Descartes, René Principia philosophiae 1644
author indexprevious page245 / 345next page
 show/hide xml  show page   search  

244
ris E in superficiem corporis C cadentibus, quin aqua
D multos sibi patentissimos meatus sub istis fragmen­

tis retinuerit: per quos tanta semper ejus quantitas à
mari versus radices montium redit, quanta ex mon­
tibus egreditur. Atque ita, ut animalium sanguis in
eorum venis & arteriis, sic aqua in terrae venis & in
fluviis circulariter fluit.

LXV.
Cur mare non augea­
tur ex eo, quòd flu­
mina in illud fluant.

25

5


Et quamvis mare sit salsum, solae tamen aquae dulcis
particulae in fontes ascendunt, quia nempe sunt te­
nues ac flexiles, particulae autem salis, cùm sint rigidae
ac durae, nec facilè in vapores mutari, nec ullo modo
per obliquos terrae meatus transire possunt. Et quam­
vis assidu isla aqua dulcis in mare per flumina rever­
tatur, non ideò mare dulcescit, quia semper aequalis
quantitas salis in eo manet.

LXVI.
Cur fontes non sint sal­
si, nec mare dulces­
cat.

10

15


Sed tamen non valde mirabimur, si fortè in qui­
busdam puteis, à mari valde remotis, multum salis
reperiatur. Cùm enim terra multis rimis fatiscat, fieri
facilè potest, ut aqua salsa non percolata usque ad
illos puteos perveniat: sive quia maris superficies
aequè alta est atque ipsorum fundus; sive etiam quia;