Newton, Isaac Philosophia naturalis principia mathematica 1713
author indexprevious page132 / 523next page
 show/hide xml  show page   search

104
atque angulum X (æquationem secundam) ad angulum Z (æqua­
tionem maximam secundam) ut est cubus sinus anguli T ad cubum
Radii. Angulorum T, V, X vel summæ T+X+V, si angulus
T recto minor est, vel differentiæ T+X-V, si is recto major est
rectisQ.E.D.obus minor, æqualem cape angulum BHP(motum
medium æquatum;) &, si HPoccurrat Ellipsi in P,acta SPab­
scindet aream BSPtempori proportionalem quamproxime. Hæc
Praxis satis expedita videtur,
figure
propterea quod angulorum per­
exiguorum V & X (in minutis
secundis, si placet, positorum)
figuras duas tersve primas in­
venire sufficit. Sed & satis ac­
curata est ad Theoriam Planeta­
rum. Nam in Orbe vel Martis
ipsius, cujus Æquatio centri ma­
xima est graduum decem, error
vix superabit minutum unum
secundum. Invento autem angulo motus medii æquati BHP,an­
gulus veri motus BSP& distantia SPin promptu sunt per
Wardimethodum notissimam.

DE MOTU
CORPORUM

Hactenus de Motu corporum in lineis Curvis. Fieri autem po­
test ut mobile recta descendat vel recta ascendat, & quæ ad istius­
modi Motus spectant, pergo jam exponere.