| Descartes, René Principia philosophiae 1644 | ||||||
|
227
sumpta, & nullae ampliùs in eo particulae reperirentur,
nisi duarum specierum antèdescriptarum a, etiam
ut corpus E esset satis densum & crassum, quia ferè
omnes particulae quae ex D recefferant, vel ejus poris
impactae densius illud essecerant, vel occursu particu
larum corporis B mutatae, illisque annexae, versus E
relapsae erant, sicque crassitiem ejus auxerant; ac de
nique ut spatium satis amplum F, inter D & s relinque
retur; quod non alià materiâ potuit impleri, quam eâ
ex quâ conflatur corpus B; cujus scilicet particulae
tenuissimae per meatus corporis E facilè tranfierunt in
loca quae ab aliis paullò crassioribus ex D exeuntibus
relinquebantur.*
XL.
Quomodo hoc tertiùm
corpus fuerit mole
imminutum, & spa
tium aliquod inter se
&squartum relique
rit.
5
1o
15
20
25
30
5
10
Ita corpus E, quamvis gravius & densius quàm F,
ac fortè etiam quàm D, aliquandiu tamen ob suam
duritiem, fornicis instar, supra D & s suspensum man
sit. Sed notandum est ipsum, cùm primùm formari
coepit, meatus habuisse quam-plurimos, ad mensuram
corporis D excavatos. Cùm enim ejus superficiei tunc
incumberet, non poterat non proebere transitum istis