Gassendi, Pierre De proportione qua gravia decidentia accelerantur 1646

author index 240 / 360      search

200
deducam: quamvis iam etiam aliunde id haberes; ex eo nimi­
rùm, quod diuiso, vt libet, in parteis æqualeis tempore, aut
spatio, semper impoßibile sit, vt velocitas secundæ partis præ­
cisè dupla sit totius velocitatis per priorem partem acquisitæ:
quod ex tuis etiam principiis anteà numero 17. euidenter de­
monstratum est.

Et sæpe repetij, & repetere sæpiùs cogis me, quæ­
stionem non esse, an impossibile sit velocitatem per
secundam partem esse præcisè duplam velocitatis per
primam: sed id-ne sequatur ex admisso principio, quòd
velocitates vt spatia se habeant. Ego enim semper id
sequi contestatus sum: tu non sequi probasti nun­
quam; & perinde semper procedis, ac si id habendum
esset nihili; quod ipsum tamen est rei caput. An, &
quomodo aliquid ex meis principijs demonstraueris;
nihil est quam obrem heic repetatur.

Cæterùm hoc etiam loco erras non mediocriter, dum ex
eo, quòd partes NC, & CD eodem tempore percurrun­
tur, talem gradum velocitatis acquiri concludis ab N in
C, qualis acquiritur à C, in D: tunc enim velocitates esse
vt spatia necesse est.

Quàm egregiè elaberis? Ego enim cætera inter,
quæ non attigisti, ex eo, quòd priùs admisisses, pro­
pter progressionem Arithmeticam, duorum graduum
acquisitorum in D, vnum acquisitum ab A, in C, alte­
rum à C, in D, conclusi te velle velocitatem acquisi­
tam ab N in C, esse æqualem acquisitæ à C, in D,
quandoquidem tum velles ipsam CD tanto tempore,
quanto NC, cuius esset dupla, percurri. Et quia vi­
deris non attendisse ad consequutionem, quæ satis