| Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575 | ||||||
|
Nec Epicurum, nec Anaximenem, nec alios, qui
infinitatem in mundum introduxerunt, esse
confutandos, interea tamen breuissi
mè confutantur. Cap. II.
EPICVRVS, quem & complures alij secuti fuerunt,
qui vniuersum infinitum esse existimauerunt, hac dere
nullam mentionem facere potuerunt: cum in eo, quod est
infinitum nulli sint extremi fines, ad quos nullaque me dia per
quæ elementorum vniuersitates istæ, aut earumdem partes
ferantur: & in quibus consistant.
Anaximenes etiam. qui licet mundum omnino infinitum
non faciat: infinitum tamen aerem mundi principium consti
tuit, vnde sequitur; vt etiam motus necessariò sit infinitus: nam
infiniti corporis motus finitus non est, ideo illos prætermitten
dos putamus, & in eos confutandos est omnis oratio nostra con
uertenda, qui mundum finitum esse putauerunt vt Empedo
cles, Anaximander, Anaxagoras, Democritus Plato: qui
omnes terræ vniuersitatem in medio mundi verè collocaue
runt, vt ibi quiescat; sed ratione diuersa: nec propterea per
petuo silentio inuoluendi sunt illi, qui terram in cælo, & ignem
in mundi medio locatum esse voluerunt: sed ante alios con
futandi.
Aduersus Pythagoram, qui terram in cælo, &
ignem in medio posuit. Cap. III.
PYTHAGORAS ignem in media mundi sede loca
tum esse voluit: terram autem, quam stellarum vnam