| Newton, Isaac Philosophia naturalis principia mathematica 1713 | ||||||
|
213
ris, decrescet recta DCin ratione Geometrica ad modum veloci
tatis, & partes rectæ ACæqualibus temporibus descriptæ decre
scent in eadem ratione.
PROPOSITIO III. PROBLEMA I.
Corporis, cui dum in Medio similari recta ascendit vel descendit,
resistitur in ratione velocitatis, quodque ab uniformi gravitate
urgetur, definire motum.
Corpore ascendente, ex
ponatur gravitas per datum
quodvis rectangulum BC,&
resistentia Medii initio as
census per rectangulum BD
sumptum ad contrarias par
tes. Asymptotis rectangulis
AC, CH,per punctum Bde
scribatur Hyperbola secans per
pendicula DE, dein G, g;&
corpus ascendendo, tempore DGgd,describet spatium EGge,tem
pore DGBAspatium ascensus totius EGB; tempore AB2G2D
spatium descensus BF2G,atque tempore 2D2G2g2dspatium
descensus 2GF2e2g: & velocitates corporis (resistentiæ Medii
proportionales) in horum temporum periodis erunt ABED,
ABed,nulla, ABF2D, AB2e2drespective; atque maxima
velocitas, quam corpus descendendo potest acquirere, erit BC.
Resolvatur enim rectan
gulum AHin rectangula
innumera Ak, Kl, Lm, Mn,
&c. quæ sint ut incrementa
velocitatum æqualibus tot
idem temporibus facta; & e
runt nihil, Ak, Al, Am, An,
&c. ut velocitates totæ, at
que adeo (per Hypothesin)
ut resistentiæ Medii princi
pio singulorum temporum
æqualium. Fiat ACad AKvel ABHCad ABkK,ut vis gra
vitatis ad resistentiam in principio temporis secundi, deque vi gravi-