| Schott, Gaspar Mechanica Hydraulicopneumatica 1657 | ||||||
|
86
cunque ratione longius crure interno, sed necessarium omnino
est ut perpendiculum externi cruris longius sit perpendiculo in
terni, juxta dicta suprà Protheoria I. §. VI.
Aqua inæ
quali cele
ritate efflu
it ex crure
externo si
phonis,
Si crus externum FN decurtetur in K, & internum tan
gat ferè fundum in E, & ex ore K extrahatur aer; sequetur
aqua usque ad os K, propter vacui metum, & tota ferè effluet,
donec nimirum perveniat suprema aquæ superficies usque ad oscu
lum E. Ratio est, quia perpendiculum cruris externi longius
est quàm interni. At postquam aqua pervenerit usque ad oscu
lum E, nihil amplius effluit, quia perpendicula FE, FK sunt
æqualia. Hærebit ergo aqua in æquilibrio in utroque crure.
Si crus externum FN decurtetur in H, & internum sit
infra lineam LM, aut pertingat solummodò usque ad dictam
lineam; vas tamen sit plenum usque ad lineam CD, aut saltem
aqua sit supra lineam LM; effluet aqua per os H, donec supre
ma aquæ vasis superficies perveniat usque ad lineam LM, & non
ampliùs. Ratio est, quia antequam dicta aquæ superficies per
veniat ad lineam LM, perpendiculum cruris externi est sem
per longius perpendiculo cruris interni; quando verò descendit
jam ad dictam lineam, ambo perpendicula sunt æqualia. Fluxus
porrò difformitas quoad celeritatem aut tarditatem eadem est,
quæ antea.
Si crus externum decurtetur in G, ut sit ejusdem altitudi
nis supra Horizontem cum superficie humidi CD, & aqua at
trahatur in G; nihil effluet, quia perpendicula sunt æqualia:
quare aqua hærebit in æquilibrio in utroque crure.
Ex his colligitur primò, Si vas sit plenum solummodò usque
ad lineam LM, & siphonis crus externum decurtetur in H, vel
G, vel O, internum verò pertingat usque ad fundum; nihil
posse effluere ex crure externo.