| Casati, Paolo Mechanica 1684 | ||||||
|
681
eo statu; ad quem illum adduxit: at ponderis adnexi gravitas
manet, & ibi retinet arcum, quò eum adduxit; nisi fortè ali
quem impetum acquisierit in descensu, quo pereunte, aliquan
tulum præpolleat vis elastica, & sursum retrahat appensum
pondus. Licet igitur globulo cadenti æqualiter resistere dican
tur arcus fortior qui minùs flectitur, & mollior qui magis flecti
tur; postquam tamen jam per vim inflexi sunt arcus, naturali
ter partes minùs flexibiles validiùs conantur se restituere, quàm
flexibiliores: quemadmodum gravitas ut quatuor, & gravitas
ut duo, si moveantur per vim motu reciprocè subduplo, æqua
liter resistunt moventi; sed si utraque suspendatur, inæquali
ter conantur suos motus naturales.
CAPUT VII.
Quàm dispares ex motûs velocitate sint
percussiones.
PErcussionem ex ea parte, quatenus à simplici Impulsione
distinguitur, motum exigere antecedentem, quo impetus
acquiratur, superiori capite definitum est. Nunc verò, quia pro
motuum velocitate diversâ dispares sunt percussionum vires,
quærendum est, unde dissimilitudo ista procreetur, & quænam
servari Ratio videatur, sivè inæquales ejusdem corporis, sive
diversorum corporum percussiones inter se comparentur. Est
autem considerandum in Impetu, qui est proximè efficiens mo
tum, aliud esse ejus quantitatem, sivè entitatem accipere, aliud
in ejusdem Intensione consistere: intensionem consequitur ve
locitas motûs, at ex entitate ipsâ magis extensâ, quamvis mi
nùs intensâ, ac proinde ex motu tardiore, oriri potest validior
ictus, de quo in sequentibus. Ex motûs autem velocitate, quæ
corpori vi præcedentis motûs congrueret, si nihil obstaret, per
cussionem fieri majorem tam certis experimentis constat, ut vel
cæci, si quando præfidentes concitatiùs ambulando caput ad
objectum parietem allidunt, id abundè testari valeant; corpus