142
veram, certamque substituere, ducendum censueras
initium
ab ipsa Experientia, tanquam à germano eius
fundamento
. Quandoquidem porrò his me affatus
verbis
fueras, Primùm ego te, optime Gassende, ad claras,
facileis, atque indubitatas Experientias prouoco, & in ijs ar­
bitrum
te, ac iudicem habere vehementer gaudeo. Prima peti­
tur
ex impetu, quo globus, aut graue aliud corpus quodcumque
per
aerrem sponte naturæ deorsùm cadit, ac percutit, &c.
Quis
heic loci non exspectasset plusquàm vnicam Ex­
perientiam
? Quis existimasset te ex vnica facere primam,
& secundam? Quis non credidisset à te, nisi omneis, nisi
plurimas
, saltem plureis vnâ peractas, ob illud, corpus
graue
quodcumque? Certè, cùm statim repetens, constare
facilè
experientiâ dixisses corpus graue quodcumque ex
qualibet
altitudine per aerrem cadens, & percutiens, vt libet,
&c. non sperare non potui aliquam aliam Experien­
tiam
, præter vnicam in Bilance factam, in quam glo­
bus
cadens, & percutiens, neque est corpus graue
quodcumque
, neque vt-libet cadit, percutitque. Sed­
nimirùm tu talem Fxperientiam, tametsi foret vnica,
tanti
faciendam esse censuisti, vt esset instar omnium,
ac
veritatem sic demonstraret, vt facit ver non vna
hirundo
. Et, si talem quidem ipsam inuenissem, qua­
lem
sperandam feceras, facilem, claram, indubitatam, ac,
verbo
vno vt dicam, veram: abfuissem profectò, vt
aliam
te importunè rogitarem; fuisset illa enim abun­
, & satis. Nunc autem, cùm eam longè secus se ha­
bere
compererim, & tu ipse non ausis ampliùs, qua­
lem
priùs diuendere, sicuti mox videndum est; quis
non
aliam mecum abs te expetiisset?