| Gassendi, Pierre De proportione qua gravia decidentia accelerantur 1646 | ||||||
|
12
sub IL rursùs alia, cùm ipsa KL sit eiusdem qua
drupla; atque ita porrò, seu vlteriùs pergas, seu
alia puncta intra easdem parteis lineæ AC, alias
que parallelas commemoratis interceptas, singulas
que suis punctis respondenteis, accipias. Quare &
assumptis partibus æqualibus temporis per parteis
æqualeis lineæ AC repræsentatis, notum est momenta,
seu incrementa velocitatis per parallelas repræsentatæ,
æqualia acquiri sub huiusmodi partibus; adeò vt
qualis gradus velocitatis acquisitus est in fine primi
temporis vnus, talis alius, hoc est æqualis, sit ipsi super
acquisitus in fine secundi, ac sint iam duo; & iterum
æqualis alius in fine tertij, ac sin: iam tres; & rursùs
alius in fine quarti, ac sint iam quatuor; atque ita de
cæteris, siue consequentibus, siue intersumptis.
VIII. Sic itaque mihi videtur Motus æquabili
ter, hoc est continenter, vniformiterque acceleratus
perquàm appositè definiri is, Qui à quiete recedens
temporibus æqualibus æqualia celeritatis momenta (aug
mentave) acquirat; cùm præsertim non videam
posse ipsum alia ratione concipi, aut describi talem.
Nam quod spectat quidem ad illam à te laudatam
definitionem, qua motus æquabiliter acceleratus des
cribitur is, Qui æqualibus spatiis æqualia celeritatis aug
menta acquirit: dic amabò quanam ratione concipere
exinde licear acceleratum æquabiliter motum? Esto
enim spatium percurrendum v. c. linea AB in par
teis æqualeis diuisa ad puncta C, D, E, F, G, I, K.
Decidat mobile ex A; & in C fine primæ partis ac
quisierit primum velocitatis gradum; in D autem