| Baldi, Bernardino In mechanica Aristotelis problemata exercitationes 1621 | ||||||
|
Sit igitur, vt su
periùs, libra AB, cu
ius centrum grauita
tis C, fulcimentum,
verò sursum, in D li
bræ quidem in C per
pendiculariter con
iunctum. Perpendi
cularis verò quæ per
fulcimentum, & gra
uitatis centrum trans
iens ad mundi cen
trum tendit DLE. stante igitur librâ in sua æqualitate, e
rit centrum grauitatis C in ipsa perpendiculari infra qui
dem fulcimentum D. Loco verò, mundi centro quàm
proximo. Pondus post hæc apponatur in B, Declinabit au
tem pars CB, in HF, eleuatâ interim parte AC, in GH.
Mota igitur libra tota, circa fulcimentum D mouebitur
circa idem centrum, & grauitatis centrum C, describens
portionem circuli CH, fi etque; C in H, & quoniam H, hoc
est C, extra perpendicularem fit, amoto pondere, ex lan
ce B, cuius pressione libra declinauerat, centrum grauita
tis per eandem circulì portionem HC, ad perpendicula
rem descendet, donec iterum in ea quiescat, quo casu li
bra AB ad æquilibrium reuertetur: quod fuerat demon
strandum.
His ita declaratis, ostendemus, (quod nullus ante
nos animaduertit) harum librarum, quæ fulcimentum
habent sursum, eam esse naturam, vt non à quouis ponde
re apposito moueantur, vel penitus declinent.
Ijsdem enim stantibus, addatur quoduis pondus lan
ci B; Itaque si tale fuerit quod superet resistentiam, quam