| Descartes, René Principia philosophiae 1644 | ||||||
|
195
horum globulorum celestium motus acceleratur, vel
tardatur, vel inflectitur, non tantopere, nec tam citò
accelerari, vel tardari, vel insledi motum Planetae
inter ipsos versantis.
CXLV.
Quinta. 5
20
25
30
Quae omnia si considerentur nihil occurret circa
phaenomena Planetarum, quod non planè conveniat
cum legibus naturae à nobis expositiSa, cujusque ratio
ex jam didis non facilè reddatur. Nihil enim vetat
quominùs arbitremur, vastissimum illud spatium in
quo jam unicus vortex primi coeli continetur, initio
in quatuordecim pluresve vortices fuisse divisum,
eosque ita fuisse dispositos, ut sidera quae in centris
suis habebant, multis paulatim maculis tegerentur, &
deinde isti vortices uni ab aliis destruerentur modo
jam à nobis descripto b: unus citiùs, alius tardiùs, pro
diverso eorum situ. Adeo ut, cùm illi tres, in quorum
centris erant Sol, Jupiter & Saturnus, cceteris essent
majores, sidera, quae in centris quatuor minorum Jo
vem circumstantium versabantur, versùs Jovem de
lapsa sint; & quae in centris duorum aliorum Saturno
vicinorum, versùs Saturnum (saltem si verum est duos
jam Planetas circa ipsum versari & Mercurius, Ve
nus, Terra, Luna & Mars (quae sidera etiam singula
suum vorticem priùs habuerunt), versùs Solem; ac
5 tandem etiam Jupiter & Saturnus, unà cum minori
bus sideribus iis adjunctis, confluxerint versùs eun
dem Solem, ipsis multo majorem, postquam eorum
vortices suerunt absumpti; Sidera autem reliquorum