| Marci von Kronland, Johannes Marcus De proportione motus figurarum rectilinearum et circuli quadratura ex motu 1648 | ||||||
|
tum impulsum absumit: cùm non tota vis centri percutiat. ne
cesse ergò mobile ab eiusmodi plagâ motum continuare.
Notandum Quintò, hanc differentiam esse inter corpora
percussa, quæ ex illâ plagâ moventur, & quæ immota manent.
quòd hæc ictum recipiant reddantque;, nequaquam illa: pro
pterea, quòd licet ab his contactus fiat, non tamen etiam pla
ga: est enim plaga irruptio quædam violenta, & veluti pene
tratio: at verò quæ à plagâ moventur, nullam faciunt irrup
tionem, sed à plagâ celeriter se adducunt: non igitur percu
tere dicuntur. Immota verò quia percussioni non cedunt
eadem violentiâ irrumpunt penetrantque in ea, à quibus pene
trantur: unde percuti & percutere, & impulsum recipere da
reque dicuntur. Qui summus est in contactu: Inde verò sen
sim attenuatur. Et in percusso quidem ex illâ vibratione de
mum conquiescit: in percutiente verò quia priori est contra
rius, ipsum retroagit. Dices quid si dicamus impulsum non
nisi per contrarium impulsum tolli? Nam si globus alium per
cutiat sibi æqualem & quiescentem, ex illâ communi plagâ in
utroque producitur impulsus: qui globum quiescentem loco
movet. propterea quòd huic motui nihil sit contrarium: alte
rum verò ob impulsûs contrarictatem à motu continet.
Respondeo, licet hæc ratio sit probabilis, non tamen in alijs
locum habere. Nam cùm maiori immoto minor globus allidi
tur, si æqualem dat recipitque; impulsum, estque hic contrarius pri
ori, non resiliet; verùm à motu conquiescet.
Dices à maiori corpore ictum fieri maiorem; ac proinde ab
huius excessu fieri illum motum. Sed contra, quia velocitas
motûs reflexi non augetur in eá ratione, in quâ illorum cor
porum magnitudo. Deinde cùm duo globi æquales se
percutiunt in motu, uterque reflectit: oportebat verò utrumque