Fabri, Honoré Tractatus physicus de motu locali 1646
author indexprevious page364 / 491next page
 show/hide xml  show page   search

330
ctationem hanc in alium Tomum reiicimus, in quo fusè agemus de om­
nibus affectionibus huius potentiæ.

Theorema 35.

Corpus oblongum flexibile in altera extremitate immobiliter affixum, si in­
curuetur non modò reducit sese ad pristinum statum, verùm etiam multas
tremulas vibrationes hinc inde facit; quarum causa est motus acceleratus
eiusdem potentiæ motricis mediæ; has quoque vibrationes remitti­
mus.

Theorema 36.

Funis tensus in vtraque extremitate affixus, si pulsetur infinitas ferè tremu­
lasque vibrationes hinc inde peragit; sunt etiam mirabiles harum vibra­
tionum affectiones, quas multis Theorematis in eodem volumine pro­
sequemur.

Diceret aliquis; igitur in hoc tractatu omnia, quæ spectant ad motum
non habentur; Respondeo, tractatum hunc esse potissimum institutum
ad demonstrandas omnes affectiones tùm motus grauium, tùm motus
impressi à principio extrinseco, intactis prorsus iis motibus, qui sunt vel
à potentia motrice animantium, in ipsis dumtaxat animantibus, de qui­
bus agemus suo loco, quales sunt progredi, currere, volare, notare, repe­
re, &c. vel à leuitate corporum, si fortè aliquis motus est à leuitate,
quod hîc non discutio, sed remitto in librum de graui & leui; vel de­
nique ab illa potentiâ mediâ, cui omnes motus tensorum; compressorum,
arcuum; reique tormentariæ tùm hydraulicæ, pneumaticæ, &c. tribue­
mus: de his certè motibus in hoc tractatu non agemus; quia cùm non
possint demonstrari illorum affectiones, nisi cognoscantur illorum cau­
sæ; neque hæ cognosci possint, nisi multa alia cognoscantur, vt certissi­
mum est; minùs prudenter factum esset, si de iis hoc loco disputatio
institueretur.

Theorema 37.

Est aliud corporis libratilis genus si sit v. g. corpus oblongum, grane,
& solidum AF in situ horizontali innixum plano verticali EBCD; si
enim extremitas F attollatur per arcum FG circa centrum B; haud du­
biè altera A deprimetur per arcum AI circa idem centrum B; at statim
G descendet motu naturaliter accelerato in F, & propter acquisitum in
descensu, descendet infra horizontalem GF per arcum FH, circa cen­
trum C, & I ascendet in A, tùm in K, sed K statim descendet, atque ita
deinceps; donec tandem post multas vibrationes quiescat AF in situ
horizontali; porrò G descendit, quia GI non est in æquilibrio, cùm
centrum grauitatis sit in M; igitur BG, quæ est longior BI, descen­
det.

Corollarium 1.

Primò colligo, motum accelerari in descensu GF, quia impetus acqui­
situs in G remanet adhuc in Q, & nouus acquiritur, vt sæpe dictum est.