| Delfino, Federico De fluxu et refluxu aquae maris 1559 | ||||||
|
ILLVSTRISSIMO ET REVERENDISS.CARDINALI TVRNONIO &c.
VTINAM, uir præstantissime, cogitationes hominum uirtute præ
stantium sedem ac domicilium ita propinquum inuenirent in animis
Principum, & eorum, qui opibus abundant, ut ne diuturna peregri
natio, ante quàm ad agendum aggrederentur, uitam eorum termi
naret. atque utinam potius, ut omni benignitate subleuandi susten
tandique; sunt, non contra multorum iniuriis uexarentur, multaque;, ab
iniquis ad impediendum excogitata, reperirent, quibus institutus cum
laude cursus interrumpitur, & omnis ad præclare agendum uia plane
præcluditur. non enim earum modo uirtutum copia fioreret ætas no
stra, quæ antiquam exornarunt, atque illustrarunt; sed cum ueræ ac
diuinæ Christianæ religionis, diuino quodam munere, patefacta co
gnitio sit, qui fons uberrimus est, ex quo bona omnia, ex quo ma
nat ipsa felicitas; fructus ferret ita præstantes, ut antiquis sæculis lon
ge omnibus antecelleret. propterea uidemus euenire ut, cum in ali
qua orbis terrarum parte tanquam ex nubibus huiusce corruptæ æta
tis lumen erumpit alicuius magnanimi excelsique; Principis; omnes
probitate ac uirtute præditi, non secus atque uolucres, post aliquod
dierum imbrem, lætæ solis radios excipientes, madefactas ac dissi
patas pennas exiccant, apteque; conformant, recipiunt animos, eosque;
ad illorum nomina per illustres orbis terrarum partes gestanda, & ad
eximias laudes longinquis nationibus significandas instituunt. quæ
cum omnia, ut est non minus prudentia omnique; uirtute, quàm nobi
litate, excellens, Federicus Baduarius perspicue uideret, planeque;
intelligeret; mentem intendit in eam curam, ut tam multa tamque; gra
uia, ingenuarum doctrinarum studiis aduersa, nouis consiliis atque
institutis, Deo duce, superaret: & quemadmodum rapidis flumini
bus, inusitato impetu extra ripas diffluentibus, obsistitur aggeribus
multiplici strue lignorum compactis; ita multos in unum cœtum ui
ros coegit, Christiana mente, uitæque innocentia, & doctrinæ laude in
signes: quo ex cœtu nostra exorta est Academia: quæ tum in ser
monibus eruditis, ad litteras, aut ad præsentem rerum humana
narum statum spectantibus, horas collocans, suaque;, aut aliorum
scripta, uel recentia, uel temporis uetustate abdita, ingeniosis cor
rectionibus aut commentariis illustrans [...] , & ad communem studioso
rum utilitatem diuulgans, sperat edituram se gentibus exempla ita
præclara, ut præsidiis ita firmis, ubi res poscere uidebitur, constitutis,
aut ita uitiosis moribus extinctis atque sublatis, nouam imaginem,
nouamque formam, si nos tanto munere Deus impertiuerit, orbis ter
rarum accipiat. His nostris consiliis atque actionibus, minime dubi