| Gassendi, Pierre De motu impresso a motore translato epistulae duae 1642 |
|
10
confert; quatenùs calce vnius terram attingente,
& priusquàm tota planta sensim succedat, digiti al
terius (plantâ reliquâ iam elatâ) è terra attolluntur,
sicque, absque interruptione, trunci corporis motus
continuatur. Tametsi notandum est truncum non
promoueri ab eo pede, qui elatus est, proceditque
per aërem; sed ab eo, qui terræ inhæret, & supra
quem crus deferens truncum euoluitur. Intelliges
enim ex his, quia corporis truncus æquabiliter in
cedit, & pedes alternatìm dimidio temporis ince
dunt, dimidio quiescunt: ideò debere motum pe
dum esse motu trunci duplò velociorem; & parteis
crurum reliquas tantò moueri tardiùs, quàm pedes,
quantò accedunt propiús ad coxendices, quæ non
majore feruntur velocitate, quàm truncus. Intelliges
etiam consequenter manus, dimidio quoque tempo
ris quiescenteis, & reliquo dimidio prorsùm expor
rectas, moueri duplò velociùs trunco: & parteis brac
chij reliquas tantò moueri lentiùs, quantò magis ad
scapulas simùl cum trunco motas accedunt. Intelli
ges denique ob quam causam fiat, quod initio dixi,
pilam dimissam, quando manus antrorsum exporri
gitur, duplò velociùs moueri, quàm truncum; &
dimissam quo tempore manus retrorsùm ire apparet,
ad perpendiculum semper cadere. Nimirùm, quia
priore casu motum consequitur à manu duplò ve
lociùs, quàm truncus translata; & posteriore, nul
lum habet à manu (scilicet immota, consistentéque)
impressum.
IV. Iam cùm hæc ita sese habeant, facilè causam
search