54
figure
in situ fuerit A B vt
in
G H manebit, tum
quia
brachia manent
æqualia
, tum quia cen­
trum
grauitatis C sem­
per
erit in perpendicu­
lari
horizontis, secun­
dum
quam & ad quam
magnitudo
composita
ex
brachijs C A, C B & lancibus & ponderibus æquiponderan­
tibus, si imposita sint, fertur, sed sustinetur linea C D vel C E
fixa
. Et sic patet solutio tertiæ partis huius problematis ab Aristotele
prætermissæ
. Rarò tamen huic demonstrationi licet veræ, experien­
tia
respondet, propter instrumentorum materiam Physicam, in qua
exacte
medium constituere non datur in puncto geometrico, vtcum­
que
tamen alias respondet.

4. Τοῦ μοχλοῦ δυνάμεως αἴτιον.

4. Potentiæ vectis causa.

Διὰ τί κινοῦσι μεγάλα βάρη μικραὶ δυνάμεις τῷ μοχλῷ:
ὥσπερ
ἐλέχθη καὶ κατ' ἀρχήν: προσλαβόντι βάρος
ἔτι
τὸ τοῦ μοχλοῦ; ῥᾷδιον δὲ τὸ ἔλαττόν ἐστι κινῆσαι βάρος.
ἔλαττον
δέ ἐστιν ἄνευ τοῦ μοχλοῦ. ὅτι αἴτιόν ἐστιν μοχλός
ζυγὸν
κάτωθεν, ἔχον τὸ σπαρτίον, καὶ εἰς ἄνισα διῃρημένον,
τὸ
γὰρ ὑπομόχλιόν ἐστι τὸ σπαρτίον. μένει
γὰρ
ἄμφω ταῦτα, ὥσπερ τὸ κέντρον, ἐπεὶ δὲ θᾶττον ὑπὸ
τοῦ
ἴσου βάρους κινεῖται μείζων τῶν ἐκ τοῦ κέντρου. ἔστι δὲ
τρία
τὰ περὶ τὸν μοχλόν. τὸ μὲν ὑπομόχλιον, σπάρτον,
καὶ
κέντρον. δύο δὲ βάρη, , τε κινῶν, καὶ τὸ κινούμενον.

Videtur hic
aliquid
de­
esse
& fortè.
Radius au­
tem
minor
tardius
.

Cur vires exiguæ vecte
magna
mouent onera, vt est
in
principio dictum insuper
adiiciendo vectis ipsius onus.
Facilius enim est minus mo­
uere
onus: minus vero est
absque
vecte. An quia ve­
ctis
causa est, qui & instar
libræ
deorsum habet agi­
nam
, & in inæqualia diuisus
est
? Est enim pressio pro
agina
. ambæ enim stant vt
centrum
. Quoniam vero
celerius
ab æquali ponde­
re
mouetur radius maior.