| Monantheuil, Henri de Aristotelis Mechanica 1599 | ||||||
|
173
vt in A, B,
C, vbi lineæ
pro orbitis
inæqualium
circulorum, sed
annexorum D
E, F G, HI
sunt æquales
vt facile est
demonstrare
ex adscripto
diagrammate.
Quod vero eodem.] Respondet assumptioni præcedentis syllo
gismi, in quo concludebatur ratio admirationis problematis. Negat
que idem etiam concentricorum circulorum ita vt dictum est moto
rum, centrum esse, nisi captiose. Huius enim centrum, est quod primum
mouetur, non huius quod secundario. Huius enim centrum feriatur:
illius verò cum sit principium motus, agit, seu in actu est. Et sic non vnum
idemque centrum vtriusque est, cum alterum moueat, alterum moueatur.
Hæc tamen solutio quæ sit, relinquo cogitandum. quomodo enim si
principium motus concentricorum circulorum sit ab axe, vt in mola mole
trinæ, & vnum idemque centrum cum sit, puta, molæ minoris in maiore
descriptæ, non idem eodem tempore ab eodem erit in actu & principium, sui
motus habebit. Aliter igitur verè solueretur, si intelligamus aliud esse
motum circularem: aliud motum in circulo vel per circulum. Motus enim
circularis fit centro quiescente, & reliquis omnibus motis, talis est mo
tus æquatoris in cælo. Motus verò per circulum fit progrediente centro,
& huic accedit vt circumuertatur, alioqui nihil aliud esset quam circu
lus progrediens, & vectio quædam, vt hæc qua α centrum perpetuò per
æquidistantem lineam fertur in γ, seu trahatur seu impellatur, & ideo
omnia puncta æqualiter mouentur, & per æquale spatium perinde ac si
motus hic merè rectus esset, & sine vlla circumuersione quasi fune
circulus traheretur. Cæterum cum tam ζ γ δ, quam η β ε moueantur su
per rectas ζ λ, η θ & quidem ita vt singula puncta ζ γ δ tangant
singula puncta ζ λ: tum η β ε singula puncta ipsius η θ. Tamen peri
pheria ζ γ δ, aut non est æqualis rectæ ζ λ: aut peripheria ζ β ε non est