| Cardano, Girolamo De subtilitate 1663 | ||||||
|
Vini considerationes non inutiles. p.68.c.2
Vinum an duraturum sit. p.70.c.1
Vinum Græcum quomodo fiat. p.70.c.2
Vinorum diuersa genera. p.69.c.1
Vinorum variæ mutationes. p.69.c.2
Vina sterilitatem & abortum facientia. p.68.
col.1 Vinum asperum vt mitescat.
p.70.c.1
Violentia absque separatione octo modi. p.37.
col.2 Viperæ pisces & plantæ quamuis tactu fri
gidæ videantur non tamen suo calore na
turali carent.
p.690.c.1
Viperæ, lybicæ. p.534.c.1
Vir edens lac copiosum. p.559.c.1
Viri in subtilitate præstantes. p.607.c.1
Vir asperam arteriam osseam habens per
quam bis fuerat à publico supplicio conser
uatus sed tertiò suspensus statim periit. p.
281.c.2
Viri à publico suplicio plurimi quomodo fue
runt seruati. p.281.c.1
Vir Probus Diuis maxime similis. p.661.c.2
Viridarij amœnissimi descriptio. p.264.c.1
Virgæ pulcherrimæ. p.537.c.1
Vires quomodo possint corroborari & auge
ri seu conduplicari. p.197.c.1
Vires, odor & sapor rerum quomodo confe
stim in liquorem transfundantur; & tres
modi assignantur. p.195.c.1
Viscaria animal simile lepori sed collo ob
longo, & carne gustui iucunda. p.93.c.2
Visci compositio p.484.c.1
Vis admirabilis Astritis. p.465.c.2
Visus falsa causa & spectra. p.301.c.2
Visum fieri in humore aqueo probatur. p.
570.c.2
Vita longæua progenitorum authoris. p.558.
col.1 Vita hominis annis centum & viginti.
p.562
col.2.
Vitæ longæuæ quorumdam animalium par
uorum. p.558.c.1
Vitam longam quid efficiat & in longissi
mum æuum producat. p.169.c.1
Vitarum munera & nomina. p.662.c.2
Vitiligo ex equis in homines transit. p.551.
col.1 Vitruuij laus.
p.608.c.1
Vitri & cornuum discrimen. p.36.c.1
Vitrum ob tenuitatem substantiæ, vbi à fri
gore concreuit ductile nullo modo manet.
p.36.c.2
Vitrum in quo genere reponendum sit. p.36.c.1
Vitrum vas duplicatum. p.303.c.1
Vitarum delectatio qualis. p.661.c.2
Vitrum in hyeme sub niuibus positum gene
rat aquam. p.208.c.2
Vitrum vt diuidatur quid agendum sit. p.254.
col.2 Vitri viridis conficiendi mirabilis ratio.
p.
208.c.2
Vitrum variis distinctum lineis quomodo
fiat. p.209.c.1
Vitrum cur liquefactum minus luceat. p.35.
col.1 Vitrum quibus sit inferius gemmis.
p.208.c.2
Vitrum vt facillime mollescat quid sit agen
dum. pag.209.col.2
Vitulus Biceps quando visus fuerit, eius na
tura fusè descripta. p.281.c.1
Vitulus Oceanicus longè alius est à vitulo
Mediterraneo. p.700.c.1
Vituli tria genera sunt. p.700.c.1
Vituli marini mira natura, variæque vires.
p.539.c.2
Vituli marini mores. p.143.c.1
Viuella. p.540.c.2
Viuum quomodo à mortuo facilè dignosca
tur. p.307.c.2
Viuentium facultates tres principales &
quatuor seruientes. p.634.c.2
Viui argenti, & aquæ comparatio, & qua
druplex similitudo. p.448.c.1
Viuum argentum tenacissimum. p.448.c.2
Vmbilici marini lapidea sunt prorsus duritie,
à forma & magnitudine p.126.c.2
Vmbilici in ho mimbus dicti sunt. p.126.c.2
Vmbra nucis cur exitialis. p.488.c.1
Vmbræ cur nigræ videantur. p.420.c.2
Vmbrarum elegantissimarum mirabilis ratio.
p.264.c.2
Vnde mirabilia hominibus. p.168.c.2
Vnguentum ex cornibus Regium præce
ptum pulchrum. p.243.c.1
Vnguentum quodnam emolliens maxime. p.
173.c.2
Vnguium vestigia quid significent vngues
& dentes in quanto tempore mutentur. p.
649.c.2
Vngues quomodo rubro colore tingantur &
per quid. p.244.c.2
Vnguium maculæ quid significare dicantur
apud Chiromantiæ peritos. p.286.c.1
Vngulæ, Chelæ, pili, cornua, rostra colorem
sequuntur cutis. p.539.c.2
Vniuersum, & quæstiones ferè omnes quæ
circa illud fieri possunt. p.1.c.1
Vniuersum & partes quibus componitur, quæ
ad vndecim corpora reducuntur. p.1.c.1
Vox submissa quomodo facilè possit exaudiri.
p.301.c.1
Voces mirabiles quæ non nisi procul au
diuntur quænam sint. p.300.c.1
Voces vt non audiantur. p.53.c.2
Volga flumen viginti ostiis, quidam dicunt
septuaginta in mare descendit. p.17.c.1
Volodimeriæ agri fœcunditas. p.13.c.1
Voluptas dolorem præsupponit. p.573.c.1
Voragines & specus quid portendant. p.278.
col.2 Præceptum ad voluptatem in sensilibus.
p.
573.c.1
Vortices quomodo fiant. p.23.c.2
Vocis auditæ ac phantasmatis visi historia
miranda. p.299.c.2
Vranoscopus quasi cœlum aspiciens oculos
supra caput habet, adeo vorax est vt cra
pula disrumpatur. p.128.c.2
Qui dormiturus tempora linit vpupæ sangui
ne visurus est in somnis mirabilia, quod
tamen à ratione minimè est alienum. p.
172.c.2