Monantheuil, Henri de Aristotelis Mechanica 1599
author indexprevious page214 / 252next page
 show/hide xml  show page   search  

174
æqualis rectæ η θ: alioqui si
figure
ambæ peripheriæ ambabus re­
ctis essent æquales, cum ipsæ
sint æquales rectæ, vt demon­
stratum est, essent & periphe­
riæ æquales, maior minori, quod
absurdum. Ex quo exploditur
ratio Bouilli, qui ex circumuolu­
tione circuli exactè rotundi su­
per plano ad libellam facto pu­
tabat inuenisse rectam periphe­
riæ æqualem. Quæritur ergo quod est superiori problemate diffici­
lius, vt fieri poßit rectarum æqualium peragratio à circulis inæqua­
libus. Sit igitur vt rotæ axis α transeat in F. Et quia α η & F G
figure
æquales sunt. Radij enim sunt eiusdem circuli minoris & η G est
æquidistans α F. Erit per demonstrata punctum G in linea F H.
Et ponatur quod punctum fuerit M in maiori circulo, quod transla­
tum & retrò reuolutum peruenerit ad H, atque α M secet circulum
minorem η F ε, vt in puncto I. Dico quod I est punctum G. Nam
quia M est H, & in linea F H: præterea I est in linea α M,
erit etiam in linea F H. Est etiam in circulo η F ε. Ergo in puncto
communi vtrique. Nullum autem est præter G. Igitur I peruenit