| Marci von Kronland, Johannes Marcus De proportione motus seu, Regula sphygmica ad celeritatem et tarditatem pulsuum 1639 |
|
là tantum parte, quæ hypomochlio occurrit, motus con
quiescit, reliquà parte, quæ cum centro extra hypomo
chlium cadit, nihil impedità: impulsus ergo pilæ, cúm
motus centri est perpendicularis ad planum, ubi percus
sit in hypomochlio â motu conquiescit: at vero planum
ex illà plagà in percutiente nouum determinat impul
sum, juxta directionem plagæ, quam infert; à quo eadem,
quà venit, vià retroagitur: & siquidem duritie præstat,
erit plaga & qui hanc sequitur impulsus in utroque; æqua
lis, ac proinde motus reflexus æqualis motui recto: de
ficiet autem motus reflexus â motu recto, si defectu du
ritiei minorem recipiat, quam dedit plagam. Quód si
ergo duo globi violentiá æquali sibi occurrant, sitque; mo
tus centri utriusque; in eádem lineà rectà; quia tum uterque
alteri, non minús quam planum, est hypomochlij loco,
ab illâ communi plagà in utroque, emoritur, nouus verò
quo retro aguntur, impulsus regeneratur. Licet verò
posit: 2. inficiamur ejusmodi globos sibi occurrentes re
silire, id tamen exempli gratia ad naturam contrarij ma
gis explicandam, & ex suppositione, si nimirum impul
sus ei ratione misceantur, à nobis dictum fuit: at verò hi
impulsus non miscentur, verùm uni abolito alius suc
cedit. Quód si verò uterque; globus in motu percutiat vi
olentià inæ quali, impulsus quidem minoris, ubi percus
sit majus, ob hypomochlium à motu conquiescit, im
search