inauimus in globo &longs;ecundo, à quo reflexus primus tangit tertium: quod erat faciendum. Secundum Problema.

DE MOTV REFLEXO LAPILLORum EX AQVA.

QVi obliquè incidentes illam minimè findunt, neque merguntur; verùm inde reflexi, atque; ite­rum relap&longs;i reciprocà alli&longs;ione, & reli&longs;ione &longs;altu quodam progredi videntur. E&longs;t autem prima difficultas, quam ob rem huju&longs;modi lapilli, quacunque; violentià projecti, aquam molli&longs;simam non perrumpant, in quâ etiam pul­ui&longs;culus & leui&longs;simæ arenulæ &longs;uà grauitate &longs;idunt. Se­cunda quà ratibne â primâ reflexione alias inducant pla­gas non perpendiculares: conuer&longs;io enim illa motus vi­detur non ni&longs;i â grauitate na&longs;ci, quo modo in omnibus projectis fieri con&longs;tat: at verò grauitas non ni&longs;i per line­am mouet perpendicularem. In figurà &longs;ubjectà lapillus &longs;eu globulus a â percu&longs;sione obliquà ba reflectit in k: in de verò non perpendiculariter in q, verùm obliquè rela­bitur in l, nouaque; illatà & relatâ plagà reflectit in m: &longs;imi­liter ex m in u, & ex o in x ad nouam &longs;e ex obliquo vibrat plagam. Hujus autem &longs;olutio pendet ex his, quæ de mo tu reflexo â nobis &longs;unt dicta. Quia enim percu&longs;sio fit á centro, magnitudo autem placæ ab hypomochlio deter­minatur; quó enim major pars hypomochlio occurrit, có majorem plagam inducit, unde ictus graui&longs;simus per pendiculatis; propterea quód cum centro partès omnes coincidunt, atque; in illam plagam cooperantur: quó ve­rò ictus magis e&longs;t obliquus, có minorem plagam infert. Quia ergo lapilli obliquè incidentes non ni&longs;i parte exi­guà feriunt, major autem vis extra hypomochlium ca­dit. ob&longs;tatque; quò minùs illa &longs;uo fulcro innitatur; inde fit ut non mergantur, neque; findant quantumuis mollem a­ quam. In globulo enim a &longs;ola pars dic hypomochlio oc currit, reliqua dghci cum centro a extra hypomochli­um cadit, atque; ab illâ plagà idem mobile abducit. Quia verò minor e&longs;t plaga, quam ut perrum pat; recipiet à per cu&longs;&longs;o æqualem, qua re&longs;iliat, plagam, ac proinde mino rem, quam ut impul&longs;um producatilli æqualem, quo cen trum mouetur. Motus ergò reflexus e&longs;t mixtus ex motu centri ag à primà, & motu af à plagâ &longs;ecundà, linea verò motus teflexi ah per Prop: 39. quia ergo minor impul&longs;us à reflexione, impul&longs;u, quo centrum agitur, deficiet pri­ùs, illoque; deficiente motum continuabit major impul­lus; & priu&longs;quam &longs;ui juris &longs;it, lineà motus mixti &longs;inuo­&longs;è, quomodo grauia à motu violento, &longs;e abducet; inde per tangentem arcus jam deficientis, ac proinde ex obli­quo &longs;e deuoluet, ut nouà illatà & relatà plagâ &longs;e rur&longs;um attollat. Quia verò illo cur&longs;u & recur&longs;u virtus elangue &longs;cit, quantumuis æquali parte feriat, minor tamen â per­cu&longs;sione &longs;ecundâ fit plaga, quam ut motus inde reflexus &longs;it æqualis primo: inde eigo fit ut à &longs;ecundà percu&longs;sione in d minor &longs;it altitudo motus reflexi in m; & in o minor quàm in m, quou&longs;que; demum motus centri à percu&longs;sioni­bus iteratis exoluatur: aut quia minor in fine altitudo motus reflexi, quam diameter illius lapilli &longs;eu globuli, ob aquam motui reluctantem ict us emoritur; atque; inde fit, quòd in fine motus ab huju&longs;modi lapillis aqua di&longs;per gatur: à p enim in q reflexus motus, ob altitudinem dia­metro minorem, viam incedit pq ob aquæ grauitatem magis impeditam. Non &longs;olúm verò in aquà ex huju&longs;mo­di ictu obliquo fiunt repercu&longs;siones, verum in quocunque; alio plano minùs tamen &longs;en&longs;ibiles: cujus ratio e&longs;t mol­lities aquæ, quæ pre&longs;&longs;a rea&longs;&longs;urgit, ictuque; geminato ferit. Itaque; videmus pilas lu&longs;orias magis re&longs;ilire, quæ â plagà ce duntin &longs;e ip&longs;as, & veluti complanantur, atque; ita plagam inducuntlatiorem; mox verò â plagâ impul&longs;u gemina­to rea&longs;&longs;urgunt: idem enim fit &longs;iè planum, &longs;iuè mobile eidem plano alli&longs;um eàratione moucatur. Similes ictus repetiti fiunt in cauo &longs;phærico, cujulmodi peluis: ab uno enim puncto reflexus globus in alia porro offendit & allidit: ut &longs;iglobus ex l demittatur in peluim msbp, a puncto m ad angulos reflectit æquales in n, exn verò in b, ex b in o, tum in p, à quo extra peluim reflectit in que Idem ex r delap&longs;us in s maiori angulo reflectens, ob cordas ma iores, pauciores inducit plagas. Ex z demum in b refle­xus quia nullibi offendit, quemadmodum neque; in linea perpendiculari ab, nullam præterea inducit plagam. Tertium Problema.

DE REFLEXIONE MOTVS CIRCVLARIS.

VT &longs;i duo globi ab eodem hypomochlio filo &longs;u&longs;pen&longs;i, & in &longs;uam &longs;tationem recurrentes &longs;e percutiant in il­lo motu. Quia enim hic motus di&longs;cedit à lineà rectà, per quam ducit impul&longs;us, nece&longs;&longs;e alio modo reflexionem fi­eri, quám in motu recto. Mouetur autem vel unus tan­tum, vel uterque;, ac proinde hic illum percutit aut quies centem, aut commotum; & &longs;iquidem percu&longs;sio fiat in motu, uterque; reflectit: Si verò quie&longs;cit alter, interdum reflectit ille qui percu&longs;sit, interdum in ip&longs;oictu emori­cur motus. Quod qua ratione fiat &longs;ubjectà figurá pate­fiet. Percutiant ergò &longs;e duo globi g ab eodem hypomo chlio a &longs;u&longs;pen&longs;i in ip&longs;o motu, & ducantur lineæ tangen­tes bo. qc atque; his parallelæ yi.yk lineæ hypomochlij; in lineà autem, g per utrumque centrum ductà, & utrinque protractà &longs;umatur gp æqualis yl, & ex p excitetur li­nèa perpendicularis pm, ertque linea gm, &longs;i nihil impediat, linea motus reflexi, per Prop: 39. motus nimirum mix­tus ex motu centri gw & motu à percu&longs;ione gn. At verò huic motui ob&longs;tat funiculus, à quo globus detinetur, quò minùs extra peripheriam circuli euagetur. Quia ve­rò hic motus àre&longs;lexione & motus à retractione funi­culi angulum ducunt agm minorem duobus rectis, erunt per definit: 5. &longs;ecundùm quid contrarii, ac proinde inter &longs;e mi&longs;cenrut. Motus ergò ex utroque mixtus à percu&longs;sio­ne reflectit. Simili modo o&longs;tendemus globum refle­cti ex illà plagà. Quòd &longs;i globus a percutiat globum bquie&longs;centem, & minori filo &longs;u&longs;pen&longs;um, erit per Prop: 39 linea motus reflexi aque & quia hic motus in partes oppo­ &longs;itas tendit eiu&longs;dem lineæ rectæ, per quam retrahitur ab hypomochlio, erunt motus ab&longs;olutè contrarii: globus ergò a &longs;i in illo &longs;itu percutiat b, â percu&longs;sione quie&longs;cet; tantò verò minùs reflectet, quantó maior fuerit angu- lus aque Si demum globus b percutiat globum a quie­&longs;centem & longiori filo &longs;u&longs;pen&longs;um, erit linea motus re­flexi br ad ea&longs;dem partes cum retractione hypomo­chlii, propterea quòd linea bp &longs;it motus centri, linea ve­bn motus à percu&longs;sione; globus ergo b percu&longs;&longs;o glo­bo a reflectet in illo &longs;itu à percu&longs;sione: Eadem via di&longs; &longs;oluemus & illam quæ&longs;tionem.

DE IN ÆQVALIVM PONDERVM LAPSV

MAgnis motibus & animorum contentionibus a gitatam: dum hi quidem rationibus &longs;e tuentur, illi verò experientià eos urgent, errori&longs;que; marife&longs;ti reos pragunt. Quorum opinio vulgi applau&longs;u excepta pal­mam tulit, judice magis &longs;en&longs;u quam ratione. At verò qui opinantur inæqualia pondera æquali ap&longs;u ruere, videntur magis id, quod motui per &longs;e ine&longs;t, attendi&longs;&longs;e, impedimenta verò motus, quæ ab extra fiunt, veluti du­biæ &longs;ortis neglexi&longs;&longs;e. Vt verò hanc litem dirimamus, memoriá repetendum id, quod Prop: 37. notabili 4. di­ximus, impul&longs;um deficere à plagà perfect, partem verò hujus cum parte æquali plagæ emori. Secundo â re&longs;i­&longs;tentiá majori plagam induci majorem: propterea quòd percutiens magis tum immoratur. Tertio omnia cor­pora re&longs;i&longs;tere diui&longs;ioni, atque; eó magis, quó major e&longs;t vir- tus illarum partium unitiua, ut Prop: 1. dictum: quan­tumuis ergo aër naturá &longs;uá &longs;it fluidus, atque; omni aurá mobilis, non tamen ab&longs;que, violentiá, ac proinde non ab&longs;que; plagà findi pote&longs;t. Quar­to majorem diui&longs;ionem fieri à majori plagà; multúm e­nim aëris non eadem facilitate mouemus, neque; eadem velocitate parte ferri latiore, quam in mucronem tenua­ta hunc penetramus. His &longs;uppo&longs;itis: dico 1. motum qua tenus àgrauitate procedit eiu&longs;dem &longs;peciei &longs;eu gradus, eà­dem celeritate fieri in omnibus, quantumuis mole, figu rà, pondere à &longs;e differant: ratio, quia ut mobile mouea­tur, non quilibet impul&longs;us, &longs;ed proportionatus e&longs;&longs;e debet ad illud mobile; ab eadem ergo proportione eadem ve­locitas motus: at veró impul&longs;us, quo totum mobile mo­uetur, eandem rationem habet ad illud mobile, quam &longs;e­mi&longs;sis illius impul&longs;us ad &longs;emi&longs;&longs;em, & triens ad trientem eju&longs;dem mobilis; eadem ergo velocitas motus. Quod idem de qualibet particulá, quacunque; factá diui&longs;ione, di­cendum; non minùs enim extra illud mobile, quam in mobili, & alijs conjunctæ &longs;uo inpul&longs;u mouentur. Dices virtus collecta e&longs;t fortior &longs;e ip&longs;à di&longs;per&longs;à: major ergo im pul&longs;us in partibus unitis, quam extra illam unionem. Re &longs;pondeo illud axioma non in omnibus valere, &longs;ed tan­tum in ordine ad actionem, quæ extra illud &longs;ubjectum terminatur; ita enim lux alteri conjuncta lumen longi- ùs protendit, nihilo ex illa conjunctione luce auctà: ita ergo impul&longs;us partium unitarum licet magis percutiat, non tamen in ordine ad motum, quo illius &longs;ubjectum fertur, magis inuale&longs;cit, quemadmodum cùm plures &longs;i­mul vocem attollunt, licet magis audiatur, non tamen exaliorum vociferatione &longs;ingulorum clamor facilitatur. Plura quæ pro hac &longs;ententià, & contra afferri po&longs;&longs;unt, &longs;uo loco dicemus; nunc verò dato e&longs;&longs;e veram, illam inæqua­litatem motus con&longs;tare, atque; ex alià radice na&longs;ci paucis o­&longs;tendemus. Dico &longs;ecundò, illam inæqualitatem motus, quo inæqualia pondera mouentur, e&longs;&longs;e à medio, in quo fit motus; atque; illa corpora, quorum grauitas &longs;eu impul­&longs;us majorem rationem habet ad &longs;uam plagam, velociùs moueri. Quia enim aër re&longs;i&longs;tit diui&longs;ioni ex notabili 3. erit plaga ad men&longs;uram hujus re&longs;i&longs;tentiæ; deficiet ergò impul&longs;us, ac proinde velocitas motus in eà ratione, in quâ magnitudo plagæ: igitur ut plaga ad plagam, ita ve­locitatis decrementum. At verò grauitas illorum cor­porum majorem rationem habet, quam illorum plaga: &longs;it enim globus ab ad globum cd in ratione duplà, eritque; illorum plaga æqualis circulo maximo &longs;uæ &longs;phæræ, pro pterea quód plaga inducitur non ni&longs;i à parte inferiore, quæ aërem findit, & cui &longs;oli aër re&longs;i&longs;tit: habet autem cir­culus maximus &longs;phæræ &longs;eu globi in ratione duplà ad ali­am &longs;phæram, minorem rationem, quám duplam, ad hu- jus circulum maximum; globus ergo major plagam in­ducit minorem, quàm ut &longs;it dupla ad plagam minoris globi: ut &longs;i globus major &longs;it duarum lib: erit &longs;emi&longs;sis, id­e&longs;t lib: una, æqualis globo minori; hujus verò plaga &longs;e­mi&longs;sis plagæ totius minor plagâtotá globi minoris. quia ergò plaga tollit partem &longs;ibi æqualem, maius erit decre mentum velocitatis in librà unà, dum extra illud totum, &longs;eu globum maiorem & per &longs;e, ide&longs;t in globo minori mo uetur. Et quia in medio &longs;imilari eadem plaga continu­atur, eadem ratio erit decrementi quæ interualli; ut &longs;i in toto motu deficiat cubitus unus, deficiet in &longs;emi&longs;&longs;e hu­jus motus illius &longs;emi&longs;sis: atque inde ratio con&longs;tat, quam ob rem à principio motus inæqualia pondera &longs;imul ferri videantur, inde verò magnis à &longs;e di&longs;iungi interuallis. Ma­lè ergo rationem huius inæqualitatis petunt à proporti­one illorum ponderum, quæ á ratione cre&longs;centis plagæ de&longs;umi debet; ablatá enim á grauitate &longs;eu impul&longs;u parte æquali &longs;uæ plagæ, reliquus impul&longs;us dabit illam inæqua­lem velocitatem. Obiicies fieri non po&longs;sè ut eadem ratio maneat plagæ in illo motu inæquali continuatæ, propte rea quód aër percu&longs;&longs;us alium percutiat, viamque eá rati­one aperiat ruenti globo, plagæ imminenti &longs;e &longs;ubducens, non aliter, quám cùm ultro cedentem trudimus: itaque in relap&longs;u globi maioris, quem ignis in &longs;ublime tulit, pri­u&longs;quam terram feriat, ab aëris percu&longs;sione hiatum in il- lá fieri quidam a&longs;&longs;eucrant. Cùm ergò aër ab illo ictu &longs;e &longs;ubducat, nullam inducet plagam, nullum proinde velo­citatis decrementum; non aliter quam &longs;i globus per fi&longs;­&longs;uram muri tran&longs;uolet muro inoffen&longs;o. Deinde cùm im pul&longs;us continuò augeatur, erit continuó minor re&longs;i&longs;ten­tia. Re&longs;pondeo aerem quidem impelli & præcurrere, verùm minori celeritate, quàm ut plagam effugiat á ter­go hærentem; major enim globi impetus, quâm ut ab aere fluido recipiatur: unde eadem re&longs;i&longs;tentia in aëre per forando, non minús, quàm &longs;i &longs;ecundo flumine elucte­mur motu velociori, quàm &longs;it defluxus; non minore­nim difficultas in perrumpendo, quam &longs;i in aquà fiat im­motà. Deinde licet aër percu&longs;&longs;us à plagà &longs;e &longs;ubducat & præcurrat, alius tamen in locum plagæ &longs;e in&longs;undit non minori vi findendus: neque; enim aër di&longs;cerpi pote&longs;t eo modo, quo corpora magis den&longs;a, in quibus perruptis cor pus magis &longs;ubtile interceptum viam præ&longs;tat faciliorem; verùm quacunque; plaga incidit, eadem aëris &longs;oliditas per­rumpenda. Ad &longs;ecundam rationem, dico velocitatem motus continuò quidem augeri, ac proinde illam re&longs;i­&longs;tentiam medij auctà velocitate faciliùs perrumpi; pro­pterea quód ablatà parte æquali major &longs;it exce&longs;&longs;us reli­quus: nego autem â velociori plagà minus e&longs;&longs;e decre­mentum. An non velociùs vectem deprimunt libræ 10. aut 100, quam libra 1? & tamen granum unum aut deci- ma pars grani æqualem partem ex hoc, atque, ex illis tollit. Verùm deceptio latet ob exiguitatem decrementi, que­madmodum &longs;i ad deprimendum libras 100. unum atque; alterum granum apponas. Quia ergò retardatio motus e&longs;t à medio, quó medium magis re&longs;i&longs;tit diui&longs;ioni, eó mi­nor velocitas motus, major autem exce&longs;&longs;us tarditatis in minori: propterea quód auctá re&longs;i&longs;tentiá eadem diffe­rentia in minori interuallo. E contra minuitur exce&longs; &longs;us in medio magis raro; itaque; &longs;i detur corpus infinitæ ra­ritatis, cuiu&longs;modi vacuum, quia nulla re&longs;i&longs;tentia, nulla quoque; erit inæqualitas motus. Quòd autem à &longs;olá re&longs;i­&longs;tentià medij procedat inæqualitas motus, ratio manife­&longs;ta: idem enim pondus &longs;e ip&longs;o velociús, atque; cum alio pondere quocunque; exce&longs;&longs;u majori, eádem velocitate de­&longs;cendit, &longs;i rationem plagæ & re&longs;i&longs;tentiam medii in illâ proportione minuàs. Sit enim vas plumbeum, aut de alià materià graui, formá dimidiæ &longs;phæræ, cuju&longs;modi bgd habens cauitatem in parte &longs;uperiore, & à plagâ auer&longs;a, centrum verò grauitatis in ne dum labitur &longs;e inuertat: quód &longs;i ergo alium globum quocunque; exce&longs;&longs;u leuio­rem con&longs;tituas in illà cauitate, eádem cum illo va&longs;e ce­leritate fexetur. At verò &longs;i inæqualitas motus e&longs;&longs;et àgrauitate, oporteret illud vas magis pondero&longs;um præcurrere, globum verò leuiorem attolli, & longo po&longs;t tergum interuallo relinqui. Obiicies gra uitas e&longs;t impul &longs;us, impul&longs;us verò per Prop: 2. motum producit &longs;ibi æ qualem; à majori ergò grauitate major, ac proinde velo­cior motus: quòd &longs;i ergò libra una in quinque; &longs;ecundis per &longs;patium mouet cubitorum 100, mouebit hujus du­plum in eodem, vel æquali tempore per &longs;patium duplum. Deinde plaga inducitur ex motu; non enim manus à la­pide in eà quie&longs;cente, &longs;ed ubi iram ex motu concepit, vul neratur: at verò majus pondus æquali lap&longs;u magis vulne rat, velocior ergo motus. Re&longs;pondeo grauitatem e&longs;&longs;e impul&longs;um, & velocitatem motus in eá ratione, in quá e&longs;t grauitas &longs;eu impul&longs;us; dupla ergo grauitas in eodem, vel æquali tempore mouebit per &longs;patium duplum. At verò cùm inferunt libras duas Vg: plumbi in duplà ferri celeri tate ad libram unam, falluntur; propterea quòd illa gra­uitas in alio &longs;it &longs;ubiecto, cuius partes omnes æquali gra­uitate mouentur: &longs;icuti enim pars extra totum Vg. libra una â &longs;ua grauitate mouetur cum tantà velocitate, ita partes librarum decem, aut centum in toto unitæ eádem velocitate mouentur á &longs;uá cuique propria grauitate. Quód &longs;i grauitas librarum decem con&longs;tituatur in &longs;ubiecto uni­us libræ, tum verò decupla velocitate mouebitur illud &longs;ubiectum. Ni&longs;i ergò grauitas magis &longs;it inten&longs;a, nihil proficiet ad velocitatem augendam illorum moles. Quód autem maior grauitas plagam inducat maiorem, ut &longs;i libræ decem percutiant libram unam, huius ratio e&longs;t, quia totidem fiunt plagæ, quot in maiori continen­tur partes æquales: quemadmodum &longs;i decem ictus &longs;i­mul inferantur, aut &longs;i priu&longs;quam vis emoriatur prioris plagæ, reliquæ &longs;equantur. Impul&longs;us ergò in illo &longs;ubie­cto minori á maiori percu&longs;&longs;o magis e&longs;t inten&longs;us. Atque inde fit, quód globus minor accepta àmaiori plaga præ­currat; quód &longs;i enim globos quoteunque eà &longs;erie di&longs;po­nas, ut continuò maiorem minor &longs;equatur, percu&longs;&longs;o pri­mo videbis qua&longs;i uno impetu omnes ad motum conci­tari, verùm celeritate, pro ratione magnitudinis, inæ­quali.

Propo&longs;itio XXXXI.

Problema II.

Regulam con&longs;truere ad celeritatem & tarditatem pul&longs;uum ab&longs;que; errore metiendam.

REgula bæc nullo apparatu, &longs;ed. hac arte &longs;implici confit &longs;iue ex ligno, &longs;iue ex qualibet alià materià. Hu ius longitudo ab unius cubiti, aut ad placitum: quó enim maior, eò plures differentias tarditatis indicabit: nam ad velocitatem &longs;ummam indicandam quælibet magni­tudo &longs;ufficit. Latitudo verò, quæ cordam &longs;eu filum ca­piat cum numerorum notis eidem ad&longs;criptis. Filum porro eo modo, quo fidibus aptatur; parte &longs;uperiore trochleâ ver&longs;atili conuo lutum, parte verò inferiore fora mine tran&longs;mi&longs;&longs;um, globulum habens dependentem, qui eidem rectitudinem præ&longs;tat & pondus. Tota longitu­do regulæ, quæ continetur inter foramen & trochleam, æqualiter &longs;ecetur in partes quotlibet Vg. 60, aut 100. quas trochleà laxatâ nodulus q, globulo interea de&longs;cen- dente, percurrit, fuoque; contactu quot eju&longs;modi &longs;egmen­ta contineat longitudo eju&longs;dem fili cum &longs;uo globulo à foramine penduli, o&longs;tendit. Cùm ergo per dictum in­&longs;trumentum pul&longs;us celeritatem indagare voles, trochle­am ver&longs;ando filum eò u&longs;que; laxa, dum globulus in e Vg. aut g de&longs;cendat: quom ex g, in quo naturaliter à motu quie&longs;cit, in vel o dimotum inde recurrere &longs;inas; in­terea, dum globulus per arcum cd ultra citraque; g excurnt, plure&longs;que; recur&longs;us facit, agitationem quidem arteriæ ma­nu, motum verò perpendiculi vi&longs;u explora, atque; unum alteri compara. Quód &longs;i tardior arteriæ motus, perpen­diculum trochleá laxatá producas, &longs;i celerior contrahas Æquato demum utriu&longs;que; motu, quænam &longs;it celeritatis ratio, ex numerorum diui&longs;ione, quem nodulus cur filo depre&longs;&longs;us indicabit, facilè cogno&longs;ces. Quin & quamli­bet mutationem ad &longs;ingula momenta ex collatione ad huiu&longs;modi numeros factâ conijcies. Vbi ergo men&longs;u­ram pul&longs;us quam maximè naturalis hac vià deprehen­des: diui&longs;ionis interuallum, quod nodulus indicabit, diligenter nom; ad cuius motum reliquos pul&longs;us com parando illorum exce&longs;&longs;us &, defectus facilè obrinebis. Porro huiu&longs;modi & tardit tem pu. &longs;uum ab&longs;que; errore metii hac vià o&longs;tendemus. Pul&longs;us in ter &longs;e aut &longs;unt æquales, quorum eadem e&longs;t velocitas mo­tus, atque i&longs;dem fiunt momentis: aut inæquales, cele- ritate & tarditate à &longs;e differentes, quorum inæqualia &longs;unt durationis momenta. Quia ergo motus perpendiculi e&longs;t illorum men&longs;ura; erit quidem æqualium pul&longs;uum æ­qualis, inæqualium verò inæqualis in ea ratione, in quâ velocitas pul&longs;uum. At verò recur&longs;us & excur&longs;us perpen diculi ex eadem productione inter &longs;e &longs;unt æquales: pro­pterea quód perpendiculum ex quolibet puncto eiu&longs;dem circuli æquali tempore recurrit in &longs;uam &longs;tationem per Prop: 24. &longs;unt autem excurius quoque; inter &longs;e æquales per Prop: 25. excur&longs;us ergo & recur&longs;us in unà circulatione &longs;imul &longs;umpti &longs;unt æquales excur&longs;ibus & recur&longs;ibus o­mnium circulationum &longs;imul quoque; &longs;umptis: & quia uni æqualium pul&longs;uum circulatio a&longs;&longs;umpta e&longs;t æqualis, e­runt reliquæ circulationes reliquis pul&longs;ibus æquales. Motus ergo perpendiculi ex eádem productione fili metitur pul&longs;us inter &longs;e æquales. Quia verò motus per­pendiculi per arcus &longs;imiles inæqualium circulorum ra­tionem habent ad &longs;e quam &longs;inus illorum arcuum, hoc e&longs;t lineæ &longs;ubten&longs;æ arcus dupli, per Prop: 25. ac proinde quam habent motus per diametrum illorum circulo­rum per Prop: 15. motus autem per diametrum &longs;e habent ut quadrata temporum per Prop: 12. Si &longs;umatur radix quadrata illius proportionis, quam habent diametri ad &longs;e, erunt in eadem ratione tempora motus, in quà radices quadratæ: ut &longs;i diameter maioris circuli ad diametrum minoris circuli &longs;it quadrupla, huius radix quadrata, duo, dabit tempus in ratione duplá: &longs;i ergo motus per dia­metrum minoris circuli &longs;it unius minuti, erit motus ma­ioris diametri duorum minutorum. Sunt autem pro­ductiones fili &longs;emidiametri illorum circulorum, in qui­bus perpendiculum mouetur, æquales diui&longs;ionum in­teruallis, quæ globulus in productione fili percurrit: ea­dem ergo proportio interualli, quæ motus illornm cir­culorum. Quia ergo motus inæqualium circulorum metiuntur pul&longs;us inæquales, eo&longs;dem metientur diui&longs;io­num interualla: ac proinde regulam con&longs;truximus ad velocitatem & tarditatem pul&longs;uum ab&longs;que errore metien dam, quod erat faciendum.

Parergon.

Problema.

Horologium con&longs;truere, quod &longs;uo motu tempus numeret diui&longs;um in partes minores, quàm tertias unius &longs;ecundi.

QVanti u&longs;us & utilitatis &longs;it tempus in quàm minimas partes diui&longs;um po&longs;&longs;e numerare, norunt A&longs;tronomi, & ex conatibus Tychonis Brahe &longs;atis con&longs;tat; qui ad hu u&longs;modi horologia fabricanda nihil intentatum reliquit: quam uis huius votum non ni&longs;i ad &longs;ecunda numeranda le extendit. Aliquid ampliùs damus: & non modó &longs;e­cunda, verùm etiam huius triente minorem partem nu­merabimus. Hotologium autem hoc nullis rotulis cir­cumagitur, nullis ponderibus libratur; verùm &longs;uâ nati­uâ grauitate, à quànu&longs;quam aberrat, ad normam præ­&longs;criptam agitatur: illud inquam idem, quod ad celerita­tem & tarditatem pul&longs;uum metiendam paulo ante con­&longs;truximus. Huius enim pondus à filo pendulum &longs;uo motu tempus in quotlibet partes diui&longs;um numerabit. Quòd autem hic motus minor e&longs;&longs;e po&longs;sit, quâm tertia pars unius &longs;ecundi, ita o&longs;ten demus: agitationes arteriæ, cuiu&longs;modi in me ip&longs;o numeraui, &longs;patio unius horæ fi­unt 4850. motus autem perpendiculi his æquales fiunt â productione fili maiori quàm digitorum 5. Quia ergo motus circulorum &longs;unt in ratione &longs;uorum temporum, quam habent diametri ad &longs;e duplicatam, per Prop: 28. &longs;i &longs;umatur pars nona huius productionis pro &longs;emidiame­tro circuli, erit hic motus triplo velocior illo, ac proinde huius recur&longs;us &longs;patio horæ unius 14550 multò plures, quàm 10800 partes tertiæ unius &longs;ecundi. Et quia hic mo­tus bifariam &longs;ecari pote&longs;t in excur&longs;um & recur&longs;um, fient &longs;anè &longs;patio unius horæ partes 29100. Horologium ergò con&longs;truximus, quod &longs;uo motu tempus numerat diui&longs;um in partes minores quàm tertias unius &longs;ecundi. Quia ta­men hic motus veloci&longs;simus ob paruitatem circelli mi- nùs e&longs;t diuturnus, ufficiet filum producere, quou&longs;que; mo tus perpendiculi &longs;ir æqualis uni&longs;ecundo. Quod quidem hac ratione con&longs;equemur: &longs;umatur quæcunque; produ­ctio fili, aliquantó tamen longior, quò minùs citò à mo­tu conquie&longs;cat: numerenturque; huius excur&longs;us per &longs;pati­um unius horæ quadrantis, & &longs;int Vg. 300. eruntque; &longs;pa­tio horæ unius 1200. Quòd &longs;i ergò fiat ut quadratum temporis, nimirum trium &longs;ecundorum, ide&longs;t 9 ad 1, ita longitudo fili ad minorem, erit hujus motus æqualis uni &longs;ecundo.

PRAGÆ.

Typis Ioannis Bilinæ.

Anno

M. DC. XXXIX: