| Monantheuil, Henri de Aristotelis Mechanica 1599 | ||||||
|
118
reponendum ὀΐστὸν id est omne quod iaculamus.
At omnia commotæ.] Hæc causa generalis erit tricesimo
primo capiti huius libri.
An propter hoc.] Alter est modus solutionis problematis
sumptus è funda tanquam radio longiore. Syllog. sic est. Quantò li
nea à centro est maior, tantò celerius mouet.
In proiectione cum funda manus est centrum, funda verò est
linea à centro: & longior manu.
Igitur proiectio cum funda longior fiet.
Cap 1. lib. 2.
de vs. part.
Manus quidem.] Manus apud veteres, vt videre est apud
Gal. tres sunt partes vna quidem brachium, alia vero πήχυς id est
cubitus, & tertia ἀκρόκειρον hoc est summa extremave manus.
Hæc etsi commoueatur cum fundam rotat tanquam manens loco,
tamen & centrum habetur, funda autem radius est: at cum sine fun
da proiectio fit, articulus quo brachium cum humero connectitur,
videtur potius habere rationem centri, & brachium cum cubito, &
extrema manu rationem lineæ à centro.
14. De collopibus & suc
culis.
Διὰ τί ῥᾷον κινοῦνται περὶ τὸ αὐτὸ ζυγὸν οἱ μείζους
τῶν ἐλαττόνων κόλλοπες, καὶ οἱ αὐτοὶ ὄνοι οἱ λεπτότεροι
ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἰσχύος τῶν παχυτέρων; ἢ διότι ὁ μὲν ὄνος
καὶ τὸ ζυγὸν κέντρον ἐστίν, τὰ δὲ ἀπέχοντα μεγέθη αἱ ἐκ
τοῦ κέντρου, θᾶττον δὲ κινοῦνται, καὶ πλέον ἀπὸ τῆς αὐτῆς
ἰσχύος, αἱ τῶν μειζόνων κύκλων ἢ αἱ τῶν ἐλαττόνων. ὑπὸ
τῆς αὐτῆς γὰρ ἰσχύος μεῖζον μεθίσταται τὸ ἄκρον τὸ ποῤῥώτερον
τοῦ κέντρου. διὸ πρὸς μὲν τὸ ζυγὸν τοὺς κόλλοπας
ὄργανα ποιοῦνται, οἷς ῥᾷον στρέφοῦσιν. ἐν δὲ τοῖς λεπτοῖς
ὄνοις, πλεῖον γίνεται τὸ ἔξω τοῦ ξύλου. αὕτη δὲ γίνεται
ἡ ἐκ τοῦ κέντρου.
Cur circa eandem erga
tam collopes maiores mi
noribus facilius mouentur,
& ipsæ succulæ graciliores
ab eadem vi crassiotibus, An
quia succula & ergata cen
trum est. Longitudines au
tem distantes sunt lineæ ex
centro. At & celerius mo
uentur, & plus ab eadem vi
lineæ maiorum circulorum:
quam minorum. Ab eadem
enim vi extremum, quod
longiùs est à centro, plus
transfertur, ideo collopas
organa ad ergatas adijciunt,