Descartes, René Principia philosophiae 1644

author index 6 / 345      search

3
quantum ex naturâ suâ esse potest; & per hoc unum,
justitiam, fortitudinem, temperantiam, reliquasque
omnes virtutes habet, sed ita inter se conjunctas, ut
nullae supra caeteras emineant; & idcirco, quamvis
multo sint praestantiores iis quae aliquâ vitiorum
misturâ distinctae sunt, quia tamen multitudini minùs
sunt notae, non tantis laudibus solent extolli.

20

25

Praeterea, cùm duo ad sapientiam ita descriptam
requirantur, perceptio scilicet intellectûs & propensio
voluntatis: ejus quidem quod à voluntate dependet
nemo non est capax, sed quidam aliis multò perspi­
caciorem habent intellectum. Et quamvis sufficere
debeat iis qui sunt naturâ tardiusculi, quòd, etsi
multa ignorent, modò tamen firmam & constantem
retineant voluntatem nihil omittendi, quo ad recti
cognitionem perveniant, atque id omne quod rectum
judicabunt exsequendi, pro modulo suo sapientes &
hoc nomine Deo gratissimi esse possint: multò tamen
praestantiores illi sunt, in quibus, cum firmissimâ recte
agendi voluntate, perspicacissimum ingenium & sum­
ma veritatis cognoscendae cura reperitur.
Summam autem esse in Celsitudine tuâ istam curam,
ex eo perspicuum est, quòd nec aulae avocamenta, nec
consueta educatio quae puellas ad ignorantiam dam­
nare solet, impedire potuerint, quominus omnes bonas
artes & scientias investigaris. Deinde summa etiam &
incomparabilis ingenii tui perspicacitas ex eo apparet,
quòd omnia istarum scientiarum arcana penitissimè
inspexeris, ac brevissimo tempore accuratècognoveris.
Majusque adhuc ejusdem rei habeo argumentum mihi
peculiare, quòd te unam hactenus invenerim, quae