| Gassendi, Pierre De proportione qua gravia decidentia accelerantur 1646 | ||||||
|
Posse Solem è Fixis non minorem, quàm Orbem magnum
apparere: &, Veros omnium Stellarum discos in vnum
compositos, vix apparenti disco vnius
mediocris Stellæ exæquatum iri.
XXXIV. Subiungis verò; Similiter, quod etiam ais,
fieri posse, vt Sol hic noster, quamvis comparatione superio
rum Siderum adeò exiguus, ac penè nullus admittatur; ab im
mensa tamen illa Siderum distantia conspicuus nihilominùs
appareat, ac tantæ etiam magnitudinis, quanta est tota regio
Planetaria (dixi, aut quantus magnus orbis) idque ob
lucem eius vegetam, diffusosque ipsius radios, quibus oculus
afficiendus esset; eo modo, quo flamma candelæ noctu spectata
ignis ingens apparet. Id, inquam, ingenij tui admirabile qui
dem, sed incredibile figmentum est, quod exemplo candelæ
comodè non probas. An porrò, cùm istud videatur figmen
tum incredibile; patietur tua bonitas, vt proferam aliud,
quod cum isto connexum sit, quodque, quantum con
iector, sit incredibilius appariturum? Quantum, pu
tas, si omnes disci mille & viginti duarum Stellarum
vulgò agnitarum simùl iungerentur, aggregarenturve
in vnum; quantum putas, inquam, totalem discum
conficerent? An-non ingentem? At ego opinor vix
tantum futurum, quantus apparet vel vnicus vnius
Stellæ, quæ sit magnitudinis quartæ, discus. Quale
nam, inquies, istud est, non figmentum iam, sed planè
delirium! Qualecumque sit; accipe id tamen. Cùm
aliquando nocte serena iter facerem, subiit animum
cogitatio, quî fieri posset, vt neque Lunâ, neque ma
iusculis Planetis collucentibus, singula tamen circum-