| Borelli, Giovanni Alfonso De motionibus naturalibus a gravitate pendentibus 1670 | ||||||
|
366
particulæ extimæ superficiei aquæ CAG, & IF quæ
mutuò inter se connectebantur, ob iam dictam lanu
ginem flexibilem, &
resilien
tem, postea distrahun
tur machinulę, & ideò fortiùs
ad inuicem vinciuntur, & pro
indè efformant veluti pleu
ram, seù reticulum à quo re
tineri, & impediri possunt partes aquæ prædicti mon
ticuli GAB, sed non licet prædictam montuositatem
ad quancunque altitudinem eleuare, propterea quòd
resistentia machinularum ipsius aquæ exigui roboris
est, & proindè tamdiù perseuerabit, quamdiù pusil
lam vim grauitatis superat, quæ naturali instinctu
deorsùm tendere debet obliquo, & inclinato itine
re, & ideò eius momentum mensuratur à perpendi
culari altitudine supra planum FG, quæ valdè exi
gua est vt diximus.
Cap. 8. cur
exiguæ aquæ
guttæ supra
libellam aquæ
ascendunt.
Cap. 8. cur
exiguæ aquę
guttæ supra
libellam aquæ
ascendunt.
PROP. CLXXXII.
Vis impellens, & retinens argines aqueos eleuatos supra
aquæ libellam non est propria ipsius aquæ, neque aeris,
sed est grauitas eiusdem aquæ collateralis legi
bus mechanicis operando.
DEbemus modò rationem afferre alterius phœ
nomeni difficilioris. sit vas aqua plenum RDEI
in quo immergatur quodlibet corpus solidum, & du
rum FGK, quod sit aridum, & non vngatur sebo, vel