pulsu: Impulsus verò contrarius tollat vel impediat suum
contrarium
in eadem ratione, totus totum; pars verò partem
proportionalem
. Igitur si minor sit impulsus gravitate, abla­
parte æquali à residuâ gravitate fit descensus. Quòd si ve­
maior sit impulsus: erit huius excessus principium motûs
sursum
. At verò impulsus subcontrarius, si angulum conti­
neat
rectum, vel maiorem recto, cùm illius motus à centro ab­
ducat
, nullum impulsum videtur gravitas determinare: Vn­
de
motus ab excessu fieri dicendus: quousque æquatio fiat
triusque
, tum enim motu misto ferri, & in speciem arcüs sinuari
videtur
. Quod quidem supponere debent, qui dicunt mo­
tum
proiectorum fieri per lineam rectam: quod nullo modo
esset
, si motu misto ferrentur ex gravitate atque impulsu. Nam
cùm
plaga minuat impulsum, gravitas verò eadem maneat;
necesse
latera motûs continuò aliam atque aliam rationem ad
se
habere. Cuius ratio esse videtur; quòd gravitas nonnisi
idealiter concurrat ad motum & impulsum: unde per aliam
ideam
fortiorem superari & excludi potest: ut ad præscriptum
huius
, non illius moveatur. At verò impulsus subcontrarij
necessariò
miscentur, actionêsque producunt mixtas. Est hæc
sententia
multùm probabilis, sed opposita magis placet. Nam
cùm
motus proiectorum demum sinuetur manifestè: id non­
nisi ex impulsu gravitatis esse potest: qui mobile ex illâ lineâ
rectâ ad centrum abducit. At verò hoc contingit non solùm
æquatâ gravitate, sed etiam cùm maior est impulsus: Igitur in
reliquum
impulsum, quo moveri cæpit, grauitas influit: ac
proinde
necesse hunc motum esse mistum. Assumatur enim
altitudo
sagittæ AC, cùm iam manifestè incipit declinare à li­
neâ horizonti parallelâ: cuius motus sinuosus AFG eritque AG
maior
quàm AC. Dico impulsum esse maiorem gravitate.