63
illos ex naturâ suà cessare, sive tendere ad quietem.
Quod
profecto legibus naturae quàm-maxim adversa­
tur
: quies enim motui est contraria, nihilque ad suum
contrarium
, sive ad destructionem sui ipsius, ex pro­

XXXVII.
Prima
les naturae:
quòd
unaquaeque res,
quantum
in se est,
semper
in eodem statu
perseveret;
sicque
quòd
semel movetur,
semper
moveri per­
gat
.

10

15

20

25

priâ naturà ferri potest.

Et
verò quotidiana experientia, in iis quae projiciun­
tur regulam nostram omnino confirmat. Neque enim
alia
ratio est, cur projecta perseverent aliquandiu in
motu
, postquam à manu jaciente separata sunt, quàm
quia
semel mota pergunt moveri donec ab obviis cor­
poribus
retardentur. Et manifestum est ipsa solere ab
ae [...] re, aliisve quibuslibet fluidis corporibus in quibus
moventur
, paulatim retardari, atque ideb motum ipso­
rum
diu durare non posse. Ae [...] rem enim motibus alio­
rum
corporum resistere, ipso sensu tadús possumus ex­
periri, si flabello ipsum percutiamus; idemque volatus
avium
confirmat. Et nullus alius est liquor, qui non
manifestiús
adhuc, quàm ae [...] r, motibus projectorum
resistat
.

5

XXXVIII.
De
motu projectorum.

10

15


Altera
lex naturae est: unamquamque partem mate­
riae
, seorsim spectatam, non tendere unquam ut secun­
dúm
ullas lineas obliquas pergat moveri, sed tantum­
modo
secundúm rectas; etsi multae saepe cogantur
deflectere
propter occursum aliarum, atque, ut paulò
antè
dictum est a, in quolibet motu fiat quodammodo
circulus
, ex omni materiâ simul motâ. Causa hujus
regulae
eadem est quae praecedentis, nempe immutabi­
litas
& simplicitas operationis, per quam Deus motum
in
materiâ conservat. Neque enim illum conservat,

nisi
praecisè qualis est eo ipso temporis momento quo