| Ceva, Giovanni Geometria motus 1692 | ||||||
|
42
ctum iuxta tendentias rectas, obliquatur tamen ob subse
quentes, aliò tendentes nisus, & ob id distrahitur punctum
ipsum à priori tendentia, idem accidit ex alia parte si re
flaxisset idem punctum, nempe hinc inde vnicam rectam
eandemque, continuantibus oppositis ad idem punctum
directionibus, ergo directio, & tangens vna, & eadem est
recta.
Pr. 7. huius.
Hinc sequitur, vnicam lineam dicendam esse, cum à quo
cunque illius puncto vnica tantùm ex vtraque parte egre
ditur tangens.
DEF. III.
QVòd si ex aliquo puncto duæ tangentes hinc inde
egredientes angulum efficiant; tunc propositam li
neam inflexam dicemus, & punctum, in quo sunt
contactus, inflexionis appellabitur.
Ab hisce deffinitionibus, & priori coroll. manat artificium
componendi duas curuas, vel curuam & rectam, adeout vni
cam lineam efforment, nullumque angulum; nempe cum sic
inuicem iungamus, vt tangentes ad punctum connexus, vnam
tantùm rectam efficiant.
Sed & illud patet, quibus angulis inflectantur lineæ inui
cem compositæ, si ad punctum inflexionis angulum tangen
tium obseruauerimus, sunt enim interse æquales, licèt diuer
sa speciei, cum vnus sit curuilineus, & rectilineus alter.