| Marci von Kronland, Johannes Marcus De proportione motus figurarum rectilinearum et circuli quadratura ex motu 1648 | ||||||
|
à quibus defenditur, habet parallela, in totum aversâ. Per
cusso autem muro licet in aliam partem reflectat: quia tamen
ex obliquo ictus fiunt, violentiâ in plures distractâ, minùs no
xæ inferunt.
Secundus modus ut siue totam plagam, siue illius partem
recipere cogantur, id cum minori detrimento & concussione
fiat.
Et cùm ruina proveniat ex solutâ compage: cùm vel partium
iuncturæ, quibus muri, turres, & propugnacula sunt structa, de
hiscunt: vel partes solidæ ex vehementiâ ictûs fatiscunt; ne
cesse illam violentiam ita dispensare; ut nullâ parte insigniter
læsâ pertranseat; & neque partem solidam frangat; neque unam
ab aliâ divellat. Hoc autem pendet à duobus: materiâ ni
mirum, atque; huius partium situ. In quæstione enim de fra
cturâ ostendi in diversis corporibus inæqualiter recipi impul
sum. Nam quæ cedendo in plures veluti ictus hunc partiun
tur. minùs noxæ sentiunt, minùsque latè se extendit plaga.
Talia verò sunt π [...] στὰ cum lentà visciditate, et quæ percussa
minùs sonant: ob atomos enim inæqualiter positas per illas
ambages discerpitur impulsus. Saxa ergò, quæ surda dicun
tur, cæteris paribus ad impetum sustinendum sunt aptiora.
Quod attinet situm, quia soliditas muri maior est longitudine
aut crassitie saxi; necesse plura ordine disponi, quousque simul
iuncta adæquent illam molem. Alia ergo situm extra habent,
ictusque; & primum impetum sustinent; alia medio locò: alia
demum parieti interno sunt pro firmamento. Nihil hic dico
de illâ concatenatione, quâ duo saxa uno superposito nectun
tur, atque unum quodque; duobus retinaculis firmatur: ut licet
uno exempto nihil detrimenti reliqua sentiant: quod quidem
erat futurum, si totâ mole æqualibus sabsternerentur. De
quibus sapienter, docteque, Architecti: hic enim Geometram,