303
oporteret medium flammæ apparentis, siue quod ex
vera
est flamma splendidius esse, nisi millecuplò, at cen­
tuplò
saltem (imò, vt ampliùs largiar, saltem decuplò)
quàm
amplitudinem circumstantem: & nihilominùs
tota
illa flamma apparet esse vniusmodi, seu æquè lu­
cida
tam sub medium, quàm ad extrema. Quod aiunt
verò
illas parteis fieri è longinquo adfpectabileis in minore
lumine
: nonne & ipsa vera flamma in eodem lumine
videtur
? Quid ergo est causæ, cur luce illarum par­
tiùm
cominùs exili (imò ad ipsum sensum nulla) acci­
piente
incrementum, ipsa quoque lux veræ flammæ eadem
proportione
non accipiat: sicque idem semper discriminis
fit
, siue ex longinquo siue ex propinquo videatur? Quod
autem
dicunt, illas è vicino ab eximio flammæ splendore oc­
cultari
: quî potest quæso intelligi, vt occultentur ab eo
splendore
, à quo habent, vt splendeant, adspectabiles­
ve
, vt contendunt, fiant. Nam quod vulgò quidem
etiam
dicunt, lumen maius occultare, obfuscare, aut obli­
terare minus: id minùs verè dicitur; fit enim potiùs ex
vtróque
composito lumen intensius: tametsi, quæ visus
hebetudo
est, discerni gradus non valeant, qui ab vtró­
que
conferuntur. Quòd insuper lucidum minus cum
maiore
comparatum visibile fiat non propè, sed procùl: id
probabile
fieret, si spectato procul minore lucido, ma­
ius
abesset, nec iuxtim foret; at si vtrumque simùl vi­
deatur
, necesse est, vt proportione debilitationis ob
spatium
seruata, tam procùl, quàm propè videri non
possit
. Et quid heic contingat, experiri vis? Iube oc­
cultari
præcisè flammulam candelæ non circumstans
spatium
: deberes adhûc videre spatium perinde prorsùs