tenà, cujus partes ex se sunt ponderosæ, motus hic undo­
sus sibi ipsi sit impedimento: non tamen hæc ratio lo­
cum
habet in perquam subtili & tenuissimo filo, cujus
partes
non ex se, verúm ex impulsu ponderis appensi
mouentur, eoque; præciso aut abrupto à motu conquiescunt.
Deinde
si ratio inæqualium circulorum perturbat il­
lum
motum, quo perpendiculum à sua statione procur
rit
, turbabit quoque; rationem motus, quam ad se habent
recursus
: at verò hæc in æqualitas nihil obstat, quò mi­
nùs
recursus inter se sint æquales: nihil ergo obstabit,
quò
minùs excursus quoque; inter se sint æquales. Præte­
rea
si funiculo pondus accedat medio inter hypomochlium
loco
, motum accelerabit; non igitur ex se motum aut
pondus
habet: propterea quòd negant maius pondus
velocitatem
augere. At verò si pars illa fili, quæ ob pon
dus
accessorium velociùs mouetur, suo quoque; pondere
mouebatur
, fiet sanè, ut continuà hac ponderis noui ac­
cessione
velocitas in infinitum augeatur. Dicendum
ergò
excursum perpendiculi continuò quidem mino­
rem
fieri recursu; causam verò hujus inæqualitatis non
in
funiculo, sed in naturà circuli, in quo perpendiculum
mouetur
, sitam esse. Quia enim velocitas motus conti­
nuo
fluxu augetur à grauitate, quæ ex inclinatione ma­
iori
ob maiorem violentiam hypomochlii minùs grauitat,
impulsus
, quo perpendiculum recurrit, continuó qui-