| Gassendi, Pierre De motu impresso a motore translato epistulae duae 1642 |
|
47
totum à natura institutum, cui non sit insita vis
sui ipsius conseruatrix, ac proinde qua parteis sui
cohærenteis contineat, separationique illarum resi
stat. Ex hoc autem fit, vt si partes Terræ aliquo ca
su auellantur, resistat ipsa, & vi sua, seu hamulis,
catenulisque insensilibus retrahat, vt dum quis ma
num à se abduci extento bracchio non patitur, &
abductam vi sua, seu spiritibus per neruos transmis
sis retrahit in se ipsum. Terram autem globi parteis,
seu terrena corpora voco, non modo parteis terræ,
& aquæ (quæ est globi terreni pars liquida, & qua
si sanguis in animali) verùm etiam tam lapides, me
talla, cætera fossilia, plantas, animalia, & quæcùm
que terræ, & aquæ manifestam originem debent, in
quibus habeo etiam pluuiam, rorem, niuem, gran
dinem, & meteora cætera, itemque vapores, & ex
halationes; quàm ipsum quoque aërem, quo tellus
quasi circumvestitur, vt malum cotoneum sua lanu
gine (quoniam si ex hoc circum terram spatio de
mas vapores, halitusque, ac vniuersè omneis fumos,
& corpuscula, quæ ex terra, & aqua continuò ex
primuntur, ascenduntque, & descendunt, varieque
mouentur, aut quiescunt; quod supererit nihil aliud
fore intelligitur, quàm inane spatium) denique ip
sum etiam ignem; quem manifestum est non gigni
nisi ex terrena materia, seu ea sit lignum, oleum,
adeps, seu alia pinguis substantia. Itaque hæc cor
pora sunt, quæ, quasi sui parteis, Terra continet,
neque auelli patitur, aut dum auelluntur, repetit:
tametsi, quia corpora plura in eodem simùl loco
search