figure

Sit igitur, vt su­
periùs
, libra AB, cu­
ius
centrum grauita­
tis
C, fulcimentum,
verò
sursum, in D li­
bræ
quidem in C per­
pendiculariter
con­
iunctum
. Perpendi­
cularis
verò quæ per
fulcimentum
, & gra­
uitatis
centrum trans­
iens
ad mundi cen­
trum
tendit DLE. stante igitur librâ in sua æqualitate,
rit
centrum grauitatis C in ipsa perpendiculari infra qui­
dem
fulcimentum D. Loco verò, mundi centro quàm
proximo
. Pondus post hæc apponatur in B, Declinabit au­
tem
pars CB, in HF, eleuatâ interim parte AC, in GH.
Mota igitur libra tota, circa fulcimentum D mouebitur
circa
idem centrum, & grauitatis centrum C, describens
portionem
circuli CH, fi etque; C in H, & quoniam H, hoc
est
C, extra perpendicularem fit, amoto pondere, ex lan­
ce B, cuius pressione libra declinauerat, centrum grauita­
tis
per eandem circulì portionem HC, ad perpendicula­
rem
descendet, donec iterum in ea quiescat, quo casu li­
bra
AB ad æquilibrium reuertetur: quod fuerat demon­
strandum
.

His ita declaratis, ostendemus, (quod nullus ante
nos
animaduertit) harum librarum, quæ fulcimentum
habent
sursum, eam esse naturam, vt non à quouis ponde­
re
apposito moueantur, vel penitus declinent.

Ijsdem enim stantibus, addatur quoduis pondus lan­
ci B; Itaque si tale fuerit quod superet resistentiam, quam