| Gassendi, Pierre De motu impresso a motore translato epistulae duae 1642 |
|
144
dant, ita vt nobis aliquando in medio exsistentibus
Sol ex vna parte sit, illi ex aduersa? Sed nempe ita
fieri, ac apparere necessum est, cùm remotiore exsi
stente Terra, illos ex ipsa obseruamus circumeunteis
Solem. Non potest enim Sol non haberi, esséque cen
trum motus vtriusque, aut vtriusque circulus non es
se Soli illigatus. Non potest vterque non videri dire
ctus, cùm vltra Solem peragit iter; non retrogradus,
cùm citrà; non stationarius, cum in medio descensu
accedit, aut in medio ascensu recedit, quasi per re
ctam lineam; eo modo, quo viator, qui nos procùl
antegreditur, vel nobis occurrit secundum rectam
viam, non apparet moueri; cùm appareat tamen, si
eodem passu transuersùm eat. Non potest Sol, tan
quam centrum circuli vtriusque non apparere conti
nuò moueri per Zodiacum, iuxta signorum seriem,
quoniam Terra promouetur in parteis oppositas; ne
que potest vtervis separari longè à Sole, quia circui
tum suum limitatum tam heinc, quàm inde, tam sur
sum, quàm deorsum habet. Denique neuter potest
nos ambire, habereve Terram se inter, ac Solem in
terpositam; quoniam Terra est extra ambitum v
triusque, & vtrumque semper ad eandem partem, qua
Solem, habet. Ferri porrô vtrumque Sidus supra, &
infra Solem, non verò in Epicyclo nos inter, & Solem
contento, memoratæque lineæ alligato, tum obser
uata nostra conuincunt, ac præsertìm circa Mercu
rium; tum præsertìm de Venere manifestæ eius Te
lescopio phases. Nempe quòd appareat corniculata,
cum retrograda est; plena, cùm directa; id haud-du-