Borro, Girolamo De motu gravium et levium 1575

author index 50 / 316      search

30
ρὀπην id est momentum, inclinationem, pondus, siue nutum; quo
efficitur, vt grauia, & leuia corpora susque, deque conciten­
tur: quod quamquam absurdum omnino non est, nobis tamen
ad has definitiones inueniendas vel parum quidem proderit;
ideo hoc momentum, inclinationem, pondus, siue nutum pruden­
tes præterimus, & ad alia, quæ hanc nostram causam magis
iuuent omissis ambagibus properamus.

Quomodo graue, & leue Plato definierit, & quo­
modo corpora ex figuris componi debere
voluerit. Cap. XVIII.

DIVINVS Plato in Timæo graue illud esse censuit,
quod ægrè à suo loco mouetur, siue quod cum pluribus
partibus eiusdem generis, siue triangulis compluribus
constet, difficile distrahitur: vt terra crassa cum sit, ex loco
ad locum non nisi magno cum labore mouetur, & propter
eamdem causam propria sponte quiescit. Contra verò le­
ue id est, quod paucis ex partibus eiusdem generis, seu trian­
gulis coaugmentatur, vt ignis, & aer tenues existunt, ideo­
que minimo negocio mouentur, & huc, atque illuc facilè
pelluntur.

Præterea Plato statuit aerem, ignem, & aquam ex eisdem
partibus, seu triangulis constare, & inter se grauitate tan­
tum, & multitudine differe: quò fit, vt vnum illorum sit le­
uius, alterum grauius: prout ex pluribus, aut ex paucioribus
partibus, seu triangulis conflatur: Nec enim Plato diuinus
putat ex locorum interuallis, vt Aristoteles hasce grauium,
& leuium definitiones esse petendas, cum nihilin cælo verè su­
perum, nihil ibi verè inferum à Platone esse credatur, sed