| Baldi, Bernardino In mechanica Aristotelis problemata exercitationes 1621 | ||||||
|
ma figura, facta ex contrario, nempe in in feriori parte cir
ca C rarefactione, in superiori verò condensatione, pon
dere præualente curuabitur, fietque; lignum quidue aliud
huiusmodi, vt ADB, nec amplius pondere suapte naturâ
inferiùs vergente ad rectitudinem reuertetur.
Cæterùm cur oblonga & graciliora corpora facilius
illis, quæ contrario se habent modo, frangantur, ex me
chanicis principijs in quæstione 14. apertè demonstraui
mus. Modò vt ex hac contemplatione, quæ aliàs inutilis
videtur, aliquam vtilitatem capiamus, & ex his quæ con
templabimur, Architecti prudentiores fiant, isthæc ipsa,
de quibus agimus, ad rem ædificatoriam commodè apta
bimus. Transferamus igitur cogitationem ad eam trabium
compagem, quæ ad tecta sustinenda ex transuersario ar
rectarioque; sit, & duobus cauterijs, quam nostri à Latinis
detorto vocabulo Biscauterium dicunt. Perscrutabimur
enim, vnde illi tanta ad sustinendum vis, & quæ compa
gem hanc consequantur passiones. quamuis enim fabri
meræ praxi, quod vtile est efficiant, nos meliorum inge
niorum gratiâ, rei ipsius caussas diligenter examinatas in
medium proferemus; nec de hac re tantùm agemus, sed
de Cameris quoque, fornicibus eorumqueue vitijs & virtu
tibus quatenus ad Mechanicum pertinet, sermonem ha
bebimus. Quærimus primo, cur perpendiculariter erectae
trabes superimposita pondera validissime sustineant? Et
sane hoc omnes norunt, sed non per caussas.
Esto horizontis planum, illudqueue solidissimum, &
impenetrabile AB, trabs eidem ad perpendiculum erecta
CD fulta basi vbi C grauitatis centrum F. pondus super
impositum FG, cuius grauitatis centrum H: Sint autem
H & E in eadem perpendiculari, quæ ad mundi centrum
HEC. Itaque eo quod tum penderis tum trabis centra
grauitent in perpendiculari, illa verò fulciatur in C, to-