| Casati, Paolo Mechanica 1684 | ||||||
|
425
atque ut BA ad CA, ita est EA ad IA; similia quippe sunt
triangula ABE & ACI. Cæterùm si rotulæ X insistens funi
culus jungeret vectis extremitatem K & pondus aliquod ad
nexum in fungens munere potentiæ elevantis; hoc descen
dens ex S in M elevaret vectem in B, & lapidem, qui penderet
ex C: sed angulus ABX esset multò obtusior quàm Supple
mentum acuti ICA ad duos rectos, ac proinde Sinus anguli
ABX esset multo minor quàm EA Sinus anguli obtusi ABF:
igitur multo minor esset Ratio momenti potentiæ applicatæ in
B ad momentum ponderis in C, quàm sit Ratio BA ad CA,
hoc est KA ad LA. Sola igitur potentia vivens potest ita sui
motûs directionem inflectere, ut eundem faciat cum vecte an
gulum, ideóque elevans vectem acquirat majorem sustinendi
facilitatem.
His consequens est, quantò altiùs supra horizontem eleva
tur vectis cum pondere pendulo, tantò validiùs a pondere pre
mi aut urgeri hypomochlium A. Nam quemadmodum in vecte
horizontali AK pondus in L suspensum magis premit hypomo
chlium A vicinum quàm potentiam K remotam ex hypothesi,
ita elevato vecte multo magis premitur hypomochlium, quia
quodammodo propiùs illi admovetur pondus in I quàm in L,
suáque innatá gravitate in vecte elevato conatur versù hypo
mochlium quasi secedens à potentia; ut nihil dicam de vecte
ipso, cujus gravitas, maximam partem, innititur fulcro.
CAPUT IX.
An duo pondus gestantes æqualiter premantur.
HActenus disputatis proximè affinis est præsens quæstio, qua
inquirimus, utrùm æqualis sit labor duorum in codem pon
dere gestando consentientium. Et quidem si movendum sit
pondus atque trahendum, cur duo simul faciliùs illud mo
veant, quàm singuli, omnes intelligunt; quia plus impetûs à
duobus producitur, quàm à singulis; & quem impetum mo-