| Baif, Lazare de De re navali commentarius 1537 | ||||||
|
80
tiplicí que præda. Idem Herodotus paulo post: Καὶ
τὸν γαυλὸν τὸν ἅμα ἄγοντο ἀπαιρεθέντες, ἐπέπλεον ὀπίσω ἑς τὴν ἀ
σίαν. id est: Ablató que gaulo, quem simul duxerant,
reuersi sunt in Asiam. Plutarchus περὶ εὐθνμίας: ὥΣπερ
οἱ δειλοὶ καὶ ναυτιῶντες ἐμ τῷ πλεῖν, εἶτα ῥᾶον οἰόμενοι διάξειν,
ἐὰν εἰς γαυλὸν ἐξἀκάτου, καὶ πάλιν ἐὰν εἰς τριήρη μεταβῶσι, ού
δέν περαίνουσι, τὴν χολὴν καὶ τὴν δειλίαν συμμεταφέροντες ἑαυ
τοῖς. Id est: Quemadmodum timidi, & qui nauseæ
nauigando obnoxij sunt, existumantes se meliuscu
le habituros, si ex acatio in gaulum, rursum〈qué〉 si in
triremem commigrarint: nihil tamen proficiunt,
bilem timiditatemque secum circunferentes. Ad
quod allusisse uidetur Horatius in Epistolis:
-ego utrum
Naue ferar magna, an paruaferar, unus & idem.
Et Epistolarum primo: -conducto nauigio æquè
Nauseat, ac locuples, quem ducit priua triremis.
Gaulus accipitur & pro uase, quo pastores utuntur
ad lac excipiendum.
PIscatoriæ naues, quæ piscium capiendorum
causa paratæ sunt: quas nauicellas uocat
Martianus. in tractatu de Fundo instru
cto: item piscatoris, Liuius piscatorias dixit, tertiæ
decadis libro tertio, his uerbis: Ni mare propin
quum, & haud procul littore naues piscatoriæ ple
ræ〈que〉 conspectæ peritis nandi dedissent effugium.