| Borelli, Giovanni Alfonso De motionibus naturalibus a gravitate pendentibus 1670 | ||||||
|
534
Cap. 12. dę
vacui neces
sitate.
PROP. CCLXIV.
Primò si duæ superficies planæ duorum corporum inflexibi
lium sese tangant, & postea separari debeant, aut illo
motu, quo plana semper ad inuicem æquidistant, aut an
gularitèr inclinentur, necessariò vacuum admitti debet.
SInt duæ laminæ omninò duræ, & inflexibiles AB
C, & FEH, quæ suis planis superficiebus ADC,
& GEH se mutuo tangant. aio, 
quod si suprema lamina subleue
tur, aut flectendo angularitèr, aut
transferendo sursùm superficiem
GEH motu sibi ipsi æquidistanti,
necessariò vacuum admitti debet;
quia ob rigidam inflexibilemque
duritiem corporum ABC, & FEH superficies ADC,
& GEH semper eamdem directam planitiem retinent,
siuè quiescant, siuè moueantur, ergo in actu separa
tionis fieri non potest vt pars plani GEH diuellatur,
separeturque à subiecto plano perseuerante contactu
reliquæ partis, aliàs duo plana haberent segmentum
commune, quod est impossibile. Hinc sequitur, quod
diuulsio, & separatio planarum superficierum ADC,
& GEH fieri debeat non successiuè, & in tempore, v
na pars post aliam, sed tota simùl in vnico instanti,
itaut omnes partes supremæ superficiei simul diuelli,
separarique debeant ab omnibus partibus superfi
ciei infimæ; quaproptèr necessè est, vt in illo vnico
instanti separationis creetur spatium interceptum̨,
cuius figura, aut parallelepipeda erit, (si superficie-