| Guevara, Giovanni di In Aristotelis mechanicas commentarii 1627 | ||||||
|
96
verò spatium DG positum est minus, quam spatium CF,
sequitur lineam CH pertingere non posse vsque ad pun
ctum F, cum ipsa sit æqualis ad DG. Cumque ip
sius extremum
vbi H, sit pari
ter terminus li
neę, seu lateris
GH, sequitur
vlterius, vt ne
que linea GH
pertingere pos
sit vsque ad pun
ctum P. Erit
igitur maior li
nea GF quàm
sit linea GH, &
linea CD, quæ
est illi æqualis,
quod erat pro
bandum.
Item hinc manifestè apparet falsum quoque esse, manubrium
remi ad proram, vel puppim existentis, æquale spatium per
transire, ac manubrium alterius remi in nauis medio consti
tuti, palmulis vtriusque remi in eodem situ, seu puncto ma
nentibus, vt à Baldo assumebatur ad probandam suam con
clusionem. Quod ita facilè ostenditur ex huiusque demon
stratis. Nam si eo tempore quo scalmus D fertur in G,
scalmus C fertur in H ad æqualem distantiam, vt proba
tum est; vtique manubrium ipsius remi ad proram consti
tuti, non erit in E, sed in I, vbi desinit recta ducta à
centro B, per punctum H ad arcum AE. Cumque AI
differat ab AE tanquam pars à toto, & vterque arcus AE
sit alter alteri æqualis ex constructione, palam fit, maius
spatium percurrere manubrium A remi ADB in medio
nauis constituti, dum fertur vsque ad E, quàm manubrium
alterius remi, quo d fertur vsque ad I.