201
tamen insinuabatur in duobus consectariis, ecce quo­
modò
ea probetur. NC, & CD debent, per
figure
te
, esse æquales; quoniam vtraque, per te, de­
bet
esse æqualis lineæ AC: quare &, si æquali
percurrantur
tempore, æquali percurrentur ve­
locitate
. Et de æqualitate quidem lineæ CD,
cum
AC, non est dubium; probo de NC, AC, &
NC eadem velocitate secundum se totas per­
curruntur
, ex te; Ergo sunt inter se æquales. Pro
batur
antecedens. Ad velocitatem acquisitam
per
totam AC, addita quæ acquiritur per CD,
facit
velocitatem in D duplam velocitatis in
C; ad volocitatem acquisitam per totam NC,
addita
quæ acquiritur per eandem CD, facit
itidem
velocitatem in D, velocitatis in C du­
plam;
& vtrumque quidem per te. Igitur per te
AC
, & NC, secundum se totas velocitate ea­
dem
percurruntur; suntque idcircò inter se
æquales
. Tu ergo vim consequutionis ex inte­
gro
antecedente diffimulans, infers solùm ex
duplo
spatij, & temporis æqualitate, velocitates
esse
vt spatia: ac retices quod interest, quodque
subnotatum
fuit, cùm subiunxi, consequi, vt
velocitates
per AC, & NC, acquisitæ sint prorsus
æquales
: ac proinde vt AC, & NC, hoc est totum, &
pars
eodem tempore percurrantur, &c. Sequitur.

Numero xli. etiam peccas; cùm, vt impugnes constitu­
tam
à me cæterarum partium toto spatio decurrendo designa­
tarum
respectum ad analoga primæ partis segmenta, non so­
lùm
earumdem partium respectum ad parteis temporis exigis,