| author index |  | 196 / 355 |  |   search |
| Biancani, Giuseppe Aristotelis loca mathematica 1615 | ||||||
|
272
In 3. cap. (Aiunt etiam multos æstus vndarumqué sublationes fiatis quibus
dam temporibus cum Luna circumagi) Perpaucis maris fluxum, & reflu
xum attingit, qui quia ex motu præcipuè Lunæ pendet, non videtur
alienum hoc loco eum fusius explicare, atque nonnullis difficultatibus
occurrere, quibus recentiores nonnulli nimis implicantur. Aestus maris
est quædam maris ebullitio, ob quam vt solet in ebullientibus aquis, mare
intumescit: fiunt autem in toto mundo duobus tantum in locis ex hoc æstu
tumores duo, quorum vnus semper directè Lunæ subiacet, alter verò in
auersa terræ parte, siue huic antipoda, & diametraliter opposita.
Ex his Marium tumoribus fit vt aquæ, quæ naturæ sua decliuiora petunt,
quasi exundantes ad littora fluant. atque hic aquarum cursus fluxus maris
appellatur. decrescente deinde maris æstu, & tumore ex recessu Lunæ, aquæ
iterum ad medium mare refluunt: atque hic maris refluxus dicitur. Cum au
tem in toto die sint 24. horæ & semper sint simul in mundo duo æstus, & tu
mores, fit vt sint pariter semper in mundo duo fluxus, qui tumores illos co
mitantur; necnon duo refluxus, qui eosdem subsequantur; hinc fit vt vni
cuique illorum sex heræ conueniant, sex fluxui, sex refluxui, qui sub Luna fiunt;
sex verò fluxui, & sex tandem refluxui Lunæ auersis, quæ totam Lunæ circa
mundum periodum 25. horarum expleant. Causam autem cur mare hoc
modo statis horis, paulò tamen serius ob Lunæ tardiorem ortum semper
crescat, & decrescat antiqui omnes in Lunam retulerunt, vt primus omnium
Arist. hoc loco, deinde Strabo, Pomponius Mela, Plinius, Solinus, & alij
plures idem senserunt. Lunam scilicet eam habere vim in mare, vt pars il
la, quæ Lunæ subiacet, siue quam Luna radijs ferit, æstuet, & turgeat; non
aliter pars maris huic antipoda, & auersa, quamuis tota terræ moles inter 
ipsam, & Lunam interpona
tur, æstuat, fluxumque, ac re
fluxum quamuis priori mi
norem, efficit. quæ omnia
melius in figura cernentur;
vbi infra Lunam vides tumo
rem A, ex quo fluxus deriua
tur. & in parte huic auersa
tumorem B, ex quo alter flu
xus deriuatur. & quia in alijs
duobus mundi lateribus non
fiunt huiusmodi tumores, imò
mare ob refrigerationem
subsidet, ibi fiunt duo reflu
xus C, & D, ita vt semper sint
in mari præsertim Oceano
quatuor prædicti effectus, qui
simul, vt ait hic Arist. & ex