| Gassendi, Pierre De motu impresso a motore translato epistulae duae 1642 |
|
9
anticus fit, pes dexter non proptereà regreditur, sed ex
spectat hærendo terræ, donec ille è terra sublatus, ter
ram denuò contigerit; ita profectò sinistram manum,
quæ dextrum pedem imitatur, tempore eodem non re
gredi, sed exspectare, hærere que in aëre medio, quovsque
manus dextera cum sinistro pede quietem assequatur.
Et consequenter, Quemadmodum dextro pede consi
stente, factoque vt centro, ipsum crus dextrum ad vs
que coxendicem non retrorsùm abducitur, sed sensim
instar radij, ex situ postico anticum acquirit; ita planè
bracchio sinistro, quod exquisitè pedem dextrum imi
tatur, contingere. Quo loco meditare quæso admira
bile artificium. Videlicet pes, & coxendix duo quædam
alternis sunt centra, quæ alternatim quoque duos arcus,
seu circumferentiæ portiones, eodem semper crure, vt
radio communi intercedente, describant. Et quia ni
hilominùs coxendice non eleuata, dum pro centro est,
pes arcum describens proscindere terram non potuit;
ideò medium crus fuit articulatum; vt flexurâ ad genu,
seu poplitem factâ, pes describeret arcum supra terram.
Quemadmodùm etiam, quia pede non depresso co
xendix arcum descriptura, fuisset nimiùm attollenda;
corporisque truncus nimiùm subuehendus, si crusto
rum rigidum fuisset; idcircò flexura eadem intercessit,
quæ temperaret huiusmodi arcum: facto intereà eodem
genu nunc centro, nunc extremo radio arcus suos, res
pectu tam tibiæ, quàm femoris, seu dum flectitur, seu
dum tenditur, describente. Meditare etiam motus æ
quabilitatem, qua corporis truncus intereâ incedit, &
ad quam aliunde tam prolixitas, quàm flexilitas pedum