| Gassendi, Pierre De proportione qua gravia decidentia accelerantur 1646 |
|
23
euidentiam, sed verisimilitudinem assequamur. Vnde
& videtur posse Postulatum, si verisimile modò sit, ac
neque ratione, neque experientia vlla oppugnetur, ad
mitti ad scientiam, quæ vtcúmque perfecta absolutè
non sit, eiusmodi tamen sit, cuius sit humana imbe
cillitas capax. Ad hæc, addam-ne fuisse rem mihi
quodammodò stupendam, accessisse casu ad me ista
conscribentem, nobilissimum Senatorem Petrum
Calcauium virum omninò promouendis bonis arti
bus comparatum, puræque cum-primis Matheseos
studiosissimum; ac visa mihi præ manibus tua Disser
tatione, argumentóque cognito, innuisse transmis
sum in hanc vrbem exemplum editi nuperrimè Libri
ab Euangelista Torricellio, qui Galilei successor exi
mius demonstrauerit in eo istud Postulatum? Præ
tereo autem, vt copiâ illius videndi statim impetratâ,
deprehenderim rem confectam quinque propositio
nibus, ac Præmisso illo, Non posse duo Grauia simul
iuncta ex se moueri, nisi centrum commune grauitatis ipso
rum descendat. Videlicet prima Propositio est,
Grauia in planis inæqualiter inclinatis, ac eandem tamen
eleuationem habentibus, constituta: si eandem inter se ratio
nem homologè habeant, quam habent planorum longitudi
nes, habere æqualia momenta. Secunda, Eadem grauia si
æqualia fuerint, habere momenta in ratione reciproca longi
tud num eorumdem planorum. Tertia, Illa æqualium grauium
momenta esse in ratione homologa cum perpendiculis par
tium æqualium eorumdem planorum. Quarta, Tempora
lationum ex quiete esse homologè vt longitudines eorum
dem planorum. Quinta autem est ipsum Postulatum
search