| Fabri, Honoré Dialogi physici in quibus de motu terrae disputatur 1665 |
|
29
sio Veneris minor erit; secus accidet, si tunc Sol degat in Perigæo, quia
scilicet breviorem circulum, ac proinde citiùs decurrit. Igitur versùs Oc
casum longiùs à Venere amovetur, hinc maior huius digressio, quæ dein
de pro diverso loco Solis diversa erit. Minima igitur inter maximas fiet
Sole existente in Apogæo ; exempli gratia; maxima verò Sole existente
in Perigæo, media denique, Sole mediocrem distantiam tenente, variæ
deinde pro variis locis, in quibus Sol ab Apogæo vel Perigæo plùs, vel
minùs distat. Quod verò spectat ad alterum postulatum, æquè facile ex
plico; cùm enim latitudo Borealis veneris maior sit quàm australis, sup
ponamus Venerem non procul à Perigæo cum latitudine Boreali 9. grad.
Sole v. g. existente iuxta Tropicum Capricorni, arcus diurnus Veneris,
longè maior est, arcu diurno Solis, vt patet ex vulgaribus tabulis; quid
mirum; igitur, si & ante Solem oriatur, & post illum occidat; ac pro
inde mane & sero sese videndam præbeat? neque hic restat vlla difficultas,
nisi fortè cur latitudo Borealis Veneris sit maior australi, cum tamen Mer
curij latitudo Australis Boreali maior sit; partim à Sole ratio petenda est,
cuius scilicet Apogæum modò est in signis Borealibus, modo in Austra
libus, partim à diversis Coniunctionum & maximarum digressionum lo
cis, ex quibus diversæ latitudinis ratio sequitur; v. g. supponamus ma
ximam digressionem vespertinam in. 1. gradu Acietis absque vlla latitu
dine, erit Sol v.g. in grad. 15. Piscium, cùm autem hinc Venus cendat
versùs Perigæum, & suos orbes citiùs Sole perficiat, haud dubiè statim
relinquit Eclipticam versus Ortum & Austrum; vnde sequitur latitudo
Borealis & tardissimus motus in consequentia, donec tandem fiat re
trograda, & paulò post Coniungatur Soli Perigæa, nec non tamdiu du
ret retrogradatio post Coniunctionem, quamdiu duravit ante Coniun
ctionem, crescente semper latitudine Boreali; donec ad maximam di
gressionem matutinam perveniat, modò sit in signis ascedentibus, id est
à principio Capricorni ad principium Cancri. Si autem supponamus ibi
dem Planetam, scilicet in 1. grad. Arietis absque latitudine, in digres
sione maxima matutina, Sol erit v. g. in gr. 15. Geminorum, vt patet,
& cùm Venus hinc tendat versus Apogæum, Orbes suos tardiùs Sole
decurrere incipit; Igitur relinquit Eclipticam versùs Occasum & Bo
ream vnde sequitur latitudo Australis, quæ continuo crescit versùs Can
crum: hæc forte regula generalis statui posset, Venetis latitudo Borea
lis, quamdiu movetur tardiùs Sole, id est à maxima digressione matutina
vsque ad maximam vespertinam, in Signis ascendentibus, decrescit, in des
cendentibus crescit; contra verò Australis in ascendentibus crescit, &
decrescit in descendentibus; quamdiu verò movetur citiùs Sole, latitudo bo
realis in ascendentibus crescit, in descendentibus decrescit, in his demum
Australis crescit & decrescit in illis; cùm autem sint ferè innumeræ con
iugationes, Signorum ascendentium & descendentium, coniunctionum,
digressionum, itemque Apogæi & Perigæi; Veneris & Solis; quid mi
rum, si tanta varietas in Phænomenis deprehensa Astronomos eò adegerit,
vt fateantur vltro, certum Systema Veneris, in quo omnia Phænomena