Gassendi, Pierre De proportione qua gravia decidentia accelerantur 1646

author index 263 / 360      search

Quæso te verò, optime Vir, quomodò putes ista
cum iis, quæ mox dixisti, cohærere? Nam si ego qui­
dem meâ experientiâ nouam veritati lucem attuli, quî
ergo tu mihi veritatem ignotam, ac maiori luce il­
lustratam aperuisti? An tuâ illâ experientiâ, cui mea
fuit opposita? At si mea quidem veritati lucem, tua
ipsi tenebras fecit. An adhibito à te ratiocinio? At cùm
id non fuerit aliunde, quàm ex iis tenebris deductum;
quomodo rem mihi aperuit, quæ coram allata à me
luce euanuit? Spem factam ais, vt huius lucis à me al­
latæ beneficio veritatem quæsitam certiùs inueniamus.
Et quomodo ergo tu sic eam habuisti, vt à me quæsi­
tam mihi ab errore vindicatam iam exhibueris? An
forte, quia iuxta lucem à me allatam es ratiocinatus?
Non sanè: quin potiùs constitisti semper in illis iisdem
tenebris, hoc est hæsisti semper principiis ex tua illa
falsa Experientia ductis. Ac laudabilissimum quidem,
quod profiteris te veritatem, vbicumque inuenta fue­
rit, perquàm grate, & cum plausu, suauitateque ample­
xaturum: sed cùm sit quidem quæstio de ea, quam
profiteris simul te mihi aperuisse, exhibuisseque: quo­
modo, amabò, vis ista excipiam?

At cæteris in rebus tam acutè non vidisti, & tam certò
in illis deceptus es, quàm auspicatò tibi, ac fœliciter illud
ceßit.

Ipse verò hebetem me neque nescio, neque diffi­
teor; at magno tamen desiderio acutè videndi non
careo. Vnde & cùm in cæteris rebus non sim aliunde
ratiocinatus, quàm iuxta eam lucem, quæ per factam à
me experientiam allata est, vellem ostenderes quid