Guevara, Giovanni di In Aristotelis mechanicas commentarii 1627

author index 277 / 303      search

269
prouenit à resistentia medij locum non statim cedentis, vs
ipsemet Philosophus postea docet tex. 70. quod cum non
esset in vacuo, non posset resistere; proindeque confestim de
loco ad locum cuncta proiecta transferri contingeret per
vnicum mutatum esse. Quod satis est insinuasse ad suaden­
das difficultates, quæ contra explicatam virtutem congere­
re plerique conantur.

Quæstio Trigesimaquarta.

Cvr neque parua valde, neque magna longè
proÿci queunt, sed commensurationem quan­
dam illa habere oportet ad id quod proÿcit? An
quia necesse est, quod proÿcitur, & impellitur,
contraniti ei vnde impellitur quod autem
magnitudine sua nihil cedit, c ut imbecillita­
te nihil contranititur, non efficit pròiectionem
neque impulsionem. Quod enim muliò impellentis excedit vi­
res, haud quaquam cedit: quod verò multò est imbecillius, nihil
contranititur. An quia tantum fertur id quod fertur, quan­
tum aëris mouerit ad profundum: quod autem non mouetur,
neque mouebit quippiam, accidit auiem illis ambo illbæc babe­
ve. Valde enim magnum, & valde paruum, ceu non mota exi­
stant: alterum namque nihil mouet, alterum verò nihil mo­
uetur.

COMMENTARIVS.

Qvid in causa sit quærit hic Aristoteles, vt neque
parua valde, neque magna nimis longè proijci queant,
sed proportionem quandum habere debeant ipsa
proiecta cum proijciente. Docetque primò id esse, quòd
in proiectione semper ac necessariò intercedat aliqua proie­
cti resistentia, quæ tamen à proijciente vincitur, ea supera­
tur. Vnde quod magnitudine sua, ac pondero sitate ita resi­
stit, vt nihil cedat, nec eius renitentia valeat superari; aut
ex opposito paruitate, & imbecillitate propria, nihil omni-