θέσιν καὶ βάσιν δια­
τηροῦσαι
, ἥνπερ καὶ ἐν τοῖς στερεμνίοις εἶχον: τούτους δὲ τοὺς
τύπους
εἴδωλα προσαγορεύομεν. καὶ μὴν καὶ διὰ τοῦ κενοῦ
φορὰ
κατὰ μηδεμίαν ἀπάντησιν τῶν ἀντικοψάντων γινομένη πᾶν
μῆκος
περιληπτὸν ἐν ἀπερινοήτῳ χρόνῳ συντελεῖ. βράδους γὰρ
καὶ
τάχους ἀντικοπὴ καὶ οὐκ ἀντικοπὴ ὁμοίωμα λαμβάνει.
οὐ
μὴν οὒθ' ἅμα κατὰ τοὺς διὰ λόγου θεωρητοὺς χρόνους
καὶ
τὸ φερόμενον σῶμα ἐπὶ τοὺς πλείους τόπους ἀφικνεῖται
̔ἀδιανόητον γάρ καὶ τοῦτὀ οὐτ' ἀφικούμενον ἐν αἰσθητῷ
χρόνῳ
ὅθεν δήποθεν τοῦ ἀπείρου οὐκ ἐξ οὗ ἂν περιλάβωμεν
τὴν
φορὰν τόπου ἔσται ἀφιστάμενον: ἀντικοπῇ γὰρ ὅμοιον ἔσται,
κἂν
μέχρι τοσούτου τὸ τάχος τῆς φορᾶς μὴ ἀντικόπτον καταλί­
πωμεν
. χρήσιμον δὴ καὶ τοῦτο κατασχεῖν τὸ στοιχεῖον. εἶθ' ὅτι
τὰ
εἴδωλα ταῖς λεπτότησιν ἀνυπερβλήτοις κέχρηται. οὐθὲν ἀντι­
μαρτυρεῖ
τῶν φαινομένων: ὅθεν καὶ τάχη ἀνυπέρβλητα ἔχει.
πάντα
πόρον σύμμετρον ἔχοντα πρὸς τῷ ̔τῷ̓ ἀπείρῳ αὐτῶν