101
motu, accelerari pergat ab I, in L, sed per parteis in­
tegri
diei: quæso, dices ne huiusmodi accelerationem
esse
vn formem? Et ecce ea tamen futura est continens;
ac
ipsi gradus velocitatis repræsentati iuxta te paralle­
lis
ED, GF, IH, LK, cum interceptis omnibus, ha­
bituri
sunt inter se, eandem rationem, quam ipsæ par­
tes
spati, repræ entatæ iuxta te partibus lineæ AC.
Quòd si id reputes absurdum; absurdum quoque vi­
deri
debet metiri accelerationem, ac vniformem po­
tissimùm
, penes spatium, non penes tempus: atque
idcircò
lineam AC comparatam ad eas parallelas pro
velocitatibus
habitas, non pro tempore, sed pro spatio
habere
.

Enim verò, vt expressiùs dicam quamobrem lineæ
DE
, FG, & parallelæ cæteræ accipi non possint pro
gradibus
velocitatis, si partes lineæ AC accipiantur pro
spatij
, non pro temporis partibus, ac simul insinuem
quid
discriminis circa repræsentationem per eandem
figuram
, inter vtramque hypothesin sit, rem ecce
paucis
ita deduco. Si DE sit velocitatis gradus, qui per
additamenta
continua à puncto A secundum trian­
gulum
ADC, acquisitus sit, dum mobile AE percur­
rit;
quæro quî euadat hic gradus, vbi deinceps mobi­
le
pergendo decurrit EG? An penisse illum dicemus?
Non sane: quoniam alioquin mobili perueniente ex
A
in G non reperiretur acquisitus in G, nisi vnus velo­
citatis
gradus; quatenus etiam per te, seu ex vulgari de­
finitione
, additamenta ex E in G æqualia sunt addita­
mentis
ex A in E, nec potest proinde ab vsque E ac­
quisitus
esse, nisi gradus vnus, v. c. FP æqualis ipsi DE